پتانسیل های رمزارز نئو چیست؟

با توجه به ممنوعیت‌های اعمال شده از طرف چین در حوزه رمزارزها، رمزارز نئو (NEO) پتانسیل این را دارد که در کشورهایی با مقررات دست‌وپاگیر در اکوسیستم رمزارزها، به‌خوبی بدرخشد. از بدو شروع به‌کار، تکنولوژی آنچِین نئو طوری طراحی شده بود که با قوانین و مقررات مشکلی نداشته باشد. روش متمرکز نئو هم با بیشتر رمزارزها کاملاً متفاوت است.

اگر به طور اتفاقی با دیجی کوینر آشنا شده اید و هیچ اطلاعاتی در مورد رمز ارز ندارید پیشنهاد می‌کنیم قبل از مطالعه ادامه مطلب، مقاله «رمز ارز چیست؟» را مطالعه نمایید.

نئو (NEO) چیست؟

پتانسیل های رمزارز نئو چیست؟

NEO ابتدا با نام AntShares توسط دا هونگ‌فی و اِریک ژان در سال 2014 در چین تأسیس شد و در ژوئن 2017 به نام “NEO” تغییر نام داد. نئو یک پلتفورم است که براساس تکنولوژی بلاک چین کار می‌کند که رمزارز نئو (NEO) را پشتیبانی می‌کند و قابلیت توسعهٔ دارایی‌هایی دیجیتال و قراردادهای هوشمند را دارا می‌باشد.

هدف شبکه نئو این است که مدیریت دارایی‌های دیجیتال را با استفاده از قراردادهای هوشمند به‌صورت خودکار انجام دهد که در نهایت به یک شبکه توزیع شده براساس سیستم اقتصاد هوشمند منجر خواهد شد.

برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد بلاک چین می‌توانید از مطلب آموزشی «بلاک چین چیست؟» دیدن نمایید.

معادل دیجیتال پلتفورم نئو (NEO)

نئو (NEO) سیستم اقتصاد هوشمند خود را به‌صورت زیر تعریف کرد:

سیستم اقتصاد هوشمند = قرارداد هوشمند + هویت دیجیتال + داراریی دیجیتال

دارایی‌ها، به‌راحتی در شبکه بلاک چین نئو که شبکه‌ای متن باز، غیرمتمرکز، قابل اعتماد، قابل رهگیری و بدون هزینه‌های واسطه‌گری، قابلیت دیجیتال شدن را دارند.

پتانسیل های رمزارز نئو چیست؟

کاربرها در این شبکه می‌توانند دارایی‌های مختلف را ذخیره کنند و خرید و فروش کنند. پلتفورم نئو این قابلیت را ایجاد می‌‌کند که برای هر دارایی فیزیکی یک معادل دیجیتال یکتا ایجاد شود. نئو همچنین قابلیت حفاظت از دارایی‌ها را دارد. دارایی‌های ثبت شده در پلتفورم نئو یک هویت دیجیتال تأیید شده می‌باشد و از طریق قانون حفاظت شده است.

هویت دیجیتال قابلیت تأیید اطلاعات کلیدی و مهم افراد، مؤسسات و سایر نهادهای موجود در فضای دیجیتال را فراهم می‌سازد.

قراردادهای هوشمند، قابلیت اجرای تراکنش‌ها و توافق میان طرف‌های متفاوت را بدون کنترل و نظارت هیچ سیستم قانونی یا یک مکانیزم مرکزی فراهم می‌کند. اجرای این قرارداد براساس کد برنامه‌نویسی شبکه می‌باشد و این کدنویسی قابلیت تراکنش‌های قابل ردیابی، شفاف و غیرقابل بازگشت را فراهم می‌کند.

قرارداد هوشمند چیست؟

شبکه نئو از دو کوین NEO و GAS حمایت می‌کند. شبکه نئو همچنین از تمام زبان‌های برنامه‌نویسی رایج مانند C#, Java, Go, Python و Kotlin پشتیبانی می‌کند که کار را برای جامعهٔ توسعه‌دهندگان نرم‌افزارها تسهیل خواهد کرد.

 آیا شبکه نئو با قانون‌گذاری از طرف دولت‌ها و سایر نهادها مشکلی ندارد؟

وقتی بحث تنظیم مقررات برای رمزارزها می‌شود، شبکه نئو با سایر شبکه‌ها تفاوت ویژه‌ای دارد. در حالی که دارایی‌های دیجیتال و قراردادهای هوشمند در سایر پلتفورم‌هایی که براساس تکنولوژی بلاک چین کار می‌کنند، مانند اتریوم نیز معروف هستند، قابلیت “هویت دیجیتال”، شبکه نئو را از سایر شبکه‌ها متمایز می‌سازد.

هر فرد، کسب‌وکار یا هر نهادی که روی پلتفورم نئو فعالیت می‌کند، هویت دیجیتال یکتایی دارد که قابل تأیید می‌باشد. این افراد، کسب‌وکارها و نهادها تنها وقتی می‌توانند در شبکه نئو با دیگران تراکنش داشته باشند که هویت دیجیتال ثبت‌شده داشته باشند که این ویژگی، شبکه نئو را با مقررات، همسو می‌سازد.

حتی ممکن است نودهای مختلف در شبکه نئو برای تأیید تراکنش‌ها و سایر فعالیت‌های حساب‌داری و بایگانی، نیاز به هویت دیجیتال داشته باشند.

ورود به Onchain

دا هونگ‌فی و اِریک ژان که مؤسسان نئو می‌باشند، هنگام کار بر روی شبکه نئو از ایده‌های نوظهوری که در آن زمان مطرح بود استفاده کردند. شرکت تکنولوژی Onchain که در سال 2014 ظهور کرد، یک کمپانی در حوزهٔ تکنولوژی بود که با نهادهای مختلف مالی و قانونی همکاری داشت تا برای کسب‌وکارهای مختلف راه‌حل‌های بلاک چین ‌محور ارائه دهد.

در حالی که شبکهٔ نئو مانند شبکه بیت کوین و اتریوم کار می‌کند، Onchain بر روی خلق بلاک چین‌های خصوصی و ائتلافی (بنگاهی) متمرکز بود که نیازهای خاصی را در کسب‌وکارهای مختلف پاسخگو باشد.

محصول اصلی شرکت Onchain ساختار شبکه‌های توزیع‌شده (DNA) بود که با استفاده از دارایی‌های دیجیتال، در کسب و کارهای مختلف، به خلق بلاک چین‌های خصوصی و عمومی کمک می‌کرد. گمان می‌رود DNA، پلتفورم بلاک چینی باشد که قابلیت سفارشی شدن برای حل همهٔ مشکلات بخش‌های خصوصی و عمومی را دارد.

تفاوت NEO و Onchain

NEO و Onchain شرکت‌های مستقلی هستند و هیچ‌کدام مالک دیگری نیستند. NEO روی بخش کسب‌وکار و مشتری (B2C) متمرکز شده است، در حالی که Onchain روی خدمات بین کسب‌وکارهای مختلف تمرکز کرده است.

هر دو این شبکه‌ها به‌صورت مجزا تأمین مالی شده‌اند. شبکه NEO توسط یک انجمن عمومی تأمین مالی شده ولی حامی شبکه Onchain بزرگترین شرکت خصوصی چین، Fosun می‌باشد.

وقتی از دا هونگ‌فی دربارهٔ اینکه چرا شرکت بزرگی مثل Fosun را به‌عنوان شریک سرمایه‌گذاری انتخاب کردی، پاسخ داد: “سه بخش اصلی فعالیت ین شرکت عبارتست از فایننس، علوم پزشکی و بازی و سرگرمی که هر سه هماهنگی خوبی با تکنولوژی بلاک چین دارند. دلیل اصلی که ما شرکت Fosun را به‌عنوان شریک سرمایه‌گذاری انتخاب کردیم این است که این شرکت امکانات مورد نیاز ما را فراهم می‌کند، یک پلتفورم برای تکنولوژی Onchain برای نمایش تکنولوژی بلاک چین.”

افق دید شرکت‌های NEO و Onchain

هدف اصلی که مؤسسان NEO و Onchain در سر می‌پروراندند، ایجاد قابلیتی برای بهره‌مندی و همکاری بین شبکه‌های بلاک چین مختلف در آینده بود. به این صورت که مکانیزمی توسعه یابد که اطلاعات را بین شبکه‌های بلاک چین مختلف به اشتراک بگذارد، و شبکه‌های بلاک چین عمومی مانند NEO (مرجع) یا شبکه‌های خصوصی که در کسب‌وکارهای مختلف استفاده می‌شود را بهم متصل کند.

پتانسیل های رمزارز نئو چیست؟

با افزایش تعداد سیستم‌های بلاک چین محور در هر دو بخش عمومی و خصوصی، در نهایت نیاز خواهد بود که این شبکه‌های بلاک چین با هم همکاری داشته باشند. تیم‌هایی که در NEO و Onchain کار می‌کنند امیدوارند این گپ را با تلاش خود پُر کنند.

به هر حال، برای ایجاد همکاری بین شبکه‌های بلاک چین مختلف، بحث اعتماد و هویت بسیار مهم است. این گپ با ویژگی ذاتی “هویت دیجیتال” که یک بخش پلتفورم بلاکچین NEO است، پُر خواهد شد.

اساساً NEO و Onchain ممکن است پُل ارتباطی مورد نیاز برای ایجاد ارتباط بین شبکه‌های بلاک چین کاملاً غیرمتمرکز، بدون مقررات و ناشناس مانند بیت کوین و شبکه‌های معمولی شناسایی مشتری (KYC) که امروزه در بانک‌ها و شرکت‌های کارت‌ اعتباری استفاده می‌شود ار فراهم آورده‌اند.

با در پیش گرفتن روشی جامع که به نیاز همه بخش‌ها – کاربران، کسانی که در شبکه فعالیت می‌کنند مثل ماینرها، افرادی که تراکنش‌ها را انجام می‌دهند، کسب‌وکارهای خصوصی و شاید قانون‌گذاران و ناظران – پاسخ می‌دهد، NEO و Onchain ممکن است در دعوای بین طرفداران اقتصاد بستهٔ مقررات محور و حامیان سیستم‌های باز مانند اکوسیستم رمزارزها، بهترین گزینه باشند.

آیا NEO و Onchain در چین قابل استفاده می‌باشند؟

پلتفورم NEO اساساً شبیه ساختار DNA شبکه Onchain کار می‌کند. NEO بلاک چین عمومی و غیرمتمرکز فراهم می‌کند، در حالی که ساختار DNA شبکه Onchain نیاز به شبکه‌های بلاک چین خصوصی را مرتفع می‌سازد. اتصال این دو سیستم شاید مزایای هر دو پلتفورم را در خود جای دهد.

شرکت Onchain تا بحال برای ساختار DNA خود، موافقت دولت شهر گوئیانگ، مرکز استان گوئیژو در جنوب غربی چین را کسب کرده است. هر دو پلتفورم نسخه 2.0 قرارداد هوشمند و تکنولوژی‌های بلاک چین دیگر چینی را در اوایل 2017 عرضه کردند.

در اواسط 2017، شرکت Onchain جزو اولین شرکت‌هایی بود که با موفقیت تست بلاک چین چین را پاس کرد که با سرمایه‌گذاری گروه فوسان در این شرکت همراه بود. با وجود فشار چین بر اکوسیستم رمزارزها و ممنوع اعلام کردن آنها، قبول تکنولوژی بلاک چین از طرف چینی‌ها می‌تواند نوید بخش شروع عصر جدیدی در این حوزه باشد.

در اواسط 2017، دولت چین در گزارشی، اعلام کرد که در حال آزمایش برای ایجاد یک رمزارز ملی می‌باشد.

علی‌رغم موضع سختگیرانه دولت چین در حوزهٔ رمزارزها و عرضه اولیه کوین‌ها (ICOs)، شایعاتی مطرح است که شاید دولت چین به‌دنبال راه‌حلی جایگزین می‌باشد و به‌همین خاطر با شرکت‌هایی که تمایل به‌همکاری و کار کردن با قوانین دولت را دارند چراغ سبز نشان می‌دهد. NEO و Onchain ممکن است رقبای بزرگی در این زمینه باشند.

اگر تکنولوژی Onchain از طرف دولت چین پذیرفته شود و سایر کسب‌وکارها نیز به آن اعتماد کنند، این تکنولوژی یک راه‌حل همه جانبه خواهد بود و بنابراین استفاده از NEO بسیار گسترش خواهد یافت.

جمع‌بندی

مفهوم NEO-Onchain بنیه تکنیکی مستحکمی دارند و روش متمرکز آنها، این دو را نه تنها برای دولتمردان چین بلکه برای سایر کشورها که با ذات غیرمتمرکز و ناشناس بودن بازار ارزهای مجازی مشکل دارند، گزینه‌های جذابی کرده است.