بعد از استخراج تمام 21 میلیون بیت کوین چه خواهد شد؟

بیت کوین را می‌توان طلای دیجیتال نامید. مانند طلا، بیت کوین را نیز به‌صورت دلخواه و به‌اندازهٔ دلخواه تولید کرد و حتی برای استخراج مقادیر محدود آن نیز باید کار زیادی انجام دهیم. طلا باید از زمین استخراج شود و بیت کوین باید با قدرت محاسباتی کامپیوترها استخراج شود.

اگر به طور اتفاقی با دیجی کوینر آشنا شده اید و هیچ اطلاعاتی در مورد بیت کوین ندارید پیشنهاد می‌کنیم قبل از مطالعه ادامه مطلب، مقاله «بیت کوین چیست؟» را مطالعه نمایید.

در این ارتباط، براساس قاعده‌ای که در کُد منبع بیت کوین وجود دارد، مانند طلا که مقدار محدودی از آن موجود است، تعداد بیت کوین‌ها نیز محدود می‌باشد. در نهایت فقط 21 میلیون بیت کوین موجود خواهد بود و نرخ تعداد بیت کوین‌هایی که عرضه می‌شوند نیز، با توجه به پروسه هاوینگ (halving) در هر چهار سال نصف می‌شود.

هاوینگ بیت کوین (Bitcoin Halving) چیست؟

نکات مهم:

  • در نهایت فقط 21 میلیون بیت کوین وجود خواهد داشت.
  • وقتی ماینرها تمام بیت کوین‌ها را استخراج کردند، منبع تولید بیت کوین به اتمام خواهد رسید، مگر اینکه پروتکل بیت کوین تغییر کند و اجازهٔ استخراج بیت کوین‌ بیشتری را بدهد.
  • طرفداران بیت کوین بر این باورند که مانند طلا، مقدار مشخص و ثابت این رمزارز به این معنی می‌باشد که دسترسی سیستم بانکی محدود می‌باشد و نمی‌تواند مانند پول‌های رایج به‌مقدار دلخواه از آن را تولید کند.
  •  درست است که ماینرها دیگر جایزه‌ای برای تأیید تراکنش‌ها نمی‌گیرند، اما حق‌العملی که از کاربران، برای انجام تراکنش‌ها جمع‌آوری خواهند کرد، مشوق خوبی برای ادامهٔ فعالیت آنها خواهد بود.

منبع 21 میلیونی استخراج تمام 21 میلیون

فقط 21 میلیون بیت کوین قابل استخراج وجود دارد. وقتی ماینرها تمام بیت کوین‌ها را استخراج کردند، منبع تولید بیت کوین به اتمام خواهد رسید، مگر اینکه پروتکل بیت کوین تغییر کند و اجازهٔ استخراج بیت کوین‌های بیشتری را بدهد. طرفداران بیت کوین بر این باورند که مانند طلا، مقدار مشخص و ثابت این رمزارز به این معنی می‌باشد که دسترسی سیستم بانکی محدود می‌باشد و نمی‌تواند مانند پول‌های رایج به مقدار دلخواه از آن را تولید کند. بعد از اینکه منبع تولید بیت کوین به پایان رسید، چه اتفاقی خواهد افتاد؟ بحث‌های بسیاری بر سر این موضوع بین علاقه‌مندان و دنبال‌کنندگان رمزارزها وجود دارد.

در دهه آینده چه اتفاقی برای بیت کوین خواهد افتاد؟

در حال حاضر حدود 18.5 میلیون بیت کوین استخراج شده وجود دارد و کمتر از 3 میلیون بیت کوین برای استخراج باقی مانده است. برای درک بهتر اینکه چه بر سر این بیت کوین‌های استخراج نشده خواهد آمد و  شبکه چطور آخرین بیت کوین را استخراج خواهد کرد، نیاز است که برخی جزئیات فرآیند استخراج را با هم بررسی کنیم.

نکتهٔ مهم:

در حالی که بیشترین بیت کوین‌ها 21 میلیون خواهند بود، چون ممکن است برخی از مردم کلیدهای خصوصی خود را گم کنند و یا قبل از واگذار کردن کلیدهای خصوصی خود به فرد دیگری، فوت کنند، تعداد واقعی بیت کوین‌های در گردش ممکن است میلیون‌ها عدد کمتر از 21 میلیون باشد.

جایزه استخراج بیت کوین

با استخراج 18.5 میلیون بیت کوین در مدت 10 سال از پیدایش بیت کوین و وجود کمتر از سه میلیون بیت کوین دیگر برای استخراج، به‌نظر می‌رسد در مراحل پایانی استخراج بیت کوین باشیم. این موضوع، تنها از یک جنبه صحیح می‌باشد. اگرچه بیشتر بیت کوین‌ها استخراج شده است، سیر پیش رو خیلی پیچیده‌تر از این می‌باشد.
در حال حاضر، پروسهٔ استخراج بیت کوین، به‌صورتی که در آن به ماینری که با موفقیت بلاک تراکنش‌ها را تأیید کرده و مقداری بیت کوین جایزه به‌دست می‌آورد، جا افتاده است. در ابتدای پیدایش بیت کوین، جایزه تأیید هر بلاک از تراکنش‌ها 50 بیت کوین بود. چند سال بعد در 2012 بعد از اولین هاوینگ این جایزه نصف شد و به 25 بیت کوین رسید. در سال 2016 و بعد از هاوینگ دوم، این جایزه به 12.5 بیت کوین رسید. در 11 می 2020 بعد از هاوینگ سوم، این جایزه نیز نصف شد و به 6.25 بیت کوین رسید. در حال حاضر، هر ماینر که با موفقیت یک بلاک تراکنش در شبکهٔ بلاک چین بیت کوین را تأیید کند، 6.25 بیت کوین جایزه می‌گیرد.

این روند نصف شدن جایزه، که به هاوینگ معروف است، تا زمان استخراج آخرین بیت کوین، هر چهارسال یک بار تکرار خواهد شد. یعنی جایزهٔ ماینرها با گذر زمان کمتر خواهد شد، بنابراین تا رسیدن به استخراج آخرین بیت کوین، زمان زیادی مانده است. در واقعیت، اگر پروتکل شبکهٔ بیت کوین تغییر نکند، بعید به‌نظر می‌رسد که آخرین بیت کوین تا قبل از سال 2140 استخراج شود.

برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد استخراج بیت کوین می‌توانید از مطلب آموزشی «استخراج بیت کوین» دیدن نمایید.

نکتهٔ مهم:

پروسهٔ استخراج بیت کوین به ماینرها جایزه می‌دهد، اما اندازهٔ این جایزه به‌طور دوره‌ای کاهش می‌یابد و این فرآیند، عرضهٔ بیت کوین‌های جدید را کنترل می‌کند.

بعد از استخراج تمام 21 میلیون بیت کوین چه خواهد شد؟

منبع محدود بیت کوین روی ماینرها چه اثری می‌گذارد؟

به‌نظر می‌رسد، گروهی که بیشتر از همه از محدود بودن منبع بیت کوین متأثر خواهد شد، ماینرهای بیت کوین خواهند بود. از یک طرف، منتقدان پروتکل شبکهٔ بیت کوین، بر این باورند که بعد از استخراج آخرین بیت کوین، چون دیگر جایزه‌ای برای تحویل به ماینرها وجود ندارد، ماینرها فعالیت خود را متوقف خواهند کرد.

بدون جایزه‌ای که شبکه به‌عنوانِ مشوق به ماینرها می‌دهد، ممکن است ماینرها تمایلی به ادامهٔ فعالیت دشوار و پُرهزینهٔ استخراج، نداشته باشند. تأثیر این موضوع بر شبکهٔ بیت کوین، نابودکننده خواهد بود. چون پروسهٔ استخراج بیت کوین فقط یک فرآیند برای ایجاد توکن‌های جدید نیست و موجودیت و ادامهٔ حیات شبکهٔ غیرمتمرکز بلاک چین به فعالیت ماینرها وابسته است، اگر ماینرها در شبکه کار نکنند، شبکه به سوی متمرکز شدن پیش خواهد رفت یا به کلی نابود خواهد شد.

به احتمال زیاد حتی بعد از استخراج آخرین بیت کوین، ماینرها همچنان با رقبت به فعالیت خود در تأیید تراکنش‌های جدید ادامه خواهند داد. دلیل این است که هر تراکنش در شبکهٔ بیت کوین یک حق‌العمل جزئی دارد. در حال حاضر با این قیمت بیت کوین، این حق‌العمل‌ها حدود چندصد دلار در هر بلاک می‌باشد، اما در آینده، با افزایش تراکنش‌ها در شبکه بلاک چین و همچنین قیمت بیت کوین، حق‌العمل این تراکنش‌ها افزایش خواهد رفت و مشوق خوبی برای ماینرها خواهد بود.

در نهایت، شبکهٔ بیت کوین مانند یک اقتصاد بسته خواهد شد که حق‌العمل تراکنش‌ها حکم مالیات را خواهند داشت.

بعد از استخراج تمام 21 میلیون بیت کوین چه خواهد شد؟1

موارد دیگری که باید به آنها توجه کنید

باید توجه کنید که بیش از صدسال تا زمان استخراج آخرین بیت کوین مانده است. در حقیقت، وقتی به سال 2140 نزدیک می‌شویم، ماینرها برای دریافت جایزه‌ای که مقدار کمی بیت کوین است، سال‌ها زمان صرف خواهند کرد. کاهش شدید جایزهٔ ماینرها، حتی ممکن است باعث توقف عملیات استخراج تا سال 2140 شود.

نکتهٔ مهم دیگر این است که شبکهٔ بیت کوین ممکن است گاهاً دچار تغییرات شدیدی شود. با توجه به اتفاقاتی که در یک دههٔ گذشته از پیدایش بیت کوین رخ داده است، هاردفورک (hard forks) پروتکل‌های جدید، روش جدید ذخیره و پردازش تراکنش‌ها و خیلی موارد دیگر که ممکن است در آینده رخ دهد، می‌تواند روی عملکرد ماینرها اثر بگذارد. حتی ممکن است قبل از سال 2140 علاقه به بیت کوین به‌کلی از بین برود و در نتیجه کلیهٔ بحث‌های مربوط به اینکه بعد از استخراج آخرین بیت کوین چه خواهد شد، بی‌اساس شود.

اندیکاتور ATR یا محدودهٔ متوسط واقعی در تحلیل تکنیکال چیست؟

اندیکاتور ATR یک شاخصِ تحلیلِ تکنیکی است که نوساناتِ بازار را با تجزیهٔ کلِّ محدودهٔ قیمتیِ یک دارایی در دورهٔ زمانی‌اش، اندازه‌گیری می‌کند. به‌طور خاص، ATR معیاری از نوسانات است که توسط تکنسین بازار .J. Welles Wilder Jr  در کتاب “مفاهیم جدید در سیستم‌های معاملاتی تکنیکال” معرفی شده است.

شاخص محدودهٔ واقعی، بزرگترین مقدار از بین موارد زیر می‌باشد: بالاترین قیمت منهای پایین‌ترین قیمت حال حاضر، قدرمطلق بالاترین قیمت منهای قیمت بسته شدهٔ قبلی آن؛ و قدرمطلق پایین‌ترین قیمت منهای قیمت بسته شدهٔ قبلی آن. دامنهٔ متوسط واقعی در این صورت یک میانگین متحرک است که عموماً از دورهٔ 14 روزهٔ آن استفاده می‌کنند.

اندیکاتور atr
اندیکاتور ATR یک شاخصِ تحلیلِ تکنیکی است که نوساناتِ بازار را با تجزیهٔ کلِّ محدودهٔ قیمتیِ یک دارایی در دورهٔ زمانی‌اش، اندازه‌گیری می‌کند. به‌طور خاص، ATR معیاری از نوسانات است که توسط تکنسین بازار .J. Welles Wilder Jr  در کتاب “مفاهیم جدید در سیستم‌های معاملاتی تکنیکال” معرفی شده است.

نکات کلیدی:

  • اندیکاتور ATR یک شاخص تحلیل تکنیکی است که نوسانات بازار را اندازه‌گیری می‌کند.
  • به‌طور معمول یک سری از شاخص‌های دامنهٔ واقعی از یک میانگین متحرک 14 روزه مشتق می‌شوند.
  • اندیکاتور ATR در ابتدا برای استفاده در بازارهای کالا شکل گرفته بود اما از آن زمان تاکنون در انواع بازار های مالی قابل استفاده است.

فرمول محاسبه اندیکاتور ATR

اولین قدم برای محاسبهٔ اندیکاتور ATR، یافتن یک سری مقادیر دامنهٔ واقعی برای یک اوراق بهادار یا سهام است. دامنهٔ قیمتی یک سهام برای یک روز معاملاتی مشخص به‌سادگی قابل‌محاسبه است، بیشترین قیمت منهای کمترین قیمت. در ضمن، دامنهٔ واقعی فراگیرتر و به این شرح است:

نحوهٔ محاسبهٔ اندیکاتور ATR

معامله‌گران می‌توانند از دوره‌های کوتاه‌تر از 14 روز برای تولید سیگنال‌های تجاری بیشتری استفاده کنند، در حالی که در دوره‌های طولانی‌تر احتمال تولید سیگنال‌های تجاری کمتر است.

به‌عنوان مثال، فرض کنید یک معامله‌گر کوتاه‌مدت فقط مایل به تجزیه‌وتحلیل نوسانات سهام در طی یک دورهٔ 5 روزه معاملاتی است. بنابراین، معامله‌گر می‌تواند ATR پنج روزه را محاسبه کند.

اندیکاتور A/D در تحلیل تکنیکال چیست؟

فرض می‌کنیم که داده‌های قیمتی که قبلاً اتفاق افتاده‌اند به‌ترتیب معکوس مرتب شده‌اند، معامله‌گر قدرمطلق بیشترین قیمت فعلی را منهای کمترین قیمت فعلی را محاسبه می‌کند، قدرمطلق بیشترین قیمت فعلی منهای قیمت بسته شدهٔ قبلی آن را حساب می‌کند و قدرمطلق کمترین قیمت فعلی منهای قیمت بسته شدهٔ قبلی آن را نیز حساب می‌کند.

این محاسبات از محدودهٔ واقعی برای پنج روز معاملاتی اخیر انجام شده است و سپس از آن میانگین گرفته می‌شود که در نتیجه اولین مقدار ATR پنج روزه به‌دست می‌آید.

اندیکاتور ATR به شما چه می‌گوید؟

این میانگین در ابتدا برای استفاده در بازارهای کالا شکل گرفته بود اما از آن زمان تاکنون در انواع بازارهای مالی قابل استفاده است. به‌عبارت ساده‌تر، یک سهام که سطح بالایی از نوسانات را تجربه می‌کند، ATR بالاتری دارد و سهامی با نوسانات پایین نیز ATR کمتری دارد.

ATR ممکن است توسط تکنسین‌های بازار برای ورود و خروج در معاملات مورد استفاده قرار گیرد و یک ابزار مفید برای افزودن به سیستم معاملاتی است. این ابزار ایجاد شده است تا معامله‌گران بتوانند دقیق‌تر نوسانات روزانهٔ یک دارایی یا سهام را با استفاده از محاسباتی ساده، اندازه‌گیری کنند.

تحلیل تکنیکال چیست؟

این شاخص، جهت و مسیر قیمت را نشان نمی‌دهد، از آن در درجهٔ اول برای اندازه‌گیری نوسانات ناشی از فواصل خالی یا اصطلاحاً gapها و محدود کردن فرازوفرودهای نمودار، استفاده می‌شود. محاسبهٔ ATR نسبتاً ساده است و فقط به داده‌های قیمتی که اتفاق افتاده‌اند نیاز دارد.

استفاده از ATR معمولاً به‌عنوان روشی برای خروج از بازار بدون توجه به نوع تصمیم‌گیری و یا استراتژی ورود به بازار مورد استفاده قرار می‌گیرد. یک تکنیک محبوب به‌عنوان ” chandelier exit” یا “خروج پله‌ای” شناخته شده است و توسط Chuck LeBeau ارائه شده است.

خروج پله‌ای در یک روند صعودی، یک نقطهٔ خروج یا stop زیر بالاترین قیمت ثبت‌شده از زمان ورود شما ثبت می‌کند. فاصلهٔ بین بالاترین قیمت ثبت‌شده و قیمتی که برای خروج سفارش گذاشته شده، محدوده‌ایست که با مضربی از عدد ATR تعریف می‌شود. برای مثال: از لحظهٔ ورود به بازار، ما می‌توانیم سه برابر عدد ATR را از بالاترین قیمت ثبت شده در یک روند صعودی، کم کنیم و آن نقطه را برای خروج در نظر بگیریم.

دامنهٔ واقعی متوسط همچنین می‌تواند یک علامت یا نشانه از حجم معاملات در بازارهای زیرمجموعه برای معامله‌گر باشد. می‌توان از رویکرد ATR برای دسته‌بندی موقعیت‌ها استفاده کرد که تمایل یک معامله‌گر را برای پذیرش ریسک و همچنین نوسانات زیربنایی بازار نشان می‌دهد.

مثالی از نحوه استفاده از  اندیکاتور ATR

به‌عنوان نمونه، فرض کنید مقدار اول یک ATR پنج روزه 1.41 محاسبه شده و روز ششم دارای دامنهٔ واقعی 1.09 است. مقدار ATR متوالی را می‌توان با ضرب مقدار قبلی ATR بر تعداد روزهای آن منهای یک، و سپس اضافه کردن دامنهٔ واقعی دورهٔ فعلی به آن حاصل ضرب، تخمین زد. در مرحلهٔ بعد، عدد به‌دست آمده را بر بازهٔ زمانی انتخاب شده تقسیم کنید. به‌عنوان مثال، مقدار دوم ATR  عدد 1.35 تخمین زده می‌شود، 5 / ((1.09) + (5-1 ) * 1.41). این فرمول می‌تواند در کل دورهٔ زمانی تکرار شود.

محدودیت‌های اندیکاتور ATR

در استفاده از اندیکاتور دامنهٔ متوسط واقعی دو محدودیت اصلی وجود دارد. اولین مورد این است که ATR یک معیار ذهنی است – به این معنی که تفسیر آن می‌تواند سلیقه‌ای باشد. هیچ مقداری از ATR وجود ندارد که با اطمینان به شما بگوید كه روند در حال برگشت است یا خیر. در عوض، خواندن ATR همیشه باید در مقایسه با اعداد خوانده شدهٔ قبلی باشد تا درک و احساس از قدرت یا ضعف یک روند را به‌دست آورید.

دوم، ATR همچنین فقط نوسانات را می‌سنجد و نه جهت حرکت قیمت‌ها. این ممکن است گاهی اوقات منجر به سیگنال‌های درهم آمیخته می‌شود، به‌ویژه هنگامی که بازارها چرخش را تجربه می‌کنند یا وقتی که روندها در نقاط عطف هستند.

به‌عنوان مثال، افزایش ناگهانی ATR در پی یک حرکت گسترده در روند موجود، ممکن است باعث شود که برخی از معامله‌گرها فکر کنند که ATR روند قدیمی را تأیید می‌کند، اما ممکن است واقعاً این‌گونه نباشد.

به نظر شما استفاده از اندیکاتور ATR در واقعیت قابل استفاده است؟ تجربه یا دیدگاه خود را در مورد مقاله «اندیکاتور ATR یا محدوده متوسط واقعی در تحلیل تکنیکال چیست؟» چیست با ما به اشتراک بگذارید.