Skip to main content

الگوی مثلث صعودی در تحلیل تکنیکال چیست؟

الگوی مثلث صعودی یک الگوی نمودار می‌باشد که در تحلیل تکنیکال مورد استفاده قرار می‌گیرد. این الگو با حرکت قیمتی ایجاد می‌شود که می‌توان یک خط افقی روی قله‌ها و یک خط روند صعودی زیر دره‌ها کشید. این دو خط یک مثلث را تشکیل می‌دهند.

اگر به طور اتفاقی با دیجی کوینر آشنا شده اید و هیچ اطلاعاتی در مورد تحلیل تکنیکال ندارید پیشنهاد می‌کنیم قبل از مطالعه ادامه مطلب، مقاله «تحلیل تکنیکال چیست؟» را مطالعه نمایید.

تریدرها معمولاً دنبال نقاط شکست از الگوهای مثلث (مرجع) می‌باشند. مثلث‌های صعودی به الگوهای ادامه‌دهندهٔ روند معروفند. چون قیمت معمولاً در جهت روند قبل از شکل‌گیری مثلث صعودی از مثلث خارج می‌شود. یک مثلث صعودی الگوی مناسبی برای ترید کردن می‌باشد چون نقطهٔ ورود مشخص، تارگت سود مشخص و سطح استاپ لاس مشخصی برای ما تعیین می‌کند.

الگوی مثلث صعودی در تحلیل تکنیکال چیست؟
الگوی مثلث صعودی در تحلیل تکنیکال چیست؟

مقدمه‌ای بر الگوهای نمودار در تحلیل تکنیکال

نکات مهم دربارهٔ مثلث صعودی در تحلیل تکنیکال:

  • خطوط روند یک الگوی مثلث باید حداقل دوبار در هر خط لمس شود. یعنی حداقل دو قله خط بالایی را تاچ کنند و دو دره خط پایینی را تاچ کنند.
  • مثلث‌های صعودی به الگوهای ادامه‌‌دهندهٔ روند معروفند. چون قیمت معمولاً در جهت روندِ قبل از شکل‌گیری مثلث صعودی از مثلث خارج می‌شود. توجه داشته باشید که این موضوع همیشه اتفاق نمی‌افتد. شکست الگوی مثلث از هر طرف ایجاد شود باید با دقت آن را زیر نظر داشت.
  • اگر قیمت خط بالایی را بشکند، می‌توان وارد پوزیشن لانگ شد.
  • اگر قیمت خط روند پایین مثلث را بشکند، می‌توان وارد پوزیشن شرت شد.
  • استاپ لاس معمولاً در جهت دیگر خطی که نشکسته قرار می‌گیرد.
  • حداقل تارگت سود به اندازهٔ پهن‌ترین بخش مثلث می‌باشد. یعنی اگر مثلث از بالا شکست قیمت حداقل تا فاصلهٔ پهن‌ترین قسمت مثلث بالا خواهد رفت. و اگر مثلث از پایین بشکند قیمت حداقل تا فاصلهٔ پهن‌ترین قسمت مثلث پایین خواهد رفت.

اندیکاتور شاخص میانگین جهت دار در تحلیل تکنیکال چیست؟

شاخص میانگین جهت‌دار (ADX)  یک اندیکاتور ابزار تحلیل تکنیکال می‌باشد که برای تعیین قدرت یک روند توسط تریدرها مورد استفاده قرار می‌گیرد. روند می‌تواند صعودی یا نزولی باشد و این موضوع توسط دو اندیکاتور جهت‌دار منفی (-DI) و اندیکاتور جهت‌دار مثبت (+DI) نشان داده می‌باشد. بنابراین ADX معمولاً سه خط را شامل می‌شود. این سه خط برای تعیین اینکه آیا باید وارد پوزیشن شرت شد یا لانگ و آیا اصلاً وارد پوزیشن شدن صحیح است یا نه.

اگر به طور اتفاقی با دیجی کوینر آشنا شده اید و هیچ اطلاعاتی در مورد تحلیل تکنیکال ندارید پیشنهاد می‌کنیم قبل از مطالعه ادامه مطلب، مقاله «تحلیل تکنیکال چیست؟» را مطالعه نمایید.

ADX
ADX (تریدینگ ویو)

نکات مهم:

  • اندیکاتور ADX توسط وِلس وایلدر برای نمودار روزانه بازار کالاهای اساسی طراحی شده است اما در سایر بازارها و تایم فریم‌ها قابل‌استفاده می‌باشد.
  • وقتی خط +DI بالای خط –DI می‌باشد قیمت بالا می‌رود و وقتی خط –DI بالای +DI قرار دارد قیمت پایین می‌رود.
  • نقاط تلاقی خطوط +DI و –DI نقاطی می‌باشند که پتانسیل انجام معاملات بالاست، چون قدرت خرس‌ها یا گاوها بیشتر می‌شود و به‌عبارت‌دیگر قدرت جابه‌جا می‌شود.
  • وقتی ADX بالای 25 باشد، روند قوی می‌باشد و وقتی ADX کمتر از 20 می‌باشد، روند ضعیف است یا مارکت در وضعیت بدون روند قرار دارد.
  • وضعیت بدون روند به این معنی نیست که قیمت تغییر نمی‌کند. ممکن است این‌گونه باشد. اما همچنین ممکن است تغیر روندی در قیمت ایجاد شود یا نوسان قیمت خیلی بالا باشد که نتوان وجود روندی را تشخیص داد.

اندیکاتور شاخص حرکت جهت دار (DMI) در تحلیل تکنیکال چیست؟

فرمول محاسبه شاخص میانگین جهت‌دار (ADX)

محاسبه ADX با توجه به وجود چندین خط در آن نیازمند چندین محاسبه می‌باشد.

  1. مقادیر +DM و –DM را و   True Range برای هر دوره محاسبه کنید. معمولا 14 دوره استفاده می شود.
  2. +DM = Current High – Previous High
  3. -DM = Previous Low – Current Low
  4. وقت (Current High – Previous High)>( Previous Low – Current Low) می باشد از مقدار +DM استفاده کنید.

و وقتی ( Previous Low – Current Low)> (Current High – Previous High) می باشد از مقدار –DM استفاده کنید.

  1. مقدار TR بزرگترین مقدار بین مقادیر

Current High – Current Low

Current High – Previous Close

Current Low – Previous Close

  1. مقادیر +DM و –DM و TR را هموار کنید. فرمول محاسبه TR در زیر می باشد. مقادیر

–DM و +DM را نیز در فرمول قرار دهید تا مقادیر هموار آنها بدست آید.

  1. First 14TR = Sum of first 14 TR readings.
  2. – Next 14TR value = First 14TR – (Prior 14TR/14) + Current TR
  3. سپس، مقادیر هموار شده +DM را به TR هموار شده تقسیم کنید و مقدار +DI را حساب کنید. حاصل را در 100 ضرب کنید.
  4. مقادیر هموار شده -DM را به TR هموار شده تقسیم کنید و مقدار -DI را حساب کنید. حاصل را در 100 ضرب کنید.
  5. شاخص حرکت جهت‌دار (DX) برابر است با +DI منهای –DI تقسیم بر مجموع +DI  و –DI (همه مقادیر قدر مطلق می‌باشند). حاصل را در 100 ضرب کنید.
  6. برای محاسبه ADX مقادیر DX را حداقل برای 14 دوره حساب کنید. سپس، نتایج را برای محاسبه ADX هموار کنید.
  7. First ADX = sum 14 periods of DX / 14
  8. After that, ADX = ((Prior ADX * 13) + Current DX) /14

شاخص میانگین جهت‌دار (ADX) چه چیزی به شما می‌گوید؟

شاخص میانگین جهت‌دار (ADX) به همراه اندیکاتور منفی جهت‌دار (-DI)  و اندیکاتور مثبت جهت‌دار (+DI)  اندیکاتورهای ممنتم می‌باشند. ADX به سرمایه‌گذاران در تعیین قدرت روند و –DI و +DI در تعیین جهت روند کمک می‌کنند.

ADX بالای 25، نشان‌دهندهٔ یک روند قوی می‌باشد و وقتی ADX زیر 20 باشد، یعنی روند ضعیف است.

از تقاطع (Crossover) خطوط +DI و –DI می‌توان به‌عنوان سیگنال ترید استفاده کرد. به‌عنوان مثال، اگر خط +DI خط –DI را به بالا قطع کند و ADX بالای 20 باشد، یا بهتر، بالای 25 باشد، این شرایط سیگنالی برای خرید می‌باشد.

اگر خط –DI خط +DI  را به بالا قطع کند و ADX بالای 20 باشد، یا بهتر، بالای 25 باشد، شرایط برای گرفتن پوزیشن شرت مناسب است.

از کراس‌ها همچنین می‌توان برای خروج از پوزیشن نیز استفاده کرد. به‌عنوان مثال، اگر در پوزیشن لانگ قرار دارید وقتی خط –DI خط +DI را به بالا قطع کند، از پوزیشن لانگ خارج شوید.

وقتی ADX کمتر از 20 باشد نشان‌دهندهٔ این است که قیمت در وضعیت بدون ترند قرار دارد و بنابراین ممکن است برای یک ترید ایده‌آل مناسب نباشد.

اندیکاتور A/D در تحلیل تکنیکال چیست؟

تفاوت بین اندیکاتور ADX و اندیکاتور Aroon

اندیکاتور ADX از سه خط، اما اندیکاتور Aroon از دو خط تشکیل شده است. هر دو اندیکاتور از این لحاظ شبیه هم هستند که داراری خطوطی می‌باشند که نشانگر حرکت‌های مثبت و منفی می‌باشد. سطح اندیکاتور Aroon مانند ADX در تعیین قدرت روند به ما کمک می‌کند. محاسبات این دو اندیکاتور متفاوت است و کراس اورها در زمان‌های متفاوتی اتفاق می‌افتد.

محدودیت‌های استفاده از ADX

ممکن است کراس اورهای زیادی ایجاد شود. بعضی وقت‌ها این تقاطع‌ها به حدی زیاد است که باعث سردرگمی و احتمالاً ضرر می‌شود. به این موارد سیگنال‌های اشتباه می‌گویند. این موارد وقتی مقدار ADX زیر 25 است بیشتر ایجاد می‌شود. حتی ممکن است در مواردی مقدار ADX بالای 25 برود اما خیلی زود به مقادیر کمتر از 25 برگردد.

همانند هر اندیکاتور دیگری، ADX باید با تحلیل قیمت و اندیکاتورهای دیگر ترکیب شود تا بتوان سیگنال‌های اشتباه را فیلتر کرد و ریسک را کنترل کرد.

تفاوت بیت کوین و ریپل چیست؟

اگرچه از نظر سهم بازار و میزان استقبال عمومی، بیت کوین، بین رمز ارزها پیشرو می‌باشد، رقبای دیگر نیز به علت وفق‌پذیری بالا و کاربردهای متنوع، ایجاد می‌شوند. براساس سهم بازار، در میان ارزهای مجازی، ریپل بعد از بیت کوین، اتریوم و تِتِر، رتبهٔ چهارم را دارد. به ریپل، XRP نیز می‌گویند، اما توجه کنید که ریپل نام شرکت و شبکهٔ این رمز ارز می‌باشد و XRP نام خود رمز ارز.

در ادامه به بررسی تفاوت بیت کوین و ریپل و سایر توکن‌های دیچیتال برجسته می‌پردازیم.

نکات مهم:

  • ریپل (Ripple) شرکت توسعه‌دهندهٔ رمز ارز XRP می‌باشد.
  • تأیید تراکنش‌های بیت کوین ممکن است چندین دقیقه طول بکشد و هزینهٔ بالایی داشته باشد، اما تأیید تراکنش‌های XRP سریع و کم‌هزینه است.
  • شهرت تکنولوژی XRP بیشتر به‌خاطر شبکهٔ پرداخت دیجیتال و پروتکل آن می‌باشد.
  • خیلی از بانک‌های برجسته از سیستم پرداخت XRP استفاده می‌کنند.

بیت کوین چیست؟

مقایسهٔ بیت کوین و ریپل

بیت کوین روی دفتر عمومی (ledger) شبکه بلاک چین اجرا می‌شود و برای تسهیل پرداخت‌ها به کالا و خدمات استفاده می‌شود. شبکهٔ بیت کوین، بیشتر با رمز ارز بیت کوین شناخته می‌شود که به اختصار با BTC نشان داده می‌شود.

شبکهٔ بیت کوین براساس مفهوم بلاک چین، که یک دفتر عمومی برای تأیید و ذخیرهٔ تراکنش‌هاست، می‌باشد. ماینرها به‌طور پیوسته تراکنش‌ها را تأیید می‌کنند و این تراکنش‌های تأیید شده که در یک بلاک قرار می‌گیرند را به شبکهٔ بلاک چین بیت کوین که به‌عنوان یک دفتر عمومی برای ثبت تمام فعالیت‌های شبکه به‌حساب می‌آید، متصل می‌کنند. به‌ازای زمان و توان محاسباتی که این ماینرها برای تأیید تراکنش‌ها در شبکهٔ بلاک چین بیت کوین انجام می‌دهند، مقداری بیت کوین جایزه می‌گیرند.

اما XRP تکنولوژی است که بیشتر به‌خاطر شبکهٔ پرداخت دیجیتال آن شناخته می‌شود. شبکهٔ ریپل نیز بیشتر به‌عنوان محلی برای پرداخت، خریدوفروش سهام، و یک سیستم جابه‌جایی پولِ شبیه SWIFT (سرویسی برای نقل‌وانتقال بین‌المللی پول و دارایی‌های دیگر که توسط شبکه‌های بانکی و واسطه‌های اقتصادی) می‌باشد.
قیمت ریپل

تأیید تراکنش‌ها

تفاوت بیت کوین و ریپل چیست؟
به‌جای استفاده از مفهوم استخراج شبکهٔ بلاک چین، شبکهٔ ریپل، برای تأیید تراکنش‌ها، از مکانیزم اجماع (consensus mechanism) روی شبکهٔ سرورها استفاده می‌کند. با ایجاد یک نظرسنجی، سرورها و نودهای شبکه، روی صحت و اصیل بودن تراکنش به اجماع می‌رسند.

به‌جای استفاده از مفهوم استخراج شبکهٔ بلاک چین، شبکهٔ ریپل، برای تأیید تراکنش‌ها، از مکانیزم اجماع (consensus mechanism) روی شبکهٔ سرورها استفاده می‌کند. با ایجاد یک نظرسنجی، سرورها و نودهای شبکه، روی صحت و اصیل بودن تراکنش به اجماع می‌رسند. این مکانیزم امکان تأیید لحظه‌ای تراکنش‌ها را بدون یک سیستم مرکزی فراهم می‌کند که به غیرمتمرکز بودن XRP  کمک خواهد کرد. علاوه بر این، با استفاده از این مکانیزم، تراکنش‌ها در شبکهٔ ریپل سریع‌تر و با امنیت بالاتری از بیشتر رقبا انجام می‌شود.

درحالی که شبکهٔ بیت کوین به‌علت مصرف انرژی بالا در پروسه استخراج مورد نکوهش است، شبکه ریپل به‌علت نبود عملیات استخراج، انرژی بسیار کمی مصرف می‌کند.

زمان و هزینهٔ پردازش

در حالی که تأیید تراکنش‌ها در شبکهٔ بیت کوین ممکن است چندین دقیقه طول بکشد و هزینهٔ بالایی داشته باشد، تراکنش‌ها در شبکهٔ ریپل در چند ثانیه تأیید می‌شوند و هزینهٔ کمی دارند. تعداد کل بیت کوین‌های قابل استخراج 21 میلیون عدد می‌باشد، اما 100 میلیارد XRP وجود دارد که همهٔ آنها قبل از استخراج، عرضه شده‌اند (pre-mined cryptocoins).

استخراج و گردش رمز ارزها

استخراج و گردش رمز ارزها
شبکهٔ بیت کوین از یک سیستم اثبات کار (proof-of-work) و استخراج برای رهاسازی توکن‌های جدید BTC استفاده می‌کند که این به یک بخش اصلی در تأیید تراکنش‌ها تبدیل شده است، اما تمام توکن‌های XRP قبل از استخراج عرضه شده‌اند (pre-mined). بنابراین، استخراج XRP به شکلی که برای بیت کوین در حال اجراست وجود ندارد.

شبکهٔ بیت کوین از یک سیستم اثبات کار (proof-of-work) و استخراج برای رهاسازی توکن‌های جدید BTC استفاده می‌کند که این به یک بخش اصلی در تأیید تراکنش‌ها تبدیل شده است، اما تمام توکن‌های XRP قبل از استخراج عرضه شده‌اند (pre-mined). بنابراین، استخراج XRP به شکلی که برای بیت کوین در حال اجراست وجود ندارد.

مکانیزم رهاسازی BTC و XRP متفاوت است. در حالی که بیت کوین‌های جدید بعد از اینکه آزاد می‌شوند و به ماینرها داده می‌شوند، به شبکهٔ بلاک چین اضافه می‌شوند، یک قرارداد هوشمند (smart contract) رهاسازی XRP را کنترل می‌کند.

شبکهٔ ریپل برای آزادسازی ماهانه 1 میلیارد توکن XRP برنامه‌ریزی شده است که با یک قرارداد هوشمند داخلی کنترل می‌شود. تعداد توکن‌های XRP در گردش در حال حاضر بیش از 50 میلیارد عدد می‌باشد. هر مقداری از XRPهای عرضه‌شده در یک ماه که بلااستفاده باشد به یک حساب امانی سپرده می‌شود. این مکانیزم جلوی سوءِاستفاده از عرضهٔ اضافی توکن‌های XRP را می‌گیرد و بدین طریق، زمان زیادی برای عرضه همهٔ توکن‌های XRP لازم می‌باشد.

همانند شبکهٔ بیت کوین که باید برای تراکنش‌ها هزینه و حق‌العمل پرداخت شود، در شبکهٔ ریپل نیز تراکنش‌ها هزینه دارند. هرگاه تراکنشی در شبکهٔ ریپل انجام می‌شود، مقداری XRP به‌عنوان هزینهٔ تراکنش از حساب کاربر کسر می‌گردد. کاربرد اصلی XRP تسهیل انتقال سایر دارایی‌ها می‌باشد و تعداد زیادی از تجار XRP را مانند بیت کوین برای پرداخت‌ها قبول می‌کنند.

قرارداد هوشمند چیست؟

کاربردهای واقعی تفاوت بیت کوین و ریپل

در حالی که استفاده از بیت کوین به‌عنوان یک ارز مجازی بین افراد و مؤسسات در حال افزایش است، سیستم پرداخت ریپل بیشتر بین بانک‌ها مورد استفاده می‌باشد. ریپل نت (RippleNet) یک کنسرسیوم متشکل از 200 مؤسسهٔ اقتصادی در بیش از 40 کشور است که پرداخت‌های برون‌مرزی را بین این کشورها تسهیل می‌کند. استفاده از شبکهٔ ریپل بین مؤسسات مالی در حال گسترش می‌باشد و در این زمینه، ریپل از بیشتر رقبای خود جلوتر است.

نکتهٔ مهم: در مجموع، XRP از سرعت پردازش و تأیید سریع‌تر تراکنش‌ها و حق‌العمل کمتر تراکنش‌ها، بهتر از بیت کوین می‌باشد.

مثال‌هایی از مقایسه بیت کوین و ریپل

برای درک و مقایسهٔ بهتر این دو رمز ارز در دنیای واقعی، مثال‌های زیر را در نظر بگیرید.

پیتر که در آمریکا زندگی می‌کند، به فروشگاه والمارت می‌رود و خرید خود را با دلار آمریکا پرداخت می‌کند. او همچنین می‌تواند دلار خود را صرف خرید سایر ارزها مانند پوند انگلیس یا ینِ ژاپن کند و با فروش این ارزها در زمان دیگر سود یا ضرر کند. به عنوان مثال، بیت کوین را یک رمز ارز شبیه دلار در نظر بگیرید. پیتر می‌تواند خرید کند و هزینه را با بیت کوین پرداخت کند. او همچنین می‌تواند با این بیت کوین‌ها معامله یا سرمایه‌گذاری کند و ازین طریق کسب سود کند یا متضرر شود.

اگر پیتر بخواهد 100 دلار برای پائول در ایتالیا بفرستد، او می‌تواند از طریق بانک این کار را انجام دهد. بعد از کسر حق‌العمل، بانک آمریکایی پیتر، از طریق سیستم SWIFT فعلی، پول را به‌حساب پائول در یک بانک ایتالیایی منتقل می‌کند. این پروسه ممکن است هزینهٔ بالایی در دو طرف داشته باشد و چندین روز طول بکشد. برای این کار می‌توان از سیستم ریپل نیز استفاده کرد. سیستم ریپل از توکن‌های XRP برای نقل و انتقال دارایی‌ها در شبکهٔ ریپل استفاده می‌کند. پیتر می‌تواند به‌راحتی 100 دلار را به توکن‌های XRP معادلش تبدیل کند و این مقدار ریپل را به‌حساب پائول در شبکهٔ ریپل بفرستد.

پائول توکن‌های XRP را از طریق شبکهٔ غیرمتمرکز ریپل دریافت می‌کند. او می‌تواند این توکن‌ها را به هر ارزی که می‌خواهد مثل دلار و یورو تبدیل کند یا اینکه همین توکن‌ها را نگه دارد. پروسهٔ تأیید تراکنش در شبکهٔ ریپل سریع‌تر از شبکهٔ بیت کوین یا سیستم انتقال سنتی پول می‌باشد.
قیمت بیت کوین

جمع‌بندی

مثال بالا کارکرد شبکهٔ ریپل را به‌صورت ساده‌شده نشان داد، اما شبکهٔ ریپل کمی پیچیده‌تر از این می‌باشد. سیستم ریپل، در سرعت تأیید تراکنش‌ها و حق‌العمل کمتر تراکنش‌ها، از شبکه بیت کوین بهتر می‌باشد. اما بیت کوین شناخته شده‌تر از XRP می‌باشد که مزیت‌هایی به بیت کوین می‌دهد.

بیت کوین یک سیستم کاملاً عمومی می‌باشد که هیچ دولت یا نهادی مالک آن نیست. اما شبکه ریپل اگرچه غیرمتمرکز می‌باشد، در اختیار شرکتی به همین نام است که آن را اجرا می‌کند. علی‌رغم اینکه هر دو این شبکه‌ها رمز ارز اختصاصی خود را دارند، این دو سیستم مجازی معروف، کارایی‌های متفاوتی دارند.

به انتهای مقاله «تفاوت بیت کوین و ریپل» رسیدیم، برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد تراکنش‌های بیت کوین می‌توانید از مطلب آموزشی «تراکنش‌های بیت کوین چگونه کار می‌کنند؟» دیدن نمایید.