استخراج اتریوم چگونه است؟

اکنون که با نحوهٔ کار استخراج اتریوم آشنا شدید، ممکن است بخواهید بدانید که چگونه می‌توانید در مسابقهٔ استخراج اتریوم به رقابت بپردازید.

به‌طور خلاصه، استخراج مانند یک چسب است که فروشگاه اپ غیرمتمرکز اتریوم را در کنار یکدیگر نگه می‌دارد. این کار از طریق اجماع نظر در خصوص اعمال تغییر در اپلیکیشن‌هایی که در حال اجرای شبکه هستند، صورت می‌گیرد.

برای به‌دست آوردن اتریوم، ماینرها کامپیوترها را برای حل معماهای رمزنگاری تنظیم کرده و برای باز کردن قفل یک دستهٔ جدید از دارایی‌ها می‌بایست تعداد زیادی مسائل محاسباتی را امتحان کنند.

از لحاظ تئوری، یکی از نکات جذاب در مورد بلاک چین‌های باز این است که هرکسی می‌تواند کامپیوتر خود را به‌گونه‌ای تنظیم کند تا با تمرکز بر روی این معماهای رمزنگاری شده برندهٔ پاداش‌ شود.

برای آشنایی با نحوه‌ی کارکرد اتریوم می‌توانید مقاله «اتریوم چگونه کار می‌کند؟» را مطالعه نمایید.

نکتهٔ جالب اینجاست که استخراج در بلاک چین‌های بزرگ به‌مرور زمان به انرژی بیشتر و بیشتری نیاز دارد، زیرا افراد بیشتری در سخت‌افزارهای قدرتمندتری سرمایه‌گذاری می‌کنند.

امروزه علی‌رغم اینکه افرادی که با توان کامپیوتری کم اقدام به استخراج می‌کنند شانس کمی برای پیروزی دارند اما هنوز هم استخراج اتریوم یک تفریح قدیمی و قابل‌اجرا برای علاقه‌مندان محسوب می‌شود.

انتخاب سخت‌افزار استخراج

قبل از شروع، به سخت‌افزار کامپیوتری ویژه‌ای نیاز دارید تا بتوانید به‌صورت تمام‌وقت به استخراج بپردازید.

دو نوع سخت‌افزار استخراجی وجود دارد: CPUها و GPUها.

GPUها به دلیل نرخ هش بالاتر به خود می‌بالند. این موضوع بدین معناست که این سخت‌افزارها می‌توانند پاسخ‌های معما را سریع‌تر حدس بزنند. در زمان نگارش این مقاله، در حال حاضر GPUها تنها گزینه برای استخراج اتریوم هستند.

استخراج اتریوم چگونه است؟
دو نوع سخت‌افزار استخراجی وجود دارد: CPUها و GPUها. GPUها به دلیل نرخ هش بالاتر به خود می‌بالند. این موضوع بدین معناست که این سخت‌افزارها می‌توانند پاسخ‌های معما را سریع‌تر حدس بزنند. در زمان نگارش این مقاله، در حال حاضر GPUها تنها گزینه برای استخراج اتریوم هستند.

راه‌اندازی کارت گرافیک کار پیچیده‌ای است. شما می‌توانید تعداد زیادی از حالت‌های راه‌اندازی را مرور و بررسی کنید. با این کار شما می‌توانید سودمندترین گزینه را براساس بازدهی نرخ هش، مصرف برق و هزینهٔ اولیهٔ کارت گرافیک انتخاب کنید.

شاید شما بخواهید یک دکل استخراجی راه‌اندازی کنید. دکل استخراجی، ماشینی است که از چندین GPU تشکیل‌شده و ممکن است ساخت آن یک هفته به‌طول بینجامد.

چگونه از اتریوم استفاده کنیم؟

ماشین‌حساب محاسبهٔ سود ماینینگ، با توجه به نرخ هش و هزینه‌های مرتبط با مصرف برق مقدار احتمالی درآمد شما را محاسبه می‌کند.

برخلاف بیت‌ کوین، ‌در حال حاضر دستگاه‌های اسیک قدرتمند و سریع به‌منظور استخراج اتریوم در دسترس نیست.

نصب نرم‌افزار

پس از انتخاب سخت‌افزار استخراج اتریوم، مرحله بعد نوبت نصب نرم‌افزار است.  ابتدا برای اتصال به شبکه، ماینرها می‌بایست با یک کلاینت به شبکه متصل شوند.

برنامه‌نویسان آشنا به خط دستور (راهی مؤثر برای برقراری رتباط با سرور) می‌توانند geth را نصب کنند. این برنامه با استفاده از زبان برنامه‌نویسی “Go” نوشته شده و یک گره اتریوم را اجرا می‌کند. از این برنامه به‌عنوان رابطی بین کامپیوتر و سخت‌افزار شما با مابقی کامپیوترهای درگیر در شبکهٔ اتریوم یاد می‌شود. شما می‌توانید برنامه Geth را متناسب با سیستم عامل خود (ویندوز، مک OS یا لینوکس) دانلود کنید.

برای دریافت قیمت‌آنلاین اتریوم از صفحه «قیمت اتریوم» دیدن نمایید.

زمانی که این برنامه را نصب کردید، گرهٔ شما می‌تواند با سایر گره‌ها در تعامل باشد و به شبکهٔ اتریوم متصل شود. علاوه بر استخراج اتریوم، این برنامه رابطی را جهت راه‌اندازی قرادادهای هوشمند و ارسال تراکنش‌ها به شما فراهم می‌آورد.

آزمایش

با استفاده از این برنامه، امکان استخراج اتریوم بر روی شبکهٔ شخصی به‌صورت آزمایشی وجود دارد. با این کار، شما می‌توانید قراردادهای هوشمند و اپلیکیشن‌های غیرمتمرکز (فعالیت‌هایی که به استفاده از توکن نیاز دارند) را تجربه و آزمایش کنید.

برای استخراج در شبکهٔ آزمایشی به‌هیچ سخت‌افزار خاصی نیاز ندارید. برای این کار شما تنها به یک کامپیوتر خانگی که geth یا کلاینت دیگری بر روی آن نصب شده باشد نیاز دارید. ولی بدیهی است که استخراج اتریوم تقلبی خیلی سودآور نخواهد بود.

نصب Ethminer

اگر به استخراج اتریوم واقعی علاقه دارید، می‌بایست نرم‌افزار استخراج را نصب کنید.
اکنون که یک کلاینت دانلود کرده‌اید‌ و گرهٔ شما به بخشی از شبکه مبدل است، می‌توانید Ethminer را دانلود کنید. پس از نصب، گرهٔ شما رسماً در ایمن‌سازی شبکهٔ اتریوم نقش مهمی ایفا خواهد کرد.

ملحق شدن به یک استخر استخراج

به‌عنوان یک ماینر، بعید است که خود به تنهایی قادر به استخراج اتریوم باشید.

به‌همین دلیل است که ماینرها توان کامپیوترهای خود را تجمیع کرده و استخرهای استخراجی را تشکیل می‌دهند. این کار باعث می‌شود تا شانس این افراد برای حل معماهای رمزنگاری و کسب اتریوم افزایش یابد. سپس این افراد متناسب با نیرویی که ماینر آن‌ها برای کار استخراج تخصیص داده است، در سود کسب‌شده سهیم می‌شوند.

عوامل زیادی در عضویت به استخر استخراج دخیل هستند. هر استخر برای همیشه پابرجا نبوده و نیروی محاسباتی هر استخر دائماً در حال تغییر است، بنابراین برای عضو شدن در یک استخر می‌بایست چند عامل را در نظر گرفت.

خالق اتریوم

یکی از نکاتی که می‌بایست به ذهن بسپارید این است که هر استخر ساختار پرداختی متفاوتی دارد.

استخرهای استخراج بر روی وب‌سایت خود دارای چند نوع فرآیند ثبت‌نام هستند. بنابراین ماینرها می‌توانند به استخر پیوسته و فرآیند استخراج را آغاز کنند.

به‌یاد داشته باشید که جهان استخراج در معرض تغییرات شدیدی قرار دارد. ابزاری که امروز انتخاب می‌کنید ممکن است سال بعد منسوخ شوند.

همچنین ممکن است برخی از استخرهای استخراج از بین بروند و چندین استخر جدید به‌وجود آیند. بنابراین بهتر است که نسبت به تغییرات این صنعت آگاه و هشیار باشید.

اگر سوال یا ابهامی در مورد نحوه‌ی استخراج اتریوم دارید در قسمت نظرات با ما به اشتراک بگذارید. در سریع‌ترین زمان ممکن پاسخگوی شما عزیزان هستیم.

چگونه از اتریوم استفاده کنیم؟

فکر استفاده از اتریوم می‌تواند رعب‌آور باشد اما دارای مزایایی نیز هست. اگر اتریوم طبق برنامه پیشرفت کند، می‌تواند جایگزین مناسبی‌ برای فیس‌بوک‌ و گوگلی باشد که امروزه بخش مهمی از زندگی ما را فرا گرفته است. ممکن است اتریوم به اندازهٔ وب قابل لمس نباشد، اما هنوز هم هر شخصی که دارای یک کامپیوتر یا گوشی هوشمند است تا زمان داشتن اتریوم می‌تواند از این پلتفرم استفاده کند. پلتفرم اتریوم کدهایی هستند که امکان بروزرسانی بلاک ‌چین را فراهم می‌کند.

برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد اتریوم می‌توانید از مطلب آموزشی «اتریوم چیست و چه کاربردی دارد؟» دیدن نمایید.

کیف پول‌های اتریوم

در گام نخست به‌منظور استفاده از اتریوم به‌محلی امن برای نگهداری آن یا دست‌کم محلی برای نگهداری کلیدهای خصوصی خود نیاز دارید. این موضوع ما را به‌سمت استفاده از کیف‌ پول‌های اتریوم سوق می‌دهد. نکتهٔ مهم این است که از دست دادن کلیدهای خصوصی خطرناک‌تر از فراموشی رمز عبور است زیرا از دست دادن کلیدهای خصوصی به‌معنای از دست رفتن همیشگی اتریوم است. حذف واسطه، مانند شمشیر دو لبه عمل می‌کند. در حالی که برای تأیید معاملات به واسطه‌ها نیازی نیست، اما در عوض دیگر هیچ شخصی برای کمک به بازیابی کلیدهای خصوصی شما وجود نخواهد داشت.

چگونه از اتریوم استفاده کنیم؟

با این فرض، اکنون کیف پول‌های زیادی برای ذخیره‌سازی انواع رمز ارزها وجود دارد که از جملهٔ آنان می‌توان به کیف‌ پول‌های رومیزی، کیف‌ پول‌های همراه، کیف‌ پول‌های سخت‌افزاری و کیف پول‌های کاغذی اشاره کرد. انتخاب هر کدام از این کیف پول‌ها به اولویت شما در کارایی و امنیت آن بستگی دارد. معمولاً این دو جنبه در تضاد با یکدیگر هستند: هر چه استفاده از یک کیف پول ساده‌تر باشد، امنیت آن ضعیف‌تر خواهد بود و بالعکس.

رمز ارز چیست؟

کیف پول‌های رومیزی یا دسکتاپ

کیف‌ پول‌های رومیزی بر روی کامپیوتر شخصی یا لپ‌تاپ‌ها اجرا می‌شود. یک گزینه آن است که یک کلاینت اتریوم دانلود کنید. کلاینت‌های اتریوم مختلفی وجود دارد که با زبان‌های برنامه‌نویسی و عملکرد مبادلاتی مختلف نوشته شده‌اند. این فرآیند می‌تواند چندین روز طول بکشد و تنها با رشد اتریوم افزایش می‌یابد. سپس در مرحلهٔ بعد کیف پول می‌بایست همگام با آخرین تراکنش‌های موجود در بلاک ‌چین باشد.

کیف‌ پول‌های همراه

از آنجایی که کلاینت‌های مرتبط با تلفن همراه یا کلاینت سبک (لایت) برای اتصال به شبکه و انجام تراکنش‌ها نیازمند حجم کمتری از اطلاعات هستند، بنابراین برای دانلود بر روی گوشی‌های هوشمند مناسب‌تر هستند. با وجود اینکه کلاینت لایت گزینه‌های ساده‌تری دارد اما کاملاً ایمن نمی‌باشد. کلاینت کامل اتریوم روش ایمن‌تری برای دریافت تراکنش‌ها ارائه می‌دهد، زیرا نیازی به دریافت اطلاعات دقیق، اعتماد به ماینرها یا گره‌ها نداشته و خود اعتبار تراکنش‌ها را تأیید می‌کند.

چگونه از اتریوم استفاده کنیم؟

هک کردن کلیدهای خصوصی موجود بر روی یک ابزار که به اینترنت متصل نیست (این روش به نام نگهداری سرد شناخته می‌شود) دشوارتر بوده و بهترین گزینه برای ذخیره‌سازی و نگهداری اتریوم در حجم بالاست. با این وجود، استفاده از روش ذخیره‌سازی سرد به سادگی استفاده از کیف پول‌های همراه یا کامپیوترهای متصل به اینترنت نیست.

اتریوم چگونه کار می‌کند؟

کیف‌ پول‌های سخت‌افزاری

بهترین کیف پول، کیف‌ پول‌ سخت‌افزاری است که سایز آن به اندازهٔ یک یا دو انگشت است. این ابزارهای ایمن اغلب قابلیت عدم اتصال به اینترنت را داشته و امضای تراکنش‌ها به‌صورت آفلاین صورت می‌گیرد. اگر قصد جابه‌جایی مکرر اتریوم را دارید شاید این کیف پول گزینهٔ مناسبی برای شما نباشد.

کیف‌ پول‎‌های کاغذی

گزینهٔ نگهداری دیگر این است که کلید خصوصی خود را چاپ کنید یا به دقت آن را بر روی یک ورق کاغذ نوشته و آن را در مکانی ایمن نگهداری کنید. ابزارهای آنلاین می‌توانند جفت‌کلیدهایی را به‌صورت مستقیم بر روی کامپیوتر شما ایجاد کنند. در واقع این جفت‌کلیدها بر روی سرورهای یک وب‌سایت ایجاد نمی‌شوند، زیرا اگر این وب‌سایت‌ها هک شوند، کلیدها آسیب‌پذیر خواهند شد. شما می‌توانید کلیدهای خصوصی خود را با استفاده از فرمان‌های دستوری نیز تولید کنید. با همهٔ این تفاسیر مجدداً تأکید می‌کنیم که اگر کلید خصوصی خود را گم کنید، دیگر هیچ‌گاه آن را نخواهید یافت. بنابراین بهترین راه برای جلوگیری از گم شدن کلیدهای خصوصی آن است که چندین کپی از کلید خصوصی خود تهیه کرده و آن‌ها را در محل‌های ایمن جداگانه‌ای نگهداری کنید. در این صورت اگر شما یکی از کپی‌ها را گم کنید می‌توانید از سایر کپی‌هایی که تهیه کرده‌اید استفاده کنید.

خرید اتریوم

بسته به کشور محل زندگی و وجه رایج آنجا خرید ارز اتریوم متفاوت است. برای خرید اتریوم می‌بایست به‌صورت آنلاین یا حضوری، فردی که دارای اتر بوده و قصد معامله دارد را پیدا کنید. همواره گزینهٔ ملاقات حضوری برای خرید و فروش اتریوم به‌ویژه در شهرهایی مانند نیویورک یا تورنتو وجود دارد. البته همیشه این گزینه در مناطق کم‌جمعیت در دسترس نخواهد بود. صرافی‌ها این امکان را به مشتریان خود می‌دهند تا به‌صورت مستقیم و با استفاده از دلار یا بیت کوین به خرید اتریوم بپردازند. برای این کار ابتدا باید در این صرافی‌ها حساب کاربری ایجاد کنید. اگر می‌خواهید با استفاده از یک ارز دیگر اتریوم بخرید باید مراحل بیشتری را طی کنید. بیت کوین پُرکاربردترین رمز ارز مجازی در سراسر دنیا بوده و مردم علاقهٔ بیشتری به انجام مبادلات با آن دارند. بنابراین، به‌عنوان مثال، اگر می‌خواهید در ازای پرداخت روبل مقداری اتریوم بخرید، ساده‌ترین روش آن است که ابتدا به یک صرافی مراجعه کرده و بیت کوین تهیه کنید و سپس آن را به اتریوم تبدیل کنید. زمانی که اتریوم در اختیار داشته باشید، می‌توانید آن را به‌صورت مستقیم به‌شخص دیگری ارسال کنید. البته برای انجام این کار می‌بایست هزینهٔ اندکی را به‌عنوان کارمزد بپردازید.

بیت کوین چیست و چه کاربردی دارد؟

اکنون شرایط چگونه است؟

زمانی که کاربران، اتریوم در اختیار دارند چه کارهایی می‌توانند با آن انجام دهند؟

ممکن است متوجه این نکته شده باشید که زبان کیف پول و صرافی‌های اتریوم بسیار شبیه به بیت کوین است. ولی باید بدانید که اپلیکیشن‌های اتریوم کاملاً متفاوت از اپلیکیشن‌های بیت کوین هستند. کاربرانی که اتریوم دارند می‌توانند قراردادهای هوشمند را ساخته یا به آن ملحق شوند. از بسته‌های قراردادهای هوشمند می‌توان برای ایجاد اپلیکیشن‌های غیرمتمرکز “dapps” استفاده کرد.

برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد اپلیکیشن غیرمتمرکز dapp می‌توانید از مطلب آموزشی «اپلیکیشن غیرمتمرکز dapp چیست؟» دیدن نمایید.

سیستم عملیاتی اتریوم چگونه است؟

پیش از آنکه بخواهیم فراتر رویم، بهتر است نحوهٔ عملکرد اتریوم و سایر رمز ارزها را که دارای سیستم ذخیره‌سازی گیج‌کننده‌ای هستند را تشریح کنیم. بهتر است مطالبی که در اینجا بیان می‌شود را با دانسته‌های قبلی خود مقایسه کنید.

آیا به رشته اعدادی که در کارت اعتباری شما درج شده توجه کرده‌اید؟ زمانی که کارت کشیده می‌شود، بانک‌ها باید تعیین کنند که پول را به کجا ارسال می‌کنند. رمز ارزها این امکان را به شما می‌دهند تا به ایجاد شمارهٔ شناسایی بپردازید. این شمارهٔ شناسایی تشخیص می‌دهد که وجوه به کجا فرستاده می‌شود. در این سیستم، دو مولفهٔ اصلی موجود است که کاربران برای شناسایی به آن دو نیاز دارند: کلیدهای عمومی و کلیدهای خصوصی. این کلیدها به‌صورت یک رشتهٔ درهم‌ریخته از اعداد و حروف نشان داده شده و از طریق رمزنگاری به‌یکدیگر متصل هستند. کلیدهای عمومی را می‌توان به دیگران ارسال کرد، در این شرایط آن‌ها می‌دانند که پول را به کجا ارسال کنند. اگر می‌خواهید اتریوم خود را به دیگران ارسال کنید، به یک آدرس نیاز دارید. این آدرس شامل یک رشته اعداد و حروف درهم‌ریخته است.

برای مصرف اتریوم می‌بایست وجوه خود را با کلید خصوصی خود امضا کنید. همان طور که از نام کلید خصوصی پیداست، این نام شبیه به یک پسورد است. اگر بخواهیم کلید خصوصی را به کارت اعتباری تشبیه کنیم باید بگوییم که کلید خصوصی شبیه به پینی است که از آن برای باز کردن قفل وجوه در ATMها یا فروشگاه‌ها استفاده می‌شود. بنابراین، فواید این سیستم چیست؟ یکی از تفاوت‌های کلیدی در بلاک چین‌های باز مانند بیت کوین و اتریوم، آن است که در هر زمان کاربران می‌توانند برای دارایی‌های خود شمارهٔ شناسایی ساخته و برای این کار نیازی به انتظار در بانک برای تأیید درخواست و صدور کارت اعتباری نخواهید داشت.

قراردادهای هوشمند اتریوم چگونه عمل می‌کند؟

مانند بسیاری از ایده‌های موجود در صنعت بلاک ‌چین، عبارت “قراردادهای هوشمند” برای عموم نامفهوم است. ارائهٔ قراردادهای هوشمند با استفادهٔ بلاک ‌چین‌های عمومی میسر شده است. فهم و درک این نوع قراردادها دشوار است، زیرا این اصطلاحات تا حدودی با عمل انجام شده در هستهٔ آن در تعارض هستند. در حالی که در یک قرارداد استاندارد به شرایط یک رابطه اشاره می‌شود، قرارداد هوشمند، یک رابطه با استفاده از کدهای‌ رمزنگاری شده برقرار می‌کند. یکی از وجوه تمایز قراردادهای هوشمند و قرادادهای استاندارد آن است که قراردادهای هوشمند برنامه‌هایی هستند که به‌صورت دقیق تنظیمات سازندگانش را اعمال می‌کند. در سال 1993 این ایده توسط خبرهٔ کامپیوتر، نیک سابو (Nick Szabo) به‌عنوان نوعی دستگاه فروش خودکار ارائه شد. با این مثال معروف، وی به تشریح نحوهٔ وارد کردن داده‌ها یا مقادیر جهت دریافت اقلام مختلف از دستگاه پرداخت، به‌عنوان مثال این آیتم در دنیای واقعی می‌تواند اسنک یا نوشیدنی باشد.

برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد قراردادهای هوشمند می‌توانید از مطلب آموزشی «قرارداد هوشمند چیست؟» دیدن نمایید.

در یک مثال ساده، کاربران اتریوم می‌توانند با استفاده از یک قرارداد هوشمند، تعدادی اتر را در یک تاریخ مشخص به یکی از دوستان خود ارسال کنند. در این شرایط ممکن است کاربر به ایجاد یک قرارداد پرداخته و داده‌ها را به‌گونه‌ای وارد کند که قرارداد، دستور مورد نظر را اجرا کند. اتریوم پلتفرمی است که به‌طور خاص برای ایجاد و خلق قراردادهای هوشمند ساخته شده است. این ابزارهای جدید به این منظور ساخته نشده‌اند که به‌صورت جداگانه و به تنهایی مورد استفاده قرار بگیرند. این باور وجود دارد که این ابزارها قادر به تشکیل بلوک‌هایی برای اپلیکیشن‌های غیرمتمرکز و حتی شرکت‌های مستقل غیرمتمرکز هستند.

قراردادهای هوشمند چگونه عمل می‌کنند؟

قراردادهای هوشمند اتریوم چگونه عمل می‌کند؟

بیت کوین اولین رمز ارزی است که از قراردادهای هوشمند پشتیبانی کرد. این امر بدین معناست که می‌توانست مقادیری را از فردی به فرد دیگر انتقال دهد اما شبکهٔ گره‌ها، تنها در شرایط خاصی تراکنش‌ها را تأیید می‌کند. این امر سبب می‌شود که بیت کوین تنها به موارد استفادهٔ ارزی محدود شود. در مقابل، اتریوم زبان برنامه‌نویسی بیت کوین را با زبان دیگری جایگزین کرد. این زبان به توسعه‌دهندگان این اجازه را می‌دهد تا برنامه‌ها‌ی خود را بنویسند. اتریوم به توسعه‌دهندگان این اجازه را می‌دهد تا قراردادهای هوشمند خود را برنامه‌ریزی کنند. این زبان یک زبان تورینگ کامل است. این موضوع بدین معناست که این زبان از مجموعهٔ وسیعی از دستورالعمل‌های محاسباتی پشتیبانی می‌کند.

بیت کوین چیست

قراردادهای هوشمند می‌توانند:

  • مانند حساب‌های چندامضایی عمل کند، بنابراین تنها در صورتی می‌توان وجوه را خرج کرد که درصد مشخصی از افراد با آن موافق باشند.
  • موافقنامه‌های بین کاربران را مدیریت کنند.
  • به سایر قراردادها خدمات ارائه دهند.
  • به ذخیره‌سازی اطلاعات مربوط به یک اپلیکیشن بپردازند.

قدرت اعداد

به‌عنوان آخرین نکته باید بگوییم که به‌نظر می‌رسد قراردادهای هوشمند ممکن است به کمک سایر قراردادهای هوشمند نیاز داشته باشند. هنگامی که شخصی شرط‌بندی ساده‌ای بر روی دمای هوا در یک روز گرم تابستانی انجام می‌دهد، ممکن است به بررسی زیروبم توالی قراردادها بپردازد. یک قرارداد ممکن است از داده‌های بیرونی برای پیش‌بینی آب‌وهوا استفاده کند و قرارداد دیگری ممکن است براساس اطلاعات قرارداد اول در هنگام محقق شدن آن شرط‌بندی را انجام دهد.

اجرای هر قرارداد نیازمند پرداخت هزینهٔ تبادل اتر است که میزان آن به مقدار نیروی محاسباتی مورد نیاز تراکنش بستگی دارد. همان طور که در مقالهٔ “اتریوم چگونه کار می‌کند؟” تشریح کردیم، اتریوم در صورتی کدهای قراردادهای هوشمند را اجرا می‌کند که یک کاربر یا قرارداد دیگر پیام مربوط به هزینه‌های تراکنش را برای آن ارسال کند. در مرحلهٔ بعدی ماشین مجازی اتریوم، قراردادهای هوشمند را در بایت‌کد یا مجموعه‌ای از صفر و یک‌هایی که توسط شبکه قابل خواندن و تفسیر باشند اجرا می‌کند.

آلت کوین Altcoin چیست؟

آلت کوین‌ها، سایر cryptocurrencies (رمز ارزها) هستند که پس از موفقیت بیت کوین روانهٔ بازار شدند. به‌طور کلی، آنها خود را به‌عنوان گزینه‌های بهتری نسبت به بیت کوین معرفی می‌کنند.

اصطلاح “altcoin” به کلیهٔ رمز ارزها ب‌غیر از بیت کوین اطلاق می‌شود. تا اوایل سال 2020 براساس برخی تخمین‌ها، بیش از 5.000 رمز ارز وجود داشته است. طبق گزارشی از CoinMarketCap، آلت کوین‌ها بیش از 34 درصد از کل بازار رمز ارزها را در فوریه 2020 به خود اختصاص داده‌اند.

نکات کلیدی آلت کوین Altcoin:

  • اصطلاح آلت کوین altcoin به کلیهٔ رمز ارزها به‌غیر از بیت کوین اطلاق می‌شود.
  • برخی از انواع اصلی آلت کوین‌ها شامل Mining-based cryptocurrencies، Stablecoins، tokens Security وUtility tokens می‌شوند.
  • به‌غیر از بیت کوین، ممکن است در آینده آلت کوین‌ها تنها شامل رمز ارزهای قابل استخراج بشوند، که مصرف آنها همراه با پیشرفت تکنولوژی در حال توسعه است.
  • Ethereum اتریوم و Ripple ریپل بزرگترین آلت کوین‌های سرمایه‌گذاری شده در فوریه 2020 بودند.

فهم آلت کوین‌ها

آلت کوین Altcoin چیست؟
آلت کوین Altcoin ترکیبی از دو کلمه “alt ” و “coin” است که شامل همهٔ گزینه‌های دیگری که مربوط به بیت کوین هستند، می‌شود. موفقیت بیت کوین به‌عنوان اولین رمز ارز پایاپای راه را هموار کرد. بسیاری از آلت کوین‌ها در تلاش‌اند محدودیت‌های مشاهده‌شده از بیت کوین را هدف قرار دهند. یک آلت کوین برای موفقیت در برابر بیت کوین باید یک برتری رقابتی داشته باشد.

آلت کوین Altcoin ترکیبی از دو کلمه “alt ” و “coin” است که شامل همهٔ گزینه‌های دیگری که مربوط به بیت کوین هستند، می‌شود. موفقیت بیت کوین به‌عنوان اولین رمز ارز پایاپای راه را هموار کرد. بسیاری از آلت کوین‌ها در تلاش‌اند محدودیت‌های مشاهده‌شده از بیت کوین را هدف قرار دهند. یک آلت کوین برای موفقیت در برابر بیت کوین باید یک برتری رقابتی داشته باشد.

اتریوم چیست؟

بسیاری از آلت کوین‌ها براساس چارچوب اولیه‌ای که توسط بیت کوین تهیه شده است، ساخته شده‌اند. بنابراین، بیشتر آلت کوین‌ها نیز به‌عنوان ارز پایاپای به‌حساب می‌آیند. آنها سعی می‌کنند راه‌هایی با بازده‌ای بالاتر و هزینهٔ کمتر برای انجام معاملات اینترنتی ارائه دهند. حتی با وجود بسیاری از ویژگی‌های مشترک آنها، آلت کوین‌ها بسیار متفاوت از یکدیگر هستند.

انواع آلت کوین‌ها

با تکامل آلت کوین‌ها، دسته‌های مجزایی پدیدار شدند. برخی از انواع اصلی altcoinها عبارتند از:

Mining-based cryptocurrencies, Stablecoins, Security tokens, and Utility tokens

همچنین چند حرکت در راستای جدا کردن بیشتر این مفاهیم از آلت کوین‌ها انجام شده است. اگر این روند ادامه یابد، ممکن است که به‌غیر از بیت کوین، آلت کوین تنها رمز ارز قابل استخراج در آینده باشند.

نکتهٔ مهم:

این امکان وجود دارد که یک altcoin در بیش از یک گروه قرار بگیرد.

آلت کوین‌های قابل استخراج Mining-Based

آلت کوین Altcoin چیست؟
این آلت کوین‌ها دارای فرآیند استخراج هستند که طی آن فرآیند کُدهای بلاک بازگشایی می‌شوند و در نتیجه سکه‌های جدید تولید می‌شوند. آنها بیشتر به بیت کوین‌ها شبیه هستند تا دیگر آلت کوین‌ها.

این آلت کوین‌ها دارای فرآیند استخراج هستند که طی آن فرآیند کُدهای بلاک بازگشایی می‌شوند و در نتیجه سکه‌های جدید تولید می‌شوند. آنها بیشتر به بیت کوین‌ها شبیه هستند تا دیگر آلت کوین‌ها. بیشتر آلت کوین‌های برتر و عالی دراوایل سال 2020 در این گروه قرار گرفتند. اتریوم بهترین آلت کوین قابل استخراج در فوریه 2020 شناخته شده بود.

برای آشنایی با نحوه‌ی استخراح اتریوم مقاله «استخراج اتریوم چگونه است؟» را مطالعه نمایید.

Stablecoin (ارزی است که نرخ آن پایدار است و ارتباط مستقیم یا اصطلاحاً یک به یک با ارزی مثل دلار آمریکا دارد.)

آلت کوین Altcoin چیست؟
Stablecoin با کاهش نوسانات به دنبال بهبود بخشیدن به بیت کوین است. در عمل، این امر با متصل کردن ارزش Coin به ارزهای موجود محقق می‌شود.

Stablecoin با کاهش نوسانات به دنبال بهبود بخشیدن به بیت کوین است. در عمل، این امر با متصل کردن ارزش Coin به ارزهای موجود محقق می‌شود. گزینه‌های رایج برای حمایت از آلت کوین‌ها شامل دلار آمریکا، یورو و طلا می‌شوند. ارز Libra که متعلق به Facebook است، تا به امروز مشهورترین stablecoin است، اگرچه تا ژانویه 2020 روانه بازار نشده بود.

Security Tokens

آلت کوین Altcoin چیست؟
این آلت کوین‌ها به یک تجارت مرتبط هستند، و آنها اغلب با ارائهٔ  یک ارز اولیه (ICO) راه‌اندازی می‌شوند.

این آلت کوین‌ها به یک تجارت مرتبط هستند، و آنها اغلب با ارائهٔ  یک ارز اولیه (ICO) راه‌اندازی می‌شوند.

Security Tokens شبیه سهام‌های سنتی است و اغلب نوعی سود سهام مانند پرداخت یا مالکیت (به شکل شراکت درصدی) دریک تجارت را نوید می‌دهند.

Utility Tokens

آلت کوین Altcoin چیست؟
Utility Tokens مدعی فراهم کردن خدمات هستند، و بعضی مواقع به‌عنوان بخشی از یک ارز اولیه به فروش می رسند.

Utility Tokens مدعی فراهم کردن خدمات هستند، و بعضی مواقع به‌عنوان بخشی از یک ارز اولیه به فروش می رسند.  Filecoin یک نمونهٔ عالی از Utility Tokens است که همراه یک ارز اولیه ارائه شده است. Filecoin به‌گونه‌ای طراحی شده است که می‌تواند در یک فضای غیرمتمرکز و محلی، بایگانی و قابل‌تعویض یا معامله باشد.

نمونه‌های اولیه‌ای از آلت کوین‌ها

آلت کوین Altcoin چیست؟
اولین آلت کوین قابل‌توجه، Namecoin، براساس کُد بیت کوین و از همان الگوریتم کاری شکل گرفت. مانند بیت کوین، Namecoin به 21 میلیون سکه محدود شده است.

اولین آلت کوین قابل‌توجه، Namecoin، براساس کُد بیت کوین و از همان الگوریتم کاری شکل گرفت. مانند بیت کوین، Namecoin به 21 میلیون سکه محدود شده است. Namecoin در آوریل 2011 معرفی شد و در ابتدا با ایجاد یک محدودهٔ حرکتی غیرشفاف برای کاربران، از بیت کوین فاصله گرفت. Namecoin به کاربران خود با هدف افزایش مقاومت در مقابل ناشناس ماندن و سانسور کردن اجازه می‌داد که بیت خود را استخراج و ثبت کنند.

قیمت نیم کوین

Litecoin در اکتبر 2011 معرفی شد. اگر بیت کوین را طلا فرض کنیم، Litecoin به‌عنوان نقره شناخته می‌شد. در حالی که اساساً از نظر کُد و کارایی با بیت کوین مشابه بود ولی Litecoin از چند وجه اساسی با بیت کوین تفاوت داشت. این اجازه را می‌داد که معادلات استخراج در فواصل زمانی کوتاه‌تر تأیید شوند. همچنین آن، مقدار 84 میلیون سکه ایجاد می‌کرد – دقیقاً چهار برابر 21 میلیون سکهٔ بیت کوین.

برای مشاهده آنلاین قیمت لایت کوین و سایر رمز ارزها می‌توانید از صفحه «قیمت رمز ارزها» دیدن فرمایید. 

تفاوت بیت کوین و ریپل چیست؟

اگرچه از نظر سهم بازار و میزان استقبال عمومی، بیت کوین، بین رمز ارزها پیشرو می‌باشد، رقبای دیگر نیز به علت وفق‌پذیری بالا و کاربردهای متنوع، ایجاد می‌شوند. براساس سهم بازار، در میان ارزهای مجازی، ریپل بعد از بیت کوین، اتریوم و تِتِر، رتبهٔ چهارم را دارد. به ریپل، XRP نیز می‌گویند، اما توجه کنید که ریپل نام شرکت و شبکهٔ این رمز ارز می‌باشد و XRP نام خود رمز ارز.

در ادامه به بررسی تفاوت بیت کوین و ریپل و سایر توکن‌های دیچیتال برجسته می‌پردازیم.

نکات مهم:

  • ریپل (Ripple) شرکت توسعه‌دهندهٔ رمز ارز XRP می‌باشد.
  • تأیید تراکنش‌های بیت کوین ممکن است چندین دقیقه طول بکشد و هزینهٔ بالایی داشته باشد، اما تأیید تراکنش‌های XRP سریع و کم‌هزینه است.
  • شهرت تکنولوژی XRP بیشتر به‌خاطر شبکهٔ پرداخت دیجیتال و پروتکل آن می‌باشد.
  • خیلی از بانک‌های برجسته از سیستم پرداخت XRP استفاده می‌کنند.

بیت کوین چیست؟

مقایسهٔ بیت کوین و ریپل

بیت کوین روی دفتر عمومی (ledger) شبکه بلاک چین اجرا می‌شود و برای تسهیل پرداخت‌ها به کالا و خدمات استفاده می‌شود. شبکهٔ بیت کوین، بیشتر با رمز ارز بیت کوین شناخته می‌شود که به اختصار با BTC نشان داده می‌شود.

شبکهٔ بیت کوین براساس مفهوم بلاک چین، که یک دفتر عمومی برای تأیید و ذخیرهٔ تراکنش‌هاست، می‌باشد. ماینرها به‌طور پیوسته تراکنش‌ها را تأیید می‌کنند و این تراکنش‌های تأیید شده که در یک بلاک قرار می‌گیرند را به شبکهٔ بلاک چین بیت کوین که به‌عنوان یک دفتر عمومی برای ثبت تمام فعالیت‌های شبکه به‌حساب می‌آید، متصل می‌کنند. به‌ازای زمان و توان محاسباتی که این ماینرها برای تأیید تراکنش‌ها در شبکهٔ بلاک چین بیت کوین انجام می‌دهند، مقداری بیت کوین جایزه می‌گیرند.

اما XRP تکنولوژی است که بیشتر به‌خاطر شبکهٔ پرداخت دیجیتال آن شناخته می‌شود. شبکهٔ ریپل نیز بیشتر به‌عنوان محلی برای پرداخت، خریدوفروش سهام، و یک سیستم جابه‌جایی پولِ شبیه SWIFT (سرویسی برای نقل‌وانتقال بین‌المللی پول و دارایی‌های دیگر که توسط شبکه‌های بانکی و واسطه‌های اقتصادی) می‌باشد.
قیمت ریپل

تأیید تراکنش‌ها

تفاوت بیت کوین و ریپل چیست؟
به‌جای استفاده از مفهوم استخراج شبکهٔ بلاک چین، شبکهٔ ریپل، برای تأیید تراکنش‌ها، از مکانیزم اجماع (consensus mechanism) روی شبکهٔ سرورها استفاده می‌کند. با ایجاد یک نظرسنجی، سرورها و نودهای شبکه، روی صحت و اصیل بودن تراکنش به اجماع می‌رسند.

به‌جای استفاده از مفهوم استخراج شبکهٔ بلاک چین، شبکهٔ ریپل، برای تأیید تراکنش‌ها، از مکانیزم اجماع (consensus mechanism) روی شبکهٔ سرورها استفاده می‌کند. با ایجاد یک نظرسنجی، سرورها و نودهای شبکه، روی صحت و اصیل بودن تراکنش به اجماع می‌رسند. این مکانیزم امکان تأیید لحظه‌ای تراکنش‌ها را بدون یک سیستم مرکزی فراهم می‌کند که به غیرمتمرکز بودن XRP  کمک خواهد کرد. علاوه بر این، با استفاده از این مکانیزم، تراکنش‌ها در شبکهٔ ریپل سریع‌تر و با امنیت بالاتری از بیشتر رقبا انجام می‌شود.

درحالی که شبکهٔ بیت کوین به‌علت مصرف انرژی بالا در پروسه استخراج مورد نکوهش است، شبکه ریپل به‌علت نبود عملیات استخراج، انرژی بسیار کمی مصرف می‌کند.

زمان و هزینهٔ پردازش

در حالی که تأیید تراکنش‌ها در شبکهٔ بیت کوین ممکن است چندین دقیقه طول بکشد و هزینهٔ بالایی داشته باشد، تراکنش‌ها در شبکهٔ ریپل در چند ثانیه تأیید می‌شوند و هزینهٔ کمی دارند. تعداد کل بیت کوین‌های قابل استخراج 21 میلیون عدد می‌باشد، اما 100 میلیارد XRP وجود دارد که همهٔ آنها قبل از استخراج، عرضه شده‌اند (pre-mined cryptocoins).

استخراج و گردش رمز ارزها

استخراج و گردش رمز ارزها
شبکهٔ بیت کوین از یک سیستم اثبات کار (proof-of-work) و استخراج برای رهاسازی توکن‌های جدید BTC استفاده می‌کند که این به یک بخش اصلی در تأیید تراکنش‌ها تبدیل شده است، اما تمام توکن‌های XRP قبل از استخراج عرضه شده‌اند (pre-mined). بنابراین، استخراج XRP به شکلی که برای بیت کوین در حال اجراست وجود ندارد.

شبکهٔ بیت کوین از یک سیستم اثبات کار (proof-of-work) و استخراج برای رهاسازی توکن‌های جدید BTC استفاده می‌کند که این به یک بخش اصلی در تأیید تراکنش‌ها تبدیل شده است، اما تمام توکن‌های XRP قبل از استخراج عرضه شده‌اند (pre-mined). بنابراین، استخراج XRP به شکلی که برای بیت کوین در حال اجراست وجود ندارد.

مکانیزم رهاسازی BTC و XRP متفاوت است. در حالی که بیت کوین‌های جدید بعد از اینکه آزاد می‌شوند و به ماینرها داده می‌شوند، به شبکهٔ بلاک چین اضافه می‌شوند، یک قرارداد هوشمند (smart contract) رهاسازی XRP را کنترل می‌کند.

شبکهٔ ریپل برای آزادسازی ماهانه 1 میلیارد توکن XRP برنامه‌ریزی شده است که با یک قرارداد هوشمند داخلی کنترل می‌شود. تعداد توکن‌های XRP در گردش در حال حاضر بیش از 50 میلیارد عدد می‌باشد. هر مقداری از XRPهای عرضه‌شده در یک ماه که بلااستفاده باشد به یک حساب امانی سپرده می‌شود. این مکانیزم جلوی سوءِاستفاده از عرضهٔ اضافی توکن‌های XRP را می‌گیرد و بدین طریق، زمان زیادی برای عرضه همهٔ توکن‌های XRP لازم می‌باشد.

همانند شبکهٔ بیت کوین که باید برای تراکنش‌ها هزینه و حق‌العمل پرداخت شود، در شبکهٔ ریپل نیز تراکنش‌ها هزینه دارند. هرگاه تراکنشی در شبکهٔ ریپل انجام می‌شود، مقداری XRP به‌عنوان هزینهٔ تراکنش از حساب کاربر کسر می‌گردد. کاربرد اصلی XRP تسهیل انتقال سایر دارایی‌ها می‌باشد و تعداد زیادی از تجار XRP را مانند بیت کوین برای پرداخت‌ها قبول می‌کنند.

قرارداد هوشمند چیست؟

کاربردهای واقعی تفاوت بیت کوین و ریپل

در حالی که استفاده از بیت کوین به‌عنوان یک ارز مجازی بین افراد و مؤسسات در حال افزایش است، سیستم پرداخت ریپل بیشتر بین بانک‌ها مورد استفاده می‌باشد. ریپل نت (RippleNet) یک کنسرسیوم متشکل از 200 مؤسسهٔ اقتصادی در بیش از 40 کشور است که پرداخت‌های برون‌مرزی را بین این کشورها تسهیل می‌کند. استفاده از شبکهٔ ریپل بین مؤسسات مالی در حال گسترش می‌باشد و در این زمینه، ریپل از بیشتر رقبای خود جلوتر است.

نکتهٔ مهم: در مجموع، XRP از سرعت پردازش و تأیید سریع‌تر تراکنش‌ها و حق‌العمل کمتر تراکنش‌ها، بهتر از بیت کوین می‌باشد.

مثال‌هایی از مقایسه بیت کوین و ریپل

برای درک و مقایسهٔ بهتر این دو رمز ارز در دنیای واقعی، مثال‌های زیر را در نظر بگیرید.

پیتر که در آمریکا زندگی می‌کند، به فروشگاه والمارت می‌رود و خرید خود را با دلار آمریکا پرداخت می‌کند. او همچنین می‌تواند دلار خود را صرف خرید سایر ارزها مانند پوند انگلیس یا ینِ ژاپن کند و با فروش این ارزها در زمان دیگر سود یا ضرر کند. به عنوان مثال، بیت کوین را یک رمز ارز شبیه دلار در نظر بگیرید. پیتر می‌تواند خرید کند و هزینه را با بیت کوین پرداخت کند. او همچنین می‌تواند با این بیت کوین‌ها معامله یا سرمایه‌گذاری کند و ازین طریق کسب سود کند یا متضرر شود.

اگر پیتر بخواهد 100 دلار برای پائول در ایتالیا بفرستد، او می‌تواند از طریق بانک این کار را انجام دهد. بعد از کسر حق‌العمل، بانک آمریکایی پیتر، از طریق سیستم SWIFT فعلی، پول را به‌حساب پائول در یک بانک ایتالیایی منتقل می‌کند. این پروسه ممکن است هزینهٔ بالایی در دو طرف داشته باشد و چندین روز طول بکشد. برای این کار می‌توان از سیستم ریپل نیز استفاده کرد. سیستم ریپل از توکن‌های XRP برای نقل و انتقال دارایی‌ها در شبکهٔ ریپل استفاده می‌کند. پیتر می‌تواند به‌راحتی 100 دلار را به توکن‌های XRP معادلش تبدیل کند و این مقدار ریپل را به‌حساب پائول در شبکهٔ ریپل بفرستد.

پائول توکن‌های XRP را از طریق شبکهٔ غیرمتمرکز ریپل دریافت می‌کند. او می‌تواند این توکن‌ها را به هر ارزی که می‌خواهد مثل دلار و یورو تبدیل کند یا اینکه همین توکن‌ها را نگه دارد. پروسهٔ تأیید تراکنش در شبکهٔ ریپل سریع‌تر از شبکهٔ بیت کوین یا سیستم انتقال سنتی پول می‌باشد.
قیمت بیت کوین

جمع‌بندی

مثال بالا کارکرد شبکهٔ ریپل را به‌صورت ساده‌شده نشان داد، اما شبکهٔ ریپل کمی پیچیده‌تر از این می‌باشد. سیستم ریپل، در سرعت تأیید تراکنش‌ها و حق‌العمل کمتر تراکنش‌ها، از شبکه بیت کوین بهتر می‌باشد. اما بیت کوین شناخته شده‌تر از XRP می‌باشد که مزیت‌هایی به بیت کوین می‌دهد.

بیت کوین یک سیستم کاملاً عمومی می‌باشد که هیچ دولت یا نهادی مالک آن نیست. اما شبکه ریپل اگرچه غیرمتمرکز می‌باشد، در اختیار شرکتی به همین نام است که آن را اجرا می‌کند. علی‌رغم اینکه هر دو این شبکه‌ها رمز ارز اختصاصی خود را دارند، این دو سیستم مجازی معروف، کارایی‌های متفاوتی دارند.

به انتهای مقاله «تفاوت بیت کوین و ریپل» رسیدیم، برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد تراکنش‌های بیت کوین می‌توانید از مطلب آموزشی «تراکنش‌های بیت کوین چگونه کار می‌کنند؟» دیدن نمایید.

اتر چیست؟

همان طور که در مقالهٔ “اتریوم چیست؟” بررسی کردیم، اتریوم قصد دارد هم به‌عنوان یک نوع اینترنت غیرمتمرکز و هم به‌عنوان یک اپ استور غیرمتمرکز عمل کرده و از نوع جدیدی از اپلیکیشن‌ها پشتیبانی کند. با وجود اینکه هیچ‌کس مالک اتریوم نیست اما سیستمی که از این قابلیت پشتیبانی کند رایگان نمی‌باشد. در عوض، شبکه به اتر نیاز دارد. اتر یک کد منحصربه‌فرد است که از آن برای پرداخت منابع محاسباتی مورد نیاز جهت ران کردن برنامه‌ها استفاده می‌شود. مانند بیت ‌کوین، اتر نیز دارایی حامل دیجیتال است بدین معنا که از لحاظ امنیتی مشابه با اوراق بانکی بوده و به‌صورت فیزیکی صادر می‌شود، درست مانند وجه نقد.

برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد بیت کوین می‌توانید از مطلب آموزشی «بیت کوین چیست» دیدن نمایید.

اتر برای پردازش یا تأیید تراکنش‌ها به‌شخص ثالثی نیاز ندارد. اتر به‌جای فعالیت به‌عنوان یک رمز ارز یا وجه، به دنبال راهی برای قدرتمندسازی اپ‌های غیرمتمرکز موجود در شبکه است. به مثال دفتر آنلاین غیرمتمرکز توجه کنید. برای پست کردن، پاک کردن یا ویرایش یک یادداشت، می‌بایست هزینهٔ تراکنش را برحسب اتر پرداخت کرده تا شبکه فرآیند تغییر را انجام دهد.

اپلیکیشن غیرمتمرکز dapp چیست؟

اتر چیست؟

به‌عنوان یک سیستم اقتصادی، قوانین اقتصادی اتر کمی نامحدود است. در حالی که بیت‌ کوین محدودهٔ سفت و سختی برای تعداد بیت‌ کوین‌های خود تعیین کرده و امکان استخراج بیش از 21 میلیون بیت ‌کوین را نمی‌دهد، اتر دارای چنین محدودیتی نیست.

بعد از استخراج تمام 21 میلیون بیت کوین چه خواهد شد؟

در سال 2014 و در یک کمپین تأمین سرمایه 60 میلیون اتر توسط کاربران خریداری شد. 12 میلیون اتر نیز به بنیاد اتریوم تخصیص داده شده است. این بنیاد متشکل از محققان و توسعه‌دهندگانی است که بر روی تکنولوژی زیربنایی اتریوم کار می‌کنند. هر 12 ثانیه، 5 اتر به ماینرهایی که به تأیید تراکنش‌ها در شبکه می‌پردازند تخصیص داده می‌شود. سالانه حداکثر 18 میلیون اتر استخراج می‌شود. هر زمان که ماینر بلوکی را کشف کند، به‌سختی در هر 12 ثانیه 5 اتر استخراج می‌شود.

برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد استخراج اتریوم می‌توانید از مطلب آموزشی «استخراج اتریوم چگونه است؟» دیدن نمایید.

از این رو کسی تاکنون از میزان کل اترها آگاهی نداشته و سرعت ایجاد اتر پس از سال 2017 و پس از تصمیم اجماع سهام الگوریتم اتریوم کاهش یافت. این امر احتمالاً منجر به تغییراتی در قوانین ایجاد اتر خواهد شد و در نهایت استخراج اتر ممکن است کاهش یابد.

اتریوم چگونه کار می‌کند؟

اکنون که با اتریوم آشنا شده‌اید بهتر است نگاهی عمیق‌تر به‌نحوهٔ عملکرد پلتفرم آن ببندازید. اتریوم به اندازهٔ زیادی از پروتکل و طراحی بلاک‌ چین بیت ‌کوین الهام گرفته است. اما در کنار این موارد، اتریوم تغییراتی را به‌منظور پشتیبانی از اپلیکیشن‌های غیرمرتبط با پول، بر روی اپ‌های خود اعمال کرده است.

اتریوم قصد دارد از طراحی بیت کوین استفاده نکند. در این شرایط توسعه‌دهندگان می‌توانند اپلیکیشن‌ها یا موافقت‌نامه‌هایی با مراحل بیشتر را تولید کرده و قوانین جدید مالکیت را ارائه دهند.

هدف از زبان برنامه‌نویسی “ماشین تورینگ کامل” یا “turing complete” اتریوم آن است که به توسعه‌دهندگان اجازهٔ طراحی برنامه‌هایی را بدهد که در آن تراکنش‌های بلاک ‌چین قادر به کنترل و خودکارسازی نتایج خاص باشند.

همان طور که در مقاله “قرارداد‌های هوشمند اتریوم چگونه عمل می‌کند” توضیح دادیم، شاید این انعطاف‌پذیری اولین نوآوری اتریوم باشد.

بلاک‌ چین اتریوم

ساختار بلاک چین اتریوم از لحاظ ثبت تاریخچهٔ تراکنش‌ها بسیار شبیه به ساختار بلاک چین بیت کوین است. هر گره در شبکه، نسخه‌ای از این تاریخچه را ذخیره می‌کند.

عمده‌ترین تفاوت‌ اتریوم با بیت ‌کوین آن است که گره‌های اتریوم علاوه بر ذخیره‌سازی تمام تراکنش‌های اتریوم، به ذخیره‌سازی جدید‌ترین وضعیت هر قرارداد هوشمند نیز می‌پردازد.

برای هر اپلیکیشن اتریوم، شبکه می‌بایست به پیگیری و ردیابی “وضعیت” یا اطلاعات فعلی تمام این اپلیکیشن‌ها از جمله موجودی هر کاربر، تمام کدهای قرارداد هوشمند و محل ذخیرهٔ آن بپردازد.

بیت‌ کوین از خروجی معاملات انجام‌نشده برای پیگیری مقدار موجودی بیت کوین افراد استفاده می‌کند. در حالی که این موضوع بسیار پیچیده به‌نظر می‌رسد اما ایدهٔ آن نسبتاً ساده است. هر زمان که یک تراکنش بیت کوین انجام می‌شود، شبکه اقدام به خرد کردن کل مقدار دارایی بیت کوین افراد می‌کند، درست مانند خرد کردن پول کاغذی.

قیمت اتریوم

با این کار بیت ‌کوین‌ها به روشی صادر و منتشر می‌شوند که داده‌ها رفتاری مشابه با سکه‌ها یا پول‌خردهای فیزیکی داشته باشند.

برای انجام معاملات در آینده، شبکهٔ بیت ‌کوین می‌بایست تمام تغییرات را به دو طبقهٔ “خرج‌شده” و “خرج‌نشده” طبقه‌بندی کند. به عبارت دیگر، اتریوم از حساب‌ها استفاده می‌کند مانند وجوه حساب‌ بانکی، توکن‌های اتریوم در کیف پول ظاهر شده و قابلیت انتقال به حساب دیگر را دارند.

اتریوم چگونه کار می‌کند؟

هنگامی که با استفاده از اتریوم یک برنامه اجرا می‌شود، شبکه‌ای متشکل از هزاران کامپیوتر آن را پردازش می‌کند. قراردادهایی که با استفاده از زبان‌های برنامه‌نویسی مخصوص قراردادهای هوشمند نوشته می‌شوند وارد “بایت‌کد” می‌شوند.

بایت‌کد که از آن با نام ماشین‌ مجازی اتریوم (EVM) یاد می‌شود قابلیت خواندن و اجرا را دارد. همهٔ گره‌ها‌، این قراردادها را با استفاده از EVMهای خود اجرا می‌کنند.

به یاد داشته باشید که هر گره موجود در شبکه علاوه بر پیگیری وضعیت فعلی، یک نسخه از معاملات و قراردادهای هوشمند شبکه را نیز در خود جای داده است.

هر زمان که کاربر عملی را انجام می‌دهد، تمامی گره‌های موجود بر روی شبکه باید به توافق برسند تا این تغییرات اعمال شود.

قیمت بیت کوین

در اینجا هدف آن است که شبکه ماینرها و گره‌ها به‌جای برخی از مؤسسات مانند پی‌پال یا بانک‌ها مسئولیت انتقالات را برعهده بگیرند.

ماینرهای بیت ‌کوین انتقال مالکیت از یک شخص به شخص دیگر را اعتبارسنجی و تأیید می‌کنند. EVMها نیز قراردادها را با تمام قوانینی که یک توسعه‌دهنده در ابتدا برنامه‌ریزی کرده است اجرا می‌کند.

محاسبات واقعی از طریق زبان بایت‌کد بر روی EVMها صورت می‌گیرد. اما توسعه‌دهندگان می‌توانند قراردادها را با استفاده از زبان‌های سطح بالا مانند Solodity و Serpent که خواندن و نوشتن آن برای انسان‌ها ساد‌ه‌تر است، استفاده کنند.

همان طور که در مقالهٔ “استخراج اتریوم چگونه است؟” تشریح شد، ماینرها افرادی هستند که از رفتارهای نامناسب مانند دوبار خرج‌کرد ارز جلوگیری می‌کنند.

در حال حاضر چندین هزار گره وجود دارد که هر گره یک کد را اجرا می‌کند. ممکن است فکر کنید، آیا این روش خیلی گران‌تر از یک محاسبه معمولی نیست؟ بله گران‌تر است.

در واقع به‌همین دلیل است که از این شبکه تنها برای کاربردهای خاص می‌توان بهره برد. بخش آموزش رسمی اتریوم به این ناکارآمدی اعتراف کرده و بیان می‌کند همان گونه که در سال 1999 شما قادر به انجام هرکاری بر روی گوشی‌های هوشمند خود نبودید در آینده نیز قادر به انجام هرکاری بر روی EVMها نخواهید بود.

اگر علاقه مند به یادگیری بیشتر در این حوزه هستید می‌توانید از نقشه راهنمای دیجی کوینر به نام «درخت یادگیری» دیدن نمایید که از نقطه ابتدایی تا انتهای مسیر را ریل گذاری کرده است.

شما با مطالعه درخت یادگیری تا حد مطلوبی دانش خود را افزایش داده‌اید اما برای حرفه ای شدن و انجام معاملات در این بازار نیاز به یک راهنمای مجرب و با تجربه دارید. مجموعه دیجی کوینر بر آن است که با برگزاری کلاس‌های آموزشی تجریبات چند ساله خود را در اختیار هم وطنان عزیز قرار دهد تا در این بحران اقتصادی بتوانند در آمد دلاری کسب نمایند. (تاریخ برگزاری کلاس‌ها متعاقبا از طریق وب‌سایت اعلام خواهد شد.)

بیت کوین برای تجارت بهتر است یا آلت کوین‌ها؟

دلایل زیادی وجود دارد که یک تاجر از قبول رمز ارزها در معاملات طفره رَوَد. در بسیاری موارد، یک رمز ارز به سرعت مشهور می‌شود و بعد از مدت کوتاهی این شهرت از بین می‌رود و هیچ ضمانتی نیست که مشتری‌ها یک هفته یا یک ماه بعد، از همان رمز ارز استفاده کنند. شاید دلیل مهمتر از آن، نوسان بالای قیمت این رمز ارزها باشد که حتی در میان رمز ارزهایی با سهم بازار بالا نیز وجود دارد. این نوسانات شدید می‌تواند فعالیت اقتصادی یک تاجر را نابود کند. به هر حال، یک گزارش در وب‌سایت کوین تلگراف نشان می‌دهد که 75% مصرف‌کنندگان آمریکایی تمایل دارند اختیار پرداخت خریدهای خود با رمز ارزها داشته باشند. رشد تقاضای عمومی، احتمالاً کفهٔ ترازو را به نفع رمز ارزها حرکت خواهد داد، اگرچه رفتار خیلی از فروشگاه‌ها در این باره محتاطانه می‌باشد.

برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد آینده رمز ارزها می‌توانید از مطلب آموزشی «آیا رمز ارزها برای همیشه نابود خواهند شد؟» دیدن نمایید.

یکی از بزرگ‌ترین سؤالات در زمینهٔ استفاده از رمز ارزها در پرداخت بیزینس‌های سنتی که هنوز مورد مناقشه می‌باشد، این است که کدام رمز ارز یا رمز ارزها برای این کار مناسب‌تر می‌باشد؟ در ادامه دلایلی را بررسی می‌کنیم که چرا بیت کوین یا سایر آلت کوین‌ها می‌تواند بهترین انتخاب باشد.

 

بیت کوین و مقایسه با دیگر رمز ارزها

بیت کوین برای تجارت بهتر است یا آلت کوین‌ها؟

بیت کوین که پیشرویِ رمز ارزها می‌باشد، علاوه بر اینکه سهم بازار بزرگ‌تری نسبت به آلت کوین‌ها دارد، برجسته‌ترین نامدار این زمینه نیز می‌باشد. در حقیقت بیت کوین در خط مقدم ورود رمز ارزها به فروشگاه‌های سنتی می‌باشد. یک گزارش نشان می‌دهد که فقط در یک سال نزدیک 4,000 فروشگاه در سراسر دنیا پذیرش بیت کوین به‌عنوان یک روش پرداخت را آغاز کرده‌اند.

آلت کوین Altcoin چیست؟

بسیاری از دلایلی که چرا بیت کوین ممکن است بهترین رمز ارز موجود در بین رمز ارزها برای پرداخت در فروشگاه‌ها باشد، واضح می‌باشند. بیت کوین مشهورترین توکن دیجیتال می‌باشد و از زمان آغاز حرکت رمز ارزها وجود داشته است. فروشگاه‌هایی که این واهمه دارند که ممکن است عدهٔ زیادی از مصرف‌کنندگان از یک توکن خاص استفاده نکنند، باید با بیت کوین ترس‌شان بریزد. با وجود نزدیک به 28 میلیون وَلِت بیت کوین، کاربران این رمز ارز قابل‌توجه می‌باشند. در مارس 2018، حدود 5.15% آمریکایی‌ها صاحب بیت کوین بوده‌اند، که این مقدار بیشتر از صاحبان اتریوم می‌باشد. دِوان کالابرِز، یکی از مؤسسان موتور جستجوی Spendabit ( برای جستجوی بیزینس‌هایی که رمز ارز قبول می‌کنند)، پیشنهاد کرده که: “BTC برجسته‌ترین رمز ارز برای انجام تراکنش می‌باشد. این هم به‌خاطر بلوغ بیت کوین و برند بودن آن می‌باشد.”

همچنین، بیت کوین نسبت به برخی آلت کوین‌ها از ثبات بیشتری برخوردار است. این موضوع هم ممکن است برای صاحبان بیزینس مهم باشد. از طرف دیگر، اینکه بیت کوین ارزش خود را بهتر از بسیاری از رقبایش حفظ کرده، ممکن است برای استفاده از آن به‌عنوان یک سیستم پرداخت در بیزینس‌های سنتی، مشکل‌ساز باشد. علت این است که به دلیل این ویژگی بیت کوین، ممکن است سرمایه‌گذاران رقبتی برای از دست دادن بیت کوین‌های خود نداشته باشند.

بیت کوین چیست؟

آلت کوین‌ها

بیت کوین برای تجارت بهتر است یا آلت کوین‌ها؟

آلت کوین‌ها گروه بزرگی از رمز ارزها می‌باشند که اگرچه نسبت به بیت کوین کمی در حاشیه قرار دارند، اما دلایل خوبی برای استفاده از آنها به‌عنوان سیستم پرداخت وجود دارد. نوسانات بالای قیمت بیت کوین، سرعت پایین و حق‌العمل بالای تراکنش بیت کوین، ممکن است باعث شود خیلی از مصرف‌کنندگان تمایلی به پرداخت خریدهای خود با بیت کوین نداشته باشند، چون ممکن است برای یک خرید کوچک هزینهٔ زیادی متحمل شوند. با توجه به این موارد، آلت کوین‌ها می‌توانند تراکنش‌های سریع‌تر و ارزان‌تری را فراهم کنند. BTC بالاترین حق‌العمل را بین توکن‌های دیجیتال مطرح دارد و در هنگام نگارش این مقاله حدود 0.78 دلار می‌باشد. به‌عنوان مثال، جایگزینی مانند لایت کوین حق‌العمل تراکنشی در حد 10 سنت دارد. حق‌العمل تراکنش با بیت کوین کش و دوج کوین حتی از این هم کمتر، در حد 0.1 سنت، می‌باشد. البته، این حق‌العمل‌ها دائماً در حال تغییر می‌باشند، اما کسی نمی‌داند که آیا این نوسانات حق‌العمل تراکنش برای همیشه وجود خواهد داشت.

ده رمز ارز برتر بعد از بیت کوین کدام‌اند؟

خیلی از آلت کوین‌ها همچنین سرعت تأیید تراکنش بالاتری نسبت به بیت کوین دارند. این سرعت بالای تأیید تراکنش‌ها هم برای صاحبان بیزینس و مشتری‌ها جذاب می‌باشد. اما از طرف دیگر، آلت کوین‌ها در خطر این ریسک هستند که شهرت کمتری نسبت به بیت کوین دارند و افراد کمتری از آنها استفاده می‌کنند. صاحبان بیزینس هیچ‌گاه نمی‌توانند مطمئن باشند که آیا یک آلت کوین با ارزش یا مورد استفاده خواهد ماند.

برخی صاحبان بیزینس در انتخاب بین بیت کوین یا آلت کوین‌ها کار راحت را می‌کنند: پذیرش توکن‌های متنوع. دیگران ممکن است یک کوین خاص را انتخاب کنند. با گذر زمان بالاخره مشخص خواهد شد که کدام رمز ارز یا رمز ارزها برای این منظور انتخاب خواهند شد.