استخراج اتریوم چگونه است؟

اکنون که با نحوهٔ کار استخراج اتریوم آشنا شدید، ممکن است بخواهید بدانید که چگونه می‌توانید در مسابقهٔ استخراج اتریوم به رقابت بپردازید.

به‌طور خلاصه، استخراج مانند یک چسب است که فروشگاه اپ غیرمتمرکز اتریوم را در کنار یکدیگر نگه می‌دارد. این کار از طریق اجماع نظر در خصوص اعمال تغییر در اپلیکیشن‌هایی که در حال اجرای شبکه هستند، صورت می‌گیرد.

برای به‌دست آوردن اتریوم، ماینرها کامپیوترها را برای حل معماهای رمزنگاری تنظیم کرده و برای باز کردن قفل یک دستهٔ جدید از دارایی‌ها می‌بایست تعداد زیادی مسائل محاسباتی را امتحان کنند.

از لحاظ تئوری، یکی از نکات جذاب در مورد بلاک چین‌های باز این است که هرکسی می‌تواند کامپیوتر خود را به‌گونه‌ای تنظیم کند تا با تمرکز بر روی این معماهای رمزنگاری شده برندهٔ پاداش‌ شود.

برای آشنایی با نحوه‌ی کارکرد اتریوم می‌توانید مقاله «اتریوم چگونه کار می‌کند؟» را مطالعه نمایید.

نکتهٔ جالب اینجاست که استخراج در بلاک چین‌های بزرگ به‌مرور زمان به انرژی بیشتر و بیشتری نیاز دارد، زیرا افراد بیشتری در سخت‌افزارهای قدرتمندتری سرمایه‌گذاری می‌کنند.

امروزه علی‌رغم اینکه افرادی که با توان کامپیوتری کم اقدام به استخراج می‌کنند شانس کمی برای پیروزی دارند اما هنوز هم استخراج اتریوم یک تفریح قدیمی و قابل‌اجرا برای علاقه‌مندان محسوب می‌شود.

انتخاب سخت‌افزار استخراج

قبل از شروع، به سخت‌افزار کامپیوتری ویژه‌ای نیاز دارید تا بتوانید به‌صورت تمام‌وقت به استخراج بپردازید.

دو نوع سخت‌افزار استخراجی وجود دارد: CPUها و GPUها.

GPUها به دلیل نرخ هش بالاتر به خود می‌بالند. این موضوع بدین معناست که این سخت‌افزارها می‌توانند پاسخ‌های معما را سریع‌تر حدس بزنند. در زمان نگارش این مقاله، در حال حاضر GPUها تنها گزینه برای استخراج اتریوم هستند.

استخراج اتریوم چگونه است؟
دو نوع سخت‌افزار استخراجی وجود دارد: CPUها و GPUها. GPUها به دلیل نرخ هش بالاتر به خود می‌بالند. این موضوع بدین معناست که این سخت‌افزارها می‌توانند پاسخ‌های معما را سریع‌تر حدس بزنند. در زمان نگارش این مقاله، در حال حاضر GPUها تنها گزینه برای استخراج اتریوم هستند.

راه‌اندازی کارت گرافیک کار پیچیده‌ای است. شما می‌توانید تعداد زیادی از حالت‌های راه‌اندازی را مرور و بررسی کنید. با این کار شما می‌توانید سودمندترین گزینه را براساس بازدهی نرخ هش، مصرف برق و هزینهٔ اولیهٔ کارت گرافیک انتخاب کنید.

شاید شما بخواهید یک دکل استخراجی راه‌اندازی کنید. دکل استخراجی، ماشینی است که از چندین GPU تشکیل‌شده و ممکن است ساخت آن یک هفته به‌طول بینجامد.

چگونه از اتریوم استفاده کنیم؟

ماشین‌حساب محاسبهٔ سود ماینینگ، با توجه به نرخ هش و هزینه‌های مرتبط با مصرف برق مقدار احتمالی درآمد شما را محاسبه می‌کند.

برخلاف بیت‌ کوین، ‌در حال حاضر دستگاه‌های اسیک قدرتمند و سریع به‌منظور استخراج اتریوم در دسترس نیست.

نصب نرم‌افزار

پس از انتخاب سخت‌افزار استخراج اتریوم، مرحله بعد نوبت نصب نرم‌افزار است.  ابتدا برای اتصال به شبکه، ماینرها می‌بایست با یک کلاینت به شبکه متصل شوند.

برنامه‌نویسان آشنا به خط دستور (راهی مؤثر برای برقراری رتباط با سرور) می‌توانند geth را نصب کنند. این برنامه با استفاده از زبان برنامه‌نویسی “Go” نوشته شده و یک گره اتریوم را اجرا می‌کند. از این برنامه به‌عنوان رابطی بین کامپیوتر و سخت‌افزار شما با مابقی کامپیوترهای درگیر در شبکهٔ اتریوم یاد می‌شود. شما می‌توانید برنامه Geth را متناسب با سیستم عامل خود (ویندوز، مک OS یا لینوکس) دانلود کنید.

برای دریافت قیمت‌آنلاین اتریوم از صفحه «قیمت اتریوم» دیدن نمایید.

زمانی که این برنامه را نصب کردید، گرهٔ شما می‌تواند با سایر گره‌ها در تعامل باشد و به شبکهٔ اتریوم متصل شود. علاوه بر استخراج اتریوم، این برنامه رابطی را جهت راه‌اندازی قرادادهای هوشمند و ارسال تراکنش‌ها به شما فراهم می‌آورد.

آزمایش

با استفاده از این برنامه، امکان استخراج اتریوم بر روی شبکهٔ شخصی به‌صورت آزمایشی وجود دارد. با این کار، شما می‌توانید قراردادهای هوشمند و اپلیکیشن‌های غیرمتمرکز (فعالیت‌هایی که به استفاده از توکن نیاز دارند) را تجربه و آزمایش کنید.

برای استخراج در شبکهٔ آزمایشی به‌هیچ سخت‌افزار خاصی نیاز ندارید. برای این کار شما تنها به یک کامپیوتر خانگی که geth یا کلاینت دیگری بر روی آن نصب شده باشد نیاز دارید. ولی بدیهی است که استخراج اتریوم تقلبی خیلی سودآور نخواهد بود.

نصب Ethminer

اگر به استخراج اتریوم واقعی علاقه دارید، می‌بایست نرم‌افزار استخراج را نصب کنید.
اکنون که یک کلاینت دانلود کرده‌اید‌ و گرهٔ شما به بخشی از شبکه مبدل است، می‌توانید Ethminer را دانلود کنید. پس از نصب، گرهٔ شما رسماً در ایمن‌سازی شبکهٔ اتریوم نقش مهمی ایفا خواهد کرد.

ملحق شدن به یک استخر استخراج

به‌عنوان یک ماینر، بعید است که خود به تنهایی قادر به استخراج اتریوم باشید.

به‌همین دلیل است که ماینرها توان کامپیوترهای خود را تجمیع کرده و استخرهای استخراجی را تشکیل می‌دهند. این کار باعث می‌شود تا شانس این افراد برای حل معماهای رمزنگاری و کسب اتریوم افزایش یابد. سپس این افراد متناسب با نیرویی که ماینر آن‌ها برای کار استخراج تخصیص داده است، در سود کسب‌شده سهیم می‌شوند.

عوامل زیادی در عضویت به استخر استخراج دخیل هستند. هر استخر برای همیشه پابرجا نبوده و نیروی محاسباتی هر استخر دائماً در حال تغییر است، بنابراین برای عضو شدن در یک استخر می‌بایست چند عامل را در نظر گرفت.

خالق اتریوم

یکی از نکاتی که می‌بایست به ذهن بسپارید این است که هر استخر ساختار پرداختی متفاوتی دارد.

استخرهای استخراج بر روی وب‌سایت خود دارای چند نوع فرآیند ثبت‌نام هستند. بنابراین ماینرها می‌توانند به استخر پیوسته و فرآیند استخراج را آغاز کنند.

به‌یاد داشته باشید که جهان استخراج در معرض تغییرات شدیدی قرار دارد. ابزاری که امروز انتخاب می‌کنید ممکن است سال بعد منسوخ شوند.

همچنین ممکن است برخی از استخرهای استخراج از بین بروند و چندین استخر جدید به‌وجود آیند. بنابراین بهتر است که نسبت به تغییرات این صنعت آگاه و هشیار باشید.

اگر سوال یا ابهامی در مورد نحوه‌ی استخراج اتریوم دارید در قسمت نظرات با ما به اشتراک بگذارید. در سریع‌ترین زمان ممکن پاسخگوی شما عزیزان هستیم.

مقیاس پذیری اتریوم چگونه است؟

مانند سایر بلاک ‌چین‌های عمومی، اتریوم قصد دارد تا جایی که می‌تواند از کاربران بیشتری پشتیبانی کند. مشکل آنجاست که محدودیت‌های این پلتفرم را نمی‌شناسیم. به دلیل محدودیت زیاد محاسبات بلوک، بلاک‌ چین اتریوم در حال حاضر به‌سختی از 15 تراکنش در هر ثانیه پشتیبانی می‌کند. این در حالی است که پلتفرم ویزا در هر ثانیه از 45,000 تراکنش را پشتیبانی می‌کند.

مدت زمان زیادی است که بحث در خصوص سیستم‌های اتریوم و سایر بلاک ‌چین‌ها به‌موضوع مورد بحث توسعه‌دهندگان و دانشگاهیان تبدیل شده است. در حالی که توسعه‌دهندگان اتریوم قصد برجسته کردن تفاوت‌های پلتفرم قراردادهای هوشمند و بیت کوین را دارند، اما باید گفت که قراردادهای هوشمند از لحاظ مقیاس پذیری منحصربه‌فرد نیستند.

نکتهٔ ناامیدکننده در خصوص این راه‌حل‌های پیشنهادی، آن است که این ایده‌ها تاکنون به یک نرم‌افزار رسمی تبدیل نشده‌اند.

چرا مقیاس پذیری اتریوم دشوار است؟

بدون نظارت مراجع مرکزی، اتریوم و بیت کوین از ترفندهای فنی و مشوق‌ها برای اطمینان از ثبت دقیق میزان مالکیت افراد استفاده می‌کنند.

مشکل اینجاست که حفظ این تعادل و در عین حال افزایش تعداد کاربران کار دشواری است. به همین دلیل اتریوم به شبکه‌ٔ گره‌ها وابسته است. هر یک از این گره‌ها کل تاریخچهٔ تراکنش‌های اتریوم و وضعیت فعلی حساب، قراردادها و حالت ذخیره‌سازی را ذخیره می‌کنند که کار بسیار پُرزحمت و دشواری به‌حساب می‌آید.

اتریوم چگونه کار می‌کند؟

از زمانی هم که تعداد کل معاملات در هر 10-12 ثانیه به‌ازای هر بلوک جدید افزایش یافته، کار دشوارتر نیز شده است.

مقیاس‌پذیری اتریوم چگونه است؟
نگرانی آنجاست که اگر توسعه‌دهندگان ابعاد هر بلوک را به‌منظور پوشش تراکنش‌های بیشتر افزایش دهند، داده‌‌های مورد نیاز گره برای ذخیره‌سازی نیز بسیار افزایش یافته و باعث بیرون راندن مردم از شبکه می‌شود. اگر هر گره به‌اندازهٔ کافی بزرگ شود، تنها تعداد کمی از شرکت‌ها از منابع کافی برای ران کردن آن‌ها برخوردار خواهند بود.

نگرانی آنجاست که اگر توسعه‌دهندگان ابعاد هر بلوک را به‌منظور پوشش تراکنش‌های بیشتر افزایش دهند، داده‌‌های مورد نیاز گره برای ذخیره‌سازی نیز بسیار افزایش یافته و باعث بیرون راندن مردم از شبکه می‌شود.

اگر هر گره به‌اندازهٔ کافی بزرگ شود، تنها تعداد کمی از شرکت‌ها از منابع کافی برای ران کردن آن‌ها برخوردار خواهند بود.

علی‌رغم این آسیب‌ها، بهترین راه برای کاربران، اجرای یک گرهٔ کامل به‌منظور بهره‌مندی از مزایای رعایت حریم خصوصی و امنیت است.

اجرای گره‌های کامل، کمتر افراد را محدود می‌کند. به عبارت دیگر، در حال حاضر غیرمتمرکزسازی و مقیاس پذیری از یکدیگر متفاوت‌اند اما توسعه‌دهندگان در حال جستجوی راهی برای کنار آمدن با این موضوع هستند.

خرد کردن چیست؟

در حال حاضر تعداد کمی پروژه مقیاس پذیری اتریوم در حال فعالیت بوده که هر یک از آن‌ها با یک مشکل مقایس‌پذیری متفاوت روبه‌رو هستند.

همان طور که ذکر شد، هر گره می‌بایست حالت بروزرسانی‌شدهٔ هر حساب را در شبکه ذخیره کند. “خرد کردن” از یک تکنیک مقیاس پذیری سنتی به نام “خرد کردن پایگاه داده” سرچشمه گرفته است.

چگونه از اتریوم استفاده کنیم؟

این روش داده‌ها را به چند قطعه تقسیم کرده و هر بخش را روی یک سرور جداگانه قرار می‌دهد. هدف از خرد کردن، عدم نیاز به گره‌های کامل است. این گره‌های کامل به ذخیره‌سازی وضعیت کامل شبکه و هر تراکنشی که انجام می‌شود می‌پردازد. در عوض، هر گره یک زیرمجموعه از این داده‌ها را ذخیره‌ کرده و تنها همان تراکنش‌ها را تأیید می‌کند.

اگر یک گره به کسب اطلاعات در خصوص تراکنش‌ها یا بلوک‌هایی که ذخیره نکرده است نیاز داشته باشد، آن‌گاه گره‌ای دیگر که دارای اطلاعات مورد نیاز خود باشد را می‌یابد. مشکل آنجاست که این فرآیند کاملاً غیرقابل اعتماد نیست، زیرا در این مدل، گره‌ها می‌بایست به گره‌های دیگر اعتماد کنند.

اتریوم قصد دارد این مشکل را با استفاده از مشوق‌های اقتصادی رمزنگاری که بازیگران را به سمت انجام یک شیوهٔ خاص سوق می‌دهد، حل کند. در این حالت اتریوم اطمینان می‌یابد که گره‌ها اطلاعات معتبر را به گره‌های دیگر منتقل می‌کنند.

تراکنش‌های خارج از بلاک چین چگونه انجام می‌شود؟

لایه بالایی پیشنهادی به شبکهٔ بلاک چین که عملکرد اینترنت چندلایه را منعکس می‌کند، باعث ایجاد فناوری بلندپروازانه‌تر و ظرفیت‌پذیرتر از بیت کوین می‌شود. تراکنش‌های خارج از بلاک چین شبکه لایتنینگ می‌تواند ظرفیت‌های فناوری را از آنچه که به کاربران گفته شده بود بیشتر کند. عرضهٔ سریع و نامحدود کاربران را ملزم به اعتماد به‌واسطه‌ها نکرد.

براساس این چشم‌انداز، بیشتر تراکنش‌ها بر روی شبکه‌های ریزپرداخت خارج از شبکه انجام شده و بار از روی بلاک‌ چین اصلی برداشته خواهد شد. از نظر تئوری، دلیل اینکه این ایده مؤثر واقع می‌شود آن است که هر شخص هر زمان که بخواهد می‌تواند تراکنش را به بلاک ‌چین برگرداند.

قیمت اتریوم

با این کار هر دو طرف قادر به اتمام تعامل خواهند بود. با افزودن این قابلیت، دیگر نیازی به افزایش بیش از حد محدودهٔ محاسباتی اتریوم نبوده و می‌توان امیدوار بود که این روش برای علاقمندان معمولی اتریوم به‌منظور ران کردن یک گره کامل کافی خواهد بود.

مقیاس پذیری اتریوم چقدر طول خواهد کشید؟

این سؤال صحیحی نیست زیرا برای انجام این کار می‌بایست آزمایشات بسیار زیادی صورت پذیرد. بنا به گفتهٔ ویتالیک بوترین (Vitalik Buterin)، هدف بلندمدت این پلتفرم آن است که بتواند در حد پلتفرم ویزا یا فراتر از آن پردازش‌ها را انجام دهد.

با این وجود، همان طور که ناظران اشاره می‌کنند، این موضوع براساس تحلیل بوترین و تکنیک‌هایی انجام شده که هنوز در یک زنجیرهٔ بلاک چین گسترش نیافته است. اگرچه در حال حاضر اتریوم قابلیت اداراه و مدیریت تعداد انگشت‌شماری از تراکنش‌ها را در هر ثانیه دارد، اما سازندگان این پلتفرم آرزوهای بلندپروازانه‌ای برای مقیاس پذیری اتریوم در سر داردند.

به طور مفصل در مورد مقیاس پذیری اتریوم صحبت کردیم اگر به نحوه استخراج اتریوم هم علاقه‌مند هستید پیشنهاد می‌کنیم مقاله «استخراج اتریوم چگونه است؟» را مطالعه نمایید.

DAO چیست؟

این موضوع را تصور کنید: یک اتومبیل بدون راننده در جستجوی مسافر به این‌سو و آن‌سو می‌رود.

پس از رساندن مسافران به مقصد، اتومبیل از مجوز خود برای رفتن به یک ایستگاه شارژ استفاده می‌کند. به جز برنامه‌‌ریزی اولیه، این اتومبیل به کمک خارجی برای تعیین چگونگی انجام  وظایف خود نیاز ندارد.

این مثال همان آزمایشی بود که مایک هیرن، توزیع‌کنندهٔ سابق بیت کوین پیشنهاد داده بود. در این آزمایش، مایک هرن به نقش بیت کوین در سازمان‌های بدون مدیر و نحوهٔ ادارهٔ آن تا 30 سال آینده اشاره کرد.

اگر به طور اتفاقی با دیجی کوینر آشنا شده‌اید و هیچ اطلاعاتی در مورد بیت کوین ندارید پیشنهاد می‌کنیم قبل از مطالعه ادامه مطلب، مقاله «بیت کوین چیست و چه کاربردی دارد؟» را مطالعه نمایید.

چیزی که هرن تشریح کرد یکی از رویایی‌ترین موارد استفادهٔ سازمان خودگردان غیرمتمرکز یا یک DAO است. البته این ایده اندکی بعد از رونمایی بیت کوین در سال 2009 در جامعه به‌وجود آمد. فکر پشت این ایده آن است که اگر بیت کوین بتواند واسطه‌های مالی را کنار بگذارد، آنگاه ممکن است شرکت‌ها و سایر سازمان‌ها روزی بتوانند بدون مدیریت سلسله‌مراتبی به فعالیت بپردازند.

به‌طور خلاصه، هدف DAO کدگذاری قوانین خاصی است که یک شرکت با استفاده از آن بتواند روی پای خود ایستاده و راه‌اندازی شود. البته برای به وجود آوردن چنین قوانین و اعمال تغییرات، شرکت می‌بایست بخشی از درآمد خود را برای این امر کنار بگذارد.

این روش مشابه کارکرد یک شرکت معمولی است. تفاوت بزرگ موجود در اینجا آن است که قوانین شرکت‌های معمولی به‌صورت دیجیتالی اجرا نمی‌شود.

شناخته‌ترین تلاشی که برای خلق چنین سازمانی انجام شد، DAO نام داشت.

اگرچه این پروژه در سال 2016 راه‌اندازی شد اما در عرض چند ماه به شکست منجر شد. علی‌رغم‌ این شکست، این پروژه نمونهٔ خوبی از آن چیزی است که مردم هنگام صحبت از فناوری در ذهن دارند.

برنامهٔ این پروژه آن‌گونه بود که شرکت‌کنندگان آن، توکن‌ DAO دریافت کرده و سپس به این موضوع که کدام پروژه می‌بایست تأمین مالی شود رأی دهند. در واقع در این طرح برای انتخاب پروژه‌هایی که می‌بایست در آن‌ها سرمایه‌گذاری شود خرد جمعی صورت می‌گرفت.

DAO چیست؟

روش‌های محدودی وجود دارد که از طریق آن DAO می‌تواند مدیریت سازمان‌های امروزی را بهبود بخشد:

  • هر کسی که به اینترنت دسترسی دارد می‌تواند توکن‌های DAO را نگهداری و یا آن‌ها را خریداری نماید.
  • خالقان DAO می‌توانند هر قانونی را که به آن رأی داده‌اند اجرا کنند.

به‌طور خلاصه DAO به طریقی مشابه عمل می‌کند. در واقع DAO به قراردادهای هوشمند یا قوانین برنامه‌ریزی شده برای نشان دادن آن چیزی که در سیستم اتفاق می‌افتد نیاز دارد. قراردادهای هوشمند به‌‌گونه‌ای برنامه‌ریزی شده‌اند تا بتوانند انواع مختلفی از فعالیت‌ها، از جمله واریز سود بعد از مدت معین را انجام دهد.

برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد قرارداد هوشمند می‌توانید از مطلب آموزشی «قرارداد هوشمند چیست؟» دیدن نمایید.

برخی طرفداران آن معتقدند که یک سازمان نه تنها می‌تواند از این طرح در تصمیمات پولی خود استفاده کند بلکه می‌تواند در تمام تصمیم‌گیری‌های خود نیز از آن بهره برد.

طرفداران این طرح از آن به‌عنوان روشی برای ضمانت دموکراسی شرکت‌ها استفاده می‌کنند. به‌عنوان مثال در این طرح سهامداران می‌توانند قوانین جدیدی را وضع کرده، آن را تغییر داده یا به اخراج یک عضو رأی دهند.

امنیت DAO چگونه است؟

به‌راحتی می‌توان دید که چرا “کد غیرقابل توقف” می‌تواند یک مسئلهٔ امنیتی ایجاد کند.

امروزه و پس از استقرار در بلاک چین اتریوم، تغییر زیربنای DAO یا قرارداد هوشمند زیرشاخهٔ آن، کار دشواری است و این موضوع “خوب” است، زیرا در این شرایط یک شخص یا یک نهاد نمی‌تواند قوانین را تغییر دهد.

اتریوم چیست و چه کاربردی دارد؟

اما این ویژگی پتانسیل تبدیل شدن به یک عیب را دارد. اگر شخصی یک باگ در DAO بیابد، توسعه‌دهندگان قادر به تغییر کد مربوط به آن نخواهند بود.

این موضوع یک مشکل برای DAO محسوب می‌شد. ناظران مشاهده ‌کردند که مهاجمان به آرامی وجوه را تخلیه می‌کنند اما نمی‌توانستند برای توقف آن کاری انجام دهند. (از نظر فنی، هکر از نحوهٔ اجرای قوانین تصویب‌شده پیروی می‌کرد).

به‌منظور بازگرداندن وجوه به صاحبانشان، برنامه‌نویسان اتریوم تاریخچه تراکنش‌ها را معکوس کردند. این تصمیم یک تصمیم جنجالی بود که منجر به ایجاد شکاف و اختلاف نظر در جامعه شد.

بهترین راه برای کنترل و ادارهٔ شرایط مشابه در آینده هنوز هم جای بحث دارد.

چگونه از اتریوم استفاده کنیم؟

فکر استفاده از اتریوم می‌تواند رعب‌آور باشد اما دارای مزایایی نیز هست. اگر اتریوم طبق برنامه پیشرفت کند، می‌تواند جایگزین مناسبی‌ برای فیس‌بوک‌ و گوگلی باشد که امروزه بخش مهمی از زندگی ما را فرا گرفته است. ممکن است اتریوم به اندازهٔ وب قابل لمس نباشد، اما هنوز هم هر شخصی که دارای یک کامپیوتر یا گوشی هوشمند است تا زمان داشتن اتریوم می‌تواند از این پلتفرم استفاده کند. پلتفرم اتریوم کدهایی هستند که امکان بروزرسانی بلاک ‌چین را فراهم می‌کند.

برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد اتریوم می‌توانید از مطلب آموزشی «اتریوم چیست و چه کاربردی دارد؟» دیدن نمایید.

کیف پول‌های اتریوم

در گام نخست به‌منظور استفاده از اتریوم به‌محلی امن برای نگهداری آن یا دست‌کم محلی برای نگهداری کلیدهای خصوصی خود نیاز دارید. این موضوع ما را به‌سمت استفاده از کیف‌ پول‌های اتریوم سوق می‌دهد. نکتهٔ مهم این است که از دست دادن کلیدهای خصوصی خطرناک‌تر از فراموشی رمز عبور است زیرا از دست دادن کلیدهای خصوصی به‌معنای از دست رفتن همیشگی اتریوم است. حذف واسطه، مانند شمشیر دو لبه عمل می‌کند. در حالی که برای تأیید معاملات به واسطه‌ها نیازی نیست، اما در عوض دیگر هیچ شخصی برای کمک به بازیابی کلیدهای خصوصی شما وجود نخواهد داشت.

چگونه از اتریوم استفاده کنیم؟

با این فرض، اکنون کیف پول‌های زیادی برای ذخیره‌سازی انواع رمز ارزها وجود دارد که از جملهٔ آنان می‌توان به کیف‌ پول‌های رومیزی، کیف‌ پول‌های همراه، کیف‌ پول‌های سخت‌افزاری و کیف پول‌های کاغذی اشاره کرد. انتخاب هر کدام از این کیف پول‌ها به اولویت شما در کارایی و امنیت آن بستگی دارد. معمولاً این دو جنبه در تضاد با یکدیگر هستند: هر چه استفاده از یک کیف پول ساده‌تر باشد، امنیت آن ضعیف‌تر خواهد بود و بالعکس.

رمز ارز چیست؟

کیف پول‌های رومیزی یا دسکتاپ

کیف‌ پول‌های رومیزی بر روی کامپیوتر شخصی یا لپ‌تاپ‌ها اجرا می‌شود. یک گزینه آن است که یک کلاینت اتریوم دانلود کنید. کلاینت‌های اتریوم مختلفی وجود دارد که با زبان‌های برنامه‌نویسی و عملکرد مبادلاتی مختلف نوشته شده‌اند. این فرآیند می‌تواند چندین روز طول بکشد و تنها با رشد اتریوم افزایش می‌یابد. سپس در مرحلهٔ بعد کیف پول می‌بایست همگام با آخرین تراکنش‌های موجود در بلاک ‌چین باشد.

کیف‌ پول‌های همراه

از آنجایی که کلاینت‌های مرتبط با تلفن همراه یا کلاینت سبک (لایت) برای اتصال به شبکه و انجام تراکنش‌ها نیازمند حجم کمتری از اطلاعات هستند، بنابراین برای دانلود بر روی گوشی‌های هوشمند مناسب‌تر هستند. با وجود اینکه کلاینت لایت گزینه‌های ساده‌تری دارد اما کاملاً ایمن نمی‌باشد. کلاینت کامل اتریوم روش ایمن‌تری برای دریافت تراکنش‌ها ارائه می‌دهد، زیرا نیازی به دریافت اطلاعات دقیق، اعتماد به ماینرها یا گره‌ها نداشته و خود اعتبار تراکنش‌ها را تأیید می‌کند.

چگونه از اتریوم استفاده کنیم؟

هک کردن کلیدهای خصوصی موجود بر روی یک ابزار که به اینترنت متصل نیست (این روش به نام نگهداری سرد شناخته می‌شود) دشوارتر بوده و بهترین گزینه برای ذخیره‌سازی و نگهداری اتریوم در حجم بالاست. با این وجود، استفاده از روش ذخیره‌سازی سرد به سادگی استفاده از کیف پول‌های همراه یا کامپیوترهای متصل به اینترنت نیست.

اتریوم چگونه کار می‌کند؟

کیف‌ پول‌های سخت‌افزاری

بهترین کیف پول، کیف‌ پول‌ سخت‌افزاری است که سایز آن به اندازهٔ یک یا دو انگشت است. این ابزارهای ایمن اغلب قابلیت عدم اتصال به اینترنت را داشته و امضای تراکنش‌ها به‌صورت آفلاین صورت می‌گیرد. اگر قصد جابه‌جایی مکرر اتریوم را دارید شاید این کیف پول گزینهٔ مناسبی برای شما نباشد.

کیف‌ پول‎‌های کاغذی

گزینهٔ نگهداری دیگر این است که کلید خصوصی خود را چاپ کنید یا به دقت آن را بر روی یک ورق کاغذ نوشته و آن را در مکانی ایمن نگهداری کنید. ابزارهای آنلاین می‌توانند جفت‌کلیدهایی را به‌صورت مستقیم بر روی کامپیوتر شما ایجاد کنند. در واقع این جفت‌کلیدها بر روی سرورهای یک وب‌سایت ایجاد نمی‌شوند، زیرا اگر این وب‌سایت‌ها هک شوند، کلیدها آسیب‌پذیر خواهند شد. شما می‌توانید کلیدهای خصوصی خود را با استفاده از فرمان‌های دستوری نیز تولید کنید. با همهٔ این تفاسیر مجدداً تأکید می‌کنیم که اگر کلید خصوصی خود را گم کنید، دیگر هیچ‌گاه آن را نخواهید یافت. بنابراین بهترین راه برای جلوگیری از گم شدن کلیدهای خصوصی آن است که چندین کپی از کلید خصوصی خود تهیه کرده و آن‌ها را در محل‌های ایمن جداگانه‌ای نگهداری کنید. در این صورت اگر شما یکی از کپی‌ها را گم کنید می‌توانید از سایر کپی‌هایی که تهیه کرده‌اید استفاده کنید.

خرید اتریوم

بسته به کشور محل زندگی و وجه رایج آنجا خرید ارز اتریوم متفاوت است. برای خرید اتریوم می‌بایست به‌صورت آنلاین یا حضوری، فردی که دارای اتر بوده و قصد معامله دارد را پیدا کنید. همواره گزینهٔ ملاقات حضوری برای خرید و فروش اتریوم به‌ویژه در شهرهایی مانند نیویورک یا تورنتو وجود دارد. البته همیشه این گزینه در مناطق کم‌جمعیت در دسترس نخواهد بود. صرافی‌ها این امکان را به مشتریان خود می‌دهند تا به‌صورت مستقیم و با استفاده از دلار یا بیت کوین به خرید اتریوم بپردازند. برای این کار ابتدا باید در این صرافی‌ها حساب کاربری ایجاد کنید. اگر می‌خواهید با استفاده از یک ارز دیگر اتریوم بخرید باید مراحل بیشتری را طی کنید. بیت کوین پُرکاربردترین رمز ارز مجازی در سراسر دنیا بوده و مردم علاقهٔ بیشتری به انجام مبادلات با آن دارند. بنابراین، به‌عنوان مثال، اگر می‌خواهید در ازای پرداخت روبل مقداری اتریوم بخرید، ساده‌ترین روش آن است که ابتدا به یک صرافی مراجعه کرده و بیت کوین تهیه کنید و سپس آن را به اتریوم تبدیل کنید. زمانی که اتریوم در اختیار داشته باشید، می‌توانید آن را به‌صورت مستقیم به‌شخص دیگری ارسال کنید. البته برای انجام این کار می‌بایست هزینهٔ اندکی را به‌عنوان کارمزد بپردازید.

بیت کوین چیست و چه کاربردی دارد؟

اکنون شرایط چگونه است؟

زمانی که کاربران، اتریوم در اختیار دارند چه کارهایی می‌توانند با آن انجام دهند؟

ممکن است متوجه این نکته شده باشید که زبان کیف پول و صرافی‌های اتریوم بسیار شبیه به بیت کوین است. ولی باید بدانید که اپلیکیشن‌های اتریوم کاملاً متفاوت از اپلیکیشن‌های بیت کوین هستند. کاربرانی که اتریوم دارند می‌توانند قراردادهای هوشمند را ساخته یا به آن ملحق شوند. از بسته‌های قراردادهای هوشمند می‌توان برای ایجاد اپلیکیشن‌های غیرمتمرکز “dapps” استفاده کرد.

برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد اپلیکیشن غیرمتمرکز dapp می‌توانید از مطلب آموزشی «اپلیکیشن غیرمتمرکز dapp چیست؟» دیدن نمایید.

سیستم عملیاتی اتریوم چگونه است؟

پیش از آنکه بخواهیم فراتر رویم، بهتر است نحوهٔ عملکرد اتریوم و سایر رمز ارزها را که دارای سیستم ذخیره‌سازی گیج‌کننده‌ای هستند را تشریح کنیم. بهتر است مطالبی که در اینجا بیان می‌شود را با دانسته‌های قبلی خود مقایسه کنید.

آیا به رشته اعدادی که در کارت اعتباری شما درج شده توجه کرده‌اید؟ زمانی که کارت کشیده می‌شود، بانک‌ها باید تعیین کنند که پول را به کجا ارسال می‌کنند. رمز ارزها این امکان را به شما می‌دهند تا به ایجاد شمارهٔ شناسایی بپردازید. این شمارهٔ شناسایی تشخیص می‌دهد که وجوه به کجا فرستاده می‌شود. در این سیستم، دو مولفهٔ اصلی موجود است که کاربران برای شناسایی به آن دو نیاز دارند: کلیدهای عمومی و کلیدهای خصوصی. این کلیدها به‌صورت یک رشتهٔ درهم‌ریخته از اعداد و حروف نشان داده شده و از طریق رمزنگاری به‌یکدیگر متصل هستند. کلیدهای عمومی را می‌توان به دیگران ارسال کرد، در این شرایط آن‌ها می‌دانند که پول را به کجا ارسال کنند. اگر می‌خواهید اتریوم خود را به دیگران ارسال کنید، به یک آدرس نیاز دارید. این آدرس شامل یک رشته اعداد و حروف درهم‌ریخته است.

برای مصرف اتریوم می‌بایست وجوه خود را با کلید خصوصی خود امضا کنید. همان طور که از نام کلید خصوصی پیداست، این نام شبیه به یک پسورد است. اگر بخواهیم کلید خصوصی را به کارت اعتباری تشبیه کنیم باید بگوییم که کلید خصوصی شبیه به پینی است که از آن برای باز کردن قفل وجوه در ATMها یا فروشگاه‌ها استفاده می‌شود. بنابراین، فواید این سیستم چیست؟ یکی از تفاوت‌های کلیدی در بلاک چین‌های باز مانند بیت کوین و اتریوم، آن است که در هر زمان کاربران می‌توانند برای دارایی‌های خود شمارهٔ شناسایی ساخته و برای این کار نیازی به انتظار در بانک برای تأیید درخواست و صدور کارت اعتباری نخواهید داشت.

اتریوم چیست؟

قبل از شناخت اتریوم، باید اینترنت را بشناسید. امروزه اطلاعات شخصی، پسوردها و اطلاعات مالی ما عمدتاً بر روی کامپیوترهای دیگران، فضای ابری و سرورهای متعلق به برخی شرکت‌ها نظیر آمازون، فیس‌بوک یا گوگل ذخیره می‌شوند. حتی همین مقاله کوین‌دسک که در حال مطالعهٔ آن هستید نیز بر روی یک سرور تحت کنترل یک شرکت ذخیره می‌شود. برای نگهداری و فراخوانی این مقاله می‌بایست هزینه‌ای را به شرکت دارنده سرور پرداخت کرد.

این تنظیمات و پیکربندی قراردادهایی را شامل می‌شود. این شرکت‌ها تیم‌های متخصصی را برای کمک به ذخیره و ایمن‌سازی داده‌ها، حذف هزینه‌های مرتبط با هاست و بالا بودن سرویس شبکه، اعزام می‌کنند.

اتریوم چیست؟

اما باید بگوییم که در کنار این مزیت‌ها، مشکلاتی نیز وجود دارد. همان طور که می‌دانید هکرها یا دولت‌ها می‌توانند بدون اطلاع شما به فایل‌های شما دسترسی پیدا کنند. این کار از طریق حمله به سرویس شخص ثالث صورت می‌گیرد. این موضوع بدین معنا است که این افراد می‌توانند اطلاعات مهم شما را به‌سرقت برده،‌ افشا کرده و یا تغییر دهند.

اتریوم چگونه کار می‌کند؟

خالق وب سرور آپاچی، برایان بهلندورف، تا آنجا پیش رفته که این طراحی متمرکز را “گناه اصلی” اینترنت معرفی کرده است. برخی افراد مانند بهلندورف استدلال می‌کنند که اینترنت همواره یک مفهوم غیرمتمرکز داشته و یک جنبش پراکنده با استفاده از ابزارهای جدید مثل تکنولوژی بلاک ‌چین برای دستیابی به این هدف پدید آمده است. اتریوم یکی از جدیدترین تکنولوژی‌هایی است که به این نهضت ملحق شده است.

برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد بلاک چین می‌توانید از مطلب آموزشی «بلاک چین چیست و چگونه کار می‌کند؟» دیدن نمایید.

در حالی که بیت‌ کوین قصد از هم گسیختن و برهم‌زدن سیستم پی‌پال و بانکداری آنلاین را دارد، هدف اتریوم برای استفاده بلاک‌ چین جایگزینی اشخاص ثالث است. این اشخاص ثالث افرادی هستند که به ذخیره‌سازی داده‌ها، انتقال آن‌ها و ردیابی ابزارهای مالی پیچیده می‌پردازند.

رایانهٔ جهانی

اگر بخواهیم به‌صورت خلاصه بگوییم، قصد اتریوم تبدیل شدن به رایانه جهانی است. رایانه‌ای که به‌صورت غیرمتمرکز عمل می‌کند و برخی از آن به‌عنوان دموکراتیک‌سازی یاد کرده‌اند. با وجود اتریوم، سرورها و ابرها با هزاران گره جایگزین می‌شوند تا توسط افراد داوطلب در سراسر جهان اجرا شوند که در نتیجه رایانه جهانی شکل می‌گیرد. چشم‌انداز این طرح آن است که همین کارکرد را برای تمامی افراد امکان‌پذیر کند و آن‌ها را به رقابت برای ارائهٔ خدمات در سطحی بالاتر از زیرساخت‌های موجود قادر سازد. به‌عنوان مثال، اگر یک اپ استور را بررسی کنید انواع مربع‌های رنگارنگ را مشاهده خواهید کرد که هریک نشان‌دهندهٔ موارد مختلفی هستند. در این اپ استورها شما می‌توانید به اپ‌های مختلف از جمله اپ‌های بانکداری، تناسب اندام و اپ‌های پیام‌رسان دسترسی پیدا کنید. این برنامه‌ها برای ذخیره‌سازی اطلاعاتِ کارت اعتباری، تاریخچهٔ خرید و اطلاعاتِ شخصیِ دیگر به شخص ثالث یا شرکت دیگری نیازمندند. البته برنامه‌های منتخب شما توسط اشخاص ثالث نیز کنترل می‌شود، به‌عنوان مثال، اپل و گوگل به نگهداری و کنترل اپ‌های خاصی که قادر به دانلود آن‌ها هستید می‌پردازند، مثلاً می‌توانید از یک سرویس اسناد آنلاین مانند Evernote یا Google Docs استفاده کنید.

اتریوم چیست؟

اگر همه چیز مطابق برنامه پیش برود، اتریوم قصد دارد تا کنترل داده‌ها در این نوع خدمات را به صاحبان آن‌ها و حقوق خالق اثر را به نویسنده آن بازگرداند. ایده اتریوم این است که دیگر هیچ نهادی بر یادداشت‌های شما کنترلی نداشته باشد و دیگر هیچ‌کس نتواند به‌صورت ناگهانی برنامه را مسدود کند. در این روش شما تمام داده‌های خود را به‌صورت موقت و آفلاین دریافت خواهید کرد. با این روش به‌جز خود کاربر دیگر هیچ نهادی قادر به اعمال تغییرات در اطلاعات نخواهد بود.

چگونه از اتریوم استفاده کنیم؟

از نظر تئوری، این روش کنترلی که مردم در گذشته بر اطلاعات خود داشته‌اند را با دسترسی آسان به اطلاعات فراهم می‌کند. هرزمان که شما ویرایش‌های خود را ذخیره می‌کنید یا یادداشت‌های خود را حذف یا اضافه می‌کنید، هر گره در شبکه، تغییرات را اعمال می‌کند. باید خاطرنشان کنیم که اجرایی کردن این ایده با شک‌وتردیدهایی مواجه است. اگرچه به‌نظر می‌رسد اپ‌ها امکان ارائهٔ این خدمات را دارند اما هنوز مشخص نیست که کدام برنامه‌های بلاک‌ چین واقعاً مفید، ایمن یا مقیاس‌پذیر خواهند بود و آیا استفاده از این اپ‌ها به‌سادگیِ استفاده از اپ‌هایی که امروزه از آن استفاده می‌کنیم خواهد بود یا خیر؟

قراردادهای هوشمند اتریوم چگونه عمل می‌کند؟

مانند بسیاری از ایده‌های موجود در صنعت بلاک ‌چین، عبارت “قراردادهای هوشمند” برای عموم نامفهوم است. ارائهٔ قراردادهای هوشمند با استفادهٔ بلاک ‌چین‌های عمومی میسر شده است. فهم و درک این نوع قراردادها دشوار است، زیرا این اصطلاحات تا حدودی با عمل انجام شده در هستهٔ آن در تعارض هستند. در حالی که در یک قرارداد استاندارد به شرایط یک رابطه اشاره می‌شود، قرارداد هوشمند، یک رابطه با استفاده از کدهای‌ رمزنگاری شده برقرار می‌کند. یکی از وجوه تمایز قراردادهای هوشمند و قرادادهای استاندارد آن است که قراردادهای هوشمند برنامه‌هایی هستند که به‌صورت دقیق تنظیمات سازندگانش را اعمال می‌کند. در سال 1993 این ایده توسط خبرهٔ کامپیوتر، نیک سابو (Nick Szabo) به‌عنوان نوعی دستگاه فروش خودکار ارائه شد. با این مثال معروف، وی به تشریح نحوهٔ وارد کردن داده‌ها یا مقادیر جهت دریافت اقلام مختلف از دستگاه پرداخت، به‌عنوان مثال این آیتم در دنیای واقعی می‌تواند اسنک یا نوشیدنی باشد.

برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد قراردادهای هوشمند می‌توانید از مطلب آموزشی «قرارداد هوشمند چیست؟» دیدن نمایید.

در یک مثال ساده، کاربران اتریوم می‌توانند با استفاده از یک قرارداد هوشمند، تعدادی اتر را در یک تاریخ مشخص به یکی از دوستان خود ارسال کنند. در این شرایط ممکن است کاربر به ایجاد یک قرارداد پرداخته و داده‌ها را به‌گونه‌ای وارد کند که قرارداد، دستور مورد نظر را اجرا کند. اتریوم پلتفرمی است که به‌طور خاص برای ایجاد و خلق قراردادهای هوشمند ساخته شده است. این ابزارهای جدید به این منظور ساخته نشده‌اند که به‌صورت جداگانه و به تنهایی مورد استفاده قرار بگیرند. این باور وجود دارد که این ابزارها قادر به تشکیل بلوک‌هایی برای اپلیکیشن‌های غیرمتمرکز و حتی شرکت‌های مستقل غیرمتمرکز هستند.

قراردادهای هوشمند چگونه عمل می‌کنند؟

قراردادهای هوشمند اتریوم چگونه عمل می‌کند؟

بیت کوین اولین رمز ارزی است که از قراردادهای هوشمند پشتیبانی کرد. این امر بدین معناست که می‌توانست مقادیری را از فردی به فرد دیگر انتقال دهد اما شبکهٔ گره‌ها، تنها در شرایط خاصی تراکنش‌ها را تأیید می‌کند. این امر سبب می‌شود که بیت کوین تنها به موارد استفادهٔ ارزی محدود شود. در مقابل، اتریوم زبان برنامه‌نویسی بیت کوین را با زبان دیگری جایگزین کرد. این زبان به توسعه‌دهندگان این اجازه را می‌دهد تا برنامه‌ها‌ی خود را بنویسند. اتریوم به توسعه‌دهندگان این اجازه را می‌دهد تا قراردادهای هوشمند خود را برنامه‌ریزی کنند. این زبان یک زبان تورینگ کامل است. این موضوع بدین معناست که این زبان از مجموعهٔ وسیعی از دستورالعمل‌های محاسباتی پشتیبانی می‌کند.

بیت کوین چیست

قراردادهای هوشمند می‌توانند:

  • مانند حساب‌های چندامضایی عمل کند، بنابراین تنها در صورتی می‌توان وجوه را خرج کرد که درصد مشخصی از افراد با آن موافق باشند.
  • موافقنامه‌های بین کاربران را مدیریت کنند.
  • به سایر قراردادها خدمات ارائه دهند.
  • به ذخیره‌سازی اطلاعات مربوط به یک اپلیکیشن بپردازند.

قدرت اعداد

به‌عنوان آخرین نکته باید بگوییم که به‌نظر می‌رسد قراردادهای هوشمند ممکن است به کمک سایر قراردادهای هوشمند نیاز داشته باشند. هنگامی که شخصی شرط‌بندی ساده‌ای بر روی دمای هوا در یک روز گرم تابستانی انجام می‌دهد، ممکن است به بررسی زیروبم توالی قراردادها بپردازد. یک قرارداد ممکن است از داده‌های بیرونی برای پیش‌بینی آب‌وهوا استفاده کند و قرارداد دیگری ممکن است براساس اطلاعات قرارداد اول در هنگام محقق شدن آن شرط‌بندی را انجام دهد.

اجرای هر قرارداد نیازمند پرداخت هزینهٔ تبادل اتر است که میزان آن به مقدار نیروی محاسباتی مورد نیاز تراکنش بستگی دارد. همان طور که در مقالهٔ “اتریوم چگونه کار می‌کند؟” تشریح کردیم، اتریوم در صورتی کدهای قراردادهای هوشمند را اجرا می‌کند که یک کاربر یا قرارداد دیگر پیام مربوط به هزینه‌های تراکنش را برای آن ارسال کند. در مرحلهٔ بعدی ماشین مجازی اتریوم، قراردادهای هوشمند را در بایت‌کد یا مجموعه‌ای از صفر و یک‌هایی که توسط شبکه قابل خواندن و تفسیر باشند اجرا می‌کند.

موفق‌ترین ICOها در طول دوران مختلف‌ کدامند؟

در جهان مرسوم رمز ارزها، شاهد بالاترین سطح از شایعات و پیش‌بینی‌ها در خصوص عرضهٔ اولیهٔ سکه (ICO) هستیم. این ICOها همان فروش‌ سرمایهٔ جذب شده از چندین منبع هستند که در زمینهٔ راه‌اندازی توکن‌ها، سکه‌ها و خدمات جدید کاربرد دارند. یک سرمایه‌گذار همیشگی به ICOها به دید یک ریسک قابل‌توجه و بزرگ می‌نگرد. ICOها هم به‌شدت سوداگرانه هستند زیرا ICOهای کمی که اقدام به راه‌اندازی توکن کرده‌اند به موفقیت دست یافته‌اند و هم اینکه بسیاری از خود ICOها در واقع کلاهبرداری هستند. با این وجود، سرمایه‌گذاران از نزدیک فضای ICOها را رصد کرده تا بهترین فرصت‌ها را بیابند. شاید سرمایه‌گذارانی که به دنبال ICOهایی با طراحی مشابه ICOهای موفق بوده‌اند، کار درستی را انجام می‌دهند. در بخش بعد به اکتشاف بزرگترین رویدادهای ICO در تاریخ می‌پردازیم.

برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد عرضه اولیه سکه می‌توانید از مطلب آموزشی «عرضه اولیه سکه (ICO) چیست؟» دیدن نمایید.

  • NEO

موفق‌ترین ICOها در طول دوران مختلف‌ کدامند؟

نئو (NEO) یک پروژهٔ بلاک چین منبع باز است که در عمر کوتاه خود نام‌های مختلفی را به خود دیده است. “اتریوم چینی” یکی از متداول‌ترین نام‌هایی است که بر نئو نهاده‌اند. هر چند این نام، نام رسمی نئو نیست و نام مستعارش می‌باشد. NEO با بهره‌گیری از اپلیکیشن‌های قراردادهای هوشمند،‌ تجارت غیرمتمرکز، و غیره موفق شد تا خود را از دیگران متمایز کند. این شرکت تا حد زیادی موفقیت‌های خود را به لطف حمایت‌های دولت چین، شرکت مایکروسافت (MSFT) و سایر شرکت‌های بزرگ به‌دست آورده است. قیمت توکن‌های این شرکت که در ابتدا سه سنت بود پس از مدتی به بالاترین قیمت خود یعنی 180 دلار رسید. در نتیجه سرمایه‌گذاران NEO که سرمایه‌های خود را وارد این پروژه کرده‌ بودند به حجم پول غیرقابل‌باوری رسیدند.

پتانسیل های رمزارز نئو چیست؟

  • Ethereum

موفق‌ترین ICOها در طول دوران مختلف‌ کدامند؟

بنا بر آمار و ارقام موجود در سایت مارکت‌کپ، اتریوم (Ethereum) به‌عنوان دومین رمز ارز بزرگ در جهان شناخته می‌شود. در حالی که بیت کوین یک رمز ارز است، اتریوم هم یک رمز ارز و هم پایه و اساس اپلیکیشن‌های غیرمتمرکز است که امکان استفاده از قراردادهای هوشمند را فراهم می‌کند. در ابتدا توکن‌های اتر با قیمت 0.31 دلار به فروش می‌رسیدند ولی اکنون هر توکن به 700 دلار رسیده است. این افزایش قیمت باعث شده که سرمایه‌گذارانی که این توکن‌ها را در طول راه‌اندازی ICOها خریداری کرده بودند به افرادی خوش‌شانس بدل شده و یک بازدهی 20,000 درصدی را کسب کنند.

اپلیکیشن غیرمتمرکز dapp چیست؟

  • Spectrecoin

موفق‌ترین ICOها در طول دوران مختلف‌ کدامند؟

اسپکترکوین (Spectrecoin) سومین ICO موفق در لیست ماست که نام آن همانند نئو یا اتریوم شناخته شده نیست. اسپکترکوین در نوامبر سال 2016 و با عنوان “رمز ارز با محوریت حفظ حریم خصوصی” راه‌اندازی شد. یکی از ویژگی‌های اسپکتر این است که می‌توان آن را به‌صورت ناشناس به‌نقاط مختلف جهان ارسال و یا دریافت کرد. اسپکترکوین در تلاش است دولت‌های جهان را مجاب به مجاز دانستن رمز ارزها کند اما تاکنون موفق نشد به جریان اصلی بازار وارد شود. با این وجود قیمت هر توکن اسپکترکوین که در ابتدا 0.001 دلار بود در اواخر سال 2016 حدود 0.60 دلار مبادله شد. افرادی که در این بازار سرمایه‌گذاری کرده بودند به سود قابل‌توجهی دست یافتند.

  • Stratis

موفق‌ترین ICOها در طول دوران مختلف‌ کدامند؟

استراتیس (Stratis) نیز دیگر رمز ارزی است که تاکنون شهرت زیادی در بین معروف‌ترین و بزرگ‌ترین رمز ارزهای جهان کسب نکرده است. این شرکت که در بریتانیا واقع شده است به داشتن پلتفرم سازگار با زبان‌های برنامه‌نویسی مختلف می‌بالد. این پلتفرم به کسب‌وکارها این توانایی را می‌دهد تا به‌سادگی به خلق و طراحی اپلیکیشن‌های سفارشی بپردازد. مایکروسافت حامی اصلی ICO استراتیس بوده که همین امر نیز موجب کسب موفقیت‌های زیادی شده است. ارزش این پروژه در طول یک دورهٔ 5 هفته‌ای نزدیک به 1000 BTC افزایش یافت و افرادی که تنها 0.01 دلار به‌ازای هر توکن می‌پرداختند به بازگشت سرمایهٔ بیش از 50,000 درصدی دست یافتند.

  • Ark

موفق‌ترین ICOها در طول دوران مختلف‌ کدامند؟

آرک (Ark) به‌گونه‌ای طراحی شده که تا حد امکان مؤثر و کارا باشد. پلتفرم رمز ارز آرک امکان تجمیع و یکپارچه‌سازی سریع رمز ارزها را در فناوری بلاک چین می‌دهد. با تمرکز جهانی و تعهد به غیرمتمرکزسازی، به‌نظر می‌رسد که آرک به موفقیت خواهد رسید. در طول راه‌اندازی ICO قیمت هر توکن آرک 0.04 دلار بود. هر توکن در بالاترین قیمت خود به حدود 11 دلار رسید و یک بازگشت سرمایه بیش از 35,000 درصدی را برای سرمایه‌گذاران خود رقم زد.

  • NXT

موفق‌ترین ICOها در طول دوران مختلف‌ کدامند؟

در سال 2013، یک توسعه‌دهنده که به‌دلیل اداره “BCNext” شناخته شده بود اقدام به راه‌اندازی اِن‌اکس‌تی (NXT) کرد. این ICO یکی از اولین و موفق‌ترین ICOهاست. NXT به‌عنوان بستر پلتفرم بلاک چین طراحی شد تا در بخش سرویس‌های مالی فعالیت کند. در ابتدا توکن‌های این شرکت با قیمت 0.0000168 دلار به فروش می‌رفت. سپس تیم توسعه NXT برنامه‌ریزی کرد تا در زمان عرضه این ICO  ارزشش به 16,800 دلار برسد. این پول صرف توسعهٔ ارزهای مرتبط با پلتفرم شد. توکن‌های NXT در بالاترین قیمت خود به 2.15 دلار رسید. سرمایه‌گذاران این بازار یک بازگشت سرمایه 1,477,000 درصدی را تجربه کردند.

یکی از قابل‌توجه‌ترین جنبه‌های ICOهای فوق این است که خود توکن‌ها امروزه به‌اندازهٔ کافی شناخته شده نیستند. به‌عنوان مثال، براساس آمار به‌دست آمده از سایت مارکت‌کپ، آرک اخیراً به‌عنوان شصت‌وچهارمین رمز ارز محبوب شناخته شده است. در همین رده‌بندی، ان‌اکس‌تی در رتبهٔ 90 قرار دارد. به دلیل رونق صنعت رمز ارزها و همچنین کاهش و افزایش شدید قیمت‌ها در اثر کوچک‌ترین تحریک اعمال شده به این بازار، به‌سختی می‌توان زمان فروش چنین توکن‌هایی را اعلام کرد. شاید حتی برای سرمایه‌گذاران رمز ارزها شناسایی پتانسیل ICOهای جدید که قابلیت سوددهی برابر با پروژه‌های فوق را داشته باشند بسیار دشوار باشد. برای درک بیشتر، قبل از سرمایه‌گذاری از در نظر گرفتن تمام مزایا و معایب هر ICO اطمینان حاصل کرده و به راهنمایی‌های ما در چگونگی انتخاب رمز ارزها جهت سرمایه‌گذاری توجه کنید.

 

گاز در اکوسیستم اتریوم چیست؟

گاز در اکوسیستم اتریوم ((Gas (ethereum) به معنی هزینهٔ مورد نیاز به‌منظور انجام یک تراکنش و یا اجرای درست یک قرارداد در پلتفورم بلاک چین اتریوم می‌باشد. گازها با زیر واحدهایی از رمز ارز اتر (Ether)، که با نام گوای (gwei) نیز شناخته می‌شوند، ‌قیمت‌گذاری می‌گردند. از گازها به‌منظور اختصاص دادن منابعی به ماشین مجازی اتریوم (Ethereum virtual machine – EVM) استفاده می‌شود تا اپلیکیشن‌های غیرمتمرکز مانند قراردادهای هوشمند (smart contracts)، بتوانند به‌صورت خودکار و امن اجرا گردند.

برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد قرارداد هوشمند می‌توانید از مطلب آموزشی «قرارداد هوشمند چیست؟» دیدن نمایید.

قیمت دقیق گاز توسط ماینر‌های شبکه تعیین می‌شود، این ماینر‌ها می‌توانند از پردازش یک تراکنش در صورت اینکه قیمت گاز با نیاز آن‌ها هم‌خوانی نداشته باشد، جلوگیری کنند.

نکات کلیدی:

  • در بلاک چین اتریوم، گاز به هزینهٔ مورد نیاز به‌منظور انجام یک تراکنش در شبکه اشاره دارد.
  • ماینرها قیمت گاز را تعیین می‌کنند و می‌توانند هر تراکنشی را که قیمت گاز آن‌ها برابر با مقدار مطلوب آن‌ها نیست را رد کنند.
  • قیمت گازها با واحدی به نام گوای تعیین می‌شود که ارزشی برابر با 0.000000001 اتر دارد.
  • داشتن یک واحد جداگانه این اجازه را می‌دهد تا تفاوت بین ارزش واقعی رمز ارز و هزینه‌های رقابتی حفظ ‌شود.

درک مفهوم گاز در اتریوم

مفهوم گاز برای اولین بار به‌منظور ایجاد تمایز بین هزینه‌های مصرف نسبت به هزینه‌های محاسباتی در شبکه اتریوم معرفی شد. داشتن یک واحد جداگانه اجازه می‌دهد تا تفاوت بین ارزش واقعی رمز ارز، و هزینه‌های محاسباتی حفظ شود. در این‌جا گاز اشاره به هزینه‌های تراکنشی در شبکه اتریوم دارد، و منظور آن بنزینی که شما به اتومبیل‌تان می‌زنید نیست.

گاز در اکوسیستم اتریوم چیست؟

هزینه‌های گاز که به gwei محاسبه می‌شوند، پرداخت‌هایی هستند که توسط مصرف‌کنندگان به‌منظور جبران انرژی پردازشی مورد نیاز برای پردازش کردن و تأیید اعتبار تراکنش‌هایشان در بلاک چین اتریوم نیاز ‌است. محدودیت گاز (Gas Limit) اشاره به حداکثر مقداری برای گاز (و یا انرژی‌ای) که شما مایل هستید تا در تراکنش خود از آن استفاده کنید دارد. هر‌چه حدّ گاز بالاتر باشد بدین معنی است که شما باید کار بیشتری را برای اعمال کردن یک تراکنش با استفاده از اتر و یا قراردادهای هوشمند انجام دهید.

به‌منظور انجام یک مقایسه، برای راندن یک ماشین در دنیای واقعی به مقدار X مایل، شما ممکن است به Y ‌گالن از سوخت نیاز داشته باشید، و یا برای جابه‌جا کردن مقدار X  از پول از حساب شما به‌حساب کارت اعتباری دوست‌تان شما ممکن است Y دلار هزینهٔ پردازش این پروسه را بپردازید. در هر دو حالت، X نشان‌‌دهندهٔ ارزش خدماتی (utility value) است، در حالی که Y نشان‌دهندهٔ هزینهٔ اجرای این روند و یا پروسه در سفر شما و یا در تراکنش مالی شما می‌باشد.

به طور مشابه، یک قرارداد برای یک تراکنش در شبکهٔ اتریوم ممکن است به میزان 50 اتر ارزش داشته باشد (X)، و قیمت گاز برای پردازش کردن این تراکنش نیز در آن زمان ممکن است 1/100,000 اتر باشد (Y).

ماینرهای اتریوم، که تمامی ‌وظایف مهّم را از تأیید تراکنش‌ها تا پردازش آن‌ها انجام می‌دهند، این مبلغ را به‌عنوان هزینه‌ای به‌منظور سرویس‌های پردازشی‌شان دریافت می‌کنند. اگر حدّ قیمت گاز بسیار پائین باشد، ماینرها می‌توانند که این تراکنش را نادیده بگیرند و آن‌ها را انجام ندهند.

 ماشین مجازی اتریوم چیست؟

ماشین مجازی اتریوم (The Ethereum Virtual Machine- EVM) قادر است که قراردادهای هوشمند را اجرا کند. این قراردادها، نشان‌دهندهٔ توافق‌های مالی مانند: قراردادهای اختیار معامله (options)، قراردادهای معامله‌ای سواپ (swaps)، و یا اوراق قرضه با سودهای پرداختی (Coupon – paying bonds) باشند. می‌توان از آن برای انجام معاملات و همچنین پرداخت حقوق (wages) استفاده کرد، و یا به‌منظور تحقق یافتن قراردادهای کارکنان، و یا به‌عنوان یک نگه‌دارنده سپرده امن به‌منظور انجام پرداخت اشیاء با ارزش بالا و همچنین نگه‌داری از امکانات مراکز قانونی غیرمتمرکز قمار بازی نیز استفاده کرد. این‌ها تنها چند مثال از تمامی مسائلی است که انجام آن‌ها با قراردادهای هوشمند امکان‌پذیر است و همچنین پتانسیل آن‌ها به‌منظور جایگزنی همهٔ انواع توافق‌های قانونی، مالی و اجتماعی را نشان می‌دهد که بسیار هیجان‌انگیز می‌باشند.

اوراق قرضه چیست؟

در حال حاضر، ماشین مجازی اتریوم در دوران رشد خود به سر می‌برد، و اجرای قراردادهای هوشمند در آن گران می‌باشد (به علت اترهای زیاد مصرف شده)، و به دلیل محدود بودن قدرت پردازشی، با محدودیت‌هایی روبه‌رو می‌باشند. با استناد به توسعه‌دهندگان این ماشین مجازی این سیستم در حال حاضر به‌اندازهٔ یک گوشی تلفن همراه در اواخر دههٔ 90 میلادی قدرت دارد. هر چند این موضوع، با اعمال پروتکل‌هایی در توسعه‌های آتی برطرف می‌شود. به‌منظور مقایسه، می‌توانید در نظر داشته باشید که کامپیوتر موجود در آپولو 11، قدرت پردازشی کمتری نسبت به اولین نسل از گوشی‌های آیفون داشت. و این موضوع قطعاً محتمل است که در چند سال آینده، ماشین مجازی اتریوم (و یا هر ماشینی شبیه به آن) می‌تواند که قراردادهای هوشمند پیچیده را به‌صورت آنی ایجاد کند.

قراردادهای هوشمند اتریوم چگونه عمل می‌کند؟

در اکوسیستم اتریوم، اتر به‌عنوان یک رمز ارز داخلی ایفای نقش می‌کند، که از آن به‌منظور تعیین نتایج نهایی به‌دست آمده از قراردادهای هوشمند اجرایی شده طبق پروتکل استفاده می‌شود. اتر می‌تواند استخراج شود و در صرافی‌ها در ازای بیت کوین و یا ارزهای سنتی مانند دلار آمریکا تبادل شود. همچنین می‌تواند به‌منظور پرداخت تلاش‌های انجام شده توسط گره‌های پردازشی (nodes) شبکه اتریوم مورد استفاده قرار گیرد.

اپلیکیشن غیرمتمرکز dapp چیست؟

کاربران اینترنت به‌تنهایی داده‌هایی که در وب‌سایت‌های امروزی به‌اشتراک می‌گذارند را کنترل نمی‌کنند. اتریوم از این حیث منحصربه‌فرد است زیرا تلاش می‌کند تا از طریق بلاک ‌چین مشکلات اینترنت را رفع کرده و اپلیکیشن‌های غیرمتمرکز را به وجود بیاورد. اتریوم مانند یک اپ استور غیرمتمرکز ‌عمل می‌کند زیرا هر شخص با استفاده از آن می‌تواند اپ‌های خود را منتشر کند.

اگر به طور اتفاقی با دیجی کوینر آشنا شده‌اید و هیچ اطلاعاتی در مورد اتریوم ندارید پیشنهاد می‌کنیم قبل از مطالعه ادامه مطلب، مقاله «اتریوم چیست؟» را مطالعه نمایید.

برخلاف اپ‌های امروزی مانند جی‌میل یا اوبر، اتریوم به‌هیچ واسطه‌ای برای مدیریت اطلاعات کاربران نیاز ندارد و آن‌ها را مستقیماً به یکدیگر متصل می‌کند. به‌عنوان مثال، با استفاده از این طرح می‌توان توییتر غیرمتمرکزی را ایجاد کرد که در برابر سانسور مقاوم باشد. هنگامی که پیامی را در بلاک‌ چین منتشر می‌کنید، نه شما و نه حتی شرکتی که این سیستم میکروبلاگینگ را طراحی کرده، نمی‌تواند آن را پاک کند. از آنجایی که dapp مفهوم جدیدی در حوزه فناوریست، تعریف خاصی برای آن وجود ندارد. دو مورد از ویژگی‌های dapps آن است که این اپ‌ها متن‌ باز‌ بوده و دارای نقطه ضعفی نیست.

برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد بلاک چین می‌توانید از مطلب آموزشی «بلاک چین چیست؟» دیدن نمایید.

انواع اپلیکیشن غیرمتمرکز

با استفاده از این فناوری، ممکن است طرفداران اتریوم فکر کنند که قابلیت غیرمتمرکز کردن همه چیز را دارند. اما اپلیکیشن‌هایی که کاربران می‌توانند با استفاده از پلتفرم محاسباتی ایجاد کنند کمتر از چیزیی است که دیگران فکرش را می‌کنند. براساس اوراق سفید اتریوم، برنامه‌های غیرمتمرکز به سه دستهٔ کلی تقسیم می‌شود: اپ‌هایی که پول را مدیریت می‌کند، اپ‌هایی که در آن‌ها پول دخیل است اما پول تنها معیار آن نیست و اپ‌هایی که شامل سیستم رأی‌گیری و حاکمیتی است.

اپلیکیشن غیرمتمرکز dapp چیست؟

در اپ‌های نوع اول کاربر ممکن است برای انجام معاملات اتر دریافت یا ارسال کند و همچنین از آن به‌عنوان روشی برای عقد قرارداد با کاربر دیگر استفاده ‌کند. این کار با استفاده از گره‌های کامپیوتری شبکهٔ اتریوم انجام می‌شود.

قراردادهای هوشمند اتریوم چگونه عمل می‌کند؟

نوع دوم این اپ‌ها، پول را با اطلاعات خارج از بلاک‌ چین ترکیب می‌کند. به‌عنوان مثال، یک اپلیکیشنِ بیمهٔ محصولاتِ کشاورزی را در نظر بگیرید که نیازمند دریافت اطلاعات آب‌وهوای بیرون است. اگر کشاورز این بیمه را خریداری کند و طی این مدت خشک‌سالی رخ دهد، خسارت این کار به‌صورت خودکار به او پرداخت خواهد شد. برای اجرای این برنامه، قراردادهای هوشمند باید به اوراکل اتکا کنند. اوراکل‌ چیزی است که اطلاعات به‌روزرسانی شده را به برنامه می‌دهد. با این تفاسیر باید بگوییم که برخی توسعه‌دهندگان نسبت به اجرای این موارد با استفاده از روش غیرمتمرکز بدبین هستند.

برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد قرارداد هوشمند می‌توانید از مطلب آموزشی «قرارداد هوشمند چیست؟» دیدن نمایید.

اپلیکیشن غیرمتمرکز dapp چیست؟

اگر بیت ‌کوین توانسته از دست مقامات مالی خلاص شود، آیا می‌توان همین کار را برای شرکت‌ها و سایر سازمان‌ها نیز انجام داد؟ سازمان‌های خودگردان غیرمتمرکز (DAO) یکی از اهداف محبوب هستند. هدف این کار ایجاد یک شرکت بدون رهبر است و در ابتدای کار اختیارات هر شخص توسط برنامه مشخص می‌شود و سپس اعضا به قوانین حاکم رأی می‌دهند.

به انتهای مقاله «اپلیکیشن غیرمتمرکز dapp چیست؟» رسیدیم، برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد DAO می‌توانید از مطلب آموزشی «DAO چیست؟» دیدن نمایید.

چرا با وجود موفقیت اتریوم، ممکن است اتر دچار سقوط شود؟

در میانه‌های ژانویهٔ امسال، خریداران آلت کوین ERC20 برمبنای اتریوم، کمک کردند تا قیمتِ دومین رمز ارز بزرگ در جهان به‌رقم شگفت‌انگیز 1400 دلار به‌ازای هر توکن برسد. پس از علاقهٔ اولیهٔ مردم به خرید این رمز ارز، اکنون شاهد کاهش شدید قیمت آن می‌باشیم. این کاهش قیمت به‌قدری شدید بوده که اکنون قیمت اتریوم به 226 دلار کاهش پیدا کرده است. طی چندین ماه گذشته، سرمایه‌گذاران موفق به شناسایی و کشف رابطه بین قیمت اتر و روند رونق و ورشکستگی ICO شده‌اند. در این فرآیند، قیمت اتر نسبت به قیمت اولیهٔ آن با سقوط شدیدی مواجه بوده و سرمایه‌گذارانی که در گذشته مقادیر زیادی ETH خریداری نموده‌اند هنوز هم در حال ضرر و زیان هستند.

برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد آلت کوین‌ها می‌توانید از مطلب آموزشی «آلت کوین چیست؟» دیدن نمایید.

براساس گزارشی که اخیراً و توسط کوین‌دسک ارائه شد، سرمایه‌گذاران در همهٔ جای جهان هنوز هم در حال جستجو برای یافتن روابط بین ارزش یک توکن دیجیتال و شبکهٔ بلاک چین آن هستند. اکنون و با گذشت زمان به‌نظر می‌رسد که همبستگی میان قیمت یک توکن مانند اتر و سودمندی و مطلوبیت آن به‌عنوان یک عامل محرک برای یک اکوسیستم بلاک چین، ممکن است خیلی قوی نباشد. حتی اگر اتر به‌عنوان یک توکن در مقایسه با قیمت‌های قبلی ارزش بالایی نداشته باشد، اما اتریوم  به‌عنوان یک زنجیرهٔ بلوکی هنوز هم یک رمز ارز قوی با شبکهٔ مهم محسوب می‌شود.

آیا اتریوم در خطر افت به 200 دلار قرار دارد؟

قضیه‌ پروتکل چربی (The Fat Protocol Thesis) چیست؟

در اوایل پیدایش رمز ارزها، شریک شرکت Union Square Ventures، آلبرت ونگر، اصطلاح “قضیه‌ی پروتکل چربی (The Fat Protocol Thesis)”را پیشنهاد کرد. این قضیه استدلال می‌کند که حتی اگر پروتکل اصلی و زیربنایی رایگان باشد، افزایش قیمت‌ها به‌منظور سود‌دهی و مطلوبیت توکن‌هایی مانند اتر باعث تقویت پلتفرم‌های نرم‌افزاری با دسترسی آزاد شده و منجر به افزایش ارزش کار می‌شوند. ایدهٔ این قضیه به ما می‌گوید که توسعه‌دهندگان‌ نرم‌­افزارهای موجود در زنجیره با ارائهٔ خدمات خود هزینه‌هایی را به کاربران تحمیل می‌کنند. این در حالی است که افرادی که بر روی پروتکل‌های با دسترسی آزاد مانند HTTP کار می‌کنند، به‌شرط رایگان بودن، سرویس‌های خود را واگذار می‌کنند.

در این لحظه، اگر سودمندی و مطلوبیت توکن‌ها برحسب کل قدرت پولی محدود شود، تحلیل‌گران شگفت‌زده خواهند شد، زیرا قیمت این پول با سودمندی و مطلوبیت آن ناسازگار است.

قانون گرشام چیست؟

براساس این گزارش، یکی از ملاحظات مربوط به قانون گرشام بیان می‌کند که “پول بد، پول خوب را بیرون می‌کند”. به‌عبارت دیگر، اگر یک توکن به‌عنوان عامل فعال تراکنش‌ها (معاملات) در شبکهٔ زنجیرهٔ بلوکی عمل کند، نباید به‌عنوان پس‌اندازِ ارزش یا یک سرمایه‌گذاری، جذابیت زیادی داشته باشد. اگر یک توکن به‌عنوان یک پس‌انداز ارزش خوب شناخته شود، آنگاه گاهاً به‌جای استفاده از آن می‌توانیم آن را نگه‌ داریم (پس‌انداز کنیم).

حامیان قانون گرشام اعتقاد دارند که در جامعهٔ رمز ارز‌ها یک نقطهٔ شیرین وجود دارد که در آن، قدرت‌بخشی به زنجیرهٔ بلوکی از طرف توکن کمی بد به‌نظر می‌رسد. این موضوع بدین معنا است که در این بازار می‌بایست اندکی انتظار استهلاک یا تورم را نیز داشته باشیم. همین امر می‌تواند محرک و انگیزهٔ خوبی برای کاربران باشد تا به جای نگه‌داری و پس‌انداز رمز ارزها، تراکنش‌ها (معاملات) خود را با استفاده از آن انجام دهند. منتقدان بیت ‌کوین پیشنهاد می‌کنند که این رمز ارز به اندازهٔ کافی از ویژگی‌های کیفی ذکر شده برخوردار نیست، زیرا این رمز ارز به دلیل کمیاب بودن و ناسازگاری، به‌جای اینکه از آن به‌عنوان ابزاری برای تراکنش‌ها استفاده شود بیشتر به‌عنوان یک پس‌انداز به آن نگاه می‌شود.

بیت کوین چیست؟

آینده اتر چگونه خواهد بود؟

زمانی که سخن از اتر به‌میان می‌آید، قراردادهای هوشمند به‌عنوان یک مؤلفهٔ مهم در این زمینه مطرح می‌شوند. به‌منظور خدمت به‌عنوان “گاز و سوخت” در شبکه اتریوم، اتر بر استفاده فردی و تراکنش با توکن‌ها تکیه دارد. این موضوع در تضاد با گرایش موجود در دورهٔ جنون‌آمیز ICO است.

اتر چیست؟

در این دوره کاربران اتر به نگه‌داری اتر اصرار داشتند تا در شلوغی و سیل پیشنهادات جدید حضور داشته باشند. اما اکنون چرخه تغییر یافته و ICOها از محبوبیت کمی برخوردار هستند. اغلب ترویج‌دهندگان اتر، توکن‌های خود را خارج می‌کنند تا پول نقد خود را آزاد کرده و از آن برای پروژه‌­های خود استفاده کنند. آیا باید این اتفاق رخ دهد؟ حتی اگر اتر از نظر عملی و کاربردی برای زنجیرهٔ بلوکی اتریوم  اهمیت داشته باشد، این موضوع قابل تصور است که قیمت اتر می‌تواند باز هم کاهش یابد.