پذیرش ریسک سرمایه گذاری چیست؟

پذیرش ریسک زمانی رخ می‌دهد که شخص حقیقی یا حقوقی درمی‌یابد که پتانسیلِ از بین رفتنِ سرمایه به‌اندازهٔ کافی بزرگ نیست که اجتناب از سرمایه‌گذاری را ضمانت کند. همچنین به‌عنوان “مسئولیت ریسک را به‌عهده گرفتن” شناخته می‌شود. این قضیه یکی از جنبه‌های مدیریت ریسک محسوب می‌شود که در زمینه‌های تجارت و سرمایه‌گذاری معمولاً قابل دسترسی است.

پذیرش ریسک، خطرات کوچک – آنهایی که پتانسیل فاجعه‌آمیز بودن را ندارند و یا اینکه بیش از حد هزینه‌زا نیستند – را این‌طور در نظر می‌گیرد که ارزش پذیرفته شدن را دارند ولی با آگاهی کامل از اینکه در صورت اتفاق افتادن با مشکلات آن مواجه خواهد شد. این مقایسه و به‌نوعی این ارزیابی، یک ابزار ارزشمند در فرآیندهای اولویت‌بندی و بودجه‌بندی به‌حساب می‌آید.

نکات کلیدی :

  • پذیرش ریسک یا همان پذیرفتن مسئولیت ریسک، یک استراتژی آگاهانه نسبت به دانستن احتمال وقوع ریسک‌های کوچک یا نادر است بدون برداشتن قدمی برای بیمه کردن، ممانعت و یا اجتناب کردن از آنها.
  • پذیرش ریسک براساس این منطق است که توجیحی برای هزینه‌های زیاد اجتناب و یا کاستن آن وجود ندارد، با توجه به اینکه درصد احتمال خطر و یا میزان اثرگذاری آن بسیار کم است.
  • بیمه خویش‌فرما نوعی از پذیرش ریسک است. بیمه از طرف دیگر ضرر و زیان را به شخص ثالث منتقل می‌کند.

تشریح پذیرش ریسک

بسیاری از مشاغل از تکنیک‌های مدیریت ریسک در راستای شناسایی، ارزیابی و اولویت‌بندی خطرات با هدف به حداقل رساندن، نظارت و کنترل ضررهای احتمالی استفاده می‌کنند. اکثر تجار و پرسنل مدیریت ریسک متوجه شدند که آنها با خطرات بزرگتر و فراوانی پیشرو هستند که با توجه به منابعی که برای روبرو شدن با این خطرها در دسترس دارند امکان مدیریت، کاستن احتمال خطر و یا اجتناب از آنها وجود ندارد. به این ترتیب آنها مجبور به پیدا کردن یک تعادل بین هزینه‌های احتمالی ایجاد شده از یک خطر شناخته شده و هزینهٔ نادیده گرفتن آن هستند و در غیر این صورت مجبور به کنار آمدن با هر آنچه که رخ می‌دهد می‌شوند. انواع ریسک‌ها شامل عدم قطعیت در بازارهای مالی، شکست خوردن پروژه‌ها، بدهی‌های قانونی ایجاد شده، ریسک‌هایی که با وام (بودجه اعتباری یا قرض گرفته شده) انجام شده، حوادث، رخدادها و بلایای طبیعی، و رقابت بسیار سرسختانه می‌شوند.

برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد  بازارهای مالی می‌توانید از مطلب آموزشی «بازارهای مالی چیست؟» دیدن نمایید.

پذیرش ریسک سرمایه گذاری چیست؟

به پذیرش ریسک می‌توان به‌عنوان یک بیمهٔ خویش‌فرما نگاه کرد. مسئولیت هرگونه خطراتی که پذیرفته، انتقال داده و یا اجتناب نشده‌اند به‌عهدهٔ خویش است. اکثر نمونه‌های ریسک‌پذیری (مرجع) یک تجارت شامل ضررهای احتمالی نسبتاً کوچکی هستند. اما گاهی اوقات اشخاص ممکن است ریسکی را بپذیرند که چنان فاجعه‌بار باشد که بیمه کردن آن به سبب هزینه‌های زیاد امکان‌پذیر نباشد. علاوه بر این هرگونه ضرر و زیان احتمالی ناشی از ریسکی که تحت پوشش بیمه نباشد و یا هزینه آن بیش از سقف مبلغ بیمه شده باشد، نمونه‌ای از پذیرش ریسک است.

 برخی ازگزینه‌های دیگر برای پذیرش خطر

علاوه بر پذیرش ریسک چند رویکرد دیگر برای چگونه رفتار کردن با یک ضرر و زیان احتمالی در مدیریت ریسک وجود دارد، که شامل موارد زیر هستند:

  • اجتناب: این شامل تغییر برنامه‌ها در راستای از بین بردن خطر است. این استراتژی برای ریسک‌هایی مناسب است که به‌طور بالقوه می‌توانند تأثیر قابل‌توجهی در یک تجارت یا پروژه داشته باشند.
  • واگذاری یا انتقال: مناسب برای پروژه‌های چندبخشی است. اغلب مورد استفاده قرار نمی‌گیرند و غالباً شامل بیمه‌ها می‌شوند. همچنین با عنوان “تقسیم کردن ریسک” شناخته می‌شوند که سیاست‌گذاری به صورتی است که ضرر و زیان احتمالی از بیمه‌شونده به بیمه‌کننده منتقل می‌شود.
  • کاهش: محدود کردن تأثیر خطر به‌گونه‌ای که در صورت اتفاق، بازیابی آن به‌راحتی انجام شود. این رایج‌ترین رویکرد است. همچنین با عنوان “بهینه‌سازی خطر” یا “تقلیل” شناخته می‌شود.
  • بهره‌برداری: برخی از ریسک‌ها خوب هستند به‌عنوان مثال اگر محصولی آنقدر پُرطرفدار باشد که پرسنل حاضر از عهده فروش برنیایند، در این مورد می‌توان با اضافه کردن پرسنل جدید برای ادامهٔ فروش آن محصول، از ریسک ایجاد شده بهره‌برداری نمود.

چرا مدیریت رمزارزش‌ها اهمیت ویژه‌ای خواهند یافت؟

اینترنت ورای نقشی که در متحول ساختن ارتباطات داشت، نیروی محرکه‌ای بود که سرمایه‌گذاری را به فضای مجازی آورد و به صاحبان کسب‌وکارهای مختلف نیز اجازهٔ استفاده از این قابلیت را داد. اینترنت این امکان را ایجاد کرد که افراد بیشتری به بازارهای معامله دسترسی داشته باشند، همچنین سرعت انجام معاملات را افزایش داد و کارمزدها را نیز کاهش داد.

از زمان ورود اینترنت به بازارهای مالی، نرم‌افزارهایی مانند eTrade به گسترش بیشتر بازارهای معامله بین مردم کمک کرده‌اند و کلاس‌های دارایی مختلف، ابزارها و مطالب آموزشی را در اختیار تعداد بیشتری از معامله‌گران خُرد قرارداده‌اند. علاوه بر این، این پلتفورم‌ها بسیاری از عملیات را در خود جای دادند و امکان معامله در بازارهای مختلف را در اختیار کاربران خود قرار دادند.

برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد  بازارهای مالی می‌توانید از مطلب آموزشی «بازارهای مالی چیست؟» دیدن نمایید.

نکات مهم:

  • هر روزه سرمایه‌گذاران بیشتری با اکوسیستم رمزارزها آشنا می‌شوند و برای افزایش تنوع دارایی‌های خود علاقمندند که مقداری رمزارز مانند بیت‌کوین را به پورتفوی خود اضافه کنند و از پتانسیل‌هایی که این بازار دارد هم استفاده کنند.
  • اما دنیای رمزارزها ممکن است برای تازه‌واردها کمی عجیب و غریب به‌نظر برسد و موارد به‌نظر ساده‌ای مانند ایجاد یک والت و انتقال ایمن توکن‌ها ممکن است برای این افراد دشوار باشد.
  • به همین دلیل، روش‌های مدیریت دارایی‌های رمزنگاری شده در حال توسعه می‌باشند که به شرکت‌ها و افراد امکان بهره‌مند شدن از اکوسیستم رمزارزها، بدون درک کامل جزئیات این حوزه را بدهند.

رمز ارز چیست؟

مدیریت رمزارزش‌ها چیست؟

بعد از اینکه داراریی‌های تحت مدیریتِ مشاور مدیریت دارایی آنلاین Nutmeg در انگلیس از یک میلیارد پوند فراتر رفت، گام بزرگ دیگری در حوزه ورود اینترنت به بازارهای مالی برداشته شد. اما این حجم از مشاوره و معامله متمرکز در حوزهٔ رمزارزها هنوز انجام نشده است. علت این است که مشکلات و حواشی موجود در این حوزه، از جذابیت آن برای سرمایه‌گذاران کاسته است.

چرا مدیریت رمزارزش‌ها اهمیت ویژه‌ای خواهند یافت؟

با نیاز بالایی که در بازار برای مدیریت دارایی‌های رمزنگاری شده وجود دارد، این ابزار به‌سرعت در حال توسعه می‌باشند. مشوق کمپانی‌هایی که در حال توسعهٔ ابزاری برای مدیریت رمزارزش‌ها هستند، چیزی نیست جز بازار 400 میلیارد دلاری بازار رمزارزها.

با پخته‌تر شدن این بازار، سرمایه‌گذاران بیشتری به دانش خود در این حوزه خواهند افزود و به کمک پلتفورم‌هایی که دسترسی راحت‌تری به اکوسیستم رمزارزها ایجاد می‌کنند، وارد دنیای رمزارزها خواهند شد.

چرا مدیریت ساده‌تر رمزارزش‌ها جذابیت دارد؟

امروزه خرید رمزارزها از خرید سایر دارایی‌ها مانند طلا یا ارزهای سنتی مثل دلار دشوارتر می‌باشد. با افزایش تعداد کاربران اکوسیستم رمزارزها، افراد و مؤسسات بیشتری به فکر ایجاد ابزارهای ساده‌تر که برای مدیریت پورتفوی دارایی‌های دیجیتال شده‌اند خواهند افتاد.

در حال حاضر، تازه‌واردها به اکوسیستم رمزارزها، ابتدا باید یک والت تهیه کنند که قابلیت ذخیره رمزارز مورد نظرشان را داشته باشد، سپس باید صرافی‌ رمزارزی را بیابند که کوین آنها در لیست رمزارزهای قابل معامله آن باشد و در انتها وارد پروسهٔ چندمرحله‌ای تأیید هویت شوند تا اجازهٔ فعالیت داشته باشند.

بهترین صرافی‌های رمز ارز کدامند؟

این افراد بعد از ورود به بازار رمزارزها باید حوزهٔ فعالیت خود را گسترش دهند و برای ایجاد تنوع در دارایی‌های رمزنگاری شده خود از والت‌ها و صرافی مختلف استفاده کنند. اگرچه این کارها شدنی است، پیچیدگی این پروسه همچنان سدی در برابر ورود افراد جدید به این حوزه می‌باشد. خیلی از افراد که در صنعت رمزارزها فعالیت می‌کنند این مشکل را درک کرده‌اند. آلِن مورچ، مدیر وب‌سایت مدیریت دارایی‌های رمزنگاری شده Blox در این باره می‌گوید: “مدیریت دارایی‌های رمزنگاری شده حتی برای معامله‌گران حرفه‌ای هم کار راحتی نیست. دانستن اینکه کوین‌هایتان کجاست، پوزیشن‌هایی که باز کردید چه عملکردی داشتند و وضعیت‌شان چه کیفیتی دارد ممکن است برای خیلی‌ها پیچیده باشد.”

کیف پول بیت کوین

به همین دلیل، بعضی از کمپانی‌ها برای آسایش کاربرها در مدیریت دارایی‌هایشان در بازارهای مالی، ابزاری معرفی کردند که امروزه در بازارهای سنتی جاافتاده‌ هستند. به‌جای مدیریت چندین حساب و والت، با استفاده از پلتفورم‌های مدیریت رمزارزش‌ها به‌راحتی می‌توان این کار را انجام داد.

در حال حاضر، چندین صندوق سرمایه‌گذاری وجود دارند که مدیریت رمزارزش‌ها را برای مشتریان خود انجام می‌دهند. تاکنون، این مدل، نتایج خوبی به‌همراه داشته است. به‌عنوان مثال، کمپانی Bitwise Asset Management بعد از ایجاد یک صندوق سرمایه‌گذاری برای رمزارزها، در چهار ماه سود 51 درصدی داشته است. با افزایش شهرت و محبوبیت رمزارزش‌ها، مؤسسات سرمایه‌گذاری توجه بیشتری به این حوزه خواهند کرد و تحقیقات نشان می‌دهد که تعداد صندوق‌های سرمایه‌گذاری رمزارزش‌ها در سال 2018 تقریباً دوبرابر شده است.

هنوز بیشتر معامله‌گرها در اکوسیستم رمزارزها خودشان سرمایه‌های خود را مدیریت می‌کنند و چندین پلتفورم‌ هم وجود دارد که به‌عنوان مرجع جا افتاده‌اند که به این افراد از آنها برای یافتن پاسخ سؤالات خود استفاده می‌کنند.

بررسی بازار نوظهور پلتفورم‌های مدیریت رمزارزش‌ها

تاکنون در اکوسیستم رمزارزها چندین صرافی تأسیس شده و همهٔ این صرافی‌ها فقط تعدادی از رمزارزها را پشتیبانی می‌کنند و لیست کاملی وجود ندارد. این موضوع که بسیاری از صرافی‌ها با همهٔ والت‌ها سازگار نیستند، سرمایه‌گذاران را به‌خطر می‌اندازد و مدیریت رمزارزش‌های متنوع را دشوارتر می‌کند.

برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد نحوه انتخاب صرافی‌‌‌‌‌‌های‌‌‌ رمزارز مناسب می‌توانید از مطلب آموزشی «صرافی رمز ارز مناسب را چگونه انتخاب کنیم؟» دیدن نمایید.

برای حل این مشکل، پلتفورم‌های مدیریت رمزارزش‌ها در تلاش هستند این پروسه را بدون اینکه به‌شخص ثالث نیاز باشد، ساده‌تر کنند. برای معامله‌گران غیرحرفه‌ای که دانش کاملی از این حوزه ندارند، این ابزار روش بهتری برای ورود و موفقیت می‌باشد.

چندین پلتفورم وجود دارند که هدف‌شان مدیریت ساده و مؤثر رمزارزش‌های معامله‌گرها می‌باشد و خیلی از آنها هم بازدهی خود را ثابت کرده‌اند. به‌عنوان مثال، وب‌سایت Blox این امکان را به کاربران خود می‌دهد که چندین والت و حساب کاربری چندین صرافی را به‌آسانی از یک مکان مدیریت کنند.

این پلتفورم‌ها به کاربران در مدیریت هم‌زمان چند پورتفوی کمک می‌کنند و آنها را قادر می‌سازند به‌راحتی با چندین والت و در چندین صرافی مختلف معامله کنند. حتی برخی از این پلتفورم‌ها توکن‌‌های خاص خود را ایجاد کرده‌اند و کاربران می‌توانند با استفاده از این توکن‌ها به ‌قابلیت‌های ویژهٔ این پلتفورم‌ها دسترسی بیابند. یکی از این پلتفورم‌های مدیریت رمزارزش‌ها، Blox می‌باشد که به توکن CDT کار می‌کند.

توکن های رمزگذاری شده چه هستند؟

پلتفورم‌های دیگری مانند Iconomi به معامله‌گرها  امکان ایجاد گروه‌ها و ترکیبات دارایی‌های مختلف را می‌دهد. پلتفورم Blackmoon، پلتفورم دیگری است که براساس تکنولوژی بلاک چین کار می‌کند و به مدیران این اجازه را می‌دهد که سرمایهٔ مشتریان را مدیریت کنند و به معامله‌گران خرد نیز در نظارت بر سرمایه‌شان کمک می‌کند. بعضی کمپانی‌های دیگر مانند Melonport، حتی پا را از این فراتر گذاشته‌اند و روش‌های دموکراتیک‌تری به کاربران خود ارائه می‌دهند و اجازهٔ سرمایه‌گذاری در پورتفوی دیگر کاربران را نیز به مشتریان خود می‌دهند.

آیندهٔ پلتفورم‌های مدیریت رمزارزش‌ها چگونه است؟

چرا مدیریت رمزارزش‌ها اهمیت ویژه‌ای خواهند یافت؟

اگر راه‌های آسان‌تری برای استفاده عموم از این اکوسیستم ایجاد شود رشد و نمو اکوسیستم رمزارزها با ورود کاربران جدید تضمین خواهد شد. ابزارهای مدیریت رمزارزش‌ها به تریدرها با سطوح مختلف، روش‌های ساده‌ای برای مدیریت رمزارزش‌هایشان می‌دهد که بتوانند از یک مکان حساب‌ها و والت‌های مختلف خود را زیرنظر داشته باشند. با توسعهٔ این‌گونه ابزارها، تازه‌واردها انگیزهٔ بیشتری برای ورود خواهند داشت.

با گذر زمان، روزبه‌روز اهمیت و محبوبیت این ابزارها افزایش می‌یابد. علاوه بر این، این ابزارها به تفکیک بخش‌های مختلف اکوسیستم رمزارزش‌ها کمک خواهد کرد و دید وا‌ضح‌تری از این حوزهٔ نسبتاً پیچیده به کاربران عرضه خواهد کرد و همین باعث توسعهٔ بیشتر این اکوسیستم خواهد شد. بنابراین وظیفهٔ ابزارهای مدیریت رمزارزش‌ها تنها فراهم آوردن مکانی برای زیر نظر داشتن رمزارزش‌ها نیست، بلکه این پلتفورم‌ها ابزاری برای درک بهتر کل این اکوسیستم نیز خواهند بود.

با آشکار شدن محدودیت‌های این پلتفورم‌ها ممکن است مدتی شاهد ایده‌های جدید در این حوزه نباشیم. اما با رقابت ایجاد شده بین پلتفورم‌های مختلف، مطمئناً آیندهٔ درخشانی در انتظار این‌گونه پلتفورم‌هاست. در نهایت بعد از اینکه این پلتفورم‌ها از این مرحله عبور کردند و پخته‌تر شدند، جماعت بسیار گسترده‌تری را به اکوسیستم رمزارزش‌ها جذب خواهند کرد.

اولین قدم در ورود به اکوسیستم رمزارزش‌ها چیست؟

چرا مدیریت رمزارزش‌ها اهمیت ویژه‌ای خواهند یافت؟

اگرچه روش‌های متعددی برای به‌دست آوردن رمزارزها‌ وجود دارد، خرید رمزارزها از طریق پلتفورم‌هایی مانند بایننس، یکی از راحت‌ترین روش‌ها می‌باشد. با این پلتفورم به‌راحتی به رمزارزهای مختلف مانند بیت‌کوین و اتریوم دسترسی دارید و می‌توانید سبد متنوعی از رمزارزش‌ها برای خود ایجاد کنید.

به انتهای مقاله «چرا مدیریت رمزارزش‌ها اهمیت ویژه‌ای خواهند یافت؟» رسیدیم، برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد نحوه انجام معاملات در صرافی بایننس می‌توانید از مطلب آموزشی «انجام معاملات در صرافی بایننس چگونه است؟» دیدن نمایید.

توکن تضمین (Security Token) چیست؟

توکن تضمین، یک وسیلهٔ قابل حمل برای تأیید هویت یک فرد به‌صورت الکترونیکی می‌باشد که بعضی اطلاعات شخصی را در خود ذخیره می‌کند. صاحب توکن تضمین، وسیله‌ای که توکن تضمین در آن ذخیره شده را به سیستم متصل می‌کند و سپس سیستم اجازهٔ استفاده از سرویس شبکه را به او می‌دهد. در حقیقت این توکن جایگزینی برای پسورد می‌باشد و سرویس‌های توکن تضمین (STS)، این توکن‌ها را برای تأیید هویت افراد عرضه می‌کنند‌.

اصول اولیه توکن تضمین چیست؟

توکن‌های تضمین انواع مختلفی دارند، از جمله توکن‌های سخت‌افزاری، که شامل چیپست‌ها و توکن‌های USB که به درگاه‌های USB متصل می‌شوند، و توکن‌های بیسیم بلوتوث یا ریموت‌های قابل برنامه‌نویسی که بدون اتصال فعال می‌شوند.

توکن تضمین (Security Token) چیست؟

همچنین سرویس‌های ورود یکپارچه (Single Sign-On) هم با استفاده از توکن‌های ضمانت (مرجع) به‌راحتی به کاربر اجازهٔ استفاده از وب‌سایت‌های دیگر را می‌دهد. دو مورد توکن‌های ضمانتی که به شبکه یا کامپیوتر متصل نمی‌باشند، کاربر باید اطلاعات توکن را به‌صورت دستی وارد کند. توکن‌های ضمانت متصل به‌صورت خودکار اطلاعات را انتقال می‌دهد.

نکات مهم:

  • توکن‌های ضمانت، هویت کاربر را به‌صورت الکترونیکی تأیید می‌کنند. این توکن‌ها بعضی اطلاعات کاربران را ذخیره می‌کنند.
  • این توکن‌ها توسط سرویس‌های توکن تضمین (STS) که هویت فرد را تأیید می‌کنند، ارائه می‌شوند.
  • این توکن‌ها ممکن است به‌جای یا به‌همراه پسورد برای تأیید هویت افراد به کار روند.
  • توکن‌های ضمانت همیشه ایمن نیستند و ممکن است گم، دزدیده یا هَک شوند.

مثال واقعی از یک توکن تضمین

ممکن است فردی برای دسترسی به حساب بانک خود از توکن تضمین استفاده کند تا یک لایهٔ حفاظت بیشتر ایجاد کرده باشد. در این حالت، توکن تضمین به‌همراه پسورد و سایر موارد حفاظتی برای تأیید هویت صاحب حساب استفاده خواهد شد.

همان‌طور که توکن‌های ضمانت اطلاعات هویتی افراد را ذخیره می‌کنند، قابلیت ذخیرهٔ کلیدهای رمزنگاری شده که در اکوسیستم رمز ارزها استفاده می‌شود را نیز دارند. بعضی از این سیستم‌ها از پسوردهای حساس به زمان استفاده می‌کنند که در آن توکن و شبکه در بازه‌های زمانی ثابت رمز را تغییر می‌دهند. سیستم‌های دیگری نیز وجود دارند که اطلاعات بایولوژیک، مانند اثر انگشت را ذخیره می‌کنند تا اطمینان حاصل کنند که فقط صاحب توکن تضمین به اطلاعات حفاظت شده دسترسی دارد.

برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد  رمز ارزها می‌توانید از مطلب آموزشی «رمز ارز چیست؟» دیدن نمایید.

ضعف‌های توکن‌های تضمین چیست؟

توکن تضمین (Security Token) چیست؟

توکن‌های تضمین نیز نقطه ضعف‌هایی دارند. اگر این توکن‌ها گم شود یا به سرقت برود و یا به هر دلیل در اختیار صاحب آن نباشد، نمی‌توان به سرویس حفاظت شده به این طریق دسترسی یافت. به هر حال، کاربر این سیستم‌ها می‌توانند با گام‌هایی مانند قفل گذاشتن یا آلارم، دزدیده شدن یا گم شدن آنها را به‌حداقل برسانند. همچنین می‌توان با استفاده از تأیید هویت دو مرحله‌ای که به حضور صاحب توکن برای دسترسی به سرویس نیاز می‌باشد، توکن را برای دزد احتمالی غیرقابل استفاده کرد.

توکن‌های ضمانت همچنین قابل هَک می‌باشند. این موضوع زمانی اتفاق می‌افتد که صاحب توکن به اشتباه اطلاعات حساسی را در اختیار شخص ناشناسی قرار می‌دهد و او با ورود این اطلاعات به شبکه متصل می‌شود. به این روش هَک، کلاهبرداری واسطه‌گر می‌گویند که در هر شبکه متصل به اینترنت ممکن است رخ دهد.

دستور روزانه در معامله‌گری چیست؟

دستور یا سفارش روزانه (Day Order) یک دستور شرطی می باشد که توسط مشتری اعمال می گردد و شرط اجرا شدن این دستور، رسیدن قیمت به سطح خاصی می باشد. این دستور ها در صورت اعمال نشدن، منقضی می شوند و اگر در طی روز معاملاتی ای که سفارش دستور قرار داده شد، قیمت به سطح مد نظر نرسد؛ به صورت خودکار منقضی می شود. یک دستور روزانه می تواند یک دستور محدود کننده (Limit Order) برای خرید یا فروش یک سهم باشد، اما در هر صورت این دستور در همان روز معاملاتی در صورت عدم رخداد شرایط اجرا منقضی خواهد شد.

نکات مهم:

  1. دستورات روزانه، دستورات محدود کننده ای به شمار می روند که تنها یک روز معاملاتی پس از سفارششان مهلت دارند و پس از آن باطل می شوند.
  2. اگر شرایط اعمال دستور پیش نیاید، دستور خالی (Unfilled) مانده و پس از رسیدن به زمان منقضی شدن خود از بین می رود.
  3. معامله‌گران امکان استفاده از دستور هایی با زمان انقضایی متفاوت را نیز دارند، اما بیشتر دستور های محدود کننده تاریخ انقضای روزانه دارند.

درک کامل مفهوم دستورات روزانه

دستورات روزانه یکی از انواع دستورات مدت دار (Duration Type Orders) به شمار می آیند. دستورات مدت دار دستوراتی هستند که نشان می دهند که دستور چه مدتی پیش از منقضی شدن قابل اجرا می باشد. در مورد دستورات روزانه، این مدت زمان یک روز معاملاتی می باشد. به بیان دیگر، در صورت عدم اجرایی شدن این دستور در همان روزی که سفارش شده؛ این دستور به صورت خودکار لغو می گردد. در مورد دستورات مدت دار می توانیم از دو مثال زیر استفاده کنیم. یکی از آنها دستورات مدت دار «Good ‘til Canceled – GTC» با ترجمه «خوب تا زمانی که لغو شوند.» می باشد. این دستورات تا زمانی که به صورت دستی (Manually) لغو نگردند، فعال باقی می مانند و منقضی نمی شوند. از انواع دیگر این دستورات مدت دار می توان به دستور «Immediate or Cancel – IOC» با ترجمه «بی درنگ (فوری) یا لغو» اشاره نمود. در این نوع از دستورات، آن بخش از سفارش که شرایطش رخ داده «فوراً»‌ اجرایی شده و مابقی اجرا نشده در صورت عدم اجرایی شدن لغو می گردند.

دستورات روزانه به عنوان دستورات مدت دار اصلی در پلتفورم های معاملاتی (Trading Platforms) استفاده می شوند. به همین سبب، معامله‌گر باید بازه زمانی های متفاوت برای انقضای این دستورات را مشخص کنند، در غیر این صورت این دستورات به طور خودکار در پایان روز معاملاتی (در صورت عدم اجرایی شدن) لغو خواهند شد. معامله‌گران روزانه می توانند از انواع مختلف این دستورات برای قرار دادن موقعیت های معاملاتیشان استفاده کنند. هرچند، تمامی دستورات مدت دار در بازار به صورت پیش فرض، به صورت دستورات روزانه (Day Order) می باشند.

معامله گر روزانه در بازارهای مالی به چه کسی گفته می شود؟

استفاده کردن از دستورات روزانه

استفاده از دستورات روزانه (مرجع) می تواند در حین معامله یک سهم در یک قیمت خاص مفید باشد،  در این حالت معامله‌گر دیگر نیازی به رصد سهم در طی روز برای اجرایی کردن این دستور را ندارد. این موضوع به معامله‌گران روزانه کمک می کند تا بتوانند چند سهم را در طی روز معامله نمایند. قبل از باز شدن بازار، معامله‌گران سهم های مد نظر خود را تحلیل می کنند و دستورات روزانه را با توجه به استراتژیشان قرار می دهند. معامله‌گر می تواند اَعمال بیشتری را پس از اِعمال شدن هر دستور در بازار انجام دهد.

معامله‌گرانی که در بازه های زمانی کوتاه معامله می‌کنند (intraday trader)، معمولا از استراتژی‎هایی استفاده می‎کنند که پیش از بسته شدن بازار باید پوزیشن خود را ببندند. بدین ترتیب، اگر شرایط مورد نیاز معامله تا آخر روز رخ نداد، معامله‌گر آن دستور را لغو خواهد کرد. چون این اتفاق بصورت خودکار در مورد دستورات روزانه می‌افتد، معامله‌گرانی که در بازه‌های کوتاه مدت و در طول روز معامله می کنند، به آن علاقمند هستند.

نظارت بر دستورات روزانه

دستورات روزانه می توانند عاملی استرس زا به خصوص برای معامله‌گران غیر حرفه ای باشند. اگر یک معامله‌گر قیمت سهم را در طی روز رصد نکند، ممکن است یک دستور محدود کننده (Limit Order) بدون اطلاع او اعمال گردد. اگر معامله‌گر قصد اجرای دستور روزانه فروش را داشته باشد و قیمت سهم یک افت قیمتی پیش بینی نشده را انجام بدهد؛‌ معامله‌گری که از این رخداد اطلاعی ندارد دچار ضرری بیش از حد انتظار می گردد. در این حالت، ممکن بود که معامله‌گر ترجیح به نگهداری (و نه فروش سهام خود) داشته باشد (البته با توجه به علت این افت قیمتی). به عنوان یک قانون کلی، خوب است زمانی که به صورت فعال دستور های خرید و فروش را قرار می دهید، به حرکات قیمتی بازار توجه کافی را داشته باشید.

صرافی چیست؟

صرافی کسب‌وکاری است که اجازهٔ قانونی تبدیل یک ارز به ارزهای دیگر برای مشتریانش را دارا می‌باشد.

صرافی‌ها پول‌های فیریکی (اسکناس‌ها و سکه‌ها) را تبدیل می‌کنند و این کار را معمولاً با یک دستگاه پول شمار انجام می دهند. صرافی تراکنش ها را در انواع شکل ها و مکان ها انجام می دهند. صرافی‌ها می‌توانند تک‌نفره باشند، دفتری کوچک با چند کارمند و یا زنجیره‌ای از اتاقک‌های سرویس‌های کوچک باشند که در فرودگاه‌ها نصب شده‌اند.

بانک‌های بزرگ بین‌المللی خود خدمات تبدیلات ارزی را در دستگاه‌های خودپرداز خود انجام می‌دهند. در مقیاس‌های بزرگ‌تر، از این تبدیل قیمتی تحت عنوان «بازگرداندن (به کشور مبدأ) – Repatriation » یاد می‌شود.

همچنین صرافی‌ها را می‌توان در کسب‌وکارهایی که این خدمات را به‌صورت آنلاین ارائه می‌دهند یافت. این خدمات ممکن است توسط یک بانک، یک کارگزاری فارکس (FOREX) و یا انواع دیگری از مؤسسات مالی ارائه شوند. صرافی‌ها از طریق اضافه کردن مبلغی تحت عنوان کارمزد و یا دریافت هزینه از مشتریان سود خود را کسب می‌نمایند.

از صرافی‌ها همچنین تحت عناوین Foreign Exchange Market و Bureau De Change نام برده می‌شود.

نکات مهم:

  • صرافی‌ها انواع مختلفی دارند و از یک مغازهٔ کوچک گرفته تا بانک‌های بزرگ را شامل می‌شوند. صرافی‌ها پول را از یک واحد ارزی به دیگری تبدیل می‌نمایند.
  • در برخی مواقع، عملیات تبدیل ارزها به یکدیگر به‌صورت آنلاین ساده‌تر و سریع‌تر انجام می‌گیرد.
  • نرخ کارمزد صرافی‌ها می‌تواند متفاوت از یک دیگر باشد. تا جایی که گاهی کارمزد خدمات یک کارت اعتباری از کارمزد عملیات صرافی کمتر می‌باشد.

صرافی‌ها چگونه کار می‌کنند؟

هر دو نوع آنلاین و فیزیکی صرافی‌ها به شما اجازه تبدیل ارز یک کشور به ارز کشوری دیگر را با انجام تراکنش‌های خرید و فروش (Buy and Sell Transactions) می‌دهند. برای مثال، شما دلار آمریکا (US Dollar) دارید و می‌خواهید آن‌ها را به دلار استرالیا (Australian Dollar) تبدیل کنید.

شما دلارهای آمریکایی خود را همراه‌تان (یا در کارت بانکی‌تان) به صرافی آورده و با استفاده از آن‌ها دلار استرالیا خریداری می‌نمایید. مقدار دلار استرالیایی‌ای که می‌توانید با استفاده از دلار آمریکایی خود خریداری نمایید بسته به نرخ لحظه‌ای (Spot Rate) متفاوت خواهد بود. این نرخ به‌صورت روزانه توسط شبکه‌ای از بانک‌ها که ارزها را معامله می‌کنند تعیین می‌شوند.

صرافی چیست؟
شما دلارهای آمریکایی خود را همراه‌تان (یا در کارت بانکی‌تان) به صرافی آورده و با استفاده از آن‌ها دلار استرالیا خریداری می‌نمایید. مقدار دلار استرالیایی‌ای که می‌توانید با استفاده از دلار آمریکایی خود خریداری نمایید بسته به نرخ لحظه‌ای (Spot Rate) متفاوت خواهد بود. این نرخ به‌صورت روزانه توسط شبکه‌ای از بانک‌ها که ارزها را معامله می‌کنند تعیین می‌شوند.

علاوه بر نرخ گفته شده، صرافی (مرجع) نیز خود مقداری به این مبلغ می‌افزاید تا از تراکنش شما سود کسب نماید. برای مثال، در نظر بگیرید که نرخ لحظه‌ای مبادلهٔ دلار آمریکا (United states of America Dollar – USD) به دلار استرالیا (Australian Dollar – AUD) عدد 1.2500 تعیین شده است. یعنی شما به ازای هر یک دلار آمریکایی که خرج می‌کنید، می‌توانید 1.25 دلار استرالیا را به‌دست آورید. اما ممکن است صرافی این نرخ را از 1.25 به 1.20 تغییر دهد، حال شما به‌ازای هر دلار آمریکا 1.20 دلار استرالیا به‌دست خواهید آورد. با این تغییر نرخ فرضی، صرافی به‌ازای هر دلار مبلغی برابر با 5 سنت (0.05 دلار) سود کسب نموده است.

با توجه به اینکه صرافی‌ها دقیقاً به نرخ لحظه‌ای توجهی نمی‌کنند و هزینهٔ کارمزدشان با توجه به سودی که می‌خواهند کسب کنند متفاوت است، مشتریان ترجیح می‌دهند تا هزینهٔ کارمزد استفاده از یک دستگاه ATM و یا کارمزدهای کارت‌های اعتباری (Credit Cards) را در مقصد بپردازند و در مبدأ به سراغ صرافی‌ها نروند.

به مسافران توصیه می‌شود که مقدار پول مورد نیازشان طی سفر را تخمین زده و سپس هزینهٔ مقدار پولی که باید با استفاده از این روش‌ها تبدیل کنند را می‌شود با یکدیگر مقایسه کنند.

نرخ تبدیل در صرافی ها چیست؟

فرودگاه‌ها نیز جایی برای مشاهده صرافی‌ها می‌باشند. در فرودگاه‌ها می‌توانید مسافرانی را ببینید که پول‌هایشان را به واحد پولی مقصدشان تبدیل می‌کنند و یا باقی‌ماندهٔ پول‌شان را به واحد پولی کشور خود، پیش از بازگشت به آنجا تبدیل می‌نمایند.

با توجه به اینکه پس از فرودگاه‌ها دیگر هیچ صرافی‌ای تا رسیدن به مقصد وجود ندارد، نرخ‌های کارمزد در آنجا با دیگر مکان‌ها متفاوت بوده و گران‌تر از صرافی‌های شهر و یا بانک‌های دارای خدمات صرافی می‌باشد.

سفر کردن بدون پول (Cashless) نیز اخیراً جاافتاده است زیرا برخی از بانک‌ها کارت‌هایی را ارائه می‌دهند که می‌توان از چند ارز مختلف در آنها با هزینهٔ کارمزد پایین و یا صفر استفاده نمود. به‌علاوه، شعبه‌های ATM بانک‌های بین‌المللی نیز در این زمینه کمک‌کننده خواهند بود. برای مثال، ATMهای گروه بانکداری HSBC در نیویورک، لندن و بیشتر شهر های بزرگ آسیایی در خدمت مشتریان خود می‌باشند.

نکته: وقتی به خارح از کشور خود سفر می‌کنید، به هزینه‌های خاص کشور مقصد توجه نمایید. برای مثال، مسافران آمریکایی‌ای که به کوبا سفر می‌کنند بهتر است دلارهای آمریکایی خود را به یوروی اتحادیه اروپا (Euro – EUR) و یا دلار کانادا (Canadian Dollar – CAD) تبدیل نمایند. زیرا استفاده از دلار آمریکا در کوبا برای خرید پِزوی تبدیل‌پذیر کوبایی (Cuban Convertible Peso – CUC) (واحد پول کشور کوبا) ۱۰ سنت به‌ازای هر دلار کارمزد دارد.

حتما به نکات ارائه شده در متن برای تبدیل پول‌هایتان در مقصد توجه فرمایید و در آخر هر گونه سوال و نظری در مورد تبدیل پول‌هایتان در صرافی‌ها دارید در قسمت نظرات بیان کنید.

آیا وال‌استریت می‌تواند اکوسیستم رمزارزها را نابود کند؟

افراد خوش‌بین به اکوسیستم رمزارزها معتقدند که با هجوم مؤسسات سرمایه‌گذاری به بازار رمز ارزها، این بازار دوباره به دوران اوج خود باز خواهد گشت. این افراد گمان می‌کنند که وال‌استریت هم سرمایه‌گذار مشتاقی در زمینهٔ رمز ارزها می‌باشد و آماده است که با تزریق پول به این بازار و رونق دوبارهٔ آن سودهای خوبی کسب کند. اما این خوشبینی دو مشکل اساسی دارد: اول اینکه وال‌استریت همین حالا نیز به‌شدت در بازار رمز ارزها درگیر است، و دوم اینکه، وال استریت به‌هیچ‌وجه نمی‌خواهد با تزریق پول خود در بازار وحشی رمزارزها باعث بالا رفتن قیمت در این بازار شود.

مؤسسات مالی فرصت خوبی برای سود کردن در اکوسیستم رمزارزها دارند – اما با گسترش رمز ارزها، این بازار به فضای جدیدی تبدیل خواهد شد. به‌طور ناخواسته یا به‌طور برنامه‌ریزی شده وال‌استریت در حال نابود کردن اکوسیستم رمزارزها (مرجع) می‌باشد.

وال‌استریت چگونه می‌تواند رمزارزها را نابود کند؟

آیا وال‌استریت می‌تواند اکوسیستم رمزارزها را نابود کند؟

 

نقش چین در رکود بازار رمزارزها چیست؟

چین مدت زیادی است که نقش بسیار پُررنگی در دنیای رمزارزها دارد. چین با سرمایه‌گذاری‌های انجام شده برای تولید انرژی الکتریکی ارزان، یکی از مراکز اصلی استخراج رمزارزها بوده است. چین، همچنین، یکی از بازارهای اصلی انواع رمزارزها می‌باشد. این دو دلیل مهم، نقش برجستهٔ چین در صنعت رمزارزها را در سال‌های گذشته نشان می‌دهد.

اگر به طور اتفاقی با دیجی کوینر آشنا شده اید و هیچ اطلاعاتی در مورد رمز ارز ندارید پیشنهاد می‌کنیم قبل از مطالعه ادامه مطلب، مقاله «رمز ارز چیست؟» را مطالعه نمایید.

حالا که بازار رمزارزها کمی راکد شده است و آن شور و شوق چند سال پیش را ندارد، تحلیلگران انگشت اتهام به سمت چین گرفته‌اند و او را مقصر مقداری از این رکود می‌دانند.گزارشی در روزنامه انگلیسی Express نشان می‌دهد که بانک مرکزی چین افت شدید معاملات بیت کوین با یوآن چین را تأیید کرده است. چگونه شرایط در چین کل بازار رمزارز را در جهان تحت تأثیر قرار می دهد؟

بیت کوین چیست؟

نقش چین در رکود بازار رمزارزها چیست؟

کاهش حجم معاملات

براساس گزارش روزنامه Express، در سپتامبر 2017، بازار رمزارزها در چین 90% کل بازار رمزارزها در جهان را شامل می‌شد. کمتر از یک‌سال بعد، سهم چین از بازار رمزارزها به تنها 1% کاهش یافت. توضیح دقیقی برای این کاهش وجود داشت: دولت چین در فوریه 2018 به‌طور کل معاملهٔ رمزارزها را ممنوع کرد. در همین زمان، بانک PBOC چین اعلام کرد، “دسترسی به تمام صرافی‌ها و وب‌سایت‌های عرضه اولیه کوین (ICO) را مسدود خواهد کرد.”

عوامل دیگری نیز ممکن است این کاهش معاملات را ایجاد کرده باشد، که برخی از آنها قبل از این ممنوعیت‌ها نیز وجود داشته‌اند. گزارش نشان می‌دهد که وقتی در اواخر سال 2017 رشد چشمگیری در بازار رمزارزها رخ داد “کارشناسان در چین می‌ترسیدند که کنترل بازار رمزها را از دست بدهند.” بانک PBOC اجازه خروج با ریسک صفر را به حدود 90 صرافی رمزارز و تقریباً به همین تعداد پلتفورم معامله ICO را داده است.

ژانگ ئی فِنگ، کارشناس بلاک چین شرکت .Zhongchao Credit Card Industry Development Co، گفته است: “اقدام به‌موقع سیستم بانکی چین اثرات شدید تغییرات قیمت ارزهای مجازی را دفع کرد و سیستم‌های بانکی سایر کشورها نیز این الگو را در پیش گرفتند.”

یا رمز ارزها برای همیشه نابود خواهند شد؟

چین راه را برای نظارت سیستم‌های بانکی بر بازار رمزارزها هموار ساخت

در واقع، چین یکی از اولین کشورهایی بود که قوانین سفت و سختی بر بازار رمزارزها وضع کرد. در حال حاضر، چین هنوز یکی از کشورهای سخت‌گیر در بازار رمزارها می‌باشد. اما اگرچه سایر کشورها، شامل آمریکا، هنوز معامله در بازار رمزارزها و ICOها را ممنوع نکرده‌اند، بدون شک همه تحت تأثیر رفتار چین قرار گرفته‌اند.

برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد قانونی بودن بیت کوین در کشورهای مختلف می‌توانید از مطلب آموزشی «آیا بیت کوین قانونی است؟» دیدن نمایید.

نقش بازار چین در دنیای رمزارزها، به‌وضوح از وقایعی که بین سپتامبر 2017 تا فوریه 2018 (وقتی که ممنوعیت‌ها ایجاد شد) در دنیای رمزارزها اتفاق افتاد کاملاً مشهود است. وب‌سایت CryptoDaily این ایده را مطرح کرده که رشد علاقهٔ سرمایه‌گذاران چینی در این بازه زمانی “باعث رشد چشم‌گیر بیت کوین شد.” در نتیجه این رشد شدید قیمت چینی‌های بیشتر و بیشتری به رمزارزها علاقه‌مند شدند.

با علاقهٔ شدید سرمایه‌گذاران چینی به رمزارزها، مسئولین احساس خطر کردند که ممکن است نفوذ بیت کوین  از کنترل خارج شود و یوآن را کنار بزند. اما پاسخ مسئولین چه بود؟ ایجاد ممنوعیت برای کاهش علاقه و بازگشت به حالت قبلی. در این گیرودار “حباب” قیمت بیت کوین ترکید و قیمت بیت کوین در اوایل 2018، سقوط 60% را تجربه کرد.
نقش چین در دنیای رمزارزها بیش از اینهاست. به‌عنوان مثال معلوم نیست که آیا 90% کل معاملات بیت کوین دنیا در چین بوده یا فقط 90% معاملات BTC-RMB (بیت کوین و یوآن).

معامله گر روزانه در بازارهای مالی به چه کسی گفته می شود؟

یک معامله‌گر روزانه به شخصی گفته می‌شود که معاملات خریدوفروش با حجم‌های بالا را جهت سرمایه‌گذاری انجام می‌دهد. این دسته از معامله‌گران معاملات خود را براساس حرکات قیمتی روزانه انجام می‌دهند. این حرکات قیمتی ناشی از نوسانات ایجاد شده در مقدار عرضه و تقاضا ناشی می‌شوند. این نوسانات خود از خریدوفروش دارایی مدنظر حاصل می‌شوند.

اگر به طور اتفاقی با دیجی کوینر آشنا شده اید و هیچ اطلاعاتی در مورد بازارهای مالی ندارید پیشنهاد می‌کنیم قبل از مطالعه ادامه مطلب، مقاله «بازارهای مالی چیست؟» را مطالعه نمایید.

نکات مهم:

  • یک معامله‌گر روزانه کسی است که معاملاتش را براساس استراتژی‌های روزانه انجام می‌دهد تا بتواند از تغییرات سهم دارایی مدنظر خود سود کسب کند.
  • معامله‌گران روزانه از تکنیک‌های متعددی جهت سرمایه‌گذاری حین نوسانات بازار استفاده می‌کنند.
  • معامله‌گری روزانه می‌تواند یک دید سودآور برای معامله‌گران باشد، اما در عین حال ریسک بالاتر و عدم قطعیت بیشتری را نیز دربرمی‌گیرد.

معامله گر ارشد کیست؟

مبانی یک معامله‌گر روزانه

هیچ تأییدیهٔ خاصی برای تبدیل شدن به یک معامله‌گر روزانه مورد نیاز نمی‌باشد. بلکه این دسته از معامله‌گران با توجه به تناوب معاملات خود در این دسته قرار می‌گیرند. سازمان تنظیم مقررات صنعت مالی (Financial Industry Regulatory Authority – FINRA، سازمانی غیردولتی است که قوانینی در زمینهٔ شرکت‌های کارگزار و کارگزاری‌های ثبت‌شده در ایالات متحده آمریکا تدوین و تصویب می‌کند.) و بورس نیویورک (NYSE – New York Stock Exchange که بزرگترین مجموعهٔ بورسی در سراسر جهان می‌باشد.) معامله‌گران روزمره را کسانی می‌دانند که در طی بازهٔ زمانی 5 روزه تعداد 4 معامله یا بیشتر انجام دهند. فعالیت معامله‌گران روزانه در طی این مدت 5 روزه حدود 6% از کل فعالیت‌ها در طی این بازه زمانی را تشکیل می‌دهد که باعث می‌شود شرکت کارگزاری این معامله‌گر را در دستهٔ معامله‌گران روزانه قرار دهد. معامله‌گران روزانه نیازمند به مدیریت سرمایه و مارجین خود می‌باشند. (مارجین یا حاشیه به مقداری پول گفته می‌شود که کارگزار تا زمان بسته شدن و یا انجام شدن یک معامله نزد خود نگهداری می‌کند.)

برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد مارجین می‌توانید از مطلب آموزشی «خرید با مارجین چیست؟» دیدن نمایید.

معامله گر روزانه در بازارهای مالی به چه کسی گفته می شود؟

یک معامله‌گر روزانه همهٔ معاملات خود را تا پیش از پایان یافتن روز معاملاتی خود می‌بندد و هیچ معامله‌ای را طی شب باز نگه نمی‌دارد. اثربخشی فعالیت‌های یک معامله‌گر روزمره می‌تواند وابسته به تفاوت نرخ خرید و فروش، کمیسیون‌های دریافتی، هزینه‌های اخبار لحظه‌ای و برنامه‌های تحلیل‌گر بازار باشد. یک معامله‌گر روزانه (مرجع) موفق نیازمند دانشی گسترده و تجربه بالا می‌باشد. یک معامله‌گر روزانه از روش‌های متعددی برای گرفتن تصمیمات معاملاتی بهره می‌برد. برخی از معامله‌گران روزانه نیز از برنامه‌های معامله‌گری کامپیوتری جهت محاسبه حالت‌های مختلف ممکن در بازار و  بررسی تکنیکال بازار استفاده می‌کنند. در حالی که دسته‌ای دیگر از این معامله‌گران با اعتماد به دانش و غریزه خود معامله می‌کنند.

تحلیل تکنیکال چیست؟

یک معامله‌گر روزانه علاقه‌مند به بررسی حرکات قیمتی و الگو ها در نمودار می‌باشد. این برخلاف معامله‌گرانی است که صرفاً از تحلیل بنیادی (Fundamental Analysis) برای بررسی پتانسیل رشد سهم در طولانی مدت استفاده می‌کنند تا در مورد خرید، فروش یا نگه داشتن سهم مدنظر تصمیم بگیرند.

برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد تحلیل فاندامنتال می‌توانید از مطلب آموزشی «تحلیل بنیادی یا تحلیل فاندامنتال چیست؟» دیدن نمایید.

نوسانات قیمت و متوسط محدودهٔ معاملاتی روزانه (Average Daily Range) برای یک معامله‌گر روزانه بسیار مهم هستند. یک سهم باید حرکت قیمتی قابل توجهی داشته باشد تا معامله‌گر روزانه بتواند به سود دست پیدا کند. حجم معاملاتی و نقدینگی نیز دو عامل کلیدی دیگر محسوب می‌شوند زیرا محاسبه صحیح نقاط ورود و خروج برای یک معامله‌گر روزانه به جهت به‌دست آوردن سودهای کوچک به‌ازای هر معامله ضروری هستند. سهم‌هایی با محدودهٔ معاملاتی روزانه کوچک و یا حجم‌های معاملاتی پایین گزینهٔ جذابی برای یک معامله‌گر روزانه محسوب نمی‌شوند.

معامله گر روزانه در بازارهای مالی به چه کسی گفته می شود؟

تکنیک‌های معامله‌گری روزانه

معامله‌گران روزانه از رخدادهایی که می‌توانند باعث ایجاد حرکات کوتاه‌مدت در بازار شوند آگاهی دارند و بازار را بدین منظور رصد می‌کنند. معامله کردن براساس اخبار یک روش محبوب محسوب می‌شود. اعلان‌های زمان‌بندی شده‌ای مانند وضعیت‌های اقتصادی، درآمد شخصیت‌های حقوقی و یا نرخ بهره مواردی هستند که بر روی انتظارات بازار و روانشناسی بازار تأثیر مستقیم دارند. بازارها به‌خصوص زمانی که این انتظارات برآورده نشده‌اند و یا بیش از حد برآورده شده‌اند، واکنش‌های قوی‌ای را به‌شکل حرکات ناگهانی و قابل‌توجه قیمت نشان می‌دهد که معامله‌گران روزانه می‌توانند سود مناسبی از این حرکات قیمتی ببرند.

یک تکنیک معاملاتی دیگر را محو کردن شکاف قیمتی بازار نام دارد. زمانی که بازار با یک شکاف قیمتی یا گَپ (Gap) نسبت به قیمت روز قبل باز می‌شود، معامله‌گران می‌توانند سفارشی را در خلاف جهت گپ صورت گرفته انجام دهند. به این روش تکنیک محو شکاف قیمتی می‌گویند. در طی روزهایی که هیچ اخبار یا شکاف قیمتی وجود ندارد، معامله‌گر روزانه به بررسی روند کلی بازار می‌پردازد. اگر او انتظار حرکت رو به بالا قیمت‌ها را داشته باشد، اقدام به خرید سهم‌هایی می‌کند که نشانه‌های رشد خوبی دارند در انتهای حرکت‌های اصلاحی می‌کند.

نقش شکاف قیمتی در تحلیل تکنیکال چیست؟

اگر روند کلی بازار رو به پایین و نزولی باشد، این معامه‌گران اقدام به فروش سهامی می‌کنند که با نوسانات قیمتی ضعف خود را نشان می‌دهند. بیشتر معامله‌گران روزانه مستفل ساعات کاری روزمره‌ای در حدود 2 تا 5 ساعت دارند. معمولاً آنها طی ماه‌ها پیش از ورود به بازار با معاملات شبیه‌سازی شده تمرین می‌کنند. آنها بردها و شکست‌هایشان در بازار را تحت نظر می‌گیرند و تلاش می‌کنند تا تجربه کسب کرده و هر چه بیشتر بیاموزند.

مزایا و معایب معامله‌گری روزانه

مهم‌ترین مزیت معامله‌گری روزانه این است که بازار در این حالت کمتر تحت تأثیر اخبار ناگهانی قرار می‌گیرد و پتانسیل تغییرات ناگهانی در بازار کمتر از حالات دیگر می‌باشد. این اخبار ناگهانی شامل گزارشات درآمدی و اقتصادی اساسی، به‌روزرسانی‌های کارگزاری‌ها و البته اتفاقاتی که پیش از بسته شدن یا باز شدن بازار رخ می‌دهند می‌شود.

برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد تحلیل مالی می‌توانید از مطلب آموزشی «تحلیل مالی چیست؟» دیدن نمایید.

معامله گر روزانه در بازارهای مالی به چه کسی گفته می شود؟

معامله‌گری روزانه تعدادی مزیت دیگر نیز به ما پیشنهاد می‌دهد. یک مزیت نیز استفاده از دستورهای حد ضرر نزدیک به قیمت‌های بازار می‌باشد. در این حالت می‌توان حد ضرر را جابه‌جا کرد تا معاملهٔ خرید ما وارد ضرر نشود. مزایای دیگر شامل دسترسی به مارجین بیشتر و بنابراین لورِیج‌های بالاتر می‌باشد. (ضریب اهرمی – Leverage – در بسیاری از کارگزاری‌های معتبر جهانی به‌خصوص در بازار فارکس وجود دارد و معامله‌گر می‌تواند با انتخاب ضریب اهرمی مدنظر خود حین باز کردن حساب، از امکانات این ضریب اهرمی حین معامله استفاده کند. اگر شخصی حسابی با لوریج 1:100 (یک به صد) باز کند، می‌تواند به ازای هر یک دلار سرمایهٔ واقعی‌ای که دارد 100 دلار معامله در بازار انجام دهد. این موضوع خود می‌تواند موجب سودهای زیاد و البته، ضررهای سنگین نیز شود. لوریج‌ها در انواع 1:10، 1:50، 1:100 و حتی 1:500 نیز موجود است که مرسوم‌ترین نوع این ضریب اهرمی، همان نسبت 1:100 می‌باشد.) همچنین معاملات روانه، فرصت‌های یادگیری بیشتری برای معامله‌گران فراهم می‌کند.

اشتباه های رایج در تحلیل تکنیکال کدامند؟

با این وجود، در کنار مزایای ذکر شده، معایبی نیز در این روش معامله‌گری وجود دارد. در حالی که معامله‌گری روزانه می‌توان بسیار سودده باشد، باز هم شامل ریسک‌های بسیاری است. از نکات منفی این روش می‌توان به زمان طولانی برای کسب سود اشاره کرد، در بعضی مواقع نیز ممکن است به معامله‌گر هیچ سودی تعلق نگیرد. زیرا بازار به‌صورتی متفاوت با پیش‌بینی‌های او جلو رفته است. همچنین، قیمت کمیسیون دریافتی نیز در این روش افزایش می‌یابد و این خود می‌تواند باعث کاهش سود مورد انتظار معامله‌گر شود.

نکات مثبت معامله‌گری روزانه:

  • معاملات معمولاً در پایان هر روز بسته می‌شوند، و کمتر تحت تأثیر اخبار ناگهانی شب هنگام قرار می‌گیرند.
  • حد ضررهای قابل جابه‌جایی معاملات را از آسیب حرکات شدید قیمتی محفوظ می‌دارند.
  • معامله‌گران عادی دسترسی به‌سطوح اهرمی بالا و نرخ‌های کمیسیونی کمتر دارند.
  • تعداد متعدد معاملات به معامله‌گر امکان یادگیری و کسب تجربهٔ بیشتری می‌دهد.

نکات منفی معامله‌گری روزانه:

  • معاملات پشت سر هم باعث افزایش هزینه‌های کمیسیونی می‌شود.
  • انجام این نوع معامله‌گری در برخی دارایی‌ها مانند صندوق‌های متقابل (Mutual Funds) ممکن نمی‌باشد. (صندوق‌های متقابل به صندوق‌هایی اطلاق می‌گردد که تعدادی سهامدار و معامله‌گر گرد هم آمده و سهم‌های آنها به‌صورت حرفه‌ای مدیریت می‌شود)
  • ممکن است زمان کافی برای فهم سودده بودن یک معامله باز وجود نداشته باشد و در نتیجه معامله‌گر این معامله را می‌بندد و از آن خارج می‌شود.
  • ضررها می‌توانند به‌سرعت زیاد شوند. به‌خصوص اگر از مارجین بالا استفاده شود. مارجین کال یک ریسک اساسی در این روش می‌باشد.

(مارجین کال – Margin Call؛ زمانی رخ می‌دهد که قیمت یک ارز، آنقدر افت کند که عملاً میزان ضرر از موجودی حساب شما بیشتر شود. در این حالت حساب شما بسته شده و شما به اصطلاح بازار “کال” می‌شوید. این اتفاق برای کسانی که از دستورات حد ضرر استفاده نمی‌کنند بسیار شایع است.)

متوسط قیمت فروش(ASP) چیست؟

اصطلاح قیمت فروش ASP به‌قیمتی که به‌طور معمول طبقهٔ خاصی از کالاها یا خدمات به فروش می‌رسد، اطلاق می‌شود. متوسط قیمت فروش متأثر از نوع محصول و چرخهٔ عمر محصول است. ASP متوسط قیمت فروش محصول در کانال‌های گوناگون توزیع و پخش در میان کالاهای دسته‌بندی شده در یک شرکت یا حتی در کل بازار است.

نکات کلیدی:

  • اصطلاح متوسط قیمت فروش به‌قیمتی گفته می‌شود که به‌طور معمول یک طبقهٔ خاصی از کالاها یا خدمات به فروش می‌رسند.
  • ASPها می‌توانند به‌عنوان معیار برای اشخاصی که می‌خواهند محصول یا خدمات خود را قیمت‌گذاری کنند، عمل کنند.
  • رایانه‌ها، دوربین‌ها، تلویزیون‌ها و جواهرات تمایل به داشتن ASP بالاتری دارند، در حالی که کتاب و DVDها قیمت متوسط فروش کمی دارند.
  • متوسط قیمت فروش تحت تأثیر نوع محصول و چرخهٔ عمر محصول است.
  • متوسط قیمت فروش معمولاً طی نتایج مالی چهار ماهه گزارش می‌شود.

درک میانگین قیمت فروش (ASP)

متوسط قیمت فروش، قیمت یک محصول یا خدمت در بازارهای مختلف است و به‌طور معمول در صنایع خرده‌فروشی و فناوری مورد استفاده قرار می‌گیرد. دانستن ASP برای یک کالای خاص می‌تواند به‌عنوان یک معیار تعیین‌کننده عمل کند و به سایر سازندگان، تولیدکنندگان یا خرده‌فروشان کمک می‌کند تا قیمت محصولات خود را تعیین کنند.

متوسط قیمت فروش(ASP) چیست؟

بازاریاب‌ها و فروشندگانی که سعی در تعیین قیمت برای یکی از محصولاتشان دارند همچنین باید در نظر داشته باشند که آن کالا در چه سطحی از بازار می‌خواهد قرار بگیرد. اگر می‌خواهند محصولشان جزو بخشی از کالاهای با کیفیت باشد، باید ASP بالاتری را تعیین کنند. محصولاتی مانند رایانه، دوربین، تلویزیون و جواهرات معمولاً قیمت فروش بالاتری دارند در حالی که محصولاتی مانند کتاب و دی‌وی‌دی قیمت متوسط فروش کمی دارند. هنگامی که یک محصول در حال طی کردن بخش آخر چرخهٔ عمر خود است، بازار به احتمال زیاد توسط رقبا اشباع شده است، بنابراین ASP آن محصول کاهش پیدا می‌کند.

به‌منظور محاسبهٔ ASP (مرجع) کل درآمد حاصل از محصول را بر تعداد کل واحدهای فروخته شده تقسیم کنید. این قیمت متوسط فروش معمولاً در طی نتایج مالی چهار ماهه گزارش می‌شود و با توجه به مقررات مربوط به گزارش‌های تقلبی، می‌تواند به‌عنوان دقیق‌ترین حد ممکن در نظر گرفته شود.

 

ملاحظات ویژه

بازار تلفن‌های هوشمند صنعت بزرگی است که از قیمت فروش متوسط استفاده می‌کند. در بازار تلفن‌های هوشمند، میانگین قیمت فروش نشان می‌دهد که تولیدکننده گوشی به‌طور متوسط برای تلفن‌هایی که می‌فروشد چه مقدار دریافت می‌کند.

نکتهٔ مهم:

در بازار گوشی‌های هوشمند، قیمت فروش تبلیغاتی می‌تواند به‌طور چشم‌گیری با قیمت متوسط فروش متفاوت باشد.

برای شرکت‌های محصول‌محور مانند اپل، محاسبات مربوط به قیمت متوسط فروش، اطلاعات مؤثری در مورد عملکرد مالی آن و به‌طور گسترده عملکرد قیمت سهام آن را ارائه می‌دهد. در حقیقت، رابطهٔ روشنی بین Apple’s iPhone ASP و حرکات قیمت سهام آن وجود دارد.

iPhone’s ASP هنگام بررسی میزان سودآوری هر دستگاه به‌طور کلی برای شرکت اپل از اهمیت بیشتری برخوردار است. اپل عملکردهای خود را تحت یک شاخص سود و زیان منفرد (P&L) یکپارچه می‌کند، به این معنی که سرمایه‌گذاران نمی‌توانند بگویند که چگونه هزینه‌هایی مانند بازاریابی و تحقیق و توسعه (R&D) در بین محصولات مختلف شرکت تقسیم می‌شود.

از آنجا که آیفون بیشترین بودجه را در خانوادهٔ محصولات اپل دارد، این دستگاه بیشترین سود را برای اپل به ارمغان میاورد. این باعث می‌شود که آیفون در تعیین عملکرد کلی مالی اپل در هر چهار ماه نقش حیاتی داشته باشد.

 

نمونه‌هایی از قیمت متوسط فروش

اصطلاح متوسط قیمت فروش در بازار مسکن نیز مورد استفاده قرار می‌گیرد. وقتی متوسط قیمت فروش یک خانه در یک منطقه خاص بالا می‌رود، این ممکن است نشانه‌ای از یک بازار پُررونق باشد. برعکس، وقتی قیمت متوسط کاهش می‌یابد، بازار در آن منطقهٔ خاص این کاهش قیمت را حس می‌کند و از آن تأثیر می‌گیرد.

برخی از صنایع از ASP به روشی متفاوت استفاده می‌کنند. صنعت گردشگری – به‌خصوص هتل‌ها و سایر محل‌های اقامتی – معمولاً از آن به‌عنوان نرخ متوسط اتاق یا روزانه استفاده می‌کنند. این نرخ متوسط در فصل‌هایی که تمایل افراد به مسافرت رفتن زیاد است یا اصطلاحاً High season افزایش می‌یابد، در حالی که به‌نظر می‌رسد وقتی تمایل به سفر کم است یا در Low season قرار دارند، نرخ‌ها کاهش می‌یابد.

بروکر چیست؟

بروکر یا کارگزار، فرد یا بنگاهی است که به‌عنوان واسط بین سرمایه‌گذار و بورس اوراق بهادار عمل می‌کند.

از آنجایی که بورس اوراق بهادار، فقط سفارشات را از افراد یا بنگاه‌هایی که عضو آن مکان معاملات ارزی و سهامی هستند می‌پذیرد؛ معامله‌گران و سرمایه‌گذاران فردی، به خدمات اعضای آن بورس احتیاج دارند.

برای آشنایی با بورس و نحوه کارکرد آن می‌توانید مقاله «بورس چیست؟» را مطالعه نمایید.

کارگزاران این سرویس را ارائه می‌دهند و از طریق مختلف، مزد خود را دریافت می‌کنند؛ چه از طریق کمیسیون یا دستمزد و چه از طریق داد و ستد.

مبانی کارگزار بروکر

علاوه بر اجرای سفارشات مشتری، کارگزاران ممکن است نتایج تحقیقات، برنامه‌های سرمایه‌گذاری و دانش بازار را به سرمایه‌گذاران ارائه دهند. آنها همچنین ممکن است سایر محصولات و خدمات مالی را که شرکت کارگزاری‌شان ارائه می‌دهد را به‌عنوان خدمات اضافی بفروشند، مانند دسترسی به پیشنهاد مشتری خصوصی، که راه حل شخصی‌سازی شده برای مشتریان با ارزش خالص بالا را ارائه می‌دهد.

بروکر چیست؟
بروکر یا کارگزار، فرد یا بنگاهی است که به‌عنوان واسط بین سرمایه‌گذار و بورس اوراق بهادار عمل می‌کند. از آنجایی که بورس اوراق بهادار، فقط سفارشات را از افراد یا بنگاه‌هایی که عضو آن مکان معاملات ارزی و سهامی هستند می‌پذیرد؛ معامله‌گران و سرمایه‌گذاران فردی، به خدمات اعضای آن بورس احتیاج دارند. کارگزاران این سرویس را ارائه می‌دهند و از طریق مختلف، مزد خود را دریافت می‌کنند؛ چه از طریق کمیسیون یا دستمزد و چه از طریق داد و ستد.

در گذشته فقط ثروتمندان می‌توانستند یک کارگزار داشته باشند و به بورس دسترسی پیدا کنند. کارگزاری آنلاین باعث انفجار تخفیف‌ها در کارگزاری شد که به سرمایه‌گذاران امکان می‌دهد با هزینهٔ کمتری تجارت کنند، اما بدون مشاورهٔ شخصی.

نکات مهم بروکر:

  • بروکر یا کارگزار، یک فرد یا بنگاه است که به‌عنوان واسطه بین سرمایه‌گذار و بورس اوراق بهادار عمل می‌کند.
  • کارگزار همچنین می‌تواند هنگامی که به‌عنوان یک عامل برای مشتری عمل می‌کند و از مشتری کمیسیون خدمات خود را دریافت می‌نماید، نقش یک بنگاه را داشته باشد.
  • کارگزاران تخفیف معاملات را به نمایندگی از مشتری انجام می‌دهند، اما به‌طور معمول مشاورهٔ سرمایه‌گذاری ارائه نمی‌دهند.
  • کارگزاران با خدمات کامل، خدمات اجرای معاملات مانند مشاوره و راه‌حل‌های شخصی‌سازی شده با سرمایه‌گذاری ارائه می‌دهند.
  • کارگزاران در FINRA ثبت نام می‌کنند. در حالی که مشاوران سرمایه‌گذاری از طریق SEC  به‌عنوان RIA  ثبت نام می‌نمایند.

مقایسه کارگزاران تخفیفی و کارگزاران با خدمات کامل

کارگزاران تخفیفی، می‌توانند انواع مختلفی از معاملات را به نمایندگی از مشتری انجام دهند که برای این معاملات کمیسیونی در محدوده 5 تا 15 دلار در هر معامله دریافت می‌کنند.

ساختار دستمزد کم آنها براساس حجم و هزینه‌های پایین‌تر است. آنها مشاورهٔ سرمایه‌گذاری ارائه نمی‌دهند و کارگزاران به‌طور معمول ترجیح می‌دهند حقوق دریافت کنند تا اینکه کمیسیون بگیرند.

اوراق قرضه دولتی چیست؟

بیشتر کارگزاران تخفیفی، یک بستر معاملات آنلاین ارائه می‌دهند که تعداد فزاینده از سرمایه‌گذاران هدایت شده را به خود جلب می‌نماید.

بروکر چیست؟
کارگزاران تخفیفی، می‌توانند انواع مختلفی از معاملات را به نمایندگی از مشتری انجام دهند که برای این معاملات کمیسیونی در محدوده 5 تا 15 دلار در هر معامله دریافت می‌کنند. کارگزاران با خدمات کامل، خدمات متنوعی از جمله: تحقیقات بازار، مشاورهٔ سرمایه‌گذاری و برنامه‌ریزی بازنشستگی را در صدر مجموعهٔ کاملی از محصولات سرمایه‌گذاری ارائه می‌دهند. به‌همین دلیل سرمایه‌گذاران می‌توانند انتظار داشته باشند که کمیسیون‌های بالاتری برای معاملات‌شان بپردازند.

کارگزاران با خدمات کامل، خدمات متنوعی از جمله: تحقیقات بازار، مشاورهٔ سرمایه‌گذاری و برنامه‌ریزی بازنشستگی را در صدر مجموعهٔ کاملی از محصولات سرمایه‌گذاری ارائه می‌دهند. به‌همین دلیل سرمایه‌گذاران می‌توانند انتظار داشته باشند که کمیسیون‌های بالاتری برای معاملات‌شان بپردازند.

کارگزاران با توجه به حجم معاملات خود و همچنین برای فروش محصولات سرمایه‌گذاری، از شرکت کارگزاری دستمزد می‌گیرند. تعداد فزاینده‌ای از کارگزاران، محصولات سرمایه‌گذاری مبتنی بر هزینه، مانند حساب‌های سرمایه‌گذاری مدیریت شده را ارائه می‌دهند.

کارگزاران املاک و مستغلات

در صنعت املاک و مستغلات، کارگزار یا همان بروکر، شخصی حرفه‌ای و دارای مجوز در املاک بوده که به‌طور معمول نمایندهٔ فروش یک ملک است. وظایف یک کارگزار هنگام کار برای فروشنده، می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

  • تعیین ارزش املاک
  • لیست کردن و تبلیغات ملک برای فروش
  • نمایش ملک به خریداران احتمالی آینده
  • مشاوره به مشتریان در مورد پیشنهادات مفاد و موارد مرتبط
  • ارسال کلیه پیشنهادات به فروشنده جهت بررسی

داشتن یک کارگزار املاک برای یک خریدار غیرمعمول نیست. در این صورت، کارگزار مسئولیت موارد زیر را دارد:

  • در نظر گرفتن کلیهٔ املاک در منطقهٔ مورد نظر خریدار که از لحاظ دامنهٔ قیمت و معیارها مرتب شده‌اند.
  • تهیه پیشنهاد اولیه و توافقنامهٔ خرید برای خریداری که تصمیم به ارائهٔ پیشنهاد برای یک ملک می‌گیرد.
  • مذاکره با فروشنده از طرف خریدار
  • مدیریت بازرسی املاک و مذاکرات در مورد تعمیرگاه
  • کمک به خریدار از طریق بستن قرارداد و در اختیار گرفتن ملک

مقررات کارگزار

کارگزاران در سازمان تنظیم مقررات صنعت مالی (FINRA) مرجع مقررات کارگزاری‌ها ثبت نام می‌کنند. کارگزاران در خدمت به مشتریان خود، مطابق با استاندارد “قانون مناسب بودن” رفتار می‌کنند، که نیاز به زمینه‌های معقول و منطقی برای پیشنهاد یک محصول یا سرمایه‌گذاری خاص دارد.

بخش دوم این قانون که معمولاً با نام “مشتری خود را بشناسید یا KYC” مراحلی را که یک بروکر باید برای شناسایی مشتری و اهداف پس‌انداز خود استفاده کند، عنوان می‌کند. که به آنها کمک می‌کند تا زمینه‌های معقول توصیه را تعیین کنند. بروکر باید برای به دست آوردن اطلاعاتی در مورد وضعیت مالی مشتری، وضعیت مالیاتی، اهداف سرمایه‌گذاری و سایر اطلاعات مورد استفاده در تهیهٔ یک توصیه، تلاش منطقی انجام دهد.

اوراق بهادار با درآمد ثابت چیست؟

این استاندارد رفتاری با استانداردی که برای مشاوران مالی ثبت شده در کمیسیون بورس و اوراق بهادار (SEC) به‌عنوان مشاوران سرمایه‌گذاری ثبت شده (RIAs) عملی شده است، متفاوت می‌باشد. براساس قانون مشاوران سرمایه‌گذاری در سال 1940،  RIAها باید به استاندارد سختگیرانه‌ای در امانتداری پایبند باشند تا همواره ضمن ارائهٔ افشای کامل هزینه‌های خود، به نفع مشتری عمل کنند.

کارگزاران املاک و مستغلات در ایالات متحده توسط هر ایالت مجوز دریافت می‌کنند نه توسط دولت فدرال. هر ایالت قوانین خاص خود را دارد که انواع روابطی را که می‌توانند بین مشتری و کارگزار وجود داشته باشد، وظایف کارگزاران در قبال مشتری‌ها و اعضای جامعه را مشخص می‌کند.

 مثال از دنیای واقعی کارگزاران

بسیاری از شرکت‌ها به‌عنوان کارگزار FINRA ثبت نام کرده‎اند. اگر چه برخی از آنها می‌توانند از تعیین کارگزار خود، برای اهداف متفاوتی نسبت به دیگران استفاده کنند. بسیاری از بنگاه‌های تجاری اختصاصی به‌عنوان واسطه ثبت شده‌اند تا آنها و معامله‌گران آنها بتوانند به‌طور مستقیم، به مکان‌های معاملات ارزی و سهامی دسترسی پیدا کنند.

با این حال آنها خدمات کارگزاری را به‌طور کلی به مشتریان ارائه نمی‌دهند. این با نقشی که کارگزاران با خدمات کامل یا کارگزاران تخفیفی ممکن است ارائه دهند، متفاوت است.

کارگزاران با خدمات کامل تمایل دارند از نقش خود به‌عنوان کارگزاری با یک سرویس کمکی در دسترس مشتریان با ارزش بالا، در کنار بسیاری از خدمات دیگر مانند: برنامه‌ریزی بازنشستگی یا مدیریت دارایی استفاده کنند.

نمونه‌هایی از یک بروکر با خدمات کامل، ممکن است شامل پیشنهاداتی از یک شرکت مانند Morgan Stanley یا Goldman Sachs یا حتی Bank of America Merrill Lynch باشد. چنین شرکت‌هایی ممکن است از خدمات کارگزار خود به جای خودشان یا مشتری‌های بزرگ نیز استفاده کنند تا معاملات سهام بلوکی بزرگی انجام دهند.

مشاور مالی کیست؟
سایر کارگزاران با خدمات کامل، ممکن است خدمات تخصصی از جمله اجرای معاملات و تحقیقات را ارائه دهند؛ شرکت‌هایی مانند Cantor Fitzgerald، Piper Jaffray، Oppenheimer و دیگران. بسیاری از این شرکت‌ها وجود دارند که رتبه‌های آنها به دلیل ادغام یا به دلیل هزینه بالاتر مطابقت با مقرراتی نظیر قانون Dodd Frank، رو به کاهش است.

با این وجود سایر کارگزاران با خدمات کامل، مشاوره شخصی‌سازی شده و ارتباط با مشتری را ارائه می‌دهند تا به مدیریت ثروت و برنامه‌ریزی برای بازنشستگی کمک کنند. این شرکت‌ها شامل شرکت‌هایی مانند Raymond James، Edward Jones  یا  LPL Financial هستند.

شرکت‌های کارگزاری بزرگتر تمایل دارند تا سهام خود را برای فروش در اختیار مشتریان قرار دهند. آنها این کار را می‌کنند تا به کاهش هزینه‌های مبادله ارز کمک کنند. همچنین به این دلیل که این کار امکان دسترسی سریع به سهام‌های معتبر را فراهم می‌سازد.

سایر بنگاه‌های با خدمات کامل، در واقع کارگزاران آژانس هستند. این بدان معناست که برخلاف بسیاری از کارگزاران بزرگتر، آنها هیچ‌گونه سهامی در اختیار ندارند. اما به‌عنوان نمایندگانی برای مشتریان خود عمل می‌کنند تا بهترین عمل معامله را به دست آورند.

در اواخر سال 2019 بسیاری از کارگزاران تخفیفی تغییر قابل‌توجهی در مدل تجاری خود ایجاد کردند که شامل دریافت نکردن هیچ کمیسیونی در برخی یا تمام معاملات سهام آنها بود. نمونه‌هایی از برخی از کارگزاران تخفیفی عبارتند از: Fidelity ، Charles Schwab، E-Trade، Interactive Brokers و Robinhood.

تحلیل مالی چیست؟

بنگاه‌های تجاری اختصاصی که به‌عنوان کارگزار ثبت شده‌اند، ممکن است خدمات خود را به‌عنوان واسطه تبلیغ نکنند؛ اما از وضعیت کارگزار خود به‌گونه‌ای استفاده می‌کنند که برای تجارت آنها کامل باشد. در حالی که بانک‌ها یا بنگاه‌های بزرگتر ممکن است میزهای معاملات اختصاصی در شرکت خود داشته باشند، یک شرکت تجاری اختصاصی تمایل دارد که یک شرکت نسبتاً کوچک‌تر باشد. نمونه‌هایی از شرکت‌های تجاری مستقل عبارتند از: SMB Captial، Jane Street Trading و First New York.

در این روزها که تب بورس و سرمایه‌گذاری در این بازار بالا رفته است، احتمالا شما هم به این فکر افتاده‌اید که بخشی از سرمایه خود را وارد این بازار کنید. دیجی کوینر پیشنهاد می‌کند قبل از ورود به این بازار حتما از افراد مجرب در مورد ریسک‌های احتمالی و ضرر و زیان‌های جانبی آن اطلاعات کسب نمایید.