آیا رمز ارزها برای همیشه نابود خواهند شد؟

از زمان ابداع بیت کوین در سال 2009، بیت کوین و بازار رمز ارزی که ایجاد کرده همواره با حجمه‌ای از بدگویان که نابودی آن را پیش‌بینی می‌کردند روبه‌رو بوده است. ده سال بعد، قیمت بیت کوین به حدود 10,000 دلار رسیده است و به‌نظر می‌رسد که هم‌زمان با رشد بیت کوین، پایداری‌ای در این ارز ایجاد شده است. اما کل اکوسیستم رمز ارزها که شامل هزاران توکن و کوین می‌شوند، پایداری و رشد بیت کوین را ندارند و به اندازهٔ آن مؤفق نبوده‌اند.

اگر به طور اتفاقی با دیجی کوینر آشنا شده اید و هیچ اطلاعاتی در مورد بیت کوین ندارید پیشنهاد می‌کنیم قبل از مطالعه ادامه مطلب، مقاله «بیت کوین چیست؟» را مطالعه نمایید.

به‌علاوه، با همهٔ اهداف والایی که دربارهٔ رمز ارزها می‌شنویم، رمز ارزها هنوز نتوانسته‌اند به‌عنوان جریانی اصلی در مراودات مالی، خود را مطرح کنند. هنوز کسب‌وکارهای زیادی که با رمز ارزها دادوستد انجام دهند وجود ندارد و بسیاری از خدمات مالی در حال حاضر با پول‌های سنتی انجام می‌شود. برخی منتقدین بر این باورند که رمز ارزها یک موفقیت زودگذر بوده‌اند و این موفقیت تداوم نخواهد داشت. اما حامیان رمز ارزها معتقدند که با  ظهور تکنولوژی‌های جدید در اکوسیستم رمز ارزها، این اکوسیستم قدرتمند به مسیر خود ادامه خواهد داد.

برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد آینده بیت کوین می‌توانید از مطلب آموزشی «در دهه آینده چه اتفاقی برای بیت کوین خواهد افتاد؟» دیدن نمایید.

اما کدام گروه درست می‌گویند؟

نکات مهم:

  • رمز ارزها از سال 2009 با ظهور بیت کوین مشهور شدند.
  • قیمت بیت کوین در دسامبر 2017 به قیمت تاریخی 20,000 دلار رسید و در ماه‌های بعد از این تاریخ به‌شدت سقوط کرد.
  • منتقدان رمز ارزها می‌گویند که بازار رمز ارزها در نهایت با کاهش شدید مقبولیت بین مردم، تردید در کارا بودن صندوق‌های قابل معامله رمز ارزها (crypto-ETFs) و کنترل و مقرراتی که توسط دولت‌ها روی اکوسیستم رمز ارزها وضع خواهد شد، به سمت نابودی خواهد رفت.
  • طرفداران رمز ارزها بر این باورند که رمز ارزها در حال پیشرفت می‌باشند و به سمت تبدیل شدن به اکوسیستمی استاندارد برای پرداخت‌ها در حرکت هستند.

آیا قیمت بیت کوین به 50000 دلار خواهد رسید؟

شکاکین چه می‌گویند؟

تعداد رمز ارزهای موجود در حال حاضر بیش از 2,000 عدد می‌باشد. این تعداد نشان‌دهندهٔ رونق بازار رمز ارزهاست، اما این تعداد شاید فریبنده باشد. براساس گزارشی در وب‌سایت CNBC، بیش از 800 رمز ارز اساساً مرده‌اند – یعنی ارزش کمتر از یک پنی دارند. از آنهایی هم که باقی مانده‌اند، فقط تعداد اندکی در حال رشد و نمو هستند. علاوه بر این گزارش‌های متعددی از کلاهبرداری در عرضهٔ اولیه سکه‌ها (ICOs) و دیگر حوزه‌ها، از دیگر مشکلات اکوسیستم رمز ارزها می‌باشند.

چرا بعضی کارشناسان بر این باورند که قیمت بیت کوین خیلی بالا نخواهد رفت؟

آیا رمز ارزها برای همیشه نابود خواهند شد؟

مشکل اصلی اکوسیستم رمز ارزها، در سال 2018، بعد از سقوط وحشتناک قیمت بیت کوین از قیمت تاریخی 20,000 دلاری، شروع شد. علاوه بر این ارزش تراکنش‌های انجام شده در اکوسیستم رمز ارزها که در سه ماهه اول 2018 به شدت بالا رفته بود، در سه ماهه دوم تقریباً 75 درصد کاهش یافت.

عدم استقبال سازمان بورس ایالات متحده آمریکا و تأیید فقط چند صندوق قابل معامله بیت کوین (bitcoin ETFs) تأثیر به‌سزایی در کاهش مقبولیت بیت کوین به‌خصوص در زمینهٔ سرمایه‌گذاری داشته است.

مهم‌تر از این موارد، آزادی و راه گریزی که رمز ارزها، به‌علت تحت نظارت و کنترل نبودن توسط سازمان‌ها و نهادهای دولتی، برای بسیاری از مردم فراهم کرده بود، با احساس خطر دولت‌های مختلف، به پایان خود نزدیک می‌شود. تلاش‌های بسیاری در کشورهای مختلف در حال جریان است که قوانین و مقررات سفت و سختی برای اکوسیستم رمز ارزها وضع کنند. به گفتهٔ برخی افراد مشکوک به رمز ارزها، این نظارت‌ها و کنترل‌ها توسط سازمان‌های دولتی و بین‌المللی بر اکوسیستم رمز ارزها، رشد رمز ارزها را به‌شدت کاهش خواهد داد و مانع رسیدن رمز ارزها  به یکی از اهداف اصلی ایجاد آنها، یعنی غیرمتمرکز بودن، خواهد شد.

چه افسانه هایی درباره تحلیل تکنیکال وجود دارد؟

طرفداران چه می‌گویند؟

اگرچه قیمت بیت کوین – و تقریباً همهٔ رمز ارزها – در اوایل 2018 افت شدیدی را تجربه کرد، نوسانات بالایی که زمانی جزء ویژگی‌های بازار رمز ارزها بود در حال محو شدن می‌باشد. در حالی که این خبر برای دلالان و سفته‌بازان بازار خبر بدی است، برای سرمایه‌گذاران حقوقی خبر بسیار خوبی می‌باشد و بسیاری بر این باورند که کلید موفقیت رمز ارزها در آینده همین مؤسسات سرمایه‌گذاری می‌باشند.

آیا رمز ارزها برای همیشه نابود خواهند شد؟

رمز ارزها و به‌طور کلی تکنولوژی بلاک چین، نقش‌ها و کاربردهای مهمتری به‌خود گرفته‌اند. در حالی که صاحبان کسب‌وکارهای مختلف کمی محتاطانه با رمز ارزها برخورد می‌کنند، بانک‌ها و شرکت‌های بزرگ تکنولوژی، استفاده از رمز ارزها و تکنولوژی بلاک چین را آغاز کرده‌اند.

ماری سپیو، مدیر و مؤسس شرکت توسعه‌دهندهٔ تجهیزات واقعیت مجازی Ceek VR می‌گوید: “رمز ارزها به‌هیچ‌وجه در حال نابودی نیستند.” او ادامه داد: “اکوسیستم رمز ارزها در حال ورود به عرصهٔ جدیدی از پیشرفت خود می‌باشد؛ وقتی شرکت‌های مختلف رمز ارزها را با آغوش باز می‌پذیرند و از امکانات آنها استفاده می‌کنند، موج بعدی گسترش رمز ارزها شروع خواهد شد. دورهٔ جدید همراه خواهد بود با تقاضای معقول‌تر و حواشی کمتر.”

در حقیقت، به‌نظر می‌رسد خیلی از رمز ارزهایی که از بین رفته‌اند، آنهایی هستند که حواشی زیادی داشته‌اند.

آگادا نامِری از شرکت iCapital، در این باره می‌گوید: “اگرچه در سال 2018 روند نزولی را در بازار رمز ارزها شاهد بودیم، ما معتقدیم که با ورود سرمایه‌های مؤسسات سرمایه‌گذاری به بازار رمز ارزها، این بازار دوباره روند صعودی را تجربه خواهد کرد. این سرمایه‌ها به سمت بازار بیت کوین سرازیر خواهد شد.”

مؤسسات سرمایه‌گذاری چگونه به پایداری رمزارزها کمک خواهند کرد؟

درحالی که خیلی‌ها این ایده که بازار رمز ارزها هنوز رونق دارد و درحال پیشرفت است را رد می‌کنند، این بازار در حال تثبیت خود می‌باشد. اگرچه رمز ارزها هنوز به‌عنوان روشی استاندارد در پرداخت‌ها و بازارهای مبادلهٔ دارایی‌ها تبدیل نشده است، تکنولوژی که رمز ارزها از آن استفاده می‌کنند (بلاک چین) به سرعت به‌عنوان یک استاندارد در بخش‌ها و صنایع مختلف تبدیل شده است.

از این مهمتر، خدماتی که این ابزار فراهم می‌کنند، همه براساس رمز ارزها و توکن‌ها می‌باشد. هم‌زمان با استفادهٔ شرکت‌ها از تکنولوژی بلاک چین برای حل مشکلات خود، رمز ارزها به توسعهٔ خود ادامهٔ دهند.

جمع‌بندی

علی‌رغم وجود شکاکین و منتقدین رمز ارزها، این بازار به پیشرفت خود ادامه می‌دهد. اگرچه قیمت‌ها به‌شدت در جهت بالا و پایین نوسان می‌کند، به‌نظر می‌رسد این بازار پخته‌تر شده است.

همچنان که شرکت‌های بیشتری کاربردهای بیشتر از رمز ارزها و شبکهٔ بلاک چین را کشف می‌کنند و کاربران بیشتری از آن به‌عنوان روشی برای آسان شدن زندگی‌شان استفاده می‌کنند، رمز ارزها به‌عنوان موضوع اصلی در بحث‌های مربوط به تکنولوژی باقی خواهند ماند. رمز ارزها با نمایش بهتر ارزش‌های خود در شرایط مختلف – از امور بانکی تا خرید قهوه – بیشتر تثبیت می‌گردند. مطمئناً کوین‌های زیادی می‌آیند و می‌روند و بسیاری از آنها از بین خواهند رفت، اما بازار رمز ارزها به توسعهٔ خود ادامه خواهد داد.

برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد خرید با بیت کوین می‌توانید از مطلب آموزشی «چه چیزهایی با بیت کوین می‌توان خرید؟» دیدن نمایید.

اصطلاح Call در بازارهای مالی به چه معناست؟

اصطلاح call، می‌تواند دو معنی داشته باشد. می‌تواند به قرارداد اختیاری اشاره کند که این حق (و نه الزام) را‌ به مالک آن می‌دهد تا مقداری مشخص از یک دارایی پایه را، به‌قیمتی معین و در مدت زمانی مشخص شده خریداری کند.  (call) همچنین می‌تواند به مزایدهٔ خرید (Call Auction) نیز اشاره کند، زمانی که خریداران قیمت حداکثری قابل‌پذیرشی را برای خرید تنظیم می‌کنند، و فروشندگان نیز قیمت حداقلی رضایت‌بخشی را برای فروختن یک اوراق قرضه در یک مبادله تنظیم می‌کنند، همتاسازی خریداران و فروشندگان در این فرایند، موجب افزایش نقدینگی (liquidity) و کاهش نوسان در بازار می‌شود. گاهی از این مزایده به‌عنوان دستور خرید در بازار ( call market) یاد می‌شود.

برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد قرارداد اختیاری می‌توانید از مطلب آموزشی «قرارداد اختیار معامله خرید (Call Option) چیست؟» دیدن نمایید.

نکات مهم اصطلاح Call در بازارهای مالی:

  • اصطلاح اختیار خرید (call) می‌تواند به مزایدهٔ خرید و یا اختیار خرید اشاره کند.
  • دستور مزایدهٔ خرید، یک روش معامله است که در بازارهای غیرنقدینه، برای تعیین قیمت اوراق قرضه استفاده می‌شود.
  • دستور اختیار خرید (call option)، یک حق و نه یک الزام برای خریدار است، تا بتواند یک سند پایه را به‌قیمت اعمالِ تعیین‌شده در محدودهٔ زمانی مشخصی خریداری کند.

مبانی اصطلاح Call در بازارهای مالی

مزایدهٔ خرید (Call Auction) همچنین به‌عنوان دستور خرید (call market) نیز شناخته می‌شود. مزایدهٔ خرید، روشی معاملاتی برای مبادلهٔ اوراق قرضه است که در آن، قیمت‌ها براساس انجام معامله در بازهٔ زمانی معینی تعیین می‌شود. یک دستور خرید اختیاری (call option) محصول مشتقه‌ای به‌شمار می‌آید که در در بازارهای رسمی، و یا در بازارهای خارج از بورس (over-the-counter) مورد معامله قرار می‌گیرد. اصطلاح (call) همچنین توسط وام‌دهندگان، به‌هنگامی که درخواست بازپرداخت کامل پول پیش‌پرداختی را می‌کنند نیز استفاده می‌شود.

در عکس زیر مثالی از خرید قرارداد اختیار خرید را می‌بینیم

مثالی از خرید قرارداد اختیار خرید

و در عکس زیر، مثالی از فروش یک قرارداد اختیار خرید را می‌بینیم

مثالی از فروش یک قرارداد اختیار خرید

اختیار خرید (call option) اصطلاح Call در بازارهای مالی

در اختیارات خرید، سند پایه می‌تواند یک سهم،  اوراق قرضه، یک ارز خارجی، کالا یا هر سند معامله‌شدهٔ دیگری باشد. مالک قرارداد خرید، این حق (و نه الزام) را دارد تا اسناد اوراق قرضهٔ پایه تحت قیمت اعمالی تعیین‌شده، و در بازهٔ زمانی مشخصی خریداری کند. فروشندهٔ قرارداد اختیار در برخی مواقع نویسنده (Writer) نیز خطاب می‌شود. یک فروشندهٔ قرارداد باید به مفاد قرارداد، در صورت اعمال شدن اختیار (option) عمل کرده و دارایی پایه را تحویل دهد.

وقتی که قیمت اعمال بر روی دستور (call) کمتر از  قیمت بازار (market price) در موعد اعمال قرارداد باشد، دارندهٔ اختیار می‌تواند از قرارداد اختیار خریدش برای خرید اسناد به‌قیمت اعمال که در حال حاضر کمتر از قیمت بازار می‌باشد، استفاده کند. اگر قیمت بازار کمتر از قیمت اعمال باشد، دستور بدون استفاده و فاقد ارزش، منقضی می‌شود. یک قرارداد اختیار خرید همچنین می‌تواند براساس حرکات بازار دارای ارزش حقیقی باشد و پیش از تاریخ سررسیدش فروخته شود.

اختیار فروش (put) درست برعکس اختیار خرید عمل می‌کند. مالک قرارداد فروش، این حق (و نه الزام)  را دارد تا اسناد پایه خود را به قیمت اعمال معینی در بازهٔ زمانی مشخصی بفروشد. معامله‌گران قراردادهای مشتقه، معمولاً قراردادهای اختیار خرید و فروش را برای کاهش، افزایش یا مدیریت میزان ریسکی که انجام می‌دهند ترکیب می‌کنند.

مزایدهٔ خرید (call auction) اصطلاح Call در بازارهای مالی

در یک مزایدهٔ خرید، بازار مربوطه، یک چارچوب زمانی مشخصی را برای یک معامله صحیح تنظیم می‌کند.

مزایده‌هایی که مبادله‌های کوچک‌تر و تعداد محدودی از سهام را پیشنهاد می‌دهند، یکی از متداول‌ترین انواع مزایده‌ها هستند.  تمام اوراق، می‌توانند به‌صورت هم‌زمان برای معاملهٔ فروخته شده یا به‌صورت پی‌درپی معامله شوند. خریداران یک سهم، قیمت حداکثری قابل‌پذیرش خود، و فروشندگان نیز قیمت حداقلی قابل‌پذیرش خود را قید می‌کنند. تمام معامله‌گران متقاضی باید به‌صورت هم‌زمان در بازار حاضر باشند. به‌هنگام پایان بازهٔ مزایده خرید، اوراق قرضه تا زمان دستور خرید بعدی غیرنقد خواهند بود. گاهی اوقات، هنگامی که دولت‌ها قصد فروش اسناد خزانه، اسناد دولتی و سهام را دارند، از مزایده‌های خرید بهره می‌برند.

مهم است که به یاد داشته باشید که دستورهای یک مزایده خرید، دستورهایی از پیش قیمت‌گذاری شده هستند، به این معنا که شرکت‌کنندگان پیشاپیش قیمتی را که مایل به پرداخت یا دریافت آن هستند را تعیین نموده‌اند. شرکت‌کنندگان یک مزایده نمی‌توانند محدودیتی برای مقدار سود و زیان خود قائل شوند. و این به آن دلیل است که دستورشان براساس قیمتی که به‌هنگام رسیدن به مزایده تعیین کردند برقرار است.

قرارداد اختیار معامله دیجیتالی (باینری آپشنز) چیست؟

مثالی از اختیار خرید (call option) اصطلاح Call در بازارهای مالی

فرض کنید معامله‌گری یک قرارداد اختیار خرید را با هزینه کل 2 دلار برای سهام شرکت اپل (Apple) به‌قیمت اعمالی 100 دلار می‌خرد. قرارداد برای منقضی شدن تا یک ماه آینده تنظیم شده است. قرارداد اختیار خرید این حق (بدون هیچ الزامی) را به خریدار می‌دهد تا سهام شرکت اپل را که به‌هنگام اعطا شدن قرارداد اختیار، در حال معامله شدن به‌قیمت 120 دلار بود یک ماه بعد با قیمت 100 دلار بخرد. اگر یک ماه بعد سهام اپل در حال معامله شدن در قیمتی زیر 100 دلار باشد، این اختیار خرید بدون هیچ‌گونه ارزشی منقضی خواهد شد. ولی هر قیمتی بالای 100 دلار، این فرصت را به‌خریدار قرارداد می‌دهد تا سهام آن شرکت را به‌قیمتی ارزان‌تر از قیمت بازار خریداری نماید.

مثالی از مزایدهٔ خرید اصطلاح Call در بازارهای مالی

فرض کنید قیمت سهام شرکت ABC ، قرار است با مزایده خرید (call auction) تعیین شود و 3 خریدار برای این سهام وجود دارند. شخص X، شخص Y و شخص Z.

X، یک دستور خرید برای 10.000 عدد از سهام شرکت ABC به قیمت 10 دلار به ازای هر سهم را قرار داده است، در حالی که Y و Z هر کدام به‌ترتیب دستور خرید 5.000 و 2.500 سهم به‌قیمت‌های 8 و 12 دلار به‌ازای هر سهم را قرار داده‌اند. از آنجایی که X بیشترین تعداد سهم را در دستور خرید خود دارد، او برندهٔ این مزایده شده و سهام به‌ازای 10 دلار برای هر سهم در بازار بورس به فروش خواهند رسید. Y و Z نیز قیمتی مشابه با X را می‌پردازند. پروسه مشابهی را نیز می‌توان برای در نظر گرفتن قیمت فروش سهام مورد استفاده قرار داد.

نمودار میله‌ای در تحلیل تکنیکال چیست؟

نمودار میله‌ای تعداد زیادی از میله‌های قیمتی را در طی زمان به نمایش می‌گذارد. هر میله نشان‌دهندهٔ نحوهٔ حرکات قیمت در دورهٔ خاصی از زمان می‌باشد. یک میلهٔ روزانه نشان‌دهندهٔ میزان حرکات قیمت طی یک روز می‌باشد. هر میله معمولاً چهار قیمتِ باز شدن، بسته شدن، بالاترین قیمت و پایین‌ترین قیمت را طی دورهٔ زمانی مدنظر نمایش می‌دهد (Open, High, Low, Close – OHLC). این نمودارها می‌توانند تنظیم شوند تا تنها قیمت‌های بسته شدن، بیشترین و کمترین قیمت روزانه را نمایش دهند.

اگر به طور اتفاقی با دیجی کوینر آشنا شده اید و هیچ اطلاعاتی در مورد نمودارهای قیمت بیت کوین ندارید پیشنهاد می‌کنیم قبل از مطالعه ادامه مطلب، مقاله «درک نمودارهای قیمت بیت ‌کوین» را مطالعه نمایید.

تحلیل‌گران تکنیکال از نمودارهای میله و یا انواع دیگر نمودارها مانند نمودارهای شمعی (Candlestick Charts) و یا نمودارهای خطی (Line Charts) برای رصدِ عملکرد قیمت یک دارایی بهره می‌برند که این به آن‌ها در اتخاذ تصمیم‌های مناسب کمک شایانی می‌کند. نمودارهای میله‌ای به معامله‌گران اجازه می‌دهند تا روندها را مورد بررسی خود قرار دهند، پتانسیل‌های موجود در بازار و تغییرات روندی مانند عکس شدن جهت حرکت قیمت‌ها را رصد کرده و نوسانات و حرکات قیمت را زیر نظر داشته باشند.

برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد نمودارهای شمعی می‌توانید از مطلب آموزشی «کندل استیک در تحلیل تکنیکال چیست؟» دیدن نمایید.

نکات مهم:

  • یک نمودار میله‌ای چهار قیمتِ باز شدن، بسته شدن، بالاترین قیمت و پایین‌ترین قیمت را طی دورهٔ زمانی مدنظر نمایش می‌دهد.
  • خط عمودی روی قیمت نشان‌دهندهٔ بالاترین و پایین‌ترین قیمت سهم مدنظر در طی بازهٔ زمانی تنظیم‌شده (برای مثال بازهٔ زمانی روزانه) می‌باشد.
  • خطوط افقی سمت چپ و راست هر میله نمودار به ترتیب نشان‌دهندهٔ قیمت باز شدن و بسته شدن در آن میله می‌باشند.
  • نمودارهای میله‌ای می‌توانند رنگی شوند. اگر قیمت بسته شدن بیشتر از قیمت باز شدن باشد، می‌تواند به رنگ‌های سیاه یا سبز و اگر قیمت بسته‌شدن زیر قیمت باز شدن باشد، می‌تواند به رنگ قرمز به‌نمایش در بیاید.

نمودارهای میله‌ای چگونه کار می‌کنند؟

یک نمودار میله‌ای مجموعه‌ای از میله‌هایی است که نشان‌دهندهٔ تغییرات قیمتی در بازهٔ زمانی تنظیم شده می‌باشند. هر میله دارای یک خط عمودی است که این خط نشان‌دهندهٔ بالاترین قیمت در طی آن دورهٔ زمانی و همچنین پایین‌ترین قیمت در طی همان دوره می‌باشد. قیمت باز شدن در این دورهٔ زمانی با خط کوچک افقی‌ای در سمت چپ و قیمت بسته شدن در بازهٔ زمانی مدنظر با خط کوچک افقی در سمت راست خط افقی اصلی به نمایش گذاشته می‌شود.

اگر قیمت بسته شدن، بالاتر از قیمت باز شدن سهم/ارز باشد، این میله می‌تواند به رنگ‌های سیاه یا سبز نمایش داده شود. اگر قیمت بسته شدن زیر قیمت باز شدن باشد، میله به رنگ قرمز به‌نمایش در خواهد آمد. معامله‌گران می‌تواند براساس سلیقه و خوانایی هر چه بیشتر این کُدگذاری رنگی را تغییر دهند. تنظیمات کُدگذاری رنگی در بیشتر پلتفورم‌های معاملاتی وجود دارد.

معامله‌گران و سرمایه‌گذاران در مورد دورهٔ زمانی مدنظرشان جهت بررسی بازار تصمیم می‌گیرند. یک نمودار میله‌ای 1 دقیقه‌ای، که در هر دقیقه یک نمودار میله‌ای جدید را به‌نمایش می‌گذارد، برای یک معامله‌گر روزانه می‌تواند مفید باشد، اما قطعاً برای یک سرمایه‌گذار بلندمدت جذابیتی نخواهد داشت. یک نمودار میله‌ای هفتگی، که هر میله در آن نمایانگر قیمت باز شدن، بسته شدن، بالاترین و پایین‌ترین قیمت طی هفته می‌باشد برای سرمایه‌گذاران بلندمدت گزینه‌ای مطلوب محسوب می‌گردد اما کارایی کمتری برای معامله‌گران روزانه دارد.

تفسیرِ اطلاعات نمودارهای میله‌ای

از آنجایی که نمودارهای میله‌ای چهار قیمت باز شدن، بسته شدن، بالاترین و پایین‌ترین قیمت را نمایش می‌دهند، اطلاعات زیادی در این نمودارها وجود دارند که معامله‌گران و سرمایه‌گذاران می‌توانند از آن‌ها جهت استفاده در نمودارهای میله‌ای بهره ببرند.

میله‌های بلند نشان‌دهندهٔ اختلاف زیاد در بالاترین قیمت و پایین‌ترین قیمت در دورهٔ زمانی مدنظر ماست که خود بیانگر وجود نوسانات بالا در طی این میله بوده است. همچنین میله‌های کوچک نیز نشان از ثبات بازار طی آن دوره زمانی می‌دهد. دوره‌ای که در آن نوسانات کم یا بسیار کمی را شاهد بوده‌ایم.

نمودار میله ای در تحلیل تکنیکال چیست؟

اگر فاصلهٔ زیادی بین قیمت بسته شدن سهم و قیمت باز شدن سهم وجود داشته باشد، و قیمت بسته شدن نیز بالای قیمت باز شدن باشد، این خود نشان‌دهنده از فعالیت شدید خریداران بازار (بازار گاوی) بوده است و در این حالت ما شاهد یک حرکت چشم‌گیر و روبه‌بالای قیمتی هستیم که می‌تواند در آینده نیز ادامه‌دار باشد، اما اگر قیمت بسته شدن، فاصلهٔ چندانی با قیمت باز شدن نداشته باشد، شاهد حرکات خاصی در بازار نبوده‌ایم و نمی‌توان به‌روشنی دربارهٔ آینده سهم/ارز پیش‌بینی‌هایی را انجام داد.

بازار گاوی در تحلیل تکنیکال چیست؟

جایگاه قرارگیری قیمت بسته شدن نسبت به قیمت باز شدن نیز از اهمیت زیادی برخوردار است. اگر قیمت سهم حرکات روبه‌بالای قوی‌ای را تجربه کرده باشد (و در نتیجه یک میلهٔ بزرگ ساخته باشد) اما در نهایت قیمت بسته شدن فاصلهٔ چندانی با قیمت باز شدن نداشته باشد، این نشان می‌دهد که در اواخر دورهٔ زمانی این میله، فروشندگان وارد بازار شده‌اند و کنترل معاملات را به‌‌دست گرفته‌اند. چنین میله‌ای خاصیت گاوی ضعیف‌تری نسبت به میله سطر پیشین خواهد داشت.

اگر نمودار از کُدگذاری رنگی نیز بهره ببرد، با یک نگاه می‌توان نسبت به روند اخیر بازار آگاهی کافی یافت. در طی روندهای صعودی ما بیشتر شاهد میله‌هایی به رنگ سیاه یا سبز و در طی روندهای نزولی ما بیشتر شاهد میله‌هایی به رنگ سرخ هستیم.

نمودارهای میله‌ای در مقابل نمودارهای شمعی (Candlestick Charts)

نمودارهای میله‌ای بسیار شبیه به نمودارهای شمعی می‌باشند. این دو نمودار اطلاعات مشابه را به‌صورتی متفاوت به‌دست استفاده‌کنندگان می‌رسانند. یک نمودار میله‌ای از خطوط عمودی به همراه خطوط افقی کوچکی تشکیل شده است. این خطوط که در سمت چپ و راست هر میله قرار می‌گیرند به ترتیب نشان‌دهندهٔ قیمت باز و بسته شدن در طی آن بازه زمانی می‌باشند. نمودارهای شمعی نیز از یک خط افقی که بالاترین و پایین‌ترین قیمت را نمایش می‌دهد تشکیل شده‌اند، اما آنها قیمت باز و بسته شدن را به‌شکلی متفاوت و تحت عنوان بدنه اصلی – Real Body – نمایش می‌دهند. بدنه در حالتی که قیمت بسته شدن پایین‌تر از قیمت باز شدن است می‌تواند به رنگ‌های مشکی و یا قرمز به نمایش گذاشته شود، در صورتی که در حالت عکس، بدنه اصلی هر شمع به رنگ سفید یا سبز خواهد بود. پس نتیجه می‌گیریم با وجود این که هر دو نمودار یک دسته از اطلاعات را نمایش می‌دهند، اما هر یک به سبک خود این کار را انجام می‌دهد.

مثالی از نمودارهای میله‌ای

جدول زیر یک مثال از نمودار میله شاخص (SPDR S&P 500 ETF (SPY می‌باشد. در طی روند نزولی، میله‌ها معمولاً بلندتر بوده‌اند، که این خود نشان‌دهندهٔ وجود نوسانات بالا در بازار می‌باشد. همچنین در روند کاهشی قیمت شاهد میله‌های قرمز بیشتری نسبت به میله‌های سبز رنگ هستیم.

مثال نمودار میله ای
مثالی از نمودارهای میله‌ای

زمانی که قیمت روبه‌بالا حرکت کند، شاهد میله‌های سبز رنگ بیشتری خواهیم بود. با این کُدگذاری رنگی، می‌توانیم با نگاه کردن به نمودار به روند غالب در زمان کنونی بازار پی ببریم، اما باید به خاطر داشته باشیم که هم در طی روندهای نزولی و هم در طی روندهای صعودی، بسته به شرایط روند میله‌هایی از هر دو رنگ خواهیم دید، تعداد یک رنگ خاص بیشتر خواهد بود.

اگر قیمت بخواهد به سمت بالا حرکت کند، باید میله‌های سبز رنگ بیشتری را بسازد، و در حالت مقابل نیز اگر قیمت قصد حرکت به سمت پایین و نزول را داشته باشد، باید تعداد بیشتری از میله‌های سرخ رنگ را ایجاد نماید. در این حالت است که قیمت وارد فاز پولبَک (Pullback) و برگشت روند می‌شود.

بهترین دوره های آموزش تحلیل تکنیکال کدامند؟

دوره های آنلاین یکی از بهترین روش‌ها برای یادگیری مباحث مختلف به‌شمار می‌روند، زیرا ترکیبی از آموزش‌های تخصصی در کنار راحتی کار با اینترنت را دارند. در مورد یادگیری تحلیل تکنیکال، تعداد فزاینده‌ای از دوره های آنلاین برای معامله‌گرانی با میزان تسلط مختلف بر این مباحث، وجود دارد. معامله‌گران می‌توانند با سرعت یادگیری خود در این دوره‌ها پیشروی کنند. این موضوع، یک مزیت نسبت به کلاس‌های حضوری یا دیگر انواع روش‌های آموزشی محسوب می‌شود.

برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد تحلیل تکنیکال می‌توانید از مطلب آموزشی «تحلیل تکنیکال چیست و چه کاربردی دارد؟» دیدن نمایید.

در این مقاله، ما نگاهی به برترین دوره های آموزش تحلیل تکنیکال، مناسب برای معامله‌گران تازه‌کار و معامله‌گران حرفه‌ای (که قصد توسعه مهارت‌هایشان را دارند) می‌اندازیم.

نکات کلیدی:

  • بهترین روش یادگیری تحلیل تکنیکال برای تازه‌کاران، مواجه شدن با تئوری‌ها و تکنیک‌های موجود در این سبک تحلیلی است.
  • دوره های جامع آنلاین زیادی وجود دارند، که از آن‌ها می‌توان به آموزش‌های ارائه شده توسط اینوستوپدیا اشاره کرد، اما انواعی دیگر از این دوره‌ها نیز در بستر اینترنت موجودند.
  • بسیاری از کارگزاری‌ها، حساب‌هایی آزمایشی (Demo Accounts) برای تقویت مهارت‌های معامله‌گری، به شما پیشنهاد می‌دهند.

دورهٔ آموزشی سایت اینوستوپدیا

بهترین دوره های آموزش تحلیل تکنیکال کدامند؟

آکادمی اینوستوپدیا اخیراً از دورهٔ تحلیل تکنیکال خود رونمایی کرده است. این دوره توسط تکنیکالیست مشهور (JC Parets) تدریس شده است. این دوره، تمرکز زیادی بر روی بررسی نمودارها و بررسی اندیکاتورهای ضروری، که در استراتژی‌های معاملاتی استفاده می‌شوند، دارد. این دوره شامل 5 ساعت ویدئوی آموزشی، تمرین و مطالب تعاملی می‌باشد. در طی این آموزش‌ها، به بررسی دقیق نقاط ورود، نقاط خروج و نقشهٔ معاملاتی شما می‌پردازیم.

آموزش‌های سایت یودمی

یودمی (Udemy) به بزرگ‌ترین بازار یادگیری آنلاین در سراسر جهان تبدیل شده است و بیش از میلیون‌ها دانش‌آموز دارد، که در حال یادگیری بیش از 55 هزار دوره آموزشی، که توسط اساتید آن حوزه تدریس شده‌اند، می‌باشند.

بهترین دوره های آموزش تحلیل تکنیکال کدامند؟

انواع مختلفی از دوره های آموزش تحلیل تکنیکال در سایت یودمی وجود دارد، اما دوره‌ای که توانسته است امتیازات زیادی به‌دست آورد، دوره ‌(Master Technical Analysis and Chart Reading Skills) می‌باشد که شامل 3 ساعت محتوای آموزشی و بیش از 13 مقاله در زمینهٔ جنبه‌های مختلف تحلیل تکنیکال می‌باشد. این دوره توسط (Hari Swaminathan)، مؤسس شرکت (OptionTiger)، تدریس شده است. او تا به حال بیش از 30 هزار دانشجو را آموزش داده، و بیش از 30 دوره آموزشی با امتیاز میانگین 4.4 از 5 منتشر نموده است.

دوره های دیگری که روی زیر مجموعه‌های تحلیل تکنیکال تمرکز دارند عبارتند الگوهای بازگشتی کندلی (candlestick reversal pattern)، معامله‌گری براساس پوزیشن‌ها (position trading)، بررسی آماری با استفاده از زبان (R) و همچنین زبان‌های مورد نیاز برای برنامه‌نویسی در حوزهٔ توسعهٔ سیستم‌های معاملاتی، پرداخته‌اند. معامله‌گران باید به دنبال دوره هایی باشد که با کلاس دارایی مدنظر و سبک معامله‌گری‌شان سازگار باشد، باید به‌خاطر داشته باشیم که روش‌های متنوعی برای تحلیل تکنیکال بازار وجود دارد.

مقدمه‌ای بر الگوهای نمودار در تحلیل تکنیکال

دوره های آموزشی ارائه شده توسط کارگزاری‌ها

بسیاری از کارگزاری‌های آنلاین، دوره های آنلاین، وبینارها، و دیگر دوره های آموزشی را برای افرادی که مشتاق یادگیری تحلیل تکنیکال هستند، پیشنهاد می‌دهند. مزیت اصلی این دوره‌ها، رایگان بودن آن‌ها برای مشتریان این کارگزاری‌ها است. برخی از دیگر کارگزاری‌ها، به همهٔ افراد اجازهٔ دسترسی به دوره هایشان را می‌دهند. این دوره‌ها به گزینه‌ای جذاب برای افراد گوناگون، پیش از پرداخت هزینه برای یادگیری تحلیل تکنیکال، تبدیل شده‌اند.

بهترین دوره های آموزش تحلیل تکنیکال کدامند؟

برخی از دوره های محبوب کارگزاری‌ها به شرح زیر می‌باشند:

  • دورهٔ ملزومات تحلیل تکنیکال از کارگزاری (TD Ameritrade)، حوزه وسیعی از مفاهیم تحلیل تکنیکال شامل نحوهٔ خواندن نمودارها، تشخیص الگوهای قیمتی، اضافه کردن اندیکاتورها، تشخیص نقاط بازگشتی در بازار و غیره را پوشش می‌دهد. که آن ‌را به گزینه‌ای مناسب برای معامله‌گران تازه‌کار و حتی معامله‌گران حرفه‌ای، تبدیل کرده است.
  • (TradeStation University)، جلسات زندهٔ آنلاینی را برگزار می‌کند که معامله‌گران می‌توانند در آن‌ها ثبت‌نام کرده، و نحوهٔ عملکرد معامله‌گران حرفه‌ای در دنیای واقعی را تماشا کنند. این دوره‌ها همه‌چیز از نحوهٔ استفاده از پلتفورم، تا اندیکاتورهای کلیدی که برای پیدا کردن نقاط ورود و خروج از آن‌ها استفاده می‌شود را، پوشش می‌دهد.
  • دورهٔ دانشگاه معامله‌گران، که توسط کارگزاری (Interactive Brokers) ارائه می‌شود، وبینارهای زنده و ضبط‌شده‌ای از مفاهیم تحلیل تکنیکال را آماده کرده است. علاوه بر این دوره، دوره های متنوعی در حوزه‌های گوناگون بازار، مانند استراتژی‌های مورد استفاده در معامله‌گری قراردادهای اختیار معامله (options)، توسط این کارگزاری ارائه می‌شوند.

آکادمی آنلاین معامله‌گری

آکادمی آنلاین معامله‌گری (online trading academy)، یکی از مشهورترین دوره های آنلاین در زمینهٔ آموزش تحلیل تکنیکال و مفاهیم مرتبط با آن می‌باشد. با بیش از دو دهه سابقه، این شرکت کار خود را به‌عنوان یکی از بزرگ‌ترین بسترهای معاملاتی در ایالات‌متحده آمریکا آغاز کرد و توانست حوزهٔ آموزشی خود را به‌مرور زمان گسترش دهد. آن‌ها جامعه‌ای با بیش از 200 هزار سرمایه‌گذار ایجاد کرده‌اند، که هر یک از آن‌ها در طی زمان توانسته است نحوهٔ معامله‌گری را بیاموزند.

بهترین دوره های آموزش تحلیل تکنیکال کدامند؟

کلاس‌های این شرکت، حوزه وسیعی از آموزش‌ها را دربرمی‌گیرند، از این آموزش‌ها می‌توان به معامله‌گری کوتاه‌مدت (short-term trading)، معامله‌گری سویینگ (swing trading)، معامله‌گری با استفاده از پوزیشن‌ها (position trading)، معامله‌گری قراردادهای اختیار معامله (options trading)، معامله‌گری قراردادهای آتی (futures trading)، معامله‌گری در بازار فارکس (forex trading) و دیگر حوزه‌ها، می‌شود. این شرکت برخلاف دوره های آنلاین دیگر، دوره های حضوری نیز برگزار می‌کند. این دوره‌ها برای سرمایه‌گذارانی مناسب هستند که قصد استفاده از تکنیک‌هایی مشابه با موارد استفاده‌شده توسط معامله‌گران حرفه‌ای در بازار وال‌استریت را دارند، که شامل موارد بنیادی (fundamentals) و مدیریت ریسک (risk management) می‌شود.

برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد بازار فارکس می‌توانید از مطلب آموزشی «بازار مبادلات ارزهای خارجی (فارکس) چیست؟» دیدن نمایید.

جمع‌بندی

دوره های آنلاین، روشی عالی برای یادگیری تحلیل تکنیکال به‌شمار می‌روند، زیرا آن‌ها آموزش‌های تخصصی اساتید را در کنار آسانی استفاده در هر زمان و هر مکان، به ارمغان می‌آورند. با رشد تعداد این دوره‌ها، معامله‌گران می‌توانند صدها دوره در تمامی زمینه‌های بازار، از موارد بنیادی گرفته تا تحلیل تکنیکال و نحوهٔ استفاده از آن‌ها در دنیای واقعی را پیدا کنند.

بهترین دوره های آموزش تحلیل تکنیکال کدامند؟

دوره هایی که به آنها اشاره شد تماماً به زبان انگلیسی می‌باشند. با توجه به اینکه بیشتر منابع اصلی تحلیل تکنیکال به زبان انگلیسی می‌باشند، هر دوره یا منبع دیگری باید به منابع اصلی مرتبط باشد. شرکت کردن در  هر دوره‌ای باید با آگاهی از منابع آن دوره انجام شود. با توجه به اهمیت آموزش در زمینهٔ بازارهای مالی و علی‌الخصوص تحلیل تکنیکال که با سرمایهٔ شما سر و کار دارد، همیشه در پی بهترین و اصیل‌ترین منابع در این زمینه باشید. برجسته‌ترین مؤسسه در زمینهٔ تحلیل تکنیکال، مؤسسهٔ CMT می‌باشد و بهترین منابع را می‌توانید در بخش تریدینگ انتشارات وایلی پیدا کنید.

حجم معاملات در تحلیل تکنیکال چیست؟

حجم (Volume)، مقدار اوراق بهادار و یا دارایی‌ای  است که در یک بازه زمانی (معمولاً روزانه) جابه‌جا می‌شود. برای مثال، حجم سهام، اشاره به تعداد سهام مبادله شده در بین بازه زمانی باز شدن، و بسته شدن بازار دارد. حجم، و تغییرات آن در طی زمان، اطلاعاتی مهم برای معامله‌گران تکنیکال به شمار می‌رود.
نکات کلیدی:

  • حجم، تعداد سهام یا دارایی مبادله شده در طی یک بازه زمانی است.
  • به‌طورکلی، اوراق بهاداری با حجم بالا، دارای نقدینگی بیشتری نسبت به اوراقی هستند که حجم معاملاتی پائینی دارند؛ زیرا آن‌ها «فعال‌تر» می‌باشند.
  • حجم، یک اندیکاتور مهم در تحلیل تکنیکال به شمار می‌رود، زیرا برای بررسی اهمیت حرکت قیمت در بازار مورد استفاده قرار می‌گیرد.
  • هرچه حجم یک حرکت قیمتی بیشتر باشد، آن حرکت از اهمیت بیشتری برخوردار است و هرچه حجم در طی یک حرکت قیمتی کمتر باشد، آن حرکت از اهمیت پایین‌تری برخوردار است.

درک مفهوم حجم

هرگونه مبادله‌ای که بین خریدار و فروشنده یک سهم انجام می‌شود، در محاسبه حجم معاملاتی کلی آن سهم؛ در نظر گرفته می‌شود. معامله، زمانی صورت می‌گیرد که خریدار قبول کند تا مبلغ مورد نظر فروشنده را بپردازد. اگر تنها 5 سهم در یک روز معامله شوند، حجم معاملاتی آن سهم در آن روز، برابر با عدد 5 بوده است.

برای آشنایی با میانگین حجم معاملات روزانه مقاله آموزشی «میانگین حجم معاملات روزانه» را مطالعه نمایید.

تمامی بازارهای مبادلاتی، حجم‌های معاملات را ثبت کرده و آن‌ها را به شکل اطلاعات حجم معاملاتی (trading volume)، به‌صورت رایگان و یا با دریافت هزینه‌ای با کاربران خود به اشتراک می‌گذارد.

اعداد مربوط به حجم‌های معاملاتی، ساعتی یک‌بار طی روز معاملاتی بروز رسانی می‌شوند. البته در نظر داشته باشید که این گزارش‌های منتشرشده، تخمینی می‌باشند. هم‌چنین میزان کلی حجم معاملاتی که در پایان روز اعلام می‌شود نیز عددی تخمینی است.

اعداد واقعی و دقیق، در روز بعدی منتشر می‌شوند. هم‌چنین ممکن است سرمایه‌گذاران به دنبال حجم تیک (tick volume) یک سهم، و یا تغییرات در قیمت قراردادها (changes in contract’s price)، به‌عنوان جایگزینی برای حجم معاملاتی باشند. زیرا قیمت‌ها در حجم‌های معاملاتی بالا تمایل به تغییر بیشتری دارند.

حجم معاملاتی به سرمایه‌گذاران در مورد فعالیت بازار و میزان نقدینگی (liquidity) آن اطلاع‌رسانی می‌کند. میزان حجم معاملاتی بالاتر برای یک سهام به معنی نقدینگی بالا، اجرای بهتر دستورات معاملاتی و بازاری فعال برای متصل کردن خریداران و فروشندگان به یکدیگر، می‌باشد.

استفاده از حجم معاملاتی

زمانی که سرمایه‌گذاران در مورد جهت حرکت بازار مُردد هستند، حجم معاملاتی در قراردادهای آتی افزایش می‌یابد، که باعث می‌شود که قرارداد اختیار معامله (options) و قراردادهای آتی (futures) مربوط به این سهام، به‌صورت فعال‌تری مورد معامله قرار گیرند.

حجم‌های معاملاتی به‌صورت کلی حین باز شدن و بسته شدن بازارها، بالاتر می‌باشند. هم‌چنین میزان این حجم‌های معاملاتی در روزهای دوشنبه و جمعه بالاتر است. به یاد داشته باشید که حجم‌های معاملاتی در ظهر و هم‌چنین روزهای پیش از تعطیلات، کاهش پیدا می‌کنند.

حجم در تحلیل تکنیکال

برخی از سرمایه‌گذاران از تحلیل تکنیکال استفاده می‌کنند، استراتژی که بر اساس قیمت سهام بنا شده و به‌منظور تصمیم‌گیری برای ورود به یک سهم از آن استفاده می‌شود.

تحلیل‌گران تکنیکال به دنبال پیدا کردن نقاط ورود و یا خروج هستند. سطوح حجم بازار نقشی مهم را در یافتن این نقاط بازی می‌کنند، و می‌تواند سرنخ‌هایی برای پیدا کردن بهترین نقاط ورود و یا خروج از بازار را به ما بدهند.

حجم معاملات در تحلیل تکنیکال چیست؟

حجم، یک اندیکاتور مهم در تحلیل تکنیکال به شمار می‌رود، زیرا برای بررسی میزان اهمیت حرکات بازار از آن استفاده می‌شود. اگر قیمت‌ها در بازار، حرکت بزرگی را در یک بازه زمانی داشته باشند، قدرت این حرکت به دو شکل تفسیر می‌شود:

  1. یا این قدرت حرکتی به روند ما اعتبار بیشتری می‌دهد
  2. ایجاد بدبینی در خصوص حجم معاملاتی در آن بازه زمانی، می‌کند.

هر چه حجم معاملاتی در یک حرکت قیمتی بالاتر باشد، آن حرکت از اهمیت بیشتری در تحلیل ما برخوردار خواهد بود. به‌طور عکس، اگر حجم معاملاتی در یک حرکت قیمتی پایین‌تر باشد، آن حرکت اهمیت پایین‌تری خواهد داشت.

حجم یکی از شاخصه‌های اصلی در اندازه‌گیری قدرت حرکت سهام، برای معامله‌گران و تحلیل‌گران تکنیکال می‌باشد. از دیدگاه مزایده‌ای (َauction perspective)، زمانی که خریداران و فروشندگان در یک قیمت خاص در بازار به فعالیت بیشتری می‌پردازند، حجم معاملاتی بالاتری را نیز در آن نقطه از بازار شاهد خواهیم بود.

تحلیل‌گران از نمودارهای میله‌ای ( bar charts) برای تشخیص سریع سطوح حجم استفاده می‌کنند. نمودارهای میله‌ای هم‌چنین تشخیص روند در حجم‌های معاملاتی را آسان‌تر می‌کنند. زمانی که میله‌ها در یک نمودار میله‌ای از میانگین بالاتر باشند، نشانه‌هایی از حجم معاملاتی بالا و یا قدرت بیشتر بازار، در یک قیمت خاص را شاهد هستیم.

با بررسی نمودارهای میله‌ای، تحلیل‌گران می‌توانند از حجم معاملاتی به‌عنوان یک تأییدیه حرکات قیمتی، استفاده کنند. اگر حجم در هنگام حرکات صعودی و یا نزولی قیمت افزایش پیدا کند، حرکت مد نظر یک حرکت قدرتمند خواهد بود.

اگر معامله‌گران قصد گرفتن تأییدیه بازگشت قیمتی در سطوح حمایتی را داشته باشند، به حجم خرید بالا (high buying volume) نگاه می‌کنند. به‌طور عکس، اگر معامله‌گران به دنبال تأییدیه شکست یک سطح حمایتی باشند به دنبال حجم معاملاتی پایین از خریداران، خواهند بود.

سطوح حمایت و مقاومت

اگر معامله‌گران بخواهند تا تأییدیه در خصوص بازگشت قیمتی در یک سطح مقاومتی (یا سقف قیمتی) را به دست آورند، آن‌ها به دنبال حجم فروش بالا در بازار خواهند بود. به‌طور عکس، اگر معامله‌گران به دنبال تأییدیه یک شکست در یک محدوده مقاومتی باشند، به دنبال حجم معاملاتی بالا از خریداران، خواهند بود.

دیگر ملاحظات

در دوران اخیر، معامله‌گرانی که با تناوب بالا به معامله می‌پردازند (High Frequency Traders – HFT) و صندوق‌های سرمایه‌گذاری در شاخص‌ها (Index Funds)، بخش مهمی از حجم‌های معاملاتی در بازارهای ایالات‌متحده آمریکا را تشکیل داده‌اند.

با استناد به تحلیل سال 2017 موسسه JP Morgan، سرمایه‌گذاران منفعل مانند صندوق‌های قابل معامله در بازار بورس (Exchange traded funds – ETFs)  که از الگوریتم‌های متناوب برای معامله‌گری استفاده می‌کنند، حدود 60 درصد از کل حجم معاملاتی در بازار را تشکیل داده‌اند.

در حالی‌که معامله‌گران بنیادی اختیاری (fundamental discretionary traders) – یا معامله‌گرانی که پیش از سرمایه‌گذاری، به بررسی عوامل بنیادی تأثیرگذار در قیمت سهام می‌پردازند – تنها 10 درصد از کل حجم معاملاتی در بازار را تشکیل داده‌اند.

اگر علاقه مند به یادگیری بیشتر در این حوزه هستید می‌توانید از نقشه راهنمای دیجی کوینر به نام «درخت یادگیری» دیدن نمایید که از نقطه ابتدایی تا انتهای مسیر را ریل گذاری کرده است.

شما با مطالعه درخت یادگیری تا حد مطلوبی دانش خود را افزایش داده‌اید اما برای حرفه ای شدن و انجام معاملات در این بازار نیاز به یک راهنمای مجرب و با تجربه دارید. مجموعه دیجی کوینر بر آن است که با برگزاری کلاس‌های آموزشی تجریبات چند ساله خود را در اختیار هم وطنان عزیز قرار دهد تا در این بحران اقتصادی بتوانند در آمد دلاری کسب نمایند. (تاریخ برگزاری کلاس‌ها متعاقبا از طریق وب‌سایت اعلام خواهد شد.)

آیا بیت کوین قانونی است؟

با افزایش سرمایه‌گذاری در بازار رمز ارزها از طریق جابه‌جایی‌های قیمتی و افزایش توکن‌های جدید، قانون‌گذاران در سراسر جهان در حال ایجاد روش‌هایی جهت نظارت بر نحوهٔ استفاده و معامله رمز ارزها هستند.

برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد رمز ارز می‌توانید از مطلب آموزشی «رمز ارز چیست؟» دیدن نمایید.

معدود کشورهایی وجود دارند که بیت کوین را غیرقانونی اعلام کرده‌اند. البته این موضوع به این معنا نیست که بیت کوین یک «پول رایج قانونی» است. تنها کشور ژاپن است که بیت کوین را به‌عنوان یک پول رایج قانونی معرفی کرده است. با این وجود، قانونی نبودن بیت کوین بدین معنا نیست که نمی‌توان از آن برای پرداخت‌ها استفاده کرد. این موضوع بدان معناست که در این صنعت هیچ حمایتی از بازرگان یا مشتری وجود نداشته و کاربرد آن به عنوان یک روش پرداختی کاملاً اختیاری است.

بیت کوین چیست

سایر حوزه‌های قضایی هنوز هم در حال بررسی این موضوع هستند که چه اقداماتی در راستای به‌کارگیری بیت کوین انجام دهند. برای این کار رویکرد‌های مختلفی وجود دارد: برخی کشورهای کوچک‌تر مانند زیمبابوه نگرانی‌های اندکی در خصوص اظهارات بی‌پروا و گسترش شک‌وشبهه در خصوص قانونی بودن بیت کوین دارند. مؤسسات بزرگ‌تر مانند کمیسیون اروپا، اعلام کرد که این موضوع نیازمند گفتگو و مشورت بیشتری است. این در حالی است که بانک مرکزی اروپا اعتقاد دارد که رمز ارزها از تکامل کافی برای قانون‌گذاری برخوردار نیستند. این موضوع در آمریکا به دلیل نقشهٔ نظارتی چندپارچه پیچیده‌تر است. چه کسانی می‌بایست در این خصوص قانون‌گذاری کنند، دولت فدرال یا خود ایالت‌ها به‌صورت جداگانه؟

از دیگر سؤالات مرتبط در سایر کشورها که همچنان پاسخ روشنی به آن داده نشده این است که: آیا بانک مرکزی می‌بایست مراقب رمز ارزها باشد یا قانون‌گذاران مالی؟ در برخی از کشورها این دو یک نهاد هستند اما در کشورهای پیشرفته‌تر آن‌ها نهادهای جداگانه‌ای هستند که وظایف متمایزی از یکدیگر دارند.

مسألهٔ ذیگری که در آن اختلاف‌نظر وجود دارد این است که آیا بیت کوین می‌بایست به‌صورت ملی قانون‌گذاری شود یا برمبنای بین‌المللی؟ در بحث قانون‌گذاری می‌بایست تمایز زیادی بین خود بیت کوین – آیا بیت کوین یک کالاست یا یک ارز؟ – و کسب‌و‌کارهای مرتبط با رمز ارزها – آیا انتقال‌دهندهٔ پول هستند، آیا به مجوز نیاز دارند؟ – وجود داشته باشد. در کشورهای کمی این ملاحظات به یکدیگر پیوند زده شده؛ اما در بسیاری از کشورها به این موضوع به‌صورت جداگانه برخورد می‌شود.

در بخش بعدی خلاصه‌ای از اظهارات برخی کشورها در خصوص این صنعت ارائه شده است. این لیست آخرین بار در ژوئیه 2020 به‌روزرسانی شده است.

آیا بیت کوین قانونی است؟

استرالیا

دولت استرالیا تاکنون از فناوری‌های بلاک چین و رمز ارزها حمایت کرده است. در سال 2017، دولت اعلام کرد که رمز ارزها قانونی بوده و مالیات آن مطابق با مالیات سود سرمایه دریافت خواهد شد. در سال 2018، مرکز تحلیل و گزارشات معاملات استرالیا قوانین جدیدی را در این خصوص وضع کرد و اعلام شد که صرافی‌های فعال این کشور می‌بایست با نشان AUSTRAC ثبت شوند، آن‌ها موظف به ثبت داده‌ها شده و می‌بایست کاربران را تأیید و احراز هویت کنند. در راستای مبارزه با پولشویی و تأمین مالی تروریسم در آینده، صرافی‌های ثبت‌نشده با هزینه‌ها و جریمه‌های مالی رو‌به‌رو خواهند شد.

بلاک چین چیست و چگونه کار می‌کند؟

آرژانتین

براساس قانون اساسی آرژانتین، بیت کوین یک ارز قانونی محسوب نمی‌شود زیرا این ارز توسط بانک مرکزی صادر نشده است. علی‌رغم اکوسیستم قوی بیت کوین، تاکنون کشور آرژانتین قوانینی برای رمز ارزها تصویب نکرده است. همچنین بانک مرکزی این کشور اخطارهایی در خصوص ریسک‌های موجود در این بازار داده است.

بنگلادش

در سال 2015، بنگلادش صریحاً اعلام کرد که استفاده از رمز ارزها جرم محسوب شده و افرادی که از این قانون تخطی کنند مشمول مجازات خواهند شد. در این کشور معامله‌گرانِ غیرقانونیِ بیت کوین را تحت تعقیب قرار می‌دهند.

بولیوی

در سال 2014 بانک مرکزی بولیوی استفاده از هرگونه رمز ارز یا توکنی که توسط دولت صادرنشده باشد را به‌طور رسمی ممنوع اعلام کرد.

کانادا

کانادا یکی از اولین کشورهایی است که قوانین مرتبط با بیت کوین را تصویب کرد. در سال 2014، فرماندار کل کانادا لایحهٔ C-31 را تصویب نمود. براساس این لایحه، کسب‌وکارهای مرتبط با رمز ارزها به‌عنوان کسب‌وکارهای خدمات مالی ملزم به رعایت الزامات و شرایط قانون ضدپول‌شویی و احراز هویت شدند. دولت کانادا اعلام کرد که بیت کوین پول رایج قانونی نیست و بسته به‌نوعِ فعالیت، مقامات مالیاتی کشور، مالیاتی بر تراکنش‌های بیت کوین وضع کرده‌اند.

چین

در حالی که چین هنوز استفاده از بیت کوین را ممنوع نکرده و حتی رئیس‌جمهور شی‌جین‌پینگ توسعهٔ بلاک چین را ستایش کرده و آن را ضروری دانسته، قانون‌گذاران مالی با تمام صرافی‌های بیت کوین از جمله اوکی‌کوین (OKCoin)، هوبی (Huobi)، بی‌تی‌سی چاینا (BTC China) و ویا بی‌تی‌سی (ViaBTC) برخورد می‌کنند. همچنین به‌نظر می‌رسد که دیگر امتیازاتی مانند کسورات مالیاتی و برق ارزان برای ماینرهای بیت کوین در نظر گرفته نخواهد شد.

انجام معاملات در صرافی هوبی چگونه است؟

اکوادور

در سال 2014 مجمع ملی اکوادور، بیت کوین و دیگر رمز ارزهای غیرمتمرکز را ممنوع اعلام کرد. این در حالی است که بانک مرکزی اعلام کرده که مبادلات آنلاین رمز ارزها ممنوع نیست. هنوز هم بیت کوین پول رایج قانونی نبوده و یک روش پرداخت مجاز برای کالاها و خدمات نیست.

مصر

در ژانویه 2018، پیشوای اعظم دینی مصر اعلام کرد که تحت قوانین اسلامی و به دلیل ریسک موجود در صنعت رمز ارزها، مبادلهٔ رمز ارزها ممنوع است. اگرچه این موضوع از نظر قانونی الزام‌آور نیست، اما به‌عنوان یک نظر عالی‌رتبهٔ قانونی در نظر گرفته می‌شود. با این وجود، این ممنوعیت در سال 2019 برچیده شد و شرکت‌های دارای مجوز قادر به فعالیت در این بازار شدند.

اروپا

در مبحث قانون‌گذاری رمز ارزها، اتحادیهٔ اروپا یک روش احتیاطی در پیش گرفته است. همچنین این اتحادیه قصد دارد تا با روش‌های ابتکاری مختلف، شرکت‌‌کنندگان را در بحث تدوین قوانین حمایتی سهیم کند. به‌نظر می‌رسد این اتحادیه قبل از قانون‌گذاری، بیشتر بر روی یادگیری تمرکز داشته و قصد دارد جهت نیرومندتر شدن این صنعت دست به نوآوری‌هایی بزند و نیازهای این اکوسیستم را در نظر بگیرد.

در آوریل 2018، اعضای این پارلمان با رأی اکثریت قاطع به حمایت از موافقت‌نامه دسامبر 2017 که توسط شورای اروپایی به تصویب رسیده بود پرداختند. در این موافقت‌نامه مقرر شد تا استفاده از رمز ارزها در پول‌شویی و تأمین مالی تروریسم ممنوع شود. در اوایل سال 2020 میلادی، پنجمین بخش‌نامهٔ ضدپولشویی تبدیل به قانون شد. براساس این قانون ارائه‌دهندگان خدمات رمز ارزی بیش از پیش زیر ذره‌بین قرار خواهند گرفت.

چه افسانه هایی درباره بیت کوین وجود دارد؟

هند

بانک مرکزی هند چندین هشدار رسمی در خصوص استفاده از بیت کوین منتشر کرده است. در اواخر سال 2017 وزیر اقتصاد این کشور در یک مصاحبه اعلام کرد که بیت کوین پول رایج قانونی نیست. اگرچه تاکنون دولت قوانینی برای رمز ارزها تصویب نکرده اما در حال بررسی نظریه‌های مختلف است.

بانک مرکزی این کشور همکاری مؤسسات مالی هند با صرافی‌های رمز ارز و سایر سرویس‌های مربوطه را ممنوع کرده است. اخیراً این ممنوعیت از طرف دادگاه عالی این کشور نیز تأیید شده است. در ژوئن 2020، شایعاتی مبنی بر اعمال ممنوعیت جدید بر رمز ارزها به‌وجود آمد که بعدها متخصصان این صنعت اعلام کردند که این ممنوعیت یک اقدام غیرمعقول است.

ایران

در اوریل 2018، بانک مرکزی ایران و یکی از تنظیم‌کنندگان اصلی بازار اعلام کردند که کسب‌و‌کارهای مالی نباید با استفاده از بیت کوین یا سایر رمز ارزها معاملاتشان را انجام دهند. علاوه بر این، کوین‌دسک (CoinDesk) از سانسور دولت بر وب‌سایت‌های مبادلهٔ رمز ارزها در این کشور خبر داد. در می 2020، مجلس ایران پیشنهاد کرد تا صنعت رمز ارزها در زمرهٔ قوانین مبارزه با قاچاق ارز قرار بگیرد.

ژاپن

ژاپن اولین کشوری بود که صراحتاً بیت کوین را به‌عنوان یک پول رایج قانونی اعلام کرد. براساس این قانون که در سال 2017 تصویب شد، صرافی‌های بیت کوین تحت قوانین ضدپول‌شویی و احراز هویت قرار گرفتند. اگرچه در اوایل سال 2018، به دلیل مقابلهٔ قانون‌گذاران با هک صرافی کوین‌دسک (CoinDesk) برنامه‌های اعطای مجوز به‌طور موقت به‌حالت تعلیق درآمد.

سازمان خدمات مالی ژاپن با تعدادی از صرافی‌ها برخورد کرده و فعالیت دو مورد از صرافی‌ها را نیز به‌حالت تعلیق درآورده است. همچنین این سازمان، بسیاری از صرافی‌ها را وادار به بهبود شرایط سفارشات کرده و پنج صرافی دیگر را نیز ملزم به اعمال شرایط امنیتی بهتر کرده است. این سازمان همچنین یک گروه مطالعاتی در زمینهٔ صنعت مبادلات رمز ارز ایجاد کرده که به ارزیابی مسائل حقوقی مربوط به بیت کوین و سایر ارزها می‌پردازد. در اکتبر 2019، سازمان خدمات مالی ژاپن دستورالعمل‌هایی در خصوص سرمایه‌گذاری وجوه در صنعت رمز ارزها ارائه کرد.

قزاقستان

براساس گزارشی که در سال 2018 منتشر شد، مشخص شده که بانک ملی قزاقستان برنامه‌هایی برای ممنوع کردن مبادلات و استخراج رمز ارز دارد. البته هنوز مراحل قانونی این برنامه طی نشده است.

قرقیزستان

در سال 2014 بانک ملی قرقیزستان اعلام کرد که استفاده از رمز ارزها در تراکنش‌ها برخلاف قوانین است. در آگوست 2019، وزارت اقتصاد این کشور قانونی مبنی بر اخذ مالیات از استخراج رمز ارزها وضع کرد.

مالزی

کمیسیون اوراق بهادار مالزی در حال همکاری با بانک مرکزی آن کشور برای تنظیم قوانینی در حوزهٔ رمز ارزها است. در اوایل 2019 کمیسیون اوراق بهادار این کشور شروع به تصویب احکامی مشابه با عرضه‌های اوراق بهادار، برای ICOها کرد.

مالت

در ژوئن 2018 این جزیرهٔ اروپایی مجموعه‌ای از قوانین سازگار با بلاک چین را تصویب کرد. از جملهٔ این قوانین می‌توان به بیان جزئیات نیازمندی‌های ثبت صرافی‌های رمز ارز اشاره کرد. در اوایل 2020 مقامات مالی مالت اسنادی در خصوص مسائل مربوط به عرضهٔ توکن‌های امنیتی ارائه کرد.

مکزیک

در سال 2014 بانک مرکزی مکزیک در بیانیه‌ای معاملات بانک‌ها با ارزهای مجازی را ممنوع اعلام کرد. دو سال بعد، وزیر اقتصاد این کشور اعلام کرد اگرچه بیت کوین پول رایج قانونی نیست، اما می‌توان از آن برای پرداخت‌ها استفاده کرد. بنابراین این حوزه شامل محدودیت‌های پول‌شویی نیز می‌شود.

در پایان سال 2017 قانون‌گذار ملی مکزیک لایحه‌ای را تصویب کرد که ممکن است براساس آن صرافی‌های بیت کوین محلی تحت نظارت بانک مرکزی قرار بگیرند.

مراکش

در اواخر سال 2017 مقامات تجارت خارجی اعلام کردند که استفاده از رمز ارزها در این کشور خلاف قوانین تجارت خارجی بوده و نقض‌کنندگان این قانون ممکن است با جریمه‌هایی نیز روبه‌رو شوند.

نامیبیا

نامیبیا یکی از معدود کشورهایی است که صراحتاً اعلام کرده که خریدوفروش با بیت کوین غیرقانونی است.

نیجریه

در حالی که بانک‌های نیجریه از معامله با رمز ارزها منع شده‌اند، بانک مرکزی در حال تصویب قوانینی است تا در آن موضع رسمی خود را در خصوص استفاده از رمز ارزها به‌عنوان یک روش پرداخت اعلام کند.

پاکستان

در آوریل 2018 بانک ملی پاکستان بیانیه‌ای منتشر کرد که در آن شرکت‌های مالی موجود در کشور از همکاری با شرکت‌های رمز ارزی منع شده بودند. در آوریل 2019، دولت فدرال قوانین جدید و طرح‌های اخذ مجوز برای شرکت‌های رمز ارزی را صادر کرد.

روسیه

در حالی که در کشور روسیه از رمز ارزها برای پرداخت‌ و خدمات مختلفی استفاده می‌شود، مقامات روسی همچنان به ارائهٔ قوانین جدیدی برای سرکوب توسعهٔ رمز ارزها می‌پردازند. در نوامبر 2019 بانک مرکزی اعلام کرد که از اعمال ممنوعیت بر پرداخت‌های رمز ارزها حمایت خواهد کرد. این قوانین ممکن است صدور و فعالیت رمز ارزها از جمله توزیع اخبار را نیز ممنوع کند.

سنگاپور

این کشور به‌عنوان پناهگاه رمز ارزها در جهان شناخته شده است که به لطف مقامات مالی سنگاپور، از یک رویکرد ابتکاری در رابطه با رمز ارزها و بلاک چین استفاده می‌کند. در ژانویه 2020 مقامات مالی سنگاپور یک چارچوب قانونی جدید برای پوشش تمام کسب‌وکارهای رمز ارزی موجود و صرافی‌های تحت قوانین ضدپول‌شویی و تأمین مالی تروریسم ارائه کرد. این سازمان بعدها یک مهلت شش‌ماههٔ معافیت از کسب پروانه و مجوز برای تعدادی از شرکت‌های رمز ارزی مانند بایننس (Binance)، کوین‌بیس (Coinbase)، جمینای (Gemini) و بیت‌استمپ (Bitstamp) اعطا کرد.

آفریقای جنوبی

در سال 2017 بانک مرکزی آفریقای جنوبی پیش‌نویسی در خصوص بیت کوین و رمز ارزها تهیه کرد و با استفاده از آن به بررسی تعداد معدودی از استارت آپ‌ها به‌صورت آزمایشی پرداخت. در آوریل 2020 کارگروه فناوری ‌دولت آفریقای جنوبی پیشنهاد افزایش نظارت بر فعالیت‌های رمز ارزها را ارائه داد و کسب‌وکارها را ملزم به ثبت نام در مرکز اطلاعات مالی کرد.

کرهٔ جنوبی

در اوایل سال 2018 کرهٔ جنوبی تمامی حساب‌های ارزهای مجازی ناشناس را مسدود کرد، اگرچه ناظران مالی اعلام کردند که دولت از معاملات رمز ارزی نرمال حمایت خواهد کرد. به دلیل تلاش برای مهار سوداگری رمز ارزها، مقامات در حال افزایش نظارت بر صرافی‌ها هستند.

در گزارشی که اخیراً توسط مطبوعات کرهٔ جنوبی منتشر شده به یک تغییر جالب در استراتژی این کشور اشاره شده است. براساس این گزارش مقامات کره در حال مذاکره با آژانس‌های مشابه در ژاپن و چین برای نظارت مشترک بر سرمایه‌گذاری‌های رمز ارزها هستند.

در آوریل 2018 کمیسیون تجارت عادلانه دستور بازنگری در موافقت‌نامهٔ 12 صرافی رمز ارز را صادر کرد. در سال 2020 قانون‌گذاران به ملزومات جدیدی برای صرافی‌های رمز ارز رأی دادند. این قانون احتمالاً منجر به کنار کشیدن افرادی که قادر به تاب‌آوری در برابر قوانین نظارتی جدید نیستند خواهد شد.

تایلند

پس از اعلام غیرقانونی بودن بیت کوین در سال 2014 و با عقب‌نشینی از موضع قبلی، بانک تایلند بیانیه‌ای صادر کرد. در این بیانیه اعلام شد که رمز ارزها قانونی نبوده و دارای ریسک هستند.

در مارس 2018 قوهٔ مجریهٔ دولت به‌طور موقت دو پیش‌نویس فرمان سلطنتی را تصویب کرد. در این قوانین رسمی از سرمایه‌گذاران رمز ارزها با استفاده از احراز هویت حمایت شده و مالیاتی نیز بر سود سرمایهٔ آن‌ها وضع شد. در آگوست 2019 برنامه‌ای برای گنجاندن رمز ارزها در قوانین ضدپول‌شویی کشور نیز ارائه شد.

ایالات متحده آمریکا

ایالات متحده با یک سیستم نظارتی و قانون‌گذاری ناقص و چندپارچه مواجه است. در این کشور هم قانون‌گذاران ایالتی و هم قانون‌گذاران فدرال مسئولیت لایه‌های مختلف حوزه‌های قضایی و تفکیک مبحث پیچیدهٔ رمز ارزها را برعهده دارند.

در بحث نظارت بر رمز ارزها، برخی ایالت‌ها در مقایسه با سایرین پیشرفته‌تر هستند. به‌عنوان مثال، در سال 2015 شهر نیویورک در یک اقدام بحث‌برانگیز از صرافی بیت‌لایسنس رونمایی کرده و مجوز فعالیت کسب‌وکارهای مرتبط با بیت کوین را در تمام ایالت صادر کرد. در اواسط سال 2017 میلادی، واشنگتن لایحه‌ای را تصویب کرد که براساس آن قوانینی برای انتقال پول به صرافی‌های بیت کوین اعمال می‌شد.

نیوهمپشایر، فروشندگان بیت کوین را وادار به‌کسب مجوز انتقال پول و همچنین ارسال یک اوراق قرضه 100000 دلاری کرد. در تگزاس، کمیسیون اوراق بهادار ایالتی بر فرصت‌های سرمایه‌گذاری مربوط به بیت کوین نظارت دارد و در صورت لزوم این سرمایه‌گذاری‌ها را متوقف می‌کند. پس از توقف پیشرفت لایحهٔ 1326 – به دلیل مسائلی چون تعاریف بیش از حد گسترده مورد انتقاد قرار گرفت – آن‌هم به دلیل ساده‌تر بودن در مقایسه با بیت‌لایسنس نیویورک، تنظیم قوانین بیت کوین در کالیفرنیا در هاله‌ای از ابهام قرار گرفت.

در سطح فدرال، کمیسیون بورس و اوراق بهادار بر استفاده از دارایی‌هایی بلاک چین به‌عنوان اوراق بهادار تمرکز کرده است. با توجه به تعیین رمز ارز به‌عنوان یک کالا، CFTC نقش بیشتری در قانون‌گذاری بیت کوین دارد. در حالی که این کمیسیون هنوز موفق به تدوین یک آیین‌نامه بیت کوینی جامع نشده است، تلاش‌های اخیر آن بر نظارت بر این بازار نوپای آتی متمرکز شده است. این کمیسیون همچنین هزینه‌های طرح‌های مختلف بیت کوین را به ثبت رسانده است. CFTC با اینکار قصد دارد تا هر زمان که بحث کلاهبرداری به‌وجود آمد، صلاحیت خود در زمینهٔ رمز ارزها را به همگان ثابت کند.

کمیسیون قانونی حقوق که یک انجمن غیردولتی است قانون تجارت مجازی ارز را تهیه کرده است. هدف این قانون مشخص نمودن مجوزهای مورد نیاز کسب‌وکارهای مرتبط با رمز ارزهاست. منتقدان از این بیم دارند که این آیین‌نامه شباهت بیش از حدی به بیت‌لایسنس نیویورک داشته باشد.

انگلستان

سازمان راهبرد امور مالی بریتانیا، بیت کوین را به‌عنوان یک کالا در نظر گرفته و برنامه‌هایی در راستای قانون‌گذاری در این حوزه دارد. این سازمان همچنین گام‌هایی در راستای نظارت هر چه بیشتر بر مشتقات بیت کوین نیز برداشته است. این سازمان هشدارهایی در خصوص این بازار و همچنین نبود حمایت از مشتری و ریسک‌های ذاتی رمز ارزها داده است.

در جولای 2019 این سازمان دستورالعمل خود را در خصوص دارایی‌های دیجیتال تکمیل کرد. در این دستورالعمل، توکن‌های دارای صلاحیت در حوزهٔ قضایی این سازمان قرار گرفتند.

اوکراین

دولت اوکراین کارگروهی شامل قانون‌گذاران حوزه‌های مختلف را به‌منظور تهیهٔ پیش‌نویس آیین‌نامه رمز ارزها تشکیل داده است. در این آیین‌نامه این موضوع که کدام آژانس‌ها می‌بایست بر این بازار دسترسی و نظارت داشته باشند نیز مشخص شده است. همچنین لایحه‌ای به تصویب رسیده که براساس آن نظارت بر صرافی‌های رمز ارزها تحت حوزهٔ قضایی و صلاحیت بانک مرکزی قرار می‌گیرد. در فوریهٔ 2020 وزارت اطلاعات دیجیتال گفت که این وزارتخانه تنظیم‌کنندهٔ قوانین استخراج رمز ارزها نخواهد بود.

زیمباوه

در اواخر سال 2017 یک مقام ارشد بانک مرکزی زیمبابوه اعلام کرد که بیت کوین در واقع قانونی نیست. در حالی که هنوز مشخص نیست که آیا امکان استفاده از بیت کوین وجود دارد یا خیر، بانک مرکزی ظاهراً در حال تحقیق برای شناسایی ریسک‌های موجود در این بازار است. اخیراً کوین‌دسک مجموعه پادکست‌هایی را در خصوص آیندهٔ بیت کوین در قارهٔ آفریقا از جمله کشور زیمبابوه تهیه کرده است.

سود ناخالص چیست؟

سود ناخالص (Gross Profit) به سودی که یک شرکت، پس از کسر هزینه‌های همراه با تولید یا فروش محصولاتش، یا هزینه‌هایی که به‌منظور انجام سرویس‌ها پرداخت کرده، شناسایی می‌کند، اطلاق می‌گردد.

سود ناخالص در صورت درآمد شرکت‌ها دیده شده و می‌توان آن را از طریق کاستن هزینهٔ بهای تمام‌شده کالاهای فروخته‌شده (The cost of goods sold – COGS) از درآمدها (فروش انجام‌شده) محاسبه کرد.

این موارد می‌توانند در صورت درآمدی شرکت (Income Statement) دیده شوند. سود ناخالص همچنین می‌تواند تحت عنوان سود فروش (Sales profit) و یا درآمد ناخالص (Gross Income) نامبرده شود.

درک مفهوم سود ناخالص

سود ناخالص، میزان کاراییِ یک شرکت در استفاده از نیروی کار و مواد اولیه در تولید محصولات و یا ارائهٔ خدمات را ارزیابی می‌کند. این اندازه‌گیری معمولاً هزینه‌های متغیر را نیز دربرمی‌گیرد. این هزینه‌ها، هزینه‌هایی هستند که مقدار آن‌ها بسته به میزان خروجی‌ای که شامل موارد زیر می‌باشند، متغیر می‌باشد:

  1. مواد اولیه. (Materials)
  2. نیروی کار مستقیم، با در نظر گرفتن آن به‌صورت ساعتی و یا وابسته به سطوح خروجی‌ها.
  3. مبالغ کمیسیون پرداخت‌شده به کارکنان بخش فروش. (Commissions of sales staff)
  4. هزینه‌های کارت‌های اعتباری در خرید مشتریان. (Credit card fees on customer purchases)
  5. ابزارآلات، که شامل هزینه استهلاک (Usage – based depreciation) نیز می‌باشند.
  6. ابزارهایی که در محل تولید (Production Site) از آن‌ها استفاده‌شده است.
  7. حمل‌ونقل کالاها. (Shipping)

فرمول محاسبه سود ناخالص به شرح زیر می‌باشد:

هزینهٔ بهای تمام‌شدهٔ کالای فروخته شده – درآمد = سود ناخالص

Gross Profit = Revenue – Cost of goods sold

سود ناخالص چیست؟

همان طور که به‌طور کلی گفته شد، سود ناخالص شامل هزینه‌های ثابت (Fixed costs – هزینه‌هایی که باید فارغ از مقادیر خروجی شرکت پرداخت شوند) نمی‌باشند. هزینه‌های ثابت شامل هزینهٔ اجاره (rent)، هزینه‌های تبلیغات (Advertising)، هزینه‌های بیمه (Insurance)، دستمزد کارکنانی که به‌صورت مستقیم در مسیر تولیدی درگیر نمی‌باشند و تدارکات مورد نیاز اداری (Office supplies) می‌باشد.

هر چند، باید در نظر گرفته شود که بخشی از این هزینه‌های ثابت، به هر واحد تولیدشده تحت عنوان هزینه‌های جذب‌شده (Absorption Costing)، اختصاص داده می‌شوند. که لحاظ کردن این هزینه‌ها به‌منظور گزارشگری خارجی (External reporting) به‌نحوی که طبق استانداردهای پذیرفته‌شده حسابداری باشد (Generally Accepted Accounting Principles – GAAP)، مورد نیاز است.

سود یا زیان اقتصادی چیست؟

برای مثال، اگر یک شرکت 10 هزار واحد از محصولی را در یک دورهٔ زمانی مشخص تولید کند، و مبلغ 30 هزار دلار را برای اجارهٔ ساختمان پرداخت نماید، هزینهٔ 3 دلاری در قیمت هر کالا تحت عنوان هزینهٔ جذب‌شده لحاظ می‌شود.

سود ناخالص (Gross Profit) نباید با سود عملیاتی (Operating profit) اشتباه گرفته شود، سودی که به آن مقادیر درآمد پیش از نرخ‌های بهره و اِعمال مالیات (earnings before interest and tax – EBIT) نیز اطلاق می‌گردد.

این سود، برابر با سود شرکت پیش از پرداخت بهره‌ها و مالیات‌های تصویب‌شده می‌باشد. سود عملیاتی از طریق کسر هزینه‌های عملیاتی (Operating expenses) از سود ناخالص به‌دست می‌آید.
نکات کلیدی:

  1. سود ناخالص که به آن درآمد ناخالص (Gross Income) نیز اطلاق می‌گردد، از طریق کسر هزینهٔ بهای تمام‌شده کالاهای فروخته‌شده از درآمد حاصل شده، محاسبه می‌شود.
  2. سود ناخالص تنها شامل هزینه‌های متغیر می‌باشد و شامل هزینه‌های ثابت نمی‌باشد.
  3. سود ناخالص، مقدار کارآمدی یک شرکت در استفاده از نیروی کار و همچنین مواد اولیه در تولید کالاها و یا ارائهٔ سرویس‌ها ارزیابی می‌کند.

سود ناخالص در مقابل حاشیهٔ سود ناخالص

سود ناخالص می‌تواند به‌منظور محاسبه کردن معیاری تحت عنوان حاشیهٔ سود ناخالص (Gross Profit Margin) مورد استفاده قرار گیرد. این معیار به‌منظور بررسی کارآمدی تولیدی (Production efficiency) یک شرکت در طی زمان، مفید می‌باشد.

مقایسهٔ ساده سود ناخالصی که سال‌به‌سال و یا با بازهٔ زمانی 3 ماهه تولیدشده است می‌تواند گمراه‌کننده باشد، زیرا سود ناخالص می‌تواند در صورت کاهش حاشیهٔ ناخالص (Gross margins)، افزایش پیدا کند. این اتفاق می‌تواند موضوعی نگران‌کننده برای شرکت باشد و آن را در وضعیتی بحرانی قرار دهد.

سود ناخالص چیست؟

باوجود اینکه این عبارات شبیه به یکدیگر هستند (و در برخی از مواقع به‌جای یکدیگر استفاده می‌شوند) حاشیهٔ ناخالص با حاشیه سود ناخالص یکسان نیست. سود ناخالص با واحد پول رسمی یک کشور بیان می‌شود، در حالی که حاشیهٔ سود ناخالص با درصد بیان می‌گردد. فرمول محاسبهٔ حاشیهٔ سود ناخالص به شرح زیر است:

درآمد / (هزینه بهای تمام شده کالای فروخته شده – درآمد) = حاشیه ناخالص

​Gross Margin= (Revenue−Cost of Goods Sold) / Revenue

مثال‌هایی از نحوهٔ استفاده از سود ناخالص

در ادامه مثالی از نحوهٔ محاسبهٔ سود ناخالص و حاشیهٔ سود ناخالص، با استفاده از صورت درآمد (Income State) شرکت فورد (Ford Motor Co.) در سال 2018 مشاهده می‌کنید:

صورت درآمد شرکت فورد در سال 2018 (تمامی مبالغ به میلیون دلار است)، منبع: Investopedia

بحران بزرگ اقتصادی سال 2007 چیست؟

به‌منظور محاسبه کردن سود ناخالص، ما ابتدا هزینهٔ بهای کالاهای فروخته ‌شده را اضافه می‌کنیم، که جمع ارقام را به 126584 میلیون دلار می‌رساند. ما در این حالت، فروش (Selling) هزینه‌های مدیریت (Administrative expenses) و دیگر هزینه‌ها را در نظر نمی‌گیریم. زیرا این هزینه‌ها به‌طور معمول جزو هزینه‌های ثابت (Fixed costs) دسته‌بندی می‌شوند. در ادامه هزینهٔ کالاهای فروخته‌شده را از درآمد به‌دست آمده کم می‌کنیم تا بتوانیم به سود ناخالص به‌دست آمده برسیم:

25,216$ = 126,584$ – 151,800$

برای به‌دست آوردن حاشیهٔ سود ناخالص، مبلغ سود ناخالص به‌دست آمده در مرحلهٔ قبل را بر مقادیر کل درآمد (total revenues) تقسیم می‌کنیم تا مقدار حاشیهٔ سود ناخالص را محاسبه کنیم.

16.61% = 151,800$ / 25,216$

این درصد با حاشیهٔ سود ناخالص ثبت‌شده در صنعت خودروسازی که در حدود 14٪ است، مقایسه‌شده و نشان می‌دهد که شرکت فورد با بهینگی بیشتری نسبت به همتایان خود، به‌فعالیت می‌پردازد.

محدودیت‌های استفاده از سود ناخالص

صورت درآمد استانداردشده  (Standardized income statement) که توسط سرویس‌های اطلاعات مالی (Financial Data Services) تهیه می‌شود، ممکن است مقادیر سود ناخالص را با تفاوت‌هایی نشان دهند.

رکود بزرگ چیست؟
این صورت‌های گزارش‌شده می‌توانند سود ناخالص را به‌عنوان یک آیتم جداشده در خطی جدا نمایش دهند، اما این نوع از صورت‌ها، تنها برای شرکت‌های عمومی قابل‌دسترسی می‌باشند.

سرمایه‌گذارانی که درآمدهای یک شرکت خصوصی را بررسی می‌کنند باید خود را با هزینه‌ها (Cost) و موارد هزینه‌ای (Expense items) که در یک ترازنامه غیراستاندارد (non – Standardized Balance Sheet) ذکر می‌شوند تطبیق دهند و آن‌ها را در محاسبات مقادیر سود ناخالص در نظر نگیرند

سوالات و نظرات خود را در قسمت دیدگاه‎‌ها با دیجی کوینر به اشتراک بگذارید.