Skip to main content

کیف پول دیجیتال چیست؟

یک کیف پول دیجیتال یا (e wallet)، یک سیستم نرم‌افزار محور می باشد که به صورت ایمن، اطلاعات پرداخت و رمز عبور را برای انواع روش های پرداخت و وب سایت ها ذخیره می‌کند. با استفاده از کیف پول دیجیتال، کاربران می توانند با کمک فناوری ارتباط از نزدیک (Near-Field Communications, NFC)، خریدهای خود را به سرعت و آسانی تکمیل  کنند. همچنین کاربران می‌توانند رمز عبور های قویتری، بدون نگرانی در صورت فراموشی آن‌ها، ایجاد کنند.

کیف پول‌های دیجیتال می توانند به سیستم های پرداخت از طریق تلفن همراه متصل شوند؛ که این اجازه را به مشتریان می‌دهد تا هزینه‌های خریدهای خود را از طریق گوشی‌های هوشمند پرداخت کنند. یک کیف پول دیجیتال، همچنین می تواند برای ذخیره اطلاعات کارت وفاداری و کوپون های دیجیتال (Digital Coupons)، مورد استفاده قرار گیرد.

نکات کلیدی:

  • کیف پول‌های دیجیتال، حساب‌های مالی هستند که این اجازه را به کاربران می‌دهند، تا سرمایه خود را ذخیره کرده، تراکنش انجام دهند و سوابق پرداختی خود را با کامپیوتر پیگیری کنند.
  • این نرم افزارها، ممکن است در یک برنامه موبایل بانک، یا در یک بستـر پرداخـتی مانند PayPal یا Alipay باشند.
  • همچنین کیف‌ پول‌های دیجیتال، واسـطه اصلی برای استفاده از رمز ارزها از جمله بیت کوین می‌باشند.

برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد بیت کوین می‌توانید از مطلب آموزشی «بیت کوین چیست؟» دیدن نمایید.

توضیحاتی در مورد کیف پول دیجیتال

کیف پول دیجیتال چیست؟

کیف پول‌های دیجیتال، نیاز به حمل کیف پول فیزیکی را با طبقه بندی اطلاعات پرداخت مصرف کنندگان به صورت امن و فشرده شده، از بین می برند. همچنین کیف پول‌های دیجیتال، به عنوان یک مزیت برای شرکت‌هایی که اطلاعات مصرف‌کنندگان را گردآوری می کنند به حساب می آید. شرکت ها هر چه بیشتر در مورد عادات خرید مشتریان بدانند، می‌توانند به صورت موثرتری برايشان بازاریابی کنند. بخش منفی این قضیه برای مصرف کنندگان، نقض حریم خصوصی می باشد. کیف پول های دیجیتال، به بسیاری از مردم کشورهای در حال توسعه این اجازه را می دهند تا بیشتر در سیستم های مالی جهانی مشارکت داشته باشند. کیف پول‌های دیجیتال، این امکان را به استفاده کنندگان می دهند تا در ازای خدمات ارائه شده، دریافتی های خود را بپذیرند. به علاوه، دریافت پول یا حواله از طرف دوستان و خانواده در کشورهای دیگر نیز ممکن می شود. کیف پول‌های دیجیتال، نیازی به حساب های بانکی با یک شرکت یا شعبه فیزیکی ندارند؛ البته در مناطق حاشیه شهری، این امکان برای ارتباط راحت تر وجود دارد. ارز های رمزنگاری شده (crypto currency)، برای حفظ حسابها و انجام تراکنش های خود، تنها بر روی کیف پول دیجیتال حساب باز می‌کنند؛ برای مثال، با بیت‌کوین یا رمزارزهای دیگر.

مثالی از استفاده از کیف پول دیجیتال

در حالی که که تعدادی از بهترین شرکت های کیف پول دیجیتال در سال ۲۰۱۶ شامل شرکت های Due، Accelitec، WalletBuilder، Adyel، Airtel Money، AlliedWallet، Alipay،American Express، Android Pay، Bank of Americ و Boost mobile می شدند، در حال حاضر سه شرکت اول، شرکت های Google ، Amazon و PayPal می باشند. به عنوان مثال، سرویس کیف پول گوگل، این اجازه را به کاربران می دهد تا بر روی گوشی خود پول «ذخیره» کنند. مشتریان می توانند این پول را هم در مغازه و هم به صورت آنلاین (در صورتی که آن کسب و کار ها پرداخت از طریق سرویس پرداخت گوگل را بپذیرند) خرج کنند. همانطور که بالاتر گفته شد، این خدمت توسط فناوری ارتباط از نزدیک (Near-Field Communication, NFC) حمایت می‌شوند. اگر یک کسب و کار در حال حاضر، پرداخت با سیستم پرداخت گوگل را نمی پذیرد، گوگل اخیراً برای این مورد هم یک کیف فیزیکی در قالب یک کارت را توسعه داده است. این کارت فیزیکی در اصل یک کارت اعتباری است که به بانک گوگل متصل می باشد. در ژانویه سال 2018، گوگل اعلام کرد که قصد ترکیب دو سیستم پرداخت خود، Android pay, Google wallet را در یک سرویس واحد تحت عنوان (Google pay) دارد. با این سرویس، کاربران امکان ذخیره اطلاعات پرداخت خود در حساب گوگل و امکان انجام خرید در هر جایی که خرید محصولات گوگل موجود است (Chrome Android, YouTube)، به کاربران می دهد.

اپلیکیشن غیرمتمرکز dapp چیست؟

کاربران اینترنت به‌تنهایی داده‌هایی که در وب‌سایت‌های امروزی به‌اشتراک می‌گذارند را کنترل نمی‌کنند. اتریوم از این حیث منحصربه‌فرد است زیرا تلاش می‌کند تا از طریق بلاک ‌چین مشکلات اینترنت را رفع کرده و اپلیکیشن‌های غیرمتمرکز را به وجود بیاورد. اتریوم مانند یک اپ استور غیرمتمرکز ‌عمل می‌کند زیرا هر شخص با استفاده از آن می‌تواند اپ‌های خود را منتشر کند.

اگر به طور اتفاقی با دیجی کوینر آشنا شده‌اید و هیچ اطلاعاتی در مورد اتریوم ندارید پیشنهاد می‌کنیم قبل از مطالعه ادامه مطلب، مقاله «اتریوم چیست؟» را مطالعه نمایید.

برخلاف اپ‌های امروزی مانند جی‌میل یا اوبر، اتریوم به‌هیچ واسطه‌ای برای مدیریت اطلاعات کاربران نیاز ندارد و آن‌ها را مستقیماً به یکدیگر متصل می‌کند. به‌عنوان مثال، با استفاده از این طرح می‌توان توییتر غیرمتمرکزی را ایجاد کرد که در برابر سانسور مقاوم باشد. هنگامی که پیامی را در بلاک‌ چین منتشر می‌کنید، نه شما و نه حتی شرکتی که این سیستم میکروبلاگینگ را طراحی کرده، نمی‌تواند آن را پاک کند. از آنجایی که dapp مفهوم جدیدی در حوزه فناوریست، تعریف خاصی برای آن وجود ندارد. دو مورد از ویژگی‌های dapps آن است که این اپ‌ها متن‌ باز‌ بوده و دارای نقطه ضعفی نیست.

برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد بلاک چین می‌توانید از مطلب آموزشی «بلاک چین چیست؟» دیدن نمایید.

انواع اپلیکیشن غیرمتمرکز

با استفاده از این فناوری، ممکن است طرفداران اتریوم فکر کنند که قابلیت غیرمتمرکز کردن همه چیز را دارند. اما اپلیکیشن‌هایی که کاربران می‌توانند با استفاده از پلتفرم محاسباتی ایجاد کنند کمتر از چیزیی است که دیگران فکرش را می‌کنند. براساس اوراق سفید اتریوم، برنامه‌های غیرمتمرکز به سه دستهٔ کلی تقسیم می‌شود: اپ‌هایی که پول را مدیریت می‌کند، اپ‌هایی که در آن‌ها پول دخیل است اما پول تنها معیار آن نیست و اپ‌هایی که شامل سیستم رأی‌گیری و حاکمیتی است.

اپلیکیشن غیرمتمرکز dapp چیست؟

در اپ‌های نوع اول کاربر ممکن است برای انجام معاملات اتر دریافت یا ارسال کند و همچنین از آن به‌عنوان روشی برای عقد قرارداد با کاربر دیگر استفاده ‌کند. این کار با استفاده از گره‌های کامپیوتری شبکهٔ اتریوم انجام می‌شود.

قراردادهای هوشمند اتریوم چگونه عمل می‌کند؟

نوع دوم این اپ‌ها، پول را با اطلاعات خارج از بلاک‌ چین ترکیب می‌کند. به‌عنوان مثال، یک اپلیکیشنِ بیمهٔ محصولاتِ کشاورزی را در نظر بگیرید که نیازمند دریافت اطلاعات آب‌وهوای بیرون است. اگر کشاورز این بیمه را خریداری کند و طی این مدت خشک‌سالی رخ دهد، خسارت این کار به‌صورت خودکار به او پرداخت خواهد شد. برای اجرای این برنامه، قراردادهای هوشمند باید به اوراکل اتکا کنند. اوراکل‌ چیزی است که اطلاعات به‌روزرسانی شده را به برنامه می‌دهد. با این تفاسیر باید بگوییم که برخی توسعه‌دهندگان نسبت به اجرای این موارد با استفاده از روش غیرمتمرکز بدبین هستند.

برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد قرارداد هوشمند می‌توانید از مطلب آموزشی «قرارداد هوشمند چیست؟» دیدن نمایید.

اپلیکیشن غیرمتمرکز dapp چیست؟

اگر بیت ‌کوین توانسته از دست مقامات مالی خلاص شود، آیا می‌توان همین کار را برای شرکت‌ها و سایر سازمان‌ها نیز انجام داد؟ سازمان‌های خودگردان غیرمتمرکز (DAO) یکی از اهداف محبوب هستند. هدف این کار ایجاد یک شرکت بدون رهبر است و در ابتدای کار اختیارات هر شخص توسط برنامه مشخص می‌شود و سپس اعضا به قوانین حاکم رأی می‌دهند.

به انتهای مقاله «اپلیکیشن غیرمتمرکز dapp چیست؟» رسیدیم، برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد DAO می‌توانید از مطلب آموزشی «DAO چیست؟» دیدن نمایید.

اسیلاتور در تحلیل تکنیکال چیست؟

یک اسیلاتور (Oscillator) ابزار تحلیل تکنیکالی است که باندهای بالایی و پایینی بین دو حد نهایی مقادیر قیمتی می‌سازد و این ابزارها سپس یک اندیکاتور روند (trend indicator) می‌سازد که با توجه به این باندها، نوسان می‌کنند. معامله‌گران از اندیکاتور روند برای کشف شرایط خرید افراطی و فروش افراطی کوتاه‌مدت در بازار استفاده می‌کنند. زمانی که اسیلاتور به محدوده فوقانی خود نزدیک می‌شود، تحلیل تکنیکال نشان می‌دهد که دارایی مدنظر در وضعیت افراط خرید (overbought) قرارگرفته است و زمانی که اسیلاتور به محدوده پایینی خود برسد، تحلیل‌گران تکنیکال آن دارایی را در وضعیت افراط فروش (oversold) قرار می‌دهند.

برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد تحلیل تکنیکال می‌توانید از مطلب آموزشی «تحلیل تکنیکال چیست؟» دیدن نمایید.

نکات کلیدی:

  • اسیلاتور‌ها، اندیکاتورهای شتاب قیمتی هستند که در تحلیل تکنیکال مورد استفاده قرار می‌گیرند. در نظر داشته باشید که نوسان این اندیکاتور در بین باند بالایی و باند پایینی محصورشده است.
  • زمانی که اسیلاتور به باندهای بالایی و یا پایینی خود می‌رسد، سیگنال افراط خرید و یا افراط فروش در بازار را برای معامله‌گران صادر می‌کند.
  • از اسیلاتور‌ها معمولاً در کنار اندیکاتورهایی مانند میانگین‌های متحرک استفاده می‌شود تا برای شکست‌های قیمتی و یا بازگشت روند سیگنال صادر کنند.

برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد میانگین متحرک می‌توانید از مطلب آموزشی «میانگین متحرک در تحلیل تکنیکال چیست؟» دیدن نمایید.

اسیلاتور‌ها چگونه کار می‌کنند؟

اسیلاتور‌ها معمولاً در کنار دیگر اندیکاتورهای تکنیکالی برای تصمیم‌گیری صحیح معاملاتی مورد استفاده قرار می‌گیرند. تحلیل‌گران بیشترین میزان کارایی اسیلاتور‌ها را زمانی می‌دانند که در یافتن روند سهام یک شرکت با مشکل روبه‌رو شوند. مثلاً زمانی که سهام یک شرکت در وضعیت افقی (بدون روند) معامله می‌شود. معمول‌ترین انواع اسیلاتور‌ها اسیلاتور استوکاستیک (stochastic oscillator)، شاخص قدرت نسبی (Relative Strength Index – RSI)، شاخص تغییرات (Rate of Change – ROC) و اندیکاتور شاخص جریان پول (Money Flow Index – MFI) می‌باشند. در تحلیل تکنیکال، سرمایه‌گذاران اسیلاتور‌ها را یکی از مهم‌ترین ابزارهای تکنیکالی می‌داند. اما ابزارهای تکنیکالی دیگری نیز در بهبود معاملات به معامله‌گران کمک می‌کنند. از این دسته ابزارها و مهارت‌ها می‌توان به دیگر اندیکاتورهای تکنیکالی و یا مهارت‌های خوانش نمودار اشاره کرد.

برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد اندیکاتور شاخص قدرت نسبی می‌توانید از مطلب آموزشی «اندیکاتور شاخص قدرت نسبی چیست؟» دیدن نمایید.

اسیلاتور در تحلیل تکنیکال چیست؟

اگر یک سرمایه‌گذار بخواهد از یک اسیلاتور استفاده کند باید دو مقدار را انتخاب کرده، اسیلاتور را در بین آن دو قرار داده و با نوسانات اسیلاتور، یک اندیکاتور روند (trend incdicator) بسازد. سرمایه‌گذاران از اندیکاتور روند برای پیدا کردن وضعیت کنونی بازار برای یک دارایی خاص استفاده می‌کنند. زمانی که سرمایه‌گذار متوجه حرکت اسیلاتور به سطوح بالای خود می‌شود، دارایی را در وضعیت افراط خرید خواهد دید. در سناریویی متضاد، زمانی که اسیلاتور به محدوده پایینی خود حرکت کند، سرمایه‌گذار وضعیت دارایی را فروش افراطی خواهد دانست.

مکانیسم عملکرد یک اسیلاتور

در تحلیل تکنیکال، سرمایه‌گذار، اسیلاتور را با استفاده از یک مقیاس درصدی – از صفر تا صد – اندازه‌گیری می‌کند. در محاسبات مربوط به اسیلاتور از قیمت بسته شدن (close price) میله‌ها یا کندل‌های استفاده می‌شود. برای محاسبه اسیلاتور، معامله‌گران از ابزارها و تکنیک‌های زیادی برای دست‌کاری و تعدیل چندین میانگین متحرک استفاده می‌کنند. زمانی که بازار در یک محدوده خاص قرارگیرد، اسیلاتور نوسانات قیمت را دنبال کرده و در صورت گذر از محدوده 70% یا 80%، وضعیت دارایی را «خرید افراطی» نشان می‌دهد و به ما می‌گوید که یک موقعیت معاملاتی فروش (sell opportunity) وجود دارد. در وضعیت افراط شاهد موقعیت‌های مناسب خریدی در بازار هستیم. وضعیت افراط فروش زمانی شکل می‌گیرد که اسیلاتور به محدوده‌ای پایین‌تر از 20% یا 30% درصد، نزول کند و این وضعیت نشان‌دهنده موقعیت خرید می‌باشد.

تا زمانی که قیمت دارایی در محدوده تعیین شده باقی بماند، سیگنال نیز اعتبار خود را حفظ خواهد کرد. با این حال، زمانی که شکست قیمتی (price breakout) انجام شود ممکن است سیگنال‌های صادرشده گمراه کننده باشد. تحلیل‌گران شکست قیمتی را به دو صورت تفسیر می‌کنند. در حالت اول شکست قیمتی را تنظیم مجدد بازار در یک محدوده معین دانسته و در حالت دوم، این شکست را شروع یک روند جدید به شمار می‌آورند. در حین یک شکست قیمتی، ممکن است اسیلاتور برای مدت زمانی طولانی در وضعیت خرید افراطی و یا فروش افراطی قرار بگیرد.

برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد روند می‌توانید از مطلب آموزشی «روند در تحلیل تکنیکال چیست؟» دیدن نمایید.

تحلیل‌گران تکنیکال اسیلاتور‌ها را در بازارهای افقی (sideways markets) استفاده می‌کنند. آن‌ها کارایی این ابزار را در چنین بازارهایی بهتر دانسته و از آن‌ها در کنار دیگر اندیکاتورهای تکنیکال جهت یافتن روند بازار استفاده می‌کنند. برای مثال، یک اندیکاتور تقاطع میانگین‌های متحرک (moving average crossover indicator) می‌تواند برای تعیین وضعیت روند بازار و پاسخ به این پرسش که «آیا بازار در حال حاضر در روند قرار دارد یا خیر؟» مورد استفاده قرار بگیرد. زمانی که تحلیل‌گران از عدم وجود روند در بازار مطمئن شوند آنگاه سیگنال‌های اسیلاتور‌ها کاربردی‌تر و اثربخش‌تر خواهند بود.

قبل از سرمایه گذاری در بازار رمز ارزها می بایست چه چیزهایی بدانید؟

زمانی که سخن از رمزارزها به‌میان می‌آید، یکی از بزرگترین‌ چالش‌های ایجاد شده برای برخی از سرمایه‌گذاران گرفتار نشدن در حواشی و جنجال بازار رمزارزها می‌باشد. رمز ارزها در سبد سرمایه گذاری بسیاری از سرمایه‌گذاران جایگاه ویژه‌ای یافته است. با توجه به این موضوع، تحلیل‌گران نسبت به ماهیت ناپایدار و غیرقابل پیش‌بینی این بازار به سرمایه‌گذاران هشدار داده‌اند.

اگر به طور اتفاقی با دیجی کوینر آشنا شده‌اید و هیچ اطلاعاتی در مورد رمز ارز ندارید پیشنهاد می‌کنیم قبل از مطالعه ادامه مطلب، مقاله «رمز ارز چیست؟» را مطالعه نمایید.

اگر قصد ورود به بازار رمزارزها و سرمایه گذاری در آن را دارید، مانند هر سرمایه گذاری دیگر، قبل از تحویل هرگونه پول می بایست تحقیق کنید. در بخش بعدی به بررسی مواردی که می بایست قبل از سرمایه گذاری در بازار رمزارزها بدانید می‌پردازیم.

بپرسید چرا؟

شاید مهمترین سؤالی که می بایست قبل از سرمایه‌گذاری رمز ارزی بپرسید این است که چرا می‌خواهید این کار را انجام دهید. در این مرحله ده‌ها هزار فرصت سرمایه‌گذاری در دسترس است. در مقایسه با بازار رمز ارزها، بسیاری از این فرصت‌ها، معاملاتی باثبات بیشتر و ریسک کمتر پیشنهاد می‌کنند. آیا به دلیل روند دیوانه‌وار بازار رمزارزها به آن علاقمند شده‌اید؟ یا به دلیل قانع‌کنندهٔ دیگری قصد سرمایه گذاری در یک یا چند توکن دیجیتالی به‌خصوص را دارید؟ البته سرمایه‌گذاران مختلف اهداف شخصی سرمایه گذاری مختلفی از ورود به این بازار متصور بوده و ممکن است کاوش در فضای رمز ارزها برای برخی افراد نسبت به دیگران معقول‌تر بوده و معنی بیشتری داشته باشد.

صنعت رمز ارزها را درک کنید

به‌ویژه برای افرادی که تازه به عرصهٔ رمز ارزها ورود پیدا کرده‌اند، قبل از سرمایه گذاری می بایست نحوهٔ کار دنیای رمز ارزها را درک کنند. این افراد می بایست زمانی را جهت یادگیری ارزهای مختلف پیشنهادی صرف کنند. با وجود صدها سکه و توکن مختلف در دسترس، این موضوع اهمیت دارد که به دنبال بزرگترین نام‌ها در دنیای رمز ارزها نظیر بیت‌کوین، اتریوم و لایت کوین بروید. همچنین به بررسی فناوری بلاک چین پرداخته تا بتوانید درک کنید که این جنبه از دنیای رمز‌ ارزها چگونه عمل می‌کند.

برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد بیت کوین می‌توانید از مطلب آموزشی «بیت کوین چیست؟» دیدن نمایید.

قبل از سرمایه گذاری در بازار رمز ارزها می بایست چه چیزهایی بدانید؟

اگر دانش رایانه‌ای یا پیش‌زمینه برنامه‌نویسی ندارید، احتمالاً برخی از جنبه‌ها و مفاهیم فناوری بلاک چین به‌عنوان چالشی برای شما مطرح خواهد شد که می بایست به تجزیه‌وتحلیل آن بپردازید. مهمتر از همه، زمانی که رمزارزهای بالقوه را برای سرمایه گذاری مشخص کردید، به بررسی چگونگی استفاده از فناوری بلاک‌چین و اینکه این فناوری چه چیزی را ارائه می دهد که متفاوت از بقیه چیزهای موجود در این زمینه است بپردازید. با درک بهتر رمز ارزها به‌عنوان یک گروه و همچنین درک گسترده‌تر فناوری بلاک چین، شما به‌طور کامل قادر به تعیین این موضوع خواهید بود که آیا یک فرصت سرمایه گذاری بالقوه ارزشمند است یا خیر.

برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد بلاک چین می‌توانید از مطلب آموزشی «بلاک چین چیست؟» دیدن نمایید.

گزارش رسمی دولتی و اخبار دهان به دهان

از آنجایی که فضای رمز ارزها یک فضای جدید است، همه چیز در این بازار خیلی سریع توسعه می‌یابد. بخشی از دلیل این موضوع آن است که در این فضا انجمنی بسیار فعال از سرمایه‌گذاران و علاقه‌مندان رمز ارزها وجود دارند که به‌صورت شبانه‌روزی با یکدیگر در ارتباط هستند. به این انجمن وصل شوید تا حواشی و همهمه‌های در جریان این بازار را بیاموزید. با وجود اینکه Reddit به هستهٔ مرکزی علاقه‌مندان رمز ارزها تبدیل شده است اما انجمن‌های آنلاین دیگری که در آن‌ها شاهد بحث‌های فعال و دائمی در زمینهٔ رمز ارزها هستیم نیز وجود دارند.

ویژگی‌های خود یک رمز ارز (یا پروژه‌های مرتبط) مهمتر از اخبار دهان به دهان هستند. زمانی که قصد یک سرمایه گذاری (مرجع) را دارید، زمان خود را صرف یافتن گزارشات رسمی دولتی کنید. هر پروژه رمز ارزی می بایست دارای یک گزارش رسمی دولتی بوده و این گزارش می بایست به‌راحتی در دسترس باشد (در صورت در دسترس نبودن، بدانید این رمزارز نوعی اعلام جنگ و مخالفت است). گزارش رسمی دولتی را با دقت بخوانید. این گزارش می بایست همه‌چیز را در مورد اینکه توسعه‌دهندگان پروژه چه قصدی دارند از جمله چارچوب زمانی، یک نمای کلی از پروژه و ویژگی‌های آن به شما بگوید. اگر گزارش رسمی دولتی محتوی داده‌ها و جزئیات ویژگی‌های پروژه نباشد، آنگاه این پروژه به‌عنوان یک پروژه منفی در نظر گرفته می‌شود. گزارش رسمی دولتی، فرصتی برای تیم توسعه است که چه کسی، چه چیزی، چه زمانی و چرا پروژه خود را معرفی کنند. اگر مطلبی در گزارش رسمی دولتی ناقص یا گمراه‌کننده باشد، این ممکن است گویای مسائل و مشکلات خود پروژه باشد.

زمان‌بندی یک موضوع کلیدی است

زمانی که شما احساس کردید قصد سرمایه گذاری در صنعت رمز ارز را داشته و به لطف تحقیقات پیوسته و با پشتکار خود یک یا چند پروژه را جهت سرمایه گذاری تعیین کردید، مرحلهٔ بعد، زمان انجام سرمایه گذاری است. دنیای رمز ارزها به سرعت حرکت کرده و به دلیل ماهیت نوسانی و ناپایدار خود شناخته می‌شود. به‌عبارت دیگر، خرید یک رمز ارز جدید و داغ قبل از معروف شدن و افزایش ارزش آن ممکن است باعث شود تا سرمایه‌گذاران به همان اندازه به سرعت حرکت کرده و وارد بازار آن رمز ارز به‌خصوص شوند. رمز ارزها تمایل به پیروی و تبعیت از الگوهای قیمتی خاص گرایش دارند. در بین رمز ارزها، بیت کوین به‌عنوان لیدر شناخته می‌شود. این رمز ارز به پیروی از خط سیر اصلی خود تمایل دارد. خبرهایی نظیر هک صرافی، کلاهبرداری یا دست‌کاری قیمت، قطعاً می‌تواند منجر به ارسال موج شوک در حوزهٔ رمز ارزها شود. بنابراین به‌طور گسترده نسبت به رویدادهای در حال جریان در این فضا مراقب باشید.

در ‌آخر به‌یاد داشته باشید که فضای رمز ارزها یک محیط به‌شدت سوداگرانه است. به‌ازای وجود سرمایه‌گذارانی که یک شب میلیونر شده‌اند، سرمایه‌گذاران بسیار دیگری پول‌های خود را وارد حوزه توکن‌های مجازی کرده و بعداً آن پول را از دست داده‌اند. سرمایه گذاری در صنعت رمز ارزها به‌معنای پذیرش ریسک است. با انجام تکالیف و وظایف خود قبل از سرمایه گذاری جهت دستیابی به بهترین فرصت‌های موفقیت به خود کمک کنید.

محرک های‌ اقتصادی چه هستند؟

محرک های اقتصادی  (Economic Stimulus) اعمالی هستند توسط دولت‌ها انجام می‌شوند تا بخش خصوصی اقتصادی کشور را به فعالیت و تولید بیشتر با استفاده از سیاست‌های پولی طبق ایده‌های اقتصاد کینزی (Keynesian Economics) ترغیب نمایند.

واژه محرک های اقتصادی بر پایه اصطلاح زیست‌شناسی «محرک‌ها و پاسخ‌ها به محرک‌ها – Biological Process of stimulus and response» طراحی شده است. اما در این مثال، دولت با هدف دریافت پاسخ و عکس‌العمل از سمت بخش خصوصی اقتصاد (Private Sector) آنها را با استفاده از سیاست‌های مالی تحریک می‌کند.

محرک های اقتصادی معمولاً در دوران رکودی (Recession) مورد استفاده قرار می‌گیرند. سیاست‌هایی که به عنوان محرک های اقتصادی مورد استفاده قرار می‌گیرند شامل کاهش نرخ بهره، افزایش هزینه‌های دولتی و خرید با حجم بالا (Quantitative Easing) در بازارهای سرمایه می‌باشد.

نکات کلیدی:

  • محرک های اقتصادی به سیاست‌های مالی و پولی اشاره دارد که هدف از آنها دریافت واکنش از بخش خصوصی اقتصاد می‌باشد.
  • محرک های اقتصادی به عنوان تلاشی محافظه کارانه بر اساس سیاست‌های مالی و پولی انبساطی می‌باشند که هدف از آنها تعقیب کردن بخش خصوصی اقتصاد برای هزینه بیشتر برای جبران ضررهای تقاضای کل می‌باشد.
  • محرک های مالی بر اساس کم کردن هزینه‌ها و پایین آوردن میزان مالیات‌ها کار می‌کند. محرک های پولی نیز توسط بانک‌های مرکزی طراحی شده و ممکن است شامل کاهش نرخ بهره نیز باشد.
  • اقتصاددانان همچنان در مورد فایده استفاده از محرک های اقتصادی به صورت همزمان با یکدیگر بحث می‌کنند. آنها اعتقاد دارند که در بازه زمانی طولانی مدت، این محرک‌ها می‌توانند آسیب بیشتری نسبت به سودی که در کوتاه مدت ایجاد می‌کنند؛ به بازار بزنند.

فیلم

درک مفهوم محرک های اقتصادی

مفهوم کلی محرک های اقتصادی بیشتر به تئوری‌های قرن بیستم اقتصاددان مشهور جان مِینارد کینز (John Maynard Keynes ) و شاگرد او ریچارد‌ کان (Richard Kahn) مربوط می‌شود که این ایده‌ها در مورد مفهوم ضریب مالی (Fiscal Multiplier) بودند.

در دوران رکود، بر اساس اقتصاد کینزی، شاهد استمرار کمبود تقاضای کل خواهیم بود. ممکن است که این اقتصاد خودش را ترمیم نکند و به جای آن به سطح تعادلی جدیدی با نرخ بیکاری بالاتر (Unemployment Rate)، خروجی پایین‌تر (Lower output)، و یا نرخ رشد پایین‌تری برسد.

تقاضا در بازارهای مالی به چه معناست؟

طبق این تئوری، به منظور مبارزه با رکود، دولت می‌تواند از سیاست‌های مالی انبساطی (که در اقتصاد کینزی تحت عنوان Monetarism و یا سیاست‌های پولی – Monetary Policy – از آن نام برده شده است) استفاده کند تا بتواند کسری‌های بخش خصوصی را جبران کرده و در کسب و کارها سرمایه‌گذاری نماید تا آنها را از حالت رکودی خارج کرده، بر مقدار تقاضای کل بیفزاید و همچنین نرخ بیکاری را کمتر کند.

محرک های مالی با سیاست‌های مالی و پولی انبساطی تفاوت دارند، زیرا آنها به طور خاص، هدف گذاری شده و محافظه‌کارانه طراحی شده اند. به جای استفاده از سیاست‌های پولی و مالی برای جایگزین کردن میزان هزینه‌های بخش‌های خصوصی، محرک های اقتصادی باعث کاهش درآمدهای دولت از طریق کم کردن میزان مالیات‌ها، پایین آوردن میزان نرخ بهره، و یا تخصیص اعتبارات جدید برای بخش‌های مختلف اقتصادی می‌شوند.

در این حالت اقتصاد از اثر ضریب مالی (Multiplier Effects) بهره می‌برد، و میزان مصرف و هزینه‌های سرمایه‌گذاری در بخش خصوصی به شکل غیر مستقیم جبران می‌شوند.

افزایش مصرف و هزینه‌های بخش خصوصی، خود باعث خروج اقتصاد از حالت رکودی می‌شود. این، حداقل در تئوری امکان پذیر است.

هدف از محرک های اقتصادی رسیدن به یک حالت تحریک – واکنش در اقتصاد می‌باشد. بنابراین طبق این حالت، بخش خصوصی اقتصاد می‌تواند بیشتر کارها را انجام دهد و به مبارزه با رکود مشغول گردد و از بسیاری از ریسک‌هایی که در صورت کسری بودجه دولت و استفاده از سیاست‌های مالی بسیار شدید به سراغمان می‌آمد بپرهیزد.

تحلیل مالی

چنین ریسک‌هایی شامل ابر تورم‌ها (Hyperinflation)، بدهی دولت، دولتی کردن صنایع، و یا ملی کردن آن‌ها (Nationalization) محسوب می‌گردند. با تحریک رشد بخش خصوصی اقتصاد، می­تواند با منجر شدن به رشد سریع­تر و کسب درآمد بیشتر در جامعه، باعث پرداخت تمام هزینه‌های انجام شده (با مالیات و … توسط بخش خصوصی تقویت شده) در دوران رکودی شود.

محرک های اقتصادی چه هستند؟

نکته مهم: (CARES (Coronavirus Aid, Relief, and Economic Security Act قانونی بود که توسط رئیس‌جمهور آمریکا در روز 27 مارس سال 2020 در ایالات متحده آمریکا تصویب شد.

طبق این قانون، این برنامه جهت جایگزین کردن هزینه‌های بخش‌های خصوصی اقتصاد در طی همه‌گیری ویروس کووید – 19 تعریف شده بود، البته این برنامه مالی و تزریق پول برای مدت زمانی محدود طراحی شده است.

در طی دوره چرخه‌های کسب و کاری معمولی، دولت‌ها سعی می‌کنند که سرعت و ترکیب رشد اقتصادی را با استفاده از ابزارهایی که در دست دارند تغییر دهند.

دولت‌های مرکزی، که شامل دولت فدرال ایالات متحده آمریکا می‌شوند؛ از ابزار سیاست‌های مالی و پولی جهت تحریک رشد استفاده می‌نماید. به طور مشابه، دولت‌های ایالتی نیز هر یک می‌توانند در پروژه‌هایی که باعث تحریک رشد بخش خصوصی می‌شود و سرمایه‌گذاری در آنها را بیشتر می‌کند سهیم شوند.

مشاور مالی

محرک های مالی اشاره به سیاست‌هایی دارند که توسط دولت‌ها بکار گرفته شده و شامل کاهش مالیات‌ها و یا کاهش قوانین نظارتی و یا افزایش هزینه‌های دولت به منظور تقویت هر چه بیشتر فعالیت‌های اقتصادی می‌باشند.

محرک های مالی از سویی دیگر، اشاره به فعالیت‌های بانک مرکزی دارند. از این فعالیت‌ها می‌توان به کاهش نرخ بهره و یا خرید سهام در بازارهای مالی اشاره نمود.

این فعالیت‌ها به منظور آسان­تر و ارزان­تر کردن دریافت وام جهت سرمایه‌گذاری انجام می‌شوند. یک پکیج محرک بازار نیز ترکیبی از سیاست‌های تحریک مالی و تحریک پولی بازار می‌باشد که توسط دولت‌ها طراحی شده و مورد استفاده قرار می‌گیرند تا بتوانند بازارها و اقتصادها را از وضعیتی که در آن گیر کرده اند خارج کنند.

ریسک‌های احتمالی مخارج محرک های اقتصادی

ایده های زیادی در مقابل به ایده‌های کینزی (Keynesian) وجود دارند. این ایده ها شامل مفاهیمی ‌مانند تعادل ریکاردی (Ricardian equivalence)، سیاست‌های سرمایه‌گذاری خارج از بخش‌های خصوصی (Crowding out of private Investment)، و این ایده که محرک های اقتصادی باعث به تعویق افتادن و یا منع رشد دوباره بخش‌های خصوصی می‌شوند، همگی در برابر ایده استفاده از محرک های اقتصادی قرار می‌گیرند.

تعادل ریک

انجام معاملات در صرافی بیت فینکس چگونه است؟

صرافی بیت فینکس (Bitfinex) یکی از معتبرترین و بزرگترین صرافی‌های رمزارز است که در سال 2012 در هنگ کنگ فعالیت خود را آغاز کرد. این صرافی به عنوان یکی از بزرگترین و بیشترین ارائه‌دهندگان خدمات معاملاتی شناخته می‌شود. مدت‌هاست که این صرافی از طریق ارائه پیشنهادات اهرم فارکس یا همان لوریج موفق به جذب مشتریان شده است .

به عنوان یکی از اولین پیشگامان ورود به این عرصه، صرافی بیت فینکس آسیب‌ها و مشکلات زیادی را تجربه کرده است تا بتواند در میان سایر صرافی‌ها متمایز شود. در آگوست سال 2016 میلادی این صرافی هک شد و 120,000 بیت‌کوین (به ارزش 72 میلیون دلار در آن زمان) از دست داد که این امر موجب کاهش مانده حساب کاربران این صرافی شد.

در ژوئن همان سال، صرافی بیت فینکس توسط کمیسیون معاملات آتی کالای ایالات متحده با جریمه‌های بیشتری مواجه شد.

با این حال، صرافی بیت فینکس برای کاربرانی که ادعا داشتند در این صرافی و در اثر هک رمزارز خود را از دست داده‌اند یک توکن منتشر کرد و خسارت مشتریان را جبران نمود.

برای امنیت بیت کوین‌های خود پیشنهاد می‌کنیم مقاله آموزشی «چگونه بیت کوین های خود را در برابر سرقت و هک حفاظت کنیم؟» را مطالعه نمایید.

در نتیجه این مداومت، بیت ‌فینکس موفق به کسب تعدادی رکورد در زمینه‌ی فعالیت‌های معاملاتی شد و معاملات روزانه خود را به 90 تا 500 میلیون دلار رساند. علاوه بر ارائه مجموعه‌ی قابل توجهی از رمزارزهای قابل معامله، این فعالیت‌ها باعث افزایش شدید نقدینگی این صرافی نیز گردید.

خوشبختانه صرافی بیت فینکس شرط داشتن حداقل سرمایه 10,000 دلار جهت ایجاد حساب کاربری را برای معامله‌گران حذف کرده است. بنابراین کاربران می‌توانند بدون داشتن مانده حساب، به این صرافی دسترسی پیدا کنند.

نحوه ثبت‌نام در صرافی بیت فینکس

انجام معاملات در صرافی بیت فینکس چگونه است؟

برای ثبت‌نام به وب‌سایت صرافی بیت فینکس (bitfinex.com) مراجعه کرده و با وارد کردن اطلاعات اولیه خود نظیر نام، آدرس ایمیل و پسورد دلخواه فرآیند ثبت‌نام را تکمیل کنید.

با تایید لینک ایمیل ارائه شده، فرآیند احراز حساب خود را به پایان رسانده و با پلتفرم این صرافی بیشتر آشنا شوید.

احراز هویت در صرافی بیت فینکس

در فرآیند ابتدایی ثبت‌نام به هیچ احراز هویتی نیاز نبوده و امکان ارسال وجوه به حساب وجود داشت. اما برای استفاده از این پلتفرم نقدینگی شما می‌بایست به 10,000 دلار می‌رسید. همین امر باعث می‌شد تا استفاده از صرافی به سرمایه‌گذاران کلان محدود شود.

فرآیند احراز هویت یک فرآیند ساده است اما به هرنوع مستندات قانونی، مانند نام، آدرس فعلی و گواهینامه رانندگی به منظور تایید هویت شما نیازمند است.

توجه: فرآیند احراز هویت ممکن است تا 48 ساعت به طول بیانجامد.

زمانی که ثبت‌نام کردید و وارد حساب کاربری خود شدید ممکن است بخواهید فرآیند احراز هویت دو عاملی را راه‌اندازی کنید. این فرآیند به ازای هر بار ورود یک کد از گوشی هوشمند شما درخواست می‌کند. این کار باعث می‌شود تا یک لایه امنیتی برای شما ایجاد شود.

امنیت صرافی بیت فینکس

انجام معاملات در صرافی بیت فینکس چگونه است؟

گزینه امنیت ‌”Security” را در گوشه بالای سمت راست صفحه نمایش خود یافته و سپس در صفحه جدید احراز هویت دو عاملی “Two-Factor Authentication” را پیدا کنید. این بخش شما را به کد QR هدایت می‌کند. شما می‌توانید با استفاده از اپلیکیشن احراز هویت گوگل (Google Authenticator) این کد را اسکن کرده و وارد حساب خود شوید.

انجام معاملات در صرافی بیت فینکس چگونه است؟

پس از تکمیل این فرآیند، یک لینک جهت تایید و نهایی کردن احراز هویت دو عاملی به ایمیل شما ارسال خواهد شد.

اکنون شما می توانید مقداری سرمایه جهت معامله به حساب خود واریز و ذخیره کنید.

واریز وجوه در صرافی بیت فینکس

انجام معاملات در صرافی بیت فینکس چگونه است؟

بر روی گزینه کیف پول “Wallets” که در گوشه بالای سمت راست صفحه نمایش شما قرار گرفته کلیک کنید. در اینجا شما می‌توانید لیستی از دو دارایی در دسترس جهت واریز یا برداشت را مشاهده کنید. از آنجایی که حساب شما جدید است تنها می‌توانید به بیت ‌کوین دسترسی داشته باشید.

در این مثال، ما تصمیم گرفتیم بخشی از بیت‌ کوین را به کیف پول خود منتقل کنیم. برای این کار بر روی گزینه پیکان رو به پایین تحت عنوان “Deposit/Withdrawals” کلیک کنید.

انجام معاملات در صرافی بیت فینکس چگونه است؟

با این کار شما به صفحه جدیدی هدایت شده که در آن هر زمان که بخواهید می‌توانید آدرس منحصر بفرد کیف‌پول خود را ایجاد کنید.

انجام معاملات در صرافی بیت فینکس

زمانی که وجوه را از طریق کیف‌پول یک صرافی دیگر و یا از طریق انتقال بانکی به حساب خود واریز کردید، بر روی گزینه دارایی مورد نظر (همراه با یک لیست) که در سمت چپ صفحه نمایش نشان داده شده است، کلیک کنید.

انجام معاملات در صرافی بیت فینکس چگونه است؟

در اینجا لیستی از جفت‌های دلاری در دسترس جهت معامله برای شما ارائه شده است. به عنوان مثال اگر قصد خرید بیت کوین یا همان BTC را دارید، بر روی گزینه “BTC” کلیک کرده و پس از آن به رابط معاملاتی هدایت خواهید شد.

انجام معاملات در صرافی بیت فینکس چگونه است؟

در این صفحه معاملاتی و در سمت چپ آن، شما می‌توانید نمودار قیمت ارز، لیست سفارشات، دکمه‌های سفارش و لیستی از سایر ارزهای موجود در بازارهای بیت ‌کوین را مشاهده کنید.

مقدار بیت ‌کوینی که قصد خرید آن را دارید انتخاب کنید. در این مثال ما عدد “1” را در فیلد مقدار انتخاب می‌کنیم. پس از آن گزینه “Market” را از منوی کشویی انتخاب کرده و بر روی گزینه “Exchange Buy” کلیک کنید. اکنون اولین بیت ‌کوین خود از صرافی بیت فینکس و با قیمت بازار خریداری کرده‌اید!

در این پلتفرم چند گزینه معاملاتی کاملا متفاوت از جمله تعیین یک دستور توقف (Stop-limit) وجود دارد. بسته به عبور قیمت از یک آستانه مشخص، این گزینه شروع به خرید/فروش می‌کند.

سفارش دستور توقف، یک معامله شرطی در طول یک چارچوب زمانی است. به عنوان مثال، فرض کنید اکنون یک دارایی با قیمت 15 دلار در حال معامله می‌باشد. در صورت رسیدن قیمت به 14 دلار سفارش شما به قیمت 13 دلار به فروش می‌رسد.

اگر Stop price را 19 دلار و Limit price را 28 دلار تعیین کنید، می‌توانید یک سفارش Stop-Limit تنظیم کنید. در این صرافی معاملات مارجین نیز وجود داشته که به شما اجازه می‌دهد تا با استفاده از رمزارز خود به عنوان وثیقه، مقداری بیشتری از دارایی خود قرض/وام بگیرید. به این شیوه کار لوریج (Leverage) نیز گفته می شود.

معاملات مارجین به معنای قرض گرفتن پول از یک کارگزاری یا صرافی جهت خرید دارایی/سهام است.

با وجود اینکه معاملات مارجین احتمال جذب سود بیشتری در مقایسه با معاملات سنتی دارند، ولی به همان میزان ریسک بیشتری نیز دارد.

برداشت وجه از صرافی بیت فینکس

کار برداشت وجوه کار ساده‌ای است. زمانی که تصمیم به برداشت سود یا بستن پوزیشن خود دارید و یا قصد خارج کردن وجوه از صرافی بیت فینکس را دارید، بر روی گزینه “Withdraw” که در گوشه بالای سمت راست صفحه نمایش شما نشان داده شده است کلیک کرده و از لیست رمزارزهای ارائه شده، رمزارزی را که در این پلتفرم با آن به معامله پرداخته‌اید، انتخاب کنید.

انجام معاملات در صرافی بیت فینکس چگونه است؟

در این حالت، ما معاملات خود را با بیت ‌کوین انجام داده و تصمیم گرفتیم که زمان دریافت سود دو درصدی فرارسیده است.

در این لیست بیت ‌کوین را انتخاب کرده و آدرس کیف‌پول جداگانه دیگری که متعلق به خودمان است را وارد می‌کنیم.

بهترین کیف پول‌ های بیت کوین

اگر صرافی دچار مشکل شود گاها ممکن است این فرآیند یک هفته طول بکشد. اخیرا در یکی از مشکلات به وجود آمده برای این صرافی، فرآیند برداشت وجه در طی 5 روز دچار محدودیت‌هایی شده بود.

نکته: اگر قصد ارسال وجوه از صرافی به یک کیف‌پول جداگانه دیگر را دارید، لایت‌کوین و XRP سرعت‌ انتقال بالاتری را به شما ارائه می‌دهند.

مزایا و معایب صرافی بیت فینکس

مزایا

  •  بیت ‌فینکس یک صرافی رسمی است که معمولا از حجم معاملات بالایی برخوردار است.
  • این صرافی دارای یک پلتفرم بسیار بصری و آسان جهت پیمایش بوده و کاربران به راحتی به بخش‌های مختلف هدایت می‌شوند. همچنین این پلتفرم در رابط کاربری خود از بسیاری از صرافی‌های بزرگ تقلید می‌کند. همین امر موجب سهولت در ستفاده از این پلتفرم می‌شود.
  • این صرافی معاملات لوریج را ارائه می‌دهد. با در نظر گرفتن ریسک موجود در این نوع معاملات می‌توان گفت که این ویژگی می‌تواند هم جزو مزایا و هم جزو معایب این صرافی باشد.

معایب

  • برای استفاده از این پلتفرم می‌بایست حداقل 10,000 دلار نقدینگی در حساب کاربری خود داشته باشید.
  •  اتفاقات اخیر باعث بروز شک و تردید در بین جوامع معاملاتی رمزارزها شده و همین امر صحت و اصالت این صرافی را زیر سوال برده است.
  •  گاهی اوقات معاملات انجام شده در این صرافی (مانند معاملات بیت‌ کوین) از نظر ارزش 309 دلار با معاملات انجام شده در صرافی‌های دیگر تفاوت دارد. همچنین معاملات انجام شده در این صرافی در مقایسه با سایر صرافی‌ها با قیمتی بالاتر از حد معمول انجام می‌شود.

برای آموزش کار کردن با دیگر صرافی‌ها از «صرافی رمزارزها» دیدن نمایید. در این صفحه به معرفی و نحوه کار با دیگر صرافی‌ها به طور کامل پرداخته‌ایم.

دیوید مارکوس – مدیر بخش کالیبرا در فیسبوک

«هنگامی که حدود شش ماه قبل این سفر را آغاز کردیم، کلیّت ایده صرفاً بر این اساس نبود که کارها را به یک شیوه خاص انجام بدهیم، بلکه بیشتر می‌خواستیم به اجماع برسیم و راه‌حلی برای یک مشکلِ غیرقابل قبول بیابیم – یعنی، 1.7 میلیارد انسانی که درحال حاضر از خدمات بانکی محروم‌اند، و آن یک میلیارد دیگر که به ناحق از آن برخوردارند.»

زندگینامه:

دیوید مارکوس، که متولد پاریس و بزرگ‌شده‌ی ژنو است، در سِمت‌های اجراییِ شرکت‌های فناوری بین‌المللی، مانند پی پال و فیسبوک به فعالیت پرداخته است. پیش از یورش به صنعت رمزارزها، مارکوس از مدتها قبل در میان نخبگان سیلیکون ولی به عنوان یکی از مدافعان بیت کوین مشهور بود. همزمان با مدیریت کارهای عملیاتی مسنجر فیسبوک، زاکربرگ، مارکوس را تشویق کرد که هدایت تیم تحقیق و توسعه‌ی فیسبوک در حوزه بلاک چین و رمزارزها را به عهده بگیرد، این درنهایت به پیدایش پروژه جنجالی لیبرا منجر شد.

برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد بیت کوین می‌توانید از مطلب آموزشی «بیت کوین چیست؟» دیدن نمایید.

سال 2019 برای مارکوس:

درحالیکه شایعات زیادی پیرامون پروژه رمزارز بی‌سروصدای فیسبوک در گردش بود، جزئیات زیادی تا قبل از نیمه ماه ژوئن، و رونمایی از لیبرا در دست نبود -لیبرا، رمزارزی است که پشتوانه‌اش توسط دارایی‌های اندوخته‌ی کنسرسیومی از کمپانی‌هایی در اقصی نقاط جهان تامین می‌شود. این خبر به سرعت از سوی دولت آمریکا بدلیل ترس از سابقه فیسبوک در ارتباط با داده‌های کاربران، اثرگذاری بر امور بین‌المللی و واژگون‌سازی احتمالی جایگاه دلار به عنوان یک اندوخته ارزی جهانی با واکنش تدافعی مواجه شد.
در ماه جولای، مارکوس برای شهادت دادن به کمیته‌ی خدمات مالی مجلس ایالات متحده آمریکا فراخوانده شد تا به سؤالاتی پیرامون طراحی این ارز دیجیتال، تمهیدات مرتبط با حریم خصوصی و سایر موضوعات پاسخ بدهد. او مدبرانه به سدّی از سوالات پاسخ داد. درحالیکه شبکه آزمایشی لیبرا و کیف پول کالیبرا زنده هستند، این پروژه با توجه به دست اندازهای عظیم قانونی و تردیدها متوقف مانده است.

پیش‌بینی کوین‌تلگراف برای سال 2020 چیست:

رونمایی از پروژه لیبرای فیسبوک موجب شد تا گفت و گویی در سطح بین‌المللی درباره نقش ارزهای دیجیتال در جامعه به راه بیافتد. در پی این اعلان، برخی از قدرتمندترین کشورهای جهان ابتکار عمل را به دست گرفته و تحقیق و توسعه پیرامون چارچوبی برای ارزهای دیجیتال بانک مرکزی‌ یا حتی ساخت رمزارز مخصوص به خود را (آنچنان که چین مبادرت به این کار نمود) آغاز کردند.

دیوید مارکوس – مدیر بخش کالیبرا در فیسبوک

با وجود این که لیبرا خود در حالت برزخی به سر می‌برد، و مشغول ارزیابی و تطبیق با فضای قانونگذاری آمریکا است، در ماه ژانویه 2020، انجمن اقتصاد جهانی در اجلاس داووس از تشکیل کنسرسیوم جهانی برای اداره ارزهای دیجیتال خبر داد، ائتلافی متشکل از رهبران جهان، سیاستگذاران، و سرمایه‌گذاران، که مارکوس نیز عضوی از آن است. این کنسرسیوم تازه تأسیس به پی‌ریزی سیاست‌های بادوام و شفاف برای دارایی‌های دیجیتال در اقتصاد جهانی اختصاص دارد. با ورود دولت‌ها و سازمان‌ها به معرکه، فضای ارز دیجیتال به زودی بسیار جالب خواهد شد. ما پیش‌بینی می‌کنیم که لیبرا و مارکوس در کانون تمامی این وقایع قرار داشته باشند.

صندوق‌های سرمایه گذاری چیست؟

صندوق‌های سرمایه گذاری (Fund)، مقادیری از پول به‌مانند یک استخر پول می‌باشند که می‌تواند به جهت استفاده برای یک منظور خاص تخصیص داده شوند. یک صندوق سرمایه گذاری همچنین می‌تواند به هر دلیلی تأسیس گردد، این دلیل‌ها می‌توانند شامل موارد زیر باشند: شهرداری شهری به دنبال جمع‌آوری سرمایه به منظور یک مرکز مدنی جدید در شهر می‌باشد و یا یک کالج قصد دارد تا مقداری مبلغ را به‌عنوان بورسیه کنار بگذارد و یا حتی یک کمپانی بیمه که قصد دارد مقدار مبلغی را برای پرداخت ادعاهای مشتریان کنار بگذارد.

نکات کلیدی:

  • صندوق‌های سرمایه گذاری، یک صندوق از پول مانند یک استخر پول (Pool of money) می‌باشد که به‌منظور خاصی مورد استفاده قرار می‌گیرد.
  • این پول‌های آمیخته شده که از‌‌آن‌ها تحت عنوان استخر پول نیز نام برده می‌شود به‌صورت حرفه‌ای ‌‌سرمایه گذاری شده و مدیریت می‌شوند.
  • برخی از معمول‌ترین انواع صندوق‌های سرمایه گذاری شامل صندوق‌های سرمایه گذاری بازنشستگی (Pension Funds)، صندوق‌های سرمایه گذاری بیمه (Insurance funds)، بنیادها (Foundations) و همچنین صندوق‌های سرمایه گذاری وقفی (Endowments) می‌باشند.

صندوق‌های سرمایه گذاری چگونه کار می‌کنند؟

افراد، کسب‌وکارها و دولت‌ها همگی از صندوق‌های سرمایه گذاری برای پس‌انداز استفاده می‌کنند. افراد ممکن است یک صندوق ‌‌سرمایه گذاری اضطراری تحت عنوان صندوق ‌‌سرمایه گذاری روز سخت (Rainy – Day fund) تأسیس کنند که در آن هزینه‌های دیده نشده را پرداخت کنند و یا یک صندوق ‌‌سرمایه گذاری نزد شخص معتمد درست کنند تا بتوانند پول را برای شخص خاصی کنار بگذارند.

صندوق‌های سرمایه گذاری چیست؟

افراد و مؤسسات ‌‌سرمایه‌گذار نیز می‌توانند پول‌های خود را در صندوق‌های سرمایه گذاری (مرجع) مختلف به‌منظور کسب درآمد از آن‌ها قرار دهند. مثال‌های این زمینه شامل صندوق‌های سرمایه گذاری مشترک (Mutual Funds)، که پول را از بسیاری از ‌‌سرمایه گذاران جمع‌آوری کرده و در سبد سهام وسیعی از دارایی‌ها سرمایه گذاری می‌کنند و صندوق‌های پوشش ریسک (Hedge Funds) که دارایی‌های افراد با سرمایهٔ زیاد و مؤسسات را به‌گونه‌ای سرمایه گذاری می‌کنند تا بتوانند سوددهی بالاتر از میانگین بازار داشته باشند. دولت‌ها از صندوق‌های سرمایه گذاری استفاده می‌کنند که از این صندوق‌ها می‌توان به صندوق‌های سرمایه گذاری درآمدها، اشاره کرد که به‌منظور پرداخت برخی از هزینه‌های خاص عمومی ‌استفاده می‌شود.

انواع معمول صندوق های سرمایه گذاری

مثال‌هایی که در ادامه آمده‌‌اند، چند مورد از معمول‌ترین انواع‌های صندوق‌های ‌‌سرمایه گذاری می‌باشند که توسط اشخاص برای انجام فعالیت‌های اقتصادی استفاده می‌شوند:

  • صندوق‌های ‌‌سرمایه گذاری اورژانسی: این صندوق‌ها، صندوق‌هایی هستند که توسط افراد ایجاد می‌شوند و افراد در این صندوق‌ها مبالغی را ذخیره می‌کنند تا بتوانند در دوران سختی مالی، مانند از دست دادن شغل، مریضی طولانی مدت و یا هزینه‌های سنگین، بتوانند هزینه‌هایشان را تأمین کنند. یک حساب سرانگشتی می‌گوید: هر شخصی برای تشکیل صندوق ‌‌سرمایه گذاری اورژانسی خود، باید به‌‌اندازهٔ درآمد خالص سه ماهه‌اش را در این صندوق‌ها قرار دهد.
  • صندوق‌های ‌‌سرمایه گذاری کالج‌ها: برنامه‌های ذخیرهٔ پول معاف از مالیاتی می‌باشند که برای خانواده‌ها طراحی شده‌‌اند تا بتوانند مبالغی را به‌منظور پرداخت هزینه‌های کالج فرزندانشان در آینده در آن جا ‌‌سرمایه گذاری کنند.
  • صندوق‌های ‌‌سرمایه گذاری تحت عنوان وجوه امانی (Trust funds): صندوقی است که در آن اهداکننده و یا اهداکنندگان شخصی معتمد را به‌عنوان مسئول دارایی‌های باارزش خود قرار می‌دهند تا بتوانند سود و مزایایی را برای افراد ذینفع حاصل کند. این سود و مزایا باید در دورهٔ خاصی از زمان حاصل شود. همچنین تمام و یا بخشی از این سرمایه‌ها برای ذی‌نفع و یا ذی‌نفعان تقسیم‌بندی می‌شوند.
  • صندوق‌های ‌‌سرمایه گذاری بازنشستگی: ابزارهای ذخیره‌ای هستند که توسط افراد و برای جمع‌آوری پول برای دوران بازنشستگی‌شان استفاده می‌شود. افراد بازنشسته به‌طور ماهانه درآمدی را به‌عنوان حقوق بازنشستگی از صندوق‌های ‌‌سرمایه گذاری بازنشستگی دریافت می‌کنند.

در دنیای سرمایه گذاری، برخی از انواع صندوق‌های زیر نیز در این دسته گنجانده می‌شوند:

  • صندوق‌های ‌‌سرمایه گذاری مشترک (Mutual Funds): وجوه ‌‌سرمایه گذاری شده‌ای هستند که توسط مدیران حرفه‌ای مدیریت می‌شوند که این مدیران، از این سرمایه‌ها که از ‌‌سرمایه گذاران منفرد جذب شده است به‌منظور ‌‌سرمایه گذاری در سهام، اوراق قرضه و یا دیگر دارایی‌ها استفاده می‌کنند.
  • صندوق‌های ‌‌سرمایه گذاری در بازارهای پولی (Money – Market Funds): این نوع از صندوق‌ها، نوعی از صندوق‌های ‌‌سرمایه گذاری مشترک با نقدینگی بالا می‌باشند که توسط ‌‌سرمایه گذاران کوتاه‌مدت به‌منظور کسب سود خریداری می‌شوند و این صندوق‌ها نیز از ابزارهای مالی مانند اسناد قانونی خزانه‌داری و یا برگه‌های تجاری استفاده می‌کند.
  • صندوق‌های ‌‌سرمایه گذاری قابل معامله در بازارهای بورس (Exchange Traded Funds – ETFs): این صندوق‌ها نیز مشابه صندوق‌های ‌‌سرمایه گذاری مشترک هستند اما در بازارهای عمومی بورس مانند بازار سهام مبادله می‌گردند.
  • صندوق‌های ‌‌سرمایه گذاری پوشش ریسک (Hedge Funds): ابزارهای ‌‌سرمایه گذاری هستند که برای افراد با سرمایه‌های بالا مناسب هستند و این مؤسسات نیز به‌دنبال افزایش مقدار سود ‌‌سرمایه گذاران از طریق وجوه ‌‌سرمایه گذاری شده در استراتژی‌هایی با ریسک بالا مانند فروش استقراضی (Short selling)، ‌‌سرمایه گذاری در بازار مشتقات و همچنین استفاده از اهرم در معاملات (Leverage) می‌باشند.
  • صندوق‌های ‌‌سرمایه گذاری اوراق قرضه دولتی (Government Bond Funds): این صندوق‌ها برای ‌‌سرمایه گذاری‌هایی مناسب است که به دنبال جایی هستند که بتوانند پول‌هایشان را به‌صورت کم‌ریسک در اوراق ‌‌بهادار ‌‌دولتی؛ مانند اوراق قرضهٔ خزانه‌داری و یا اوراق قرضهٔ منتشر شده توسط شرکت‌ها (agency – issued debts) مانند اوراق ‌‌بهادار صادر شده توسط شرکت (Fannie Mae) ‌‌سرمایه گذاری کنند. هر دو روش توسط دولت ایالات متحده آمریکا پشتیبانی می‌شوند.

برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد اوراق قرضه دولتی می‌توانید از مطلب آموزشی «اوراق قرضه دولتی چیست؟» دیدن نمایید.

دولت همچنین صندوق‌های ‌‌سرمایه گذاری را با اهداف مختلفی ایجاد می‌کند. برخی از صندوق‌های ‌‌سرمایه گذاری دولتی شامل:

  • صندوق‌های ‌‌سرمایه گذاری سرویس بدهی (Debt – Service Funds): صندوق‌هایی هستند که به‌منظور بازپرداخت بدهی‌های دولت طراحی شده‌‌اند.
  • صندوق‌های ‌‌سرمایه گذاری برای جذب سرمایه پروژه‌ها (Capital Projects Funds): این صندوق‌ها، منابعی هستند که دولت از ‌‌آن‌ها به‌منظور تأمین مالی پروژه‌های کشور، مانند مخارج، ساخت‌وساز و همچنین نوسازی‌ها، ابزارهای مورد نیاز نوسازی، زیر ساخت‌ها و دیگر دارایی‌های سرمایه‌ای مورد استفاده قرار می‌گیرند.
  • صندوق‌های ‌‌سرمایه گذاری دائمی (Permanent Funds): این صندوق‌ها شامل ‌‌سرمایه گذاری‌ها و دیگر منابعی هستند که دولت اجازه نقد کردن و خرج کردن ‌‌آن‌ها را ندارد. هر چند، دولت حق دارد تا به‌صورت عادی هرگونه درآمدی که از این صندوق‌های ‌‌سرمایه گذاری بدست آمده است به‌منظور بهبود عملکرد دولت خرج کند.

شاخص ترس و طمع چیست؟

شاخص ترس و طمع (Fear and Greed Index) توسط گروه CNNMoney به‌منظور اندازه‌گیری – روزانه، هفتگی، ماهانه و سالانه – دو عدد از مهم‌ترین احساساتی که بر سرمایه‌گذاران در معامله کردن سهام و یا خرید آن‌ها اثر می‌گذارند، طراحی شده است. در تئوری، می‌توان از این شاخص به‌منظور سنجیدن منصفانه بودن قیمت‌گذاری‌ها در بازار سهام استفاده کرد. این شاخص بر پایهٔ منطقی استوار است که می‌گوید ترسِ بیش از اندازه در بازار، منجر به فرو ریختن قیمت‌ها و طمعِ بیش از اندازه در بازار، منجر به رشد شدید قیمت‌ها می‌گردد.

نکات کلیدی:

  • شاخص ترس و طمع توسط گروه CNNMoney به‌منظور اندازه‌گیری دو عدد از مهم‌ترین احساساتی که بر روی سرمایه‌گذاران به‌منظور خرید سهام در بازار تأثیر می‌گذارند، طراحی شده است.
  • این شاخص بر این فرضیه استوار است که ترسِ بیش از اندازه در بازار، می‌تواند منجر به معامله شدن قیمت سهام زیر ارزش ذاتی آن‌ها شود، و همچنین طمعِ بیش از اندازه در بازار، می‌تواند باعث بالا رفتن قیمت‌ها و معامله شدن آن‌ها در سطحی بالاتر از ارزش ذاتی آن‌ها باشد.
  • CNNMoney برای مطالعهٔ اینکه چه میزان ترس و طمع در بازار وجود دارد هفت فاکتور متفاوت را بررسی می‌کند، و احساسات سرمایه‌گذاران را در یک بازهٔ صفر تا صد اندازه‌گیری و ثبت می‌کند.

شاخص ترس و طمع چگونه کار می‌کند؟

شاخص ترس و طمع با دیگر شاخص‌ها تفاوت دارد. این شاخص بر این فرض استوار است که ترسِ بیش از اندازه در بازار می‌تواند منجر به معامله شدنِ قیمت سهام در قیمتی زیرِ ارزشِ ذاتی‌شان و همچنین طمعِ مهارنشده در بازار می‌تواند منجر به ارزش یافتنِ قیمت سهام بیش از ارزشِ ذاتی آن‌ها شود. هفت فاکتور متفاوت را برای بررسی میزان ترس و طمع در بازار اندازه‌گیری می‌کنند. این فاکتورها عبارتند از:

شاخص ترس و طمع چیست؟

  • ممنتم قیمت سهام – Stock Price Momentum: که با مقایسه شاخص «Standard and Poor’s Index – S&P 500» در برابر میانگین متحرک صد و بیست و پنج روزهٔ آن سهم انجام می‌شود.
  • قدرت قیمت سهام – Stock Price Strength: در این حالت، تعداد سهم‌هایی که به بالاترین حد قیمتی خود در پنجاه و دو هفته گذشته و تعداد سهام‌هایی که به پایین‌ترین حد قیمتی خود در پنجاه و دو هفته گذشته در بازار بورس نیویورک رسیده‌اند بررسی می‌شوند.
  • وسعت قیمت سهام – Stock Price Breadth : در این حالت، حجم معاملات در سهام‌هایی که قیمتشان در حال افزایش است با سهام‌هایی که قیمتشان در حال کاهش است مقایسه می‌شود.
  • قراردادهای اختیار معامله خرید و قراردادهای اختیار معامله فروش – Put and Call Options: در این حالت، میزان تأخیر قراردادهای اختیار معامله فروش نسبت به قراردادهای اختیار معامله خرید اندازه‌گیری می‌شود. این تأخیر نشان‌دهندهٔ طمع در بازار می‌باشد، اما اگر حالت عکس پیش بیاید و قراردادهای اختیار معامله خرید نسبت به قراردادهای اختیار معامله فروش تأخیر داشته باشند، این نشان‌دهندهٔ ترس در بازار است.
  • مقدار تقاضا برای اوراق قرضه با ریسک بالا – Junk Bond Demand: این خود یک سنجه برای بررسی تمایل معامله‌گران در استفاده از استراتژی‌هایی با ریسک‌های بالاتر می‌باشد و توسط میزان تفاوت بین سود حاصل شده از اوراق قرضه‌هایی با درجه استاندارد (که از آن‌ها تحت عنوان اوراق قرضه با درجه سرمایه‌گذاری – Investment grade bonds – نیز نام برده می‌شود) و همچنین سودهای تولید شده توسط اوراق قرضه با ریسک بالا اندازه‌گیری می‌شوند.
  • نوسان بازار – Market Volatility: شاخصِ میزانِ نوسانِ هیأت قراردادهای اختیار معاملهٔ بورسِ شیکاگو (Chicago Board Options Exchange Volatility Index – VIX) را اندازه‌گیری می‌کند و آن را با میانگینِ متحرکِ پنجاه روزه‌اش می‌سنجد.
  • میزان تقاضا برای سرمایه‌گذاری‌های مورد اطمینان – Safe Haven Demand: از تفاوت عایدی‌های سهام در برابر سهام خزانه بدست می‌آید.

هیئت بازرگانی معاملات قراردادهای اختیار معامله شیکاگو چیست؟

هر یک از هفت اندیکاتور ذکر شده فوق در یک مقیاس بین صفر تا صد اندازه‌گیری می‌شود، و در نهایت یک شاخص از میانگین هموزنِ همهٔ آن‌ها محاسبه شده و بدست می‌آید. اگر عدد بدست آمده برابر پنجاه باشد نشان‌دهندهٔ تعادل در بازار می‌باشد، در حالی که هرگونه عدد بالاتر نشان‌دهندهٔ طمع و هر عدد پایین‌تر نشان‌دهندهٔ ترس در بازار است.

مزایای استفاده از شاخص ترس و طمع

طبق گفتهٔ محققان، طمع مانند عشق این قدرت را دارد تا بر مغز ما اثر بگذارد و بتواند منجر به از دست دادن خودکنترلی و عقل سلیم در انسان شود. با این که تاکنون هیچ تحقیق تأییدشده‌ای در مورد بیوشیمی ‌طمع در مغز انسان‌ها وجود نداشته است، اما هنگامی‌که بحث به انسان‌ها و پول می‌رسد؛ ترس و طمع می‌توانند محرک‌های قدرتمندی باشند.

شاخص ترس و طمع چیست؟

بسیاری از معامله‌گران و سرمایه‌گذاران احساساتی و واکنش‌گرا رفتار می‌کنند، ترس و طمع در این حوزه می‌تواند بسیار مضر باشد. این دیدگاه‌ها، توسط اقتصاددانان رفتارگرا (Behavioral Economists) بررسی شده و دهه‌ها مدرک نیز گواهی بر این ادعا هستند که این خود باعث می‌شود تا بتوانیم بر شاخص ارائه‌شده توسط CNN حساب باز کنیم.

تاریخ به ما نشان داده است که شاخص ترس و طمع معمولاً می‌تواند به‌عنوان یک اندیکاتور قابل اتکا در بازارهای سرمایه مورد استفاده قرار گیرد. برای مثال، این شاخص به سطح 12 در تاریخ 17 سپتامبر 2008 رسید. زمانی که شاخص S&P 500 به پایین‌ترین سطح خود در سه سال اخیر رسید که این افت شدید خود حاصل ورشکستگی شرکت برادران لیمان (Lehman Brothers Banckruptcy) و همچنین مرگ قریب‌الوقوع شرکت بزرگ بیمه اِی آی جی (AIG Insurance) بود. همچنین در حالت عکس، این شاخص به سطحی بالای 90 در ماه سپتامبر سال 2012 رسید که خود نتیجهٔ ایجاد یک رالی قیمتی در بازارهای سرمایه جهانی بود. این رالی قیمتی خود در نتیجه سومین دور از خرید سهام در بازارهای سرمایه توسط بانک مرکزی ایالات متحده آمریکا (Federal Reserve’s third round of quantitative easing – QE3) بود.

بسیاری از صاحب‌نظران اعتقاد دارند که شاخص ترس و طمع (مرجع) می‌تواند یک ابزار کارآمد باشد، اما استفاده از این شاخص نباید تنها و به‌شکل تکی صورت گیرد و نباید تنها به آن برای انجام تصمیمات سرمایه‌گذاری اتکا نمود. به سرمایه‌گذاران توصیه شده است که به دنبال پیدا کردن فرصت‌های خرید احتمالی برای انجام خرید سهامشان در نقاط کف (Buying on dips) باشند و همچنین به بازار در زمانی که شاخص به حد طمع رسیده، به‌عنوان بازاری که در آن سهام، بیش از اندازهٔ خود ارزش‌گذاری شده‌اند، نگاه کند.

انتقادات از شاخص ترس و طمع

منتقدان ارزش شاخص ترس و طمع را به‌عنوان یک ابزار تحقیق برای سرمایه‌گذاری پایین می‌آورند. آن‌ها به این شاخص به‌عنوان یک سنجه از میزانِ فعالیتِ عمدهٔ سرمایه‌گذارانِ در بازار، نگاه می‌کند.

آنان معتقدند که استراتژی خرید و نگهداری (Buy-and-hold strategy) بهترین روش برای سرمایه‌گذاری در دارایی‌ها می‌باشد و نگران این هستند که ابزارهایی مانند شاخص ترس و طمع، سرمایه‌گذاران را به انجام معاملات متناوب در بازار سهام تشویق کند. همچنین طبق تاریخچهٔ معاملات، آن‌ها می‌گویند که چنین روش معامله‌ای باعث ایجاد سود کمتری برای معامله‌گران خواهد شد.

ربات‌ها چه نقشی در مبادلات رمزارزها دارند؟

رمز ارزها به بی‌ثباتی و نوسانات شناخته شده‌اند. نوسانات موجود در این بازار به‌حدی است که حتی در عرض چند دقیقه می‌توانیم شاهد نوسانات شدیدی در قیمت آن باشیم. سرمایه‌گذاران این شانس را دارند تا در هر نقطه از جهان و هر ساعت از شبانه روز در مبادلات رمزارزها شرکت کنند. در خصوص این موضوع باید بگوییم که این عوامل، معاملهٔ مؤثر رمز ارزها توسط انسان را از چند طریق محدود می‌کنند. با دیجی کوینر همراه باشید تا به این سؤال که ربات‌ها چه نقشی در مبادلات رمزارزها دارند؟ پاسخ داده شود.

برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد رمز ارزها می‌توانید از مطلب آموزشی «رمز ارز چیست؟» دیدن نمایید.

ربات‌ها چه نقشی در مبادلات رمزارزها دارند؟

در بسیاری از حالت‌ها و شرایط، سرمایه‌گذاران قادر به‌نشان دادنِ واکنشِ مناسب در برابر تغییرات قیمت نیستند. این واکنش‌ها به‌منظور دستیابی به مبادلاتِ بهینه که از نظر تئوری در دسترس آن‌ها قرار دارد صورت می‌گیرند. کُندی در زمان مبادلات و تراکنش‌ها باعث تشدید این مشکل می‌شود. دوم، به‌منظور دستیابی و انجام بهترین معاملات، سرمایه‌گذاران به‌سادگی نمی‌توانند زمان کافی و لازم را به بازارهای رمزارزی اختصاص دهند. برای انجام بهترین مبادلات به نظارت شبانه‌روزی در سراسر جهان نیاز است.

خوشبختانه برای حل این مشکل راه‌حل‌هایی برای بسیاری از سرمایه‌گذاران وجود دارد. یکی از اصلی‌ترین راه‌حل‌های موجود برای حل این مشکل استفاده از ربات‌ها یا ابزارهای خودکار است. این ربات‌ها یا ابزارهای خودکار مبادلات و تراکنش‌ها را به نمایندگی از سرمایه‌گذاران انسانی انجام می‌دهند. به‌طور قاطعانه می‌توان گفت که ربات‌ها به‌عنوان یک مولفه بحث‌برانگیز در بازار شناخته می‌شوند. همان طور که توجیهاتی برای استفاده از این ابزارها ارائه شده است، دلایل و تحلیل‌هایی نیز برای کنار گذاشتن کامل آن‌ها نیز بیان شده است. در بخش‌های بعد به ارزیابی نقش ربات‌های رمزارزی در جهان رمزارزها می‌پردازیم.

انواع ربات‌ها

در سراسر جهان انواع بسیار زیادی از ربات‌ها وجود دارند. بر اساس اطلاعات به دست آمده از سایت bitcoin.com یکی از معروف‌ترین انواع ربات‌ها، ربات آربیتراژ است. ربات‌های آربیتراژ ابزاری هستند که به بررسی قیمت‌ها در صرافی‌ها پرداخته و مبادلات را بر مبنای بهره‌مندی از اختلافات قیمتی موجود در همین صرافی‌ها انجام می‌دهند. از آنجایی که قیمت رمزارزی مانند بیت کوین در صرافی‌های مختلف متفاوت است، ربات‌هایی که از سرعت بالایی برخوردار هستند می‌توانند بر صرافی‌هایی که در بروزرسانی قیمت‌های خود تأخیر دارند غلبه کنند.

آربیتراژ بازار چیست؟

ربات‌ها چه نقشی در مبادلات رمزارزها دارند؟

سایر انواع ربات‌ها از داده‌های قیمتی که از گذشته تاکنون جمع‌آوری شده‌اند برای بررسی و ارزیابی راهکارهای مبادلاتی ما استفاده کرده و پیشنهاداتی را در اختیار سرمایه‌گذاران قرار می‌دهند. هنوز هم ربات‌هایی وجود دارند که به‌منظور انجام مبادلات در سیگنال‌های به‌خصوص مانند قیمت یا حجم مبادلاتی برنامه‌ریزی شده‌اند.

ربات‌ها چگونه کار می‌کنند؟

سرمایه‌گذاران می‌توانند در برنامه‌های ربات رایگان عضو شده و از آن‌ها در مبادلات رمزارزی خود کمک بگیرند. به‌عبارت دیگر، استفاده زیاد از ربات‌ها هزینه‌های کاربری در پی داشته و هزینهٔ استفاده از برخی از آن‌ها کاملاً به‌صورت شیب‌دار است. عموماً سرمایه‌گذاران به‌دنبال مفیدترین ربات یا ربات‌ها بوده و پس از یافتن، آن را از یک توسعه‌دهنده دانلود می‌کنند. هر ربات از لحاظ سخت‌افزاری و نرم‌افزارای شامل یک‌سری ملزومات است.

اگرچه بحث در خصوص این موضوع که آیا می‌بایست اجازهٔ استفاده از ربات‌ها را در مبادلات داد یا خیر، یک بحث‌ مهم است، اما باید بگوییم که استفاده از این ابزار در مبادلات به‌طرز غیرقابل‌باوری مفید است. برای بیشینه‌سازی تأثیر یک ربات، یک سرمایه‌گذار باید بداند که چگونه می‌بایست بهترین بهره‌برداری را از این ابزار به‌دست آورد.

به‌عنوان مثال، سرمایه‌گذاران می‌بایست یک حساب مناسب در صرافی‌های رمزارزی داشته باشد. آن‌ها می‌بایست حساب‌‌هایی که در هولدینگ‌های رمزارزی دارند را ذخیره کنند. در حالی که ربات‌ها می‌توانند سفارشات را انجام دهند، در بسیاری از حالت‌ها، سرمایه‌‌گذاران می‌بایست خود تصمیماتی نظیر زمان خرید یا فروش را اتخاذ کنند. لازم به‌ذکر است که هیچ جایگزینی برای یک راهکار سرمایه‌گذاری محکم وجود ندارد.

ربات‌ها تمایل ندارند تا یک راه‌حل برای سریع‌ پول‌دار شدن در اختیار سرمایه‌گذارانی که وقت و تلاش کافی صرف موفقیت نمی‌کنند، قرار دهند. در خصوص به‌کارگیری از ربات‌ها توصیه‌هایی ارائه شده است. اول، حتی در صورت درست کار کردن، بسیاری از ربات‌ها بازده کمی را ارائه می‌دهند. دوم، بسیاری از ربات‌ها به‌خوبی طراحی نشده‌اند، سرمایه‌گذاران باید به‌خاطر داشته باشند که فضای ربات رمزارزی به‌اندازهٔ (یا حتی بیشتر) خود جهان رمزارزها کنترل نشده است. سوم و مهم‌تر از همه، بهره‌برداری موفقیت‌آمیز از یک ربات مستلزم آگاهی و دانش عمیق در خصوص بازارهای رمزارزها و حمایت عالی از برنامهٔ سرمایه‌گذاری است. یک ربات می‌تواند به‌عنوان یک ابزار مفید عمل کرده و به برخی از سرمایه‌گذاران در مبادلات ارزی‌شان کمک کند. هرچند بقیهٔ افراد نیز اگر زمان کافی صرف آماده‌سازی خود جهت استفاده مناسب از یک ربات کنند، ممکن است دیگر نیازی به استفاده از خدمات آن نداشته باشند.