آموزش ذخیره بیت کوین

چگونه بیت کوین خود را ذخیره کنیم؟

پیش از مسألهٔ نگهداری بیت کوین، به مکانی برای ذخیره بیت کوین احتیاج دارید. مانند دنیای واقعی، شما بیت کوین خود را در یک کیف پول نگهداری می‌کنید.

برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد بیت کوین می‌توانید از مطلب آموزشی «بیت کوین چیست» دیدن نمایید.

مشابه با شماره حساب بانکی، کیف پول شما دارای یک آدرس می‌باشد. آدرس کیف پول را می‌توان با جستجو در لجر خود یافته و آن را با دیگران به‌اشتراک بگذارید، سپس در این شرایط می‌توانید به انجام تراکنش‌ها بپردازید.

این آدرس همان ورژن کوتاه‌تر و کارآمدتر کلید عمومی شما بوده و از 26 الی 35 کاراکتر الفبایی_عددی تشکیل شده است (مانند 1A1Zp1Ep5QGefi2DMPTfTL5SLmv7Di fNa). به‌خاطر داشته باشید که هر حرف و هر عدد موجود در این آدرس مهم است. پیش از ارسال بیت کوین به کیف پول‌تان، کل آدرس را دوبار آن‌هم به‌صورت کاراکتربه‌کاراکتر بررسی کنید.

کیف پول بیت کوین

در کنار آدرس کیف پول، شما دارای یک یا چند کلید خصوصی نیز خواهید بود. توصیه شده که به‌هیچ‌وجه نباید این کلید یا کلیدهای خصوصی را با دیگران به اشتراک بگذارید.

از کلیدها برای تأیید و احراز هویت کلید عمومی فوق‌الذکر و ثبت‌نام در معاملات استفاده می‌شود. برخی کیف‌‌ پول‌ها‌ یک عبارت بازیابی ایجاد می‌کنند.

این عبارت بازیابی مجموعه‌ای از کلمات است که به شما اجازه می‌دهند تا در صورت گم کردن کلیدهای خصوصی کیف پول‌تان بتوانید قفل کیف پول‌تان را باز کنید. این عبارت را چاپ کرده و در محلی امن نگهداری کنید.

باید بگوییم که متأسفانه کیف پول بیت کوین شما شبیه به کیف پول فیزیکی‌تان است. اگر کلیدهای خصوصی کیف پول‌تان را گم کنید، به احتمال خیلی زیاد برای همیشه ارز خود را از دست خواهید داد.

کیف پول شما یک فایل اصلی ایجاد می‌کند که در آن از کلیدهای خصوصی و عمومی شما نگهداری می‌شود. شما می‌بایست از این فایل یک نسخه پشتیبان تهیه کرده تا در صورت گم کردن یا آسیب دیدن فایل اصلی، بتوانید به آن دسترسی پیدا کنید. در صورتِ تهیه نکردن نسخهٔ پشتیبان، شما با خطرِ از دست دادنِ دارایی‌هایتان مواجه خواهید شد.

برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد بهترین کیف پول‌ های بیت کوین می‌توانید از مطلب آموزشی «بهترین کیف پول‌ های بیت کوین در سال 2020 کدامند؟» دیدن نمایید.

شما می‌توانید کلیدهای خصوصی خود را بر روی کامپیوتر، موبایل، ابزارهای ذخیره‌سازی یا حتی بر روی یک تکه کاغذ نگهداری کنید. برای نگهداری ایمن از کلیدهای خصوصی خود می‌بایست از آن یک فایل پشتیبان آنلاین و آفلاین تهیه کنید.

به یاد داشته باشید کیف پول شما بر روی هیچ ابزاری قرار نمی‌گیرد. خود کیف پول بر روی بلاک چین قرار می‌گیرد، درست مانند اپ بانکی شما که به‌صورت واقعی وجوه نقد شما را در حساب جاری نگهداری نمی‌کند.

در حالی که اپ‌های کیف پول به‌خوبی عمل کرده و تقریباً امن هستند، امن‌ترین گزینه، یک کیف پول سخت‌افزاری است که به‌صورت آفلاین و در یک مکان امن نگهداری می‌شود.

محبوب‌ترین کیف پول‌های سخت‌افزاری از لایه‌های ویژهٔ امنیتی برای اطمینان از عدم سرقت کلیدها و نگهداری ایمن بیت کوین شما استفاده می‌کنند. اما، اگر کیف پول سخت‌افزاری خود را گم کنید تنها در صورتی می‌توانید مجدداً به آن دسترسی پیدا کنید که از قبل چند نسخه پشتیبان قابل‌اطمینان از کلیدهای خود تهیه کرده باشید.

ناایمن‌ترین گزینه برای نگهداری بیت کوین استفاده از کیف پول‌های آنلاین است، به‌عنوان مثال نگهداری بیت کوین در یک صرافی.

دلیل ناامن بودن این گزینه آن است که در این شرایط کلیدهای شما توسط یک شخص ثالث نگهداری می‌شود. برای بسیاری از افراد بهترین گزینه برای راه‌اندازی و بهره‌برداری از کیف پول، استفاده از کیف پول‌های صرافی آنلاین است. این گزینه یک انتخاب کاملاً آشنا پیش روی شما می‌گذارد: راحتی در مقابل ایمنی.

بهترین صرافی‌های رمز ارز کدامند؟

بسیاری از سرمایه‌گذاران جدی بیت کوین، از یک روش هیبریدی استفاده می‌کنند: این افراد مقداری بیت کوین را به‌صورت آفلاین که با نام “کیف پول سرد” شناخته شده است ذخیره‌سازی می‌کنند.

بسته به استراتژی شما و تبدیل شدن به یک شخص آشنا به مسائل فنی، در اینجا به معرفی انواع مختلف کیف پول بیت کوینی خواهیم پرداخت. سایت Bitcoin.org به شما در انتخاب کیف‌ پول کمک می‌کند.

کیف ‌پول‌ ابری به‌صورت آنلاین بوده و کلیدهای آن معمولاً در یک سرور دور نگهداری می‌شوند. این سرور توسط یک شخص ثالث ران می‌شود.

کیف‌ پول‌های ابری به داشتن یک رابط کاربرپسند گرایش دارند ولی در این نوع کیف پول‌ها شما به یک شخص ثالث اعتماد کرده و کلیدهای خصوصی‌تان را در اختیار وی قرار می‌دهید.

همین موضوع باعث می‌شود تا دارایی‌های شما بیش‌ازپیش در معرض سرقت قرار بگیرد. برخی از نمونه‌های این نوع کیف پول عبارتند از کوین‌بیس (Coinbase)، بلاک چین (Blockchain) و لومی‌والت (Lumi Wallet). برخی رمز ارزها، مانند بیت کوین، کیف پول بومی خود را دارا هستند. برخی از این کیف‌‌ پول‌ها ویژگی‌هایی مانند نگهداری آفلاین را پیشنهاد می‌کنند (مانند Coinbase و Xapo).

چگونه بیت کوین خود را ذخیره کنیم؟

با وجود کلیدهای خصوصی شما بر روی یک سرور، می‌بایست به مقیاس‌های امنیتی میزبان اعتماد کنید. شما می‌بایست به‌گونه‌ای به میزبان اعتماد داشته باشید که وی همراه پول‌های شما ناپدید نشده، کسب‌وکار خود را تعطیل نکرده و یا دسترسی شما به کیف پول‌تان را مسدود نکند.

کیف‌ ‌پول نرم‌افزاری را می‌توان به‌طور مستقیم بر روی کامپیوتر نصب کرد. این ویژگی باعث می‌شود تا شما کنترل کلیدهای خصوصی خودتان را در اختیار داشته باشید.

بیشتر این کیف‌ ‌پول‌ها دارای پیکربندی ساده و رایگان هستند. اِشکال کیف‌ پول‌های نرم‌افزاری این است که شما می‌بایست امنیت کلیدهای خود را تأمین کنید.

کیف‌های پول نرم‌افزاری به احتیاط‌های امنیتی بیشتری نیاز دارند. اگر کامپیوتر شما به سرقت رفته یا هک شود، سارق می‌تواند یک کپی از کیف پول و بیت کوین شما تهیه کند.

در حالی که شما می‌توانید نرم‌افزار اصلی پروتکل هستهٔ بیت کوین – که از سال 2009 دفتر تمام تراکنش‌ها را نگهداری کرده و فضای زیادی را اشغال می‌کند – را دانلود کنید، بیشتر کیف‌ پول‌های امروزی به‌صورت کیف‌ پول‌های “سبک” یا SPV بوده و کل لجر را دانلود نمی‌کنند ولی همگام با آن هستند.

الکتروم (Electrum) یک کیف پول بیت کوینی SPV رومیزی و شناخته شده است که گزینهٔ “نگهداری سرد” را نیز ارائه می‌دهد.

اگزودوس (Exodus) قابلیت ردیابی چندین دارایی را داشته و از یک رابط کاربری پیچیده نیز برخوردار است. برخی کیف‌ پول‎ها (مانند Jaxx Liberty) می‌توانند از محدودهٔ عظیمی از دارایی‌های دیجیتال نگهداری کنند. همچنین برخی کیف‌ پول‌ها (مانند Copay) امکان دسترسی به حساب‌های به اشتراک گذاشته شده را پیشنهاد می‌کنند.

قبل از دانلود هر اپ، لطفاً مطمئن شوید که نسخهٔ قانونی و اصلی اپ را دانلود می‌کنید. برخی برنامه‌نویسان غیرقابل اعتماد، وب‌سایت‌های رمز ارزی مختلف و مشابهی را ایجاد می‌کنند. دانلود این‌گونه برنامه‌ها رایگان است. همین ویژگی‌ها باعث می‌شود تا امکان هک این نوع کیف‌ پول‌ها امکان‌پذیر شود.

کیف‌ پول‌های همراه نیز مانند اپ‌ها قابلیت نصب بر روی گوشی‌های هوشمند را دارند. اگر در یک مغازه قصد پرداخت هزینه‌ای به‌صورت بیت کوین دارید و یا اگر در حرکت قصد خرید، فروش یا ارسال چیزی را دارید، این کیف پول برای شما بسیار مفید خواهد بود.

تمام کیف‌ پول‌های آنلاین و بیشتر کیف‌های پول رومیزی که در بالا به آن‌ها اشاره کردیم دارای ورژن‌های همراه نیز هستند. این در حالی است که بقیهٔ کیف‌ ‌پول‌ها مانند Abra ،Edge و Bread با موبایل در ذهن ایجاد شده‌اند.

به یاد داشته باشید که بسیاری از کیف پول‎ها قادر به نگهداری کلیدهای شما بر روی خود تلفن هستند. همین ویژگی باعث می‌شود تا در صورت گم کردن تلفن خود، دسترسی به کیف پول‌تان را نیز از دست بدهید. همواره یک نسخهٔ پشتیبان از کلیدهای خود بر روی ابزارهای مختلف تهیه کرده و عبارت بازیابی خود را نیز چاپ کنید.

چگونه بیت کوین خود را ذخیره کنیم؟

کیف‌ پول‌های‌ سخت‌افزاری ابزار کوچکی هستند که تنها به‌منظور وضع و تصویب تراکنش‌های بیت کوینی به وب متصل می‌شوند. این نوع کیف پول‌ها بسیار امن‌تر هستند زیرا این کیف‌ها اساساً آفلاین بوده و در نتیجه قابل هک نیستند.

از آنجایی که امکان سرقت یا گم شدن این کیف‌ ‌پول‌ها و همچنین بیت کوین‌های موجود در آن‌ها وجود دارد، توصیه می‌شود تا یک نسخهٔ پشتیبان از کلیدهای خود تهیه کنید.

برخی سرمایه‌گذاران بزرگ، کیف‌ ‌پول‌های سخت‌افزاری خود را در مکان‌های امن مانند صندوق‌های بانکی نگهداری می‌کنند. از جمله نمونه‌های بارز کیف‌ پول‌های سخت‌افزاری می‌توان به ترزور (Trezor)، کیپ‌کی (Keepkey) و لجر (Ledger) اشاره کرد.

کیف‌ ‌پول‌های کاغذی شاید ساده‌ترین نوع کیف‌ پول باشند. کیف‌ پول‌های کاغذی تکه‌ کاغذهایی هستند که کلیدهای عمومی و خصوصی یک آدرس بیت کوین در آن وجود دارد.

این کیف پول برای نگهداری طولانی‌مدت ارز مناسب است – البته در صورت مصون ماندن از آتش و آب – همچنین این کیف پول‌ها به دلیل عدم اتصال به شبکه از امنیت بیشتری برخوردار هستند و مناسب هدیه‌اند.

البته باید بگوییم که این کیف‌ پول‌ها علی‌رغم داشتن مزایای متعدد به‌سادگی گم می‌شوند. با داشتن خدماتی مانند تولید‌کننده کیف پول، شما به‌سادگی می‌توانید یک آدرس جدید ایجاد کرده و کیف پول را با استفاده از پرینتر خود چاپ کنید.

زمانی که آماده شارژ کیف پول کاغذی خود شدید، به‌سادگی می‌توانید مقداری بیت کوین به‌همان آدرس جدید ارسال کرده و به‌طور ایمن از آن نگهداری کنید. هر گزینه‌ای را که انتخاب می‌کنید، از تهیهٔ نسخهٔ پشتیبان برای همه‌چیز مطمئن شده و محل نگهداری این نسخه‌های پشتیبان را تنها به نزدیک‌ترین و عزیزترین افراد زندگی خود بگویید.

اطلاعات بنیادی در بازار‌های مالی چیست؟

اطلاعات بنیادی (Fundamentals) شامل اطلاعات کمی ‌و کیفی پایه‌ای در مورد وضعیت مالی و یا سلامت اقتصادی یک شرکت، یک اوراق ‌بهادار، یک ارز، و ارزش‌گذاری متعاقب‌ آن‌ها می‌باشد. در حالی که اطلاعات کیفی (Qualitative information) شامل عناصری هستند که نمی‌توان‌ آن‌ها را به‌طور مستقیم اندازه‌گیری کرد، مواردی مانند تجارب مدیریتی (management experience) و غیره . تحلیل کمی‌ (Quantitative Analysis – QA) از ریاضیات و آمار به‌منظور درک ارزش دارایی‌ها و ‌پیش‌بینی جهت حرکت آن در آینده استفاده می‌کند.

برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد بازارهای مالی می‌توانید از مطلب آموزشی «بازارهای مالی چیست؟» دیدن نمایید.

نکات کلیدی:

  • اطلاعات بنیادی روش‌هایی را برای تعیین ارزش مالی یک شرکت، یک اوراق ‌بهادار و یا یک ارز فراهم می‌کنند.
  • اطلاعات کمی و کیفی‌ای به‌صورت پایه در تحلیل بنیادی لحاظ شده‌اند که در بررسی وضعیت مالی یک دارایی و یا سلامت یک اقتصاد مورد استفاده قرار می‌گیرند.
  • اطلاعات بنیادی موجود در اقتصاد کلان شامل موضوعاتی هستند که می‌توانند به‌طور کلی بر یک اقتصاد تأثیر بگذارند.
  • اطلاعات بنیادی اقتصاد خرد بر روی فعالیت‌های بخش‌های کوچک‌تر یک اقتصاد تمرکز دارند.
  • در کسب‌وکارها، اطلاعاتی مانند میزان سوددهی (profitability)، میزان درآمد (revenue)، دارایی‌ها (assets)، بدهی‌ها (liabilities)، و پتانسیل رشد (growth potential)، همگی به‌عنوان اطلاعات بنیادی در نظر گرفته می‌شوند.

درک کامل مفهوم اطلاعات بنیادی

در کسب‌وکارها و یا در اقتصاد، اطلاعات بنیادی نشان‌دهندهٔ ویژگی‌های اصلی و اطلاعات مالی مورد نیاز به‌منظور تعیین کردن سلامت و ثبات یک دارایی می‌باشند. این اطلاعات ممکن است شامل فاکتور‌های اقتصاد کلانی (macroeconomics) – فاکتورهایی در مقیاس بزرگ –  و یا موارد اقتصاد خرد (microeconomics)، که از آن تحت عنوان فاکتورهایی در مقیاس کوچک‌تر نامبرده می‌شود، اشاره کرد.

اطلاعات بنیادی در بازار های مالی چیست؟

‌تحلیل‌گران و ‌سرمایه‌گذاران این اطلاعات بنیادی را به‌منظور توسعه و بهتر کردن تخمین خود در مورد اینکه آیا دارایی پایه، ارزش سرمایه‌گذاری را دارد یا خیر، مورد استفادهٔ خود قرار می‌دهند. در کسب‌وکارها، اطلاعاتی مانند میزان ‌سوددهی، درآمد، سرمایه، بدهی‌ها، و همچنین پتانسیل رشد (growth potential) جزو اطلاعات بنیادی حساب می‌شوند. با استفاده از تحلیل بنیادی، شما می‌توانید امکان‌پذیریِ ‌سرمایه‌گذاری در یک شرکت را با به‌دست آوردن نسبت‌های مالی (financial ratios) آن شرکت محاسبه کنید.

در حالی که اطلاعات بنیادی معمولاً به‌عنوان فاکتورهایی مخصوص کسب‌وکارها و یا بررسی ارزش اوراق ‌بهادار به‌شمار می‌آیند، اقتصادهای ملی و همچنین ارزهای مرتبط با آن نیز اطلاعات بنیادی خاص خود را دارند که می‌توان‌ آن‌ها را نیز مورد تحلیل و بررسی قرار داد. برای مثال، نرخ‌های بهره (interest rates)، رشد تولید ناخالص داخلی (gross domestic product – GDP)، مازاد و یا کمبود ‌در معاملات (trade balance surplus/deficits)، و همچنین سطوح تورم (inflation rates) ‌برخی از اطلاعات بنیادی‌ای هستند که باید در بررسی کردن ارزش اقتصاد یک کشور به‌ آن‌ها توجه نمود.

اطلاعات بنیادی اقتصاد خرد و اقتصاد کلان

اطلاعات بنیادی اقتصاد کلان شامل مباحثی می‌باشند که می‌توانند به‌صورت کلی بر روی یک اقتصاد تأثیرگذار باشند. این موارد شامل آمارهایی در مورد بیکاری (unemployment)، مقادیر عرضه و تقاضا در بازار (supply and demand)، مقدار رشد اقتصادی (growth) و همچنین تورم (inflation)، به‌علاوهٔ در نظر گرفتن سیاست‌های مالی و پولی (fiscal and monetary policies) و همچنین مبادلات بین‌المللی می‌شوند. این دسته‌بندی‌ها می‌توانند به تحلیل یک اقتصاد در مقیاس بزرگ‌ به‌صورت کلی اعمال شده و یا می‌توان از‌ آن‌ها برای انجام تغییراتی براساس تأثیرات اقتصاد کلان در یک کسب‌وکار، استفاده نمود. در مقیاس بزرگ، اطلاعات بنیادی اقتصاد کلان همچنین بخشی از تحلیل از بالا به پایین (top – down analysis) شرکت‌ها می‌باشند.

اطلاعات بنیادی اقتصاد خرد بر روی فعالیت‌های بخش‌های ‌کوچک‌تر اقتصاد، مانند فعالیت‌های یک بخش یا یک بازار تمرکز می‌کنند. این تمرکز در سطوح پایین‌تر می‌تواند بر مسائلی مانند عرضه و تقاضا در یک بخش خاص، نیروی کار، و تئوری‌هایی در مورد مصرف‌کنندگان و واحد‌های اقتصادی باشد. تئوری مصرف‌کنندگان (Consumers theory)، در مورد نحوهٔ مصرف بودجهٔ محدود مصرف‌کنندگان به بررسی می‌پردازد. تئوری واحد‌های اقتصادی (Theory of the firms) بیان می‌کند که یک کسب‌وکار وجود دارد و به اتخاذ کردن تصمیماتی به‌منظور کسب سود می‌پردازد.

اطلاعات بنیادی در کسب‌وکارها

با نگاه کردن به موارد اقتصادی یک کسب‌وکار، که شامل مدیریت کلی (overall management) و همچنین گزارشات مالی (financial statements) می‌شود، ‌سرمایه‌گذاران در واقع در حال نگاه کردن به اطلاعات بنیادی آن شرکت می‌باشند. نه تنها این اطلاعات نشان‌دهندهٔ سلامت یک کسب‌وکار می‌باشند، بلکه همچنین نشان‌دهندهٔ احتمال رشد این شرکت/واحد اقتصادی در آینده نیز می‌باشند. یک شرکت با بدهی پایین و همچنین مقدار پول نقد کافی (sufficient cash)، به‌عنوان شرکتی با اطلاعات بنیادی قوی شناسایی می‌شود.

اطلاعات بنیادی قدرتمند این نشانه را به ما می‌دهند که کسب‌وکار مدنظر دارای ساختار مالی مناسبی می‌باشد. در حالت عکس، شرکت‌هایی با اطلاعات بنیادی ضعیف ممکن است مشکلاتی در برخی زمینه‌ها، مانند مدیریت کردن پرداخت دیون، کنترل هزینه‌ها و یا مدیریت کل نهاد را داشته باشند. یک کسب‌وکار با اطلاعات بنیادی قوی احتمال ‌بیشتری دارد تا بتواند از شرایط سخت اقتصادی، مانند رکود (depression) و یا کسادی (recession) در اقتصاد، نسبت به یک شرکت با اطلاعات بنیادی ضعیف، جان سالم به در ببرد. همچنین، قوی بودن شرکت در اطلاعات بنیادی می‌تواند به ‌سرمایه‌گذاران سیگنال وجود ریسک کمتر در سرمایه‌گذاری را بدهد، و در نتیجه سرمایه‌گذاران نیز خرید سهام شرکت مذکور را در نظر می‌گیرند.

تحلیل بنیادی

‌سرمایه‌گذاران و ‌تحلیل‌گران مالی به ارزیابی کردن اطلاعات بنیادی یک شرکت به‌منظور مقایسه کردن آن‌ها با دیگر شرکت‌های همتا، و همچنین قیاس آن‌ها با کل بازار، و یا حتی مقایسهٔ آن با اطلاعات خود شرکت در گذشته علاقه دارند. تحلیل اطلاعات بنیادی شامل ریز شدن در صورت‌های مالی منتشر شده توسط شرکت به‌منظور استخراج کردن مقادیر سود و پتانسیل رشد، ریسک نسبی و غیره می‌باشد و در نهایت با استفاده از این اطلاعات، نتیجه‌گیری می‌کنند که آیا سهام این شرکت بالاتر از ارزش واقعی (overvalued)، پایین‌تر از آن (undervalued) یا به‌صورت منصفانه (fairly valued) در بازار ارزش‌گذاری شده‌اند.

اطلاعات بنیادی در بازار های مالی چیست؟

معمولاً تحلیل اطلاعات بنیادی شامل محاسبه کردن و بررسی کردن نسبت‌ها (ratios) به‌منظور انجام مقایسه‌ای منطقی بین شرکت‌ها می‌باشد. برخی از معمول‌ترین نسبت‌های استفاده شده در تحلیل بنیادی در ادامه لیست ‌شده‌اند:

  • نسبت بدهی به سرمایه (debt – to – equity ratio, DE): نحوهٔ تأمین بودجه مورد نیاز یک شرکت بهذمنظور انجام عملیات‌هایش را بررسی می‌کند.
  • نسبت سریع (Quick ratio): به‌منظور بررسی توانایی پرداخت دیون کوتاه‌مدت توسط شرکت به‌کار می‌رود.
  • درجهٔ اهرم مالی (Degree of financial leverage – DFL): اندازه‌گیرندهٔ مقدار ثبات و نوسانات در سود کسب‌شده به‌ازای هر سهم (earnings per share – EPS) می‌باشد.
  • نسبت قیمت به سود (Price to earnings – P/E): نسبتی است که مقدار ‌سرمایه‌گذاری را به درآمد کسب‌شده به دلار می‌سنجد.
  • تحلیل به سبک دوپون (DuPont Analysis): این تحلیل که توسط شرکت دوپون معروف شده است، بر مقدار سود به‌ازای سرمایه (Return on equity – ROE) توجه دارد. که خود با بررسی مواردی همچون استفادهٔ بهینه از دارایی‌ها (asset use efficiency)، انجام عملیات بهینه (operating efficiency) و همچنین اهرم مالی (financial leverage) مورد بررسی قرار می‌گیرد.

تحلیل بنیادی می‌تواند با نگرشی جامع انجام شده و نسبت‌های مختلفی را به‌کار ببرد. همچنین این تحلیل‌ها می‌توانند شامل تحلیل به‌صورت بالا به پایین (top – down analysis) و همچنین پایین به بالا (bottom – up analysis) انجام شوند تا بتوان در مورد موضوع تحلیل شده به جمع‌بندی مطلوبی رسید و در آن حالت، در صورت نیاز اقدامات لازم را انجام داد.

مثال‌هایی واقعی از اطلاعات بنیادی

در سه ماههٔ چهارم سال 2018، براساس گزارشات (Market Watch)، شرکت‌های حوزهٔ تکنولوژی با سرمایهٔ بالا (Large – cap) مانند مایکروسافت و اپل برای اولین بار از سال 2010 مقدار سرمایه یکسانی را در بازار داشتند. با وجود اینکه دو شرکت مقدار سرمایهٔ بازاری یکسانی در حدود 850 میلیارد دلار داشتند،‌ آن‌ها از لحاظ اطلاعات بنیادی با یکدیگر بسیار متفاوت بودند. برای مثال، سهام ‌مایکروسافت در سطح 45 برابری درآمد خود معامله می‌شد در حالی که سهام اپل در سطح 15 برابری درآمد خود در حال معامله بود.

همچنین، در حالی که درآمدهای ‌مایکروسافت در زمینه‌های (Software as a service – SaaS) و همچنین فروش نرم‌افزار ‌پیش‌بینی شده بود، عمده درآمدهای اپل همچنان به فروش سخت‌افزارها وابسته بود. درآمد اپل در حدود 5/2 برابر درآمد ‌مایکروسافت بود، همچنین بازار جهانی برای محصولات اپل بسیار اشباع شده‌تر نسبت به بازار جهانی نرم‌افزارهای ‌مایکروسافت می‌باشد.

با وجود اینکه هر دو شرکت مقدار سرمایهٔ بازاری برابری داشته‌اند، اما‌ آن‌ها دارای اطلاعات بنیادی بسیار متفاوتی هستند. که باید این موارد را – به‌ویژه، در نظر گرفتن چشم‌انداز رشد شرکت در آینده – در حین انجام ‌سرمایه‌گذاری‌های احتمالی در این سهام در نظر داشت.

اندیکاتور شاخص جریان پول در تحلیل تکنیکال چیست؟

شاخص جریان پول (Money Flow Index – MFI) یک نوسانگر تکنیکالی است که از قیمت‌ها و اطلاعات حجم معاملاتی برای تشخیص سیگنال‌های خرید افراطی (overbought) یا فروش افراطی (oversold) در قیمت یک دارایی استفاده می‌کند. می‌توان از این اندیکاتور برای تشخیص واگرایی‌ها نیز استفاده کرد بدین‌گونه که این اندیکاتور به ما هشداری در خصوص احتمال تغییر روند می‌دهد. این نوسانگر بین مقادیر 0 تا 100 حرکت می‌کند.

برخلاف نوسانگرهای مرسوم مانند شاخص قدرت نسبی (Relative Strength Index – RSI)، شاخص جریان پول از اطلاعات حجم و قیمت (price and volume data) در کنار یکدیگر استفاده می‌کند و تنها از اطلاعات قیمت بهره نمی‌برد. به همین دلیل، برخی از تحلیل‌گران اندیکاتور شاخص جریان پول را با نام اندیکاتور RSI با وزن اطلاعات حجم معاملاتی (the volume-weighted RSI) می‌شناسند.

برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد اندیکاتور شاخص قدرت نسبی می‌توانید از مطلب آموزشی «اندیکاتور شاخص قدرت نسبی چیست؟» دیدن نمایید.

نکات کلیدی:

  • شاخص جریان پول (MFI) یک اندیکاتور تکنیکالی است که سیگنال‌های خرید افراطی و فروش افراطی را با استفاده از اطلاعات قیمت و حجم معاملاتی تولید می‌کند.
  • مقادیر شاخص جریان پول بالای 80، نشان‌دهندهٔ وضعیت خرید افراطی و مقادیر پایین 20 نشان‌دهندهٔ وضعیت فروش افراطی می‌باشند. همچنین از سطوح 90 و 10 نیز به‌عنوان آستانه استفاده می‌شود.
  • یک واگرایی بین اندیکاتور و حرکات قیمت شایان توجه می‌باشد. برای مثال، اگر اندیکاتور در حال افزایش باشد در حالی که قیمت کاهش پیدا کرده و یا افقی حرکت کند، قیمت می‌تواند حرکات صعودی خود را آغاز کند.

اندیکاتور شاخص جریان پول در تحلیل تکنیکال چیست؟

فرمول اندیکاتور شاخص جریان پول به شرح زیر است:


که در آن:


زمانی که قیمت از یک دوره به دورهٔ دیگر افزایش یابد، مقدار جریان پول خام (raw money flow) مثبت بوده و به‌میزان جریان پول خام مثبت (positive raw money flow) اضافه می‌شود. وقتی قیمت در یک دوره افت می‌کند، جریان پول خام منفی می‌باشد و به‌جریان پول خام منفی (negative raw money flow) اضافه شده است.

اندیکاتور شاخص جریان پول را چگونه محاسبه کنیم؟

قدم‌های متعددی برای محاسبه شاخص جریان پول وجود دارند.

  1. قیمت معمول (typical price) برای هر یک از 14 دورهٔ پیشین را محاسبه کنید.
  2. برای هر دوره، مشخص کنید که قیمت معمول بالاتر یا پایین‌تر از قیمت دورهٔ پیشین بوده است. این به شما می‌گوید که جریان پول خام مثبت یا منفی بوده است.
  3. جریان پول خام را با ضرب قیمت معمول (typical price) در حجم معاملاتی (volume) آن دوره محاسبه کنید. از اعداد مثبت یا منفی، بسته به بالاتر و یا پایین‌تر بودن قیمت در این دوره استفاده کنید (گام بالا را دوباره مرور کنید).
  4. نسبت جریان پول (Money Flow Ratio) را با اضافه کردن تمامی مقادیر جریان پول مثبت در طی 14 دورهٔ گذشته و تقسیم آن‌ها بر تمامی جریان پول منفی 14 دورهٔ گذشته، محاسبه کنید.

با استفاده از نسبتی که در قدم 4 به‌دست آمده، شاخص جریان پول را محاسبه کنید.

  1. این محاسبات را پس از پایان هر دوره، دوباره تکرار کنید و از اطلاعات 14 دوره استفاده کنید.

شاخص جریان پول چه چیزهایی را به شما می‌گوید؟

یکی از اصلی‌ترین راه‌ها برای استفاده از شاخص جریان پول، استفاده از واگرایی‌ها (divergences) می‌باشند. یک واگرایی زمانی رخ می‌دهد که نوسانگر در جهتی خلاف جهت حرکت قیمت حرکت کند. این اتفاق می‌تواند سیگنالی از یک بازگشت روندی در آینده و تغییر روند قالب باشد.

واگرایی در تحلیل تکنیکال چیست؟

برای مثال، مقدار شاخص جریان پول از مقادیر بسیار بالای خود پایین آمده و به سطوح زیر 80 حرکت می‌کند در حالی که قیمت دارایی به حرکت صعودی خود ادامه می‌دهد، اتفاقی که باعث صدور یک سیگنال بازگشت احتمالی قیمت به سمت پایین می‌شود. به‌طور عکس، مقادیر بسیار اندک MFI حرکت خود به سطوح بالاتر از 20 را آغاز می‌کنند در حالی که قیمت به حرکت نزولی خود ادامه می‌دهد. در این حالت نیز یک سیگنال بازگشت روند احتمالی صادر می‌شود و احتمال حرکت قیمت به سمت بالا وجود دارد.

روند در تحلیل تکنیکال چیست؟

همچنین معامله‌گران با استفاده از چندین موج (multiple waves) در قیمت به دنبال واگرایی‌های بزرگ‌تر بین قیمت و MFI می‌باشند. برای مثال، قیمت سهام به قلهٔ خود در 10 دلار می‌رسد و سپس به 8 دلار نزول کرده و دوباره حرکت صعودی خود را تا سطح 12 دلار ادامه می‌دهد. قیمت در این حالت دو قلهٔ متوالی ساخته است که در نقاط 10 دلار و 12 دلار قرارگرفته‌اند. اگر MFI زمانی که قیمت به 12 دلار رسیده یک قلهٔ پایین‌تر ایجاد کند، نشان می‌دهد که اندیکاتور قلهٔ قیمتی جدید را تأیید نمی‌کند. این اتفاق می‌تواند پیش‌بینی کند که در آینده قیمت‌ها کاهش می‌یابند.

سطوح خرید افراطی و فروش افراطی نیز برای یافتن موقعیت‌های احتمالی معاملاتی مورد استفاده قرار می‌گیرند. حرکات به زیر سطح 10 و بالای سطح 90 به‌ندرت اتفاق می‌افتند. در چنین حالاتی معامله‌گران صبر می‌کنند تا اندیکاتور MFI به سطح بالاتر از 10 بازگشته تا سیگنالی در خصوص یک موقعیت معاملاتی خرید (long position) صادر کند و یا به سطوح پایین‌تر از 90 برگردد تا سیگنال فروش (short position signal) بدهد.

حرکات دیگر به خارج از سطوح خریدوفروش افراطی نیز می‌توانند کاربردی باشند. برای مثال، زمانی که قیمت یک دارایی در روند صعودی قرار دارد، افت اندیکاتور به زیر سطح 20 (و یا حتی سطح 30) و یک رالی (rally) به سمت بالا پس از آن می‌تواند نشان‌دهندهٔ این حقیقت باشد که پولبک (pullback) به اتمام رسیده و روند صعودی ادامه‌دار خواهد بود. همین موضوع در خصوص روند نزولی صدق می‌کند. یک رالی کوتاه‌مدت می‌تواند اندیکاتور MFI را به سطوح 70 و یا 80 حرکت دهد، اما پس از آن این اندیکاتور افت کرده که می‌تواند نشان‌دهندهٔ موقعیتی مناسب برای ورود به یک معاملهٔ فروش دیگر و آماده شدن برای یک افت قیمتی دیگر باشد.

پولبک در تحلیل تکنیکال چیست؟

تفاوت بین اندیکاتور شاخص جریان پول و شاخص قدرت نسبی

اندیکاتور شاخص جریان پول و شاخص قدرت نسبی (Relative Strength Index – RSI) بسیار به یکدیگر شبیه می‌باشند. تفاوت اصلی آن‌ها این است که اندیکاتور شاخص جریان پول از اطلاعات حجم معاملاتی استفاده می‌کنند در حالی‌که اندیکاتور RSI از این اطلاعات بهره نمی‌برد. طرفداران تحلیل حجم معاملاتی باور دارند که حجم یک اندیکاتور برجسته به‌شمار می‌رود. بنابراین، آن‌ها باور دارند که MFI سیگنال‌های معاملاتی و هشدارهای بازگشت احتمالی روند را در زمانی مناسب‌تر نسبت به اندیکاتور RSI صادر می‌کند. هیچ‌یک از این دو اندیکاتور سبت به دیگری برتری ندارد و تنها از اطلاعات و عناصر مختلفی استفاده می‌کنند. بنابراین سیگنال‌ها را در زمان‌هایی متفاوت از یکدیگر صادر می‌کنند.

محدودیت‌های استفاده از شاخص جریان پول

اندیکاتور شاخص جریان پول می‌تواند سیگنال‌های اشتباه (false signal) تولید کنند. تولید سیگنال اشتباه زمانی رخ می‌دهد که اندیکاتور یک موقعیت معاملاتی را به‌عنوان یک موقعیت خوب معرفی می‌کند اما قیمت در جهت مورد انتظار حرکت نمی‌کند و می‌تواند منجر به یک معامله زیان‌دِه شود. برای مثالی از این حالت، می‌توانیم به سیگنال واگرایی‌ای اشاره کنیم که در نهایت منجر به هیچ‌گونه بازگشت روندی نمی‌شود.

اندیکاتور ممکن است در خصوص هشدار برخی از موارد مهم نیز ناکام بماند. برای مثال، با وجود اینکه واگرایی‌ها می‌توانند در برخی از مواقع منجر به تغییر جهت قیمت‌ها شوند، نمی‌توانیم آن‌ها را در تمامی بازگشت‌های قیمتی مشاهده کنیم. به همین دلیل توصیه می‌شود که معامله‌گران از دیگر فرم‌های تحلیل و شیوه‌های کنترل ریسک برای عدم اتکا بر یک اندیکاتور استفاده کنند.

عرضه اولیه سکه (ICO) چیست؟

عرضه اولیه سکه (ICO) مفهومی در صنعت رمز ارزها بوده که معادل با عرضه اولیه عمومی (IPO) است. ICOها روشی جهت جذب سرمایه (تأمین مالی) هستند. در واقع زمانی که یک شرکت قصد جذب سرمایه جهت خلق یک سکه، اپ یا سرویس را دارد اقدام به راه‌اندازی یک ICO می‌کند. سرمایه‌گذاران علاقه‌مند می‌توانند یک پیشنهاد جهت خرید ارائه کرده و یک توکن رمز ارزی جدید که توسط شرکت صادر شده است را دریافت کنند. این توکن ممکن است استفاده از محصول یا خدمات پیشنهادی شرکت را ارائه دهد و یا ممکن است تنها سهمی در شرکت یا پروژه داشته باشد.

برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد رمز ارز می‌توانید از مطلب آموزشی «رمز ارز چیست؟» دیدن نمایید.

نکات کلیدی:

  • عرضه اولیه سکه (ICO) یک روش محبوب جهت جذب سرمایه است که عمدتاً توسط استارت اپ‌هایی که قصد پیشنهاد و ارائهٔ محصولات و سرویس‌های خود را دارند به‌کار گرفته می‌شود. این ICOها معمولاً با صنعت رمز ارزها و فناوری بلاک چین مرتبط هستند.
  • ICOها مشابه سهام هستند با این تفاوت که این ICOها گاهاً برای یک سری خدمات نرم‌افزاری یا محصول پیشنهادی دارای یک سری امکانات هستند.
  • برخی ICOها نرخ‌های بازدهی بسیار زیادی را برای سرمایه‌گذاران خود به ارمغان آورده‌اند. بسیاری از ICOهای دیگر یا به‌صورت کلاهبرداری بوده یا سقوط کرده و یا عملکرد ضعیفی از خود به‌جا گذاشته‌اند.
  • برای مشارکت در ICO، معمولاً ابتدا باید یک رمز ارز را خریداری نمایید. شما می‌بایست دارای اطلاعات اولیه در خصوص چگونگی استفاده از کیف پول و صرافی‌های رمز ارزی باشید.
  • بخش اعظمی از ICOها فاقد تنظیمات کامل هستند، بنابراین سرمایه‌گذاران زمانی که قصد تحقیق و سرمایه‌گذاری در ICOها را دارند می‌بایست احتیاط و دقت کنند.

روش کار عرضه اولیه سکه (ICO) چگونه است؟

زمانی که استارت اپ رمز ارزی قصد جذب سرمایه از طریق ICO را دارد، معمولاً یک سری اوراق سفید عرضه می‌کند که در آن اطلاعاتی در خصوص پروژه، احتیاجات پروژه تا تکمیل فرآیند، میزان سرمایه مورد نیاز، تعداد توکن‌هایی که سرمایه‌گذاران قادر به نگهداری‌اند و مدت زمان اجرای ICO وجود دارد.

عرضه اولیه سکه (ICO) چیست؟

در طول پویش ICO، علاقه‌مندان و حامیان پروژه با استفاده از ارز فیات یا هر رمز ارزی می‌توانند برخی از توکن‌های پروژه را خریداری ‌نمایند. این سکه‌ها به‌عنوان توکن یاد شده و مشابه با سهام یک شرکت بوده که به‌صورت یک IPO به سرمایه‌گذاران فروخته می‌شود. اگر سرمایهٔ جذب‌شده قادر به تأمین حداقل سرمایهٔ مورد نیاز شرکت نباشد، ممکن است پول به حامیان بازگردانده شده و آن ICO با شکست مواجه شود. اگر جذب سرمایهٔ یک پروژه در چارچوب زمانی مشخص تأمین شود، از آن پول جذب‌شده برای پیگیری اهداف پروژه استفاده می‌شود.

اگرچه ICOها قانون‌مند نیستند، اما کمیسیون بورس و اوراق بهادار (SEC) می‌تواند در این پروژه‌ها مداخله کند. به‌عنوان مثال، اگرچه در سال گذشته تلگرام در یک ICO موفق به جذب 1.7 میلیارد دلار سرمایه شد، اما SEC ادعا کرد که فعالیت‌های این پروژهٔ غیرقانونی بوده است. به همین دلیل SEC قصد توقف آن پروژه را داد.

ملاحظات ویژه

سرمایه‌گذارانی که قصد خرید ICO را دارند ابتدا می‌بایست خود را با فضای رمز ارزها آشنا کنند. در بسیاری از ICOها، سرمایه‌گذاران باید با استفاده از رمز ارزهای موجود اقدام به خرید توکن‌ها کنند. این موضوع بدین معناست که یک سرمایه‌گذار ICO می‌بایست از قبل دارای یک کیف پول با قابلیت نگهداری هر توکن یا رمز ارزی که قصد خرید آن را دارد باشد.

توکن های رمزگذاری شده چه هستند؟

یک شخص برای مشارکت در ICO چگونه باید به یافته‌های این حوزه دست یابد؟ هیچ دستورالعملی برای آگاهی و کسب اطلاعات در خصوص جدیدترین ICOها وجود ندارد. بهترین کاری که یک سرمایه‌گذار می‌تواند انجام دهد این است که به‌صورت آنلاین به مطالعهٔ پروژه‌های جدید بپردازد. حواشی و حرف و حدیث‌های زیادی در خصوص ICOها وجود دارد. همچنین محل‌ها و مکان‌های آنلاین متعددی جهت بحث در خصوص فرصت‌های جدید این عرصه وجود دارد. سایت‌هایی به یکپارچه‌سازی ICOها اختصاص یافته‌اند که این امکان را به سرمایه‌گذاران می‌دهند تا ICOهای جدید را شناسایی کرده و به مقایسه پیشنهادات مختلف با یکدیگر بپردازند.

عرضه اولیه سکه (ICO) در مقابل عرضه اولیه عمومی (IPO)

در شرکت‌های سنتی روش‌های کمی جهت جذب سرمایه مورد نیاز توسعه و گسترش وجود دارد. یک شرکت در آغاز کار می‌تواند یک شرکت کوچک باشد. تا جایی که سود کسب‌شده اجازه دهد، این شرکت می‌تواند رشد کند. اگر شرکت تنها در اختیار صاحبان آن باقی بماند، آنگاه می‌بایست منتظرِ سرمایه مانده تا بتواند رشد کند. متناوباً، جهت حمایت‌های اولیه، شرکت‌ها می‌توانند نگاهی به سرمایه‌گذاران خارجی داشته باشند. با این کار اگرچه یک جریان پول نقد به سرعت وارد شرکت می‌شود اما در ازای دریافت همین سرمایه، شرکت می‌بایست بخشی از سهام مالکیت شرکت را در اختیار سرمایه‌گذاران قرار دهد. روش دیگر تبلیغ (سهامی عام) عمومی است. در این روش شرکت می‌تواند از طریق فروش سهام خود به‌صورت یک IPO اقدام به جذب سرمایه کند.

در حالی IPOها ارتباط کمی با سرمایه‌گذاران خود دارند، ICOها ممکن است با حامیانی که قصد سرمایه‌گذاری در یک پروژهٔ جدید را دارند درست مانند یک رویداد تأمین سرمایه جمعی ارتباط داشته باشند. ولی ICOها از این جهت با تأمین سرمایهٔ جمعی متفاوتند که حامیان ICOها از طریق چشم‌انداز بازدهی سرمایه تحریک و تشویق به سرمایه‌گذاری می‌شوند، اما سرمایه‌های جذب‌شده در کمپین‌های تأمین سرمایه جمعی اساساً به‌صورت کمک‌های مالی هستند. به همین دلایل، به ICOها “فروش جمعی” نیز گفته می‌شود.

ICOها حداقل دارای دو تفاوت ساختاری مهم با IPOها هستند. اول، ICOها عمدتاً کنترل‌شده نیستند. این موضوع بدین معناست که سازمان‌های دولتی مانند سازمان بورس و اوراق بهادار نظارتی بر آن‌ها ندارند. دوم، به دلیل غیرمتمرکز بودن و نبود قانون‌گذاری، ICOها از نظر ساختاری بسیار مستقل‌تر از IPOها هستند.

ICOها را می‌توان به‌طرق مختلفی ساخت. در برخی حالت‌ها، یک شرکت یک هدف یا حد مشخص برای سرمایه‌های خود تعیین می‌کند، یعنی هر توکن فروخته‌شده در یک ICO دارای یک قیمت از پیش تعیین‌شده بوده و کل عرضه توکن ثابت است. در سایر حالت‌ها، اگرچه عرضه توکن‌های ICO به‌صورت ثابت است ولی اهداف جذب سرمایه در آن‌ها به‌صورت پویا خواهد بود. این موضوع بدین معناست که توزیع توکن در بین سرمایه‌گذاران به سرمایه و وجوه دریافت‌شده بستگی دارد (به‌عنوان مثال هرچه وجوه بیشتری توسط ICO کسب شود، کل قیمت توکن بالاتر خواهد بود).

هنوز هم برخی شرکت‌ها کار عرضهٔ توکن‌های خود را به‌صورت پویا و فعال انجام می‌دهند یعنی عرضهٔ توکن براساس مقدار وجوه دریافتی تعیین می‌شود. در این حالت‌ها، قیمت یک توکن ایستا و غیر فعال است ولی محدودیتی در کل تعداد توکن‌ها وجود ندارد.

مزایا و معایب عرضه اولیه سکه (ICO)

مزایا

در یک IPO، یک سرمایه‌گذار در ازای سرمایهٔ خود سهام یک شرکت را دریافت می‌کند. در یک ICO، به‌ازای سرمایه هیچ سهمی به سرمایه‌گذار تعلق نمی‌گیرد. در عوض، این شرکت‌ها، که از طریق ICO اقدام به جذب سرمایه کرده‌اند به سرمایه‌گذاران خود یک بلاک چین معادل با سهم یک توکن رمز ارزی ارائه می‌کنند. در بسیاری از حالت‌ها، سرمایه‌گذاران سرمایه‌های خود به‌شکل توکن‌های معروف نظیر بیت کوین و اتر پرداخت کرده و متناسب با آن توکن‌های جدید دریافت می‌کنند.

عرضه اولیه سکه (ICO) چیست؟

باید بگوییم که راه‌اندازی یک ICO جهت خلق این توکن‌ها کار ساده‌ای است. خدمات آنلاینی وجود دارند که امکان تولید توکن‌ را طی چند ثانیه فراهم می‌کنند. سرمایه‌گذاران زمانی که تفاوت‌های بین سهام و توکن‌ها را در نظر می‌گیرند باید به‌خاطر داشته باشند که یک توکن هیچ ارزش ذاتی یا تضمین قانونی ندارد. مدیران ICO توکن‌هایی را براساس شرایط آن ICO تولید کرده و پس از دریافت و براساس برنامهٔ خودشان آن‌ها را بین سرمایه‌گذاران توزیع می‌کنند.

سرمایه‌گذاران اولیه که در یک پروژه ICO سرمایه‌گذاری می‌کنند معمولاً با این امید که برنامهٔ پس از راه‌اندازی، موفق خواهد شد تشویق به سرمایه‌گذاری می‌شوند. اگر واقعاً این اتفاق رخ دهد، ارزش توکن‌هایی که این افراد خریداری کرده‌اند نسبت به قیمت اولیه افزایش یافته و سرمایه‌گذاران در مجموع سود خواهند کرد. این موضوع نشان‌دهندهٔ سود اولیهٔ یک ICO است و احتمال بازدهی بسیار زیاد است.

در واقع ICOها افراد بسیاری را ثروتمند کرده‌اند. به آمار سال 2017 نگاه کنید: در آن سال 435 ICO موفق وجود داشته که هریک از آن‌ها به‌طور میانگین 12.7 میلیون دلار جذب سرمایه داشته‌اند.  10 مورد از بزرگترین ICOها حدود 25 درصد کل سرمایه از فروش توکن را در سال 2017 تأمین کرده‌اند. علاوه بر این، توکن‌های خریداری شده به‌طور میانگین 12.8 برابر (برحسب دلار) بازدهی داشته‌اند.

معایب

علی‌رغم اینکه ICOها به صف اول صنعت رمز ارزها و فناوری بلاک چین رسیده‌اند اما چالش‌ها، ریسک‌ها و فرصت‌های پیش‌بینی‌نشده‌ای را نیز به وجود آورده‌اند. بسیاری از سرمایه‌گذاران به امید سوددهی سریع و زیاد اقدام به خرید ICO می‌کنند. موفق‌ترین ICOها در طی چند سال اخیر بازدهی فوق‌العاده زیادی را برای سرمایه‌گذاران خود کسب کرده‌اند. با این وجود، این سرمایه‌گذاران علاقه‌مند می‌توانند مردم را نیز گمراه کنند.

به دلیل غیرقابل کنترل بودن بخش اعظمی از این صنعت، ICO مملو از بازیگردانان کلاهبردار و شیاد شده است و از انجایی که این ICOها توسط سازمان‌های مالی نظیر SEC قانون‌گذاری و تنظیم نشده‌اند، وجوهی که به دلیل کلاهبرداری یا بی‌کفایتی از دست رفته است ممکن است هیچ‌گاه بازستانده نشوند.

افزایش شدید ICOها در سال 2017 باعث ظهور واکنش‌های چشمگیر از طرف نهادهای دولتی و غیردولتی در اوایل سپتامبر همان سال شد. بانک ملی چین به‌طور رسمی فعالیت‌های ICOها را ممنوع کرده و فعالیت آن‌ها را مغایر با ثبات اقتصادی و مالی قلمداد کرده است.

بانک مرکزی چین استفاده از توکن‌ها را به‌عنوان ارز ممنوع کرده و بانک‌ها خدمات مرتبط با ICOها را ممنوع کرده‌اند. در نتیجه قیمت بیت‌کوین و اتریوم سقوط کرد، زیرا بسیاری این موضوع را نشانهٔ اِعمالِ قوانین و تنظیماتِ بیشتر در حوزهٔ رمز ارزها تلقی کردند. در اوایل سال 2018، فیس‌بوک، توییتر و گوگل همگی تبلیغات در زمینه ICO را ممنوع کردند.

زمانی که سرمایه‌گذار در ICOها سرمایه‌گذاری می‌کند، هیچ تضمینی مبنی بر اینکه سرمایه وی به دلیل کلاهبرداری از دست نرود وجود ندارد. برای کمک به جلوگیری از کلاهبرداری‌های ICO، سرمایه‌گذاران می‌بایست به نکات زیر توجه کنند:

  • باید مطمئن شوند که توسعه‌دهندگان پروژه می‌توانند اهداف خود را تعریف کنند. ICOهای موفق معمولاً دارای اهداف سر راست، قابل‌فهم و اوراق سفید مشخص و مختصر هستند.
  •  سرمایه‌گذاران باید توانایی شناسایی توسعه‌دهندگان را داشته باشند و برای اطمینان از شفافیت 100 درصدی شرکت توسعه‌دهنده یک ICO تلاش کنند.
  • سرمایه‌گذاران باید به دنبال شرایط و اصطلاحات قانونی تنظیم‌شده برای ICO باشند. زیرا قانون‌گذاران خارجی عموماً نظارتی بر این فضا نداشته و سرمایه‌گذار می‌بایست خود از قانونی بودن هرگونه ICO اطمینان حاصل کند.
  • سرمایه‌گذاران باید مطمئن شوند که سرمایه‌های ICO در یک کیف پول امانی نگهداری می‌شود. این کیف پول، محافظتِ مؤثری در برابر کلاهبرداری‌ها به‌ویژه زمانی که یک شخص ثالث دارنده یکی از کلیدهاست ایجاد می‌کند.

نمونه‌ای از عرضه اولیه سکه (ICO)

با بزرگ و بزرگ‌تر شدن فضای ICO، سرمایه‌های جذب‌شده توسط بزرگترین پروژه‌ها نیز به‌شدت افزایش یافته‌اند. زمانی که ICOها را ارزیابی می‌کنیم، یک شخص می‌تواند هم مقدار پول جذب‌شده و هم بازدهی سرمایه را در نظر بگیرد. گاهاً ICOهایی با بازگشت سرمایهٔ قابل‌توجه، پروژه‌هایی نیستند که بیشترین جذب سرمایه را داشته باشند و برعکس. در سال 2014، ICO اتریوم یکی از پیشگامان این عرصه بود که در یک دورهٔ 42 روزه یک جذب سرمایهٔ 18 میلیون دلاری را تجربه کرد. به لطف نوآوری‌های خود و با توجه به اپ‌های غیرمتمرکز، ثابت شده که اتریوم به‌طور کلی برای فضای ICOها مهم و بحرانی است. زمانی که اتریوم آغاز به‌کار کرد، قیمت اتر حدود 0.30 دلار بود. در 4 نوامبر 2019 قیمت اتر به 185 دلار رسید.

در سال 2015، یک ICO دو مرحله‌ای توسط یک شرکت به نام Antshares راه‌اندازی شد وبعدها به NEO تغییر نام داد. اولین فاز این ICO در اکتبر 2015 به پایان رسید و فاز دوم آن تا سپتامبر 2016 ادامه داشت. در طول این دوران، NEO حدود 4.5 میلیون دلار درآمد کسب کرد. در حالی که این شرکت از لحاظ جذب سرمایه جزو بزرگترین ICOها نیست، اما بازگشت سرمایه فوق‌العاده‌ای را برای بسیاری از سرمایه‌گذاران اولیه فراهم کرده است. قیمت NEO در زمان راه‌اندازی ICO حدود 0.03 دلار بود و در زمان اوج خود به 10.74 دلار رسید.

اخیراً ICOها سرمایهٔ بسیار بیشتری جذب می‌کنند. فایل کوین بزرگترین ICO برحسب این مقیاس است. این پروژهٔ غیرمتمرکز بوده و دارای فضای ذخیره‌سازی ابری است. در طول یک ماه پایانی ICO در سپتامبر 2017، فایل کوین حدود 257 میلیون دلار جذب سرمایه داشت. اخیراً یک شرکت موفق شده رکورد پلتفرم EOS را بشکند. این شرکت، افزایش سرمایهٔ 4 میلیارد دلاری را تجربه کرد.

آیا وویجر امکان مبادلهٔ رمز ارزها را بر روی اپ موبایلی خود فراهم می‌کند؟

در این اپ می‌توانید به 21 رمز ارز بدون پرداخت کمیسیون دسترسی داشته باشید.

گروهی که در زمینهٔ کارگزاری آنلاین فعالیت می‌کند، اپ وویجر خود را در اواسط ژانویه برای شهروندان ایالات متحده راه‌اندازی کرده است.

شهروندان کانادایی نیز قبل از پایان سال 2019 میلادی به اپ وویجر دسترسی خواهند داشت. از زمان آزمایشات اولیهٔ اپ وویجر، مشخص شد که این اپ قابلیت کاربری بسیار راحتی دارد.

از قابلیت‌های خوب اپ وویجر این است که این اپ دارای یک موتور جست‌وجوی مبادلات بوده و بهترین قیمت موجود ارز را در بین صرافی‌های مختلف رمز ارز ارائه می‌دهد.

آیا وویجر امکان مبادله رمزارزها را بر روی اپ موبایلی خود فراهم می‌کند؟

استیو ارلیچ مدیر عامل وویجر، که یک فرد باتجربه و کارکشته در زمینهٔ توسعهٔ پلتفرم‌های مبادلاتی برای مبادله‌کنندگان دائمی است می‌گوید که این شرکت در اکتبر 2018 میلادی یک سرویس مبادلاتی راه‌اندازی کرده است.

شرکت وی به چندین پلتفرم مبادلاتی رمز ارزها در سراسر جهان متصل شده است. وی می‌گوید «علی‌رغم اینکه تعیین و استقرار یک شبکه برای انجام مبادلات رمز ارزی کار بسیار دشواری است، اما ما موفق به انجام این کار شده‌ایم.» در این راه، این شرکت به توسعهٔ یک اپ که مشتریان کارگزاری آنلاین با آن آشنایی داشته باشند و بهترین قیمت برای هر مبادله را ارائه دهد، پرداخته ‌است.

در حال حاضر تمام شهروندان ایالات متحده به‌جز نیویورک قادر به انجام مبادلات بر روی اپ ios وویجر هستند. مدیران وویجر همواره با قانون‌گذاران این عرصه برای کسب مجوز بیت‌لایسنس جهت فعالیت در نیویورک همکاری می‌کنند.

این همکاری جهت اخذ مجوز برای فعالیت‌های بین‌المللی در آینده نیز ادامه خواهد یافت. این شرکت در تلاش است تا اپ اندروید خود را نیز راه‌اندازی کند. انتظار می‌رود این اپ تا اواخر سال 2019 میلادی راه‌اندازی شود.

چگونه با وویجر کار کنیم؟

پس از دانلود اپ i5os از اپ استور، کاربر جدید می‌بایست فرآیند ثبت و رجیستر را انجام دهد. این فرآیند برای افرادی که قبلاً یک حساب کارگزاری آنلاین یا حساب بانکی افتتاح کرده‌اند ساده خواهد بود.

با وجود اینکه در حال حاضر بازار مبادلات رمز ارزی از قوانین سفت‌وسخت و کاملی برخوردار نیست، الریچ و تیم وی معتقدند که در آینده نزدیک قوانینی مشابه با قوانین کارگزاری‌های دولتی آنلاین در این عرصه وضع خواهد شد.

الریچ خاطر نشان می‌کند «ما برای فرآیند شناخت مشتریان خود اهمیت زیادی قائل بوده و تلاش می‌کنیم به قوانین خریدوفروش کارگزاری عمل کنیم».

 

زمانی که حساب خود را راه‌اندازی کردید، می‌توانید از طریق Plaid (یک شرکت خدمات مالی در سانفرانسیسکو) که با شرکت وویجر همکاری می‌کند، به یک حساب بانکی متصل شوید.

تنها 30 ثانیه طول می‌کشد تا حساب شما تأیید و انتقال به کیف پول وویجر صورت گیرد. این بدین معناست که بلافاصله پس از تأیید هویت می‌توانید انجام معاملات خود را آغاز کنید.

مشتریان همچنین می‌توانند بیت کوین (BTC) و اتریوم (ETH) را به حساب‌های رمز ارزی خود منتقل کنند. ارلیچ می‌گوید، از آنجایی که شاهد رشد فزایندهٔ ورود مشتریان و حجم مبادلات بالا هستیم، انجمن وویجر کار دریافت و یرداشت بیت کوین و اتریوم از حساب را به‌خوبی انجام داده و انتظارات را برآورده کرده است.

شما می‌توانید با استفاده از اثر انگشت یا تشخیص چهره وارد حساب وویجر خود شوید. در صفحهٔ اول حساب کاربری کلیات مربوط به ارزهایی که می‌توانید با آن‌ها معامله کنید نشان داده شده است.

از سپتامبر 2019، در این اپ 21 رمز ارز در دسترس بوده و با متصل شدن به صرافی‌های بیشتر در آینده، شاهد پشتیبانی از ارزهای بیشتری خواهیم بود.

با استفاده از این حساب کاربری می‌توانید به هر یک از داده‌های مربوط به بازار در بازه‌های زمانی مختلف اعم از ساعتی، روزانه، هفتگی، ماهانه یا سالانه دسترسی داشته باشید.

همچنین می‌توانید با لمس یک دکمه ستون‌های مربوط به قیمت و درصد تغییرات را به ترتیب و از بیشترین به کمترین یا برعکس مرتب کنید.

در این اپ کار به‌روز‌رسانی قیمت‌ها لحظه‌ای انجام شده و تغییرات روبه‌بالا (افزایش قیمت) با رنگ سبز و افت قیمت با رنگ قرمز نشان داده می‌شود.

مدیر ارشد بازاریابی وویجر، استیو کپون می‌گوید «ما می‌خواهیم ابزارهایی را در اختیار کاربران قرار دهیم که از لحاظ رابط کاربری برای مشتریان ساده باشد. این نقل قول از یک منبع به نام مقایسه رمز ارز می‌آید.»

زمانی که آیکونِ یکی از ارزها را لمس می‌کنید، یک نمودار خطی در اختیار شما قرار می‌گیرد که می‌تواند تغییرات قیمت در محدودهٔ زمانی انتخاب شده از طرف شما را نشان دهد. در این حالت، می‌توانید داده‌های پایه و اصلی مانند سرمایهٔ بازار، حجم‌های مبادلات و قیمت بالا و پایین هر ارز را مشاهده کنید. در انتهای صفحه مربوط به جزئیات، اخبار و توضیحاتی در مورد خود ارز و نحوهٔ استخراج آن وجود دارد.

با لمس آیکون «خرید» رسیدِ مبادله نشان داده خواهد شد. پس از آن مقدار خرید خود را به دلار وارد کرده و روی آیکون trade کلیک کنید تا سفارش شما در وویجر ثبت شود.

در حال حاضر تمام سفارشات موجود بر روی پلتفرم، همان سفارشات بازار هستند ولی ارلیچ می‌گوید که در حال برنامه‌ریزی جهت افزودن محدودیت و توقف سفارشات است.

شما می‌توانید بر روی یکی از سفارشات از پیش انجام شده کلیک کرده یا مقدار مدنظر خود را وارد کنید. در این صفحه ماشین حسابی برای کمک به تعیین مقدار دلاری که قصد معامله با آن را دارید نیز تعبیه شده است.

برای مثال، زمانی که یک سفارش 5 دلاری جهت خرید ریپل وارد کنید متوجه می‌شوید که یک سری از ارز‌های مشخص دارای ویژگی حداقل مقدار قابل سرمایه‌گذاری هستند.

قیمت ریپل

این سفارش با پیغام شما برای سرمایه‌گذاری حداقل به 10 دلار نیاز دارید رد شد. داشتن لیست حداقل مقدار قابل معامله بر روی صفحهٔ سفارشات به جلوگیری از ورود سفارشات غلط به ویژه زمانی که بازار به سرعت در حال حرکت است کمک می‌کند.

آیا وویجر امکان مبادله رمزارزها را بر روی اپ موبایلی خود فراهم می‌کند؟

زمانی که معامله ثبت شد، وویجر به چندین صرافی متصل شده تا مناسب‌ترین قیمت را بیابد. کاونده سفارشات ورژن 2.0 که بهترین فناوری دینامیک جستجوی سفارشات رمز ارزی را داراست، در آگوست 2019 به‌روزرسانی شده و سفارشات را هم براساس دلار و هم بیت کوین انجام می‌دهد.

در بسیاری از حالت‌ها از جمله زمانی که معاملات را جای‌گذاری می‌کنید، متوجه دریافت پیغام بهبود قیمت بر روی سفارشات خواهید شد.

الریچ می‌گوید «ما توانایی شکستن قیمت بازار را داریم و می‌خواهیم قیمت‌های موجود در بازار را بشکنیم». اگر شما سفارش خود را تنها به یک حوزهٔ معاملاتی ارسال کنید، سفارشات می‌توانند برای مدتی بر روی دفاتر سفارشات ثبت شوند.

قابلیت وویجر در دسترسی هم‌زمان به چندین صرافی بدین معناست که سفارش شما حتی برای معاملهٔ رمز ارزهای تبادل‌شده کوچک و کم نیز به‌سرعت انجام خواهد شد.

پس از خرید یک ارز، در جزئیات نمایش داده شده دکمهٔ فروش نیز نمایان خواهد شد. زمانی که گزینهٔ فروش را لمس کنید، می‌توانید بخشی از دارایی‌های خود را برداشته یا آن پوزیشن را بسته و خارج شوید.

در ازای انجام مبادلات با اپ، شما هیچ کمیسیونی پرداخت نخواهید کرد ولی وویجر بخش کوچکی از اختلاف قیمت پیشنهادی خریدوفروش را اخذ خواهد کرد.

آیا وویجر امکان مبادله رمزارزها را بر روی اپ موبایلی خود فراهم می‌کند؟

الریچ می گوید: «در حال حاضر بازارها بسیار وسیع هستند، بنابراین می‌توانیم بخش کوچکی از همین اختلاف قیمت را بدون اینکه بر سودآوری مشتری تأثیر بگذاریم برداشت کنیم. ما در هر سفارش به دنبال بهبود قیمت هستیم».

اگرچه کارکرد کیف پول از طریق مشارکت با اتاس (Ethos) قدرتمند‌تر شده ولی این شرکت انتظار دارد تا راه‌حل خود را جهت حل مسائل ارائه دهد.

اپ وویجر دارای یک بخش خبری بوده که می‌توان آن را برحسب دارایی مرتب کرد. همچنین این اپ تحلیل هفتگی بازار را در اختیار شما قرار می‌دهد.

اگر بر روی آیکون نمودار کلیک کنید به صفحهٔ بازار باز خواهید گشت. از آنجایی که در حال حاضر هیچ صرافی مرکزی و نظارتی‌ای برای تعیین ساعت بازار وجود ندارد، شما می توانید به‌صورت 24 ساعته به مبادلهٔ رمز ارزها بپردازید.

آیا وویجر امکان مبادله رمزارزها را بر روی اپ موبایلی خود فراهم می‌کند؟

جهت اطمینان از متنوع بودن سبد دارایی‌های شما، ارلیچ اعتقاد زیادی به اختصاص بخشی از کیف پول سرمایه‌گذار به رمز ارزها دارد.

ارلیچ می‌گوید «قصد ما افزایش میزان سرمایه‌گذاران بخش رمز ارزها و افزایش مقبولیت در استفاده از آن است». وی همچنین اضافه می‌کند که «امکان دسترسی مردم به دارایی‌هایشان موضوع مهمی است، بنابراین می‌خواهیم فرآیند انجام این کار را تسهیل بخشیم. ما اعتقاد زیادی به این فضا و دیجیتالی کردن دارایی‌ها داریم».

با گذر زمان، ارلیچ و کاپون انتظار مشاهدهٔ انواع سفارشات پیشرفته مانند سفارش‌های براکتی برای مدیریت یک پوزیشن را دارند.

در خصوص سایر قابلیت‌ها از جمله نمودارهای پیشرفته و میزان دارایی‌ها با قابلیت معامله بیشتر بحث کردیم. سازندگان اپ وویجر همچنین انتظار دارند تا در سال آینده قابلیت پیشنهاد و ارائهٔ مبادلات جفتی که بخش اصلی مبادلات فارکس است به این اپ افزوده شود.

ارلیچ می‌گوید: «قصد داریم تا کاربری‌های پیشرفته‌تری را به این اپ اضافه کنیم». وی همچنین افزود »قصد ما این است که به کارگزار رمز ارزها در ایالات متحده و همچنین سراسر دنیا تبدیل شویم. ما متمرکز، علاقه‌مند و دیوانهٔ رمز ارزها هستیم».

سرقت SIM: چرا کاربران رمز ارزها باید محتاط باشند؟

به‌نظر می‌رسد که انجمن سرمایه‌گذاران رمز ارزها با یک آسیب‌پذیری امنیتی دیگر مواجه شده که می‌بایست به مقابله با آن بپردازند. از هک کیف پول تا سرقت رمز ارزها و از سرقت ICOها تا وجود نقض در صرافی‌های دیجیتال، فضای رمز ارزها به‌عنوان یک مکان پُرریسک برای نگهداری پول شناخته می‌شود. گزارشی که از CCN به‌دست آمده پیشنهاد می‌کند که اکنون ممکن است که یک نقطهٔ دسترسی جدید به نام تلفن همراه در اختیار سارقان قرار گرفته که از طریق آن بتوانند به دزدیدن توکن‌های دیجیتالی بپردازند.

برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد رمز ارز می‌توانید از مطلب آموزشی «رمز ارز چیست؟» دیدن نمایید.

سرقت SIM چیست؟

فرآیند سرقت SIM با دستیابی غیرقانونی به تلفن همراه هدف از طریق فریب اپراتورهای موبایل سروکار دارد. سارقان، اپراتورهای موبایل را متقاعد کرده تا شمارهٔ تلفن را به سیم‌کارتی که در کنترل آن‌ها قرار دارد ارسال کنند. زمانی که سارقان به شماره تلفن دسترسی پیدا کردند، آنگاه قادر به ریست پسوردها و دسترسی به حساب‌های آنلاین از جمله صرافی‌های رمز ارزی و کیف پول خواهند بود.

سرقت SIM: چرا کاربران رمزارزها باید محتاط باشند؟

براساس یک گزارش، این فرآیند با برخوردی که علیه یک دانشجوی 20 ساله در کالیفرنیا انجام شد روشن گردید. در جولای 2018، جوئل اورتیز و چندین همدست ناشناس وی به مشارکت در سرقت SIM محکوم شدند. براساس همین گزارش، با این کار، آن‌ها موفق به کسب بیش از 5 میلیون دلار بیت کوین و سایر توکن‌های دیجیتالی شده بودند. برای تحقق این سرقت، اورتیز و همدستانش تقریباً 40 تلفن همراه را هدف قرار دادند.

آیا اجماع 2018 یک هدف بود؟

اورتیز قربانیان خود را به‌صورت تصادفی انتخاب نمی‌کرد. به‌جای آن، وی از نشستی که در ماه مه همان سال و با حضور رهبران جهانی فناوری بلاک چین و رمز ارزها برگزار شد بهره‌ برد. در طول این کنفرانس و به گفتهٔ یکی از قربانیان، اورتیز موفق به سرقت 1.5 میلیون دلار از وی شده بود. در این فرآیند، اورتیز کنترل شمارهٔ تلفن همراه قربانی را برعهده گرفته و قبل از دسترسی به حساب‌های رمز ارزها، اقدام به ریست کردن پسوردهای وی شامل آدرس ایمیل کرده بود.

براساس گزارشی که توسط یکی از قربانیان در اختیار پلیس قرار گرفت، اورتیز و همدستانش دستگیر شدند. این قربانی که نام وی فاش نشد ادعا کرد که در طول این عملیات شمارهٔ تلفن همراه وی هدف قرار گرفته بود. پس از آن، کارآگاهان موفق به شناسایی تلفن و همچنین حساب ایمیلی که اورتیز از آن برای فرآیند هک استفاده کرده بود شدند. به‌گفتهٔ این کارآگاهان، اورتیز برای تکمیل سرقت‌های خود از صرافی‌های بایننس، بیترکس و کوین بیس استفاده کرد.

این اقدامات چه معنایی برای سرمایه‌گذاران بازار رمز ارز دارد؟

کلاهبرداری به‌عنوان یک تهدید ثابت در دنیای رمزارزها شناخته می‌شود. در این بازار سارقان به‌طور پیوسته در حال به‌کارگیری راهکارهایی جهت پیشی گرفتن از سرمایه‌گذاران هستند. این خبر برای سرمایه‌گذار همیشگی رمز ارزها ممکن است معنای زیادی نداشته باشد. اورتیز و همدستان مجرمش، رهبران جهانی اکوسیستم رمز ارزها که دارای هولدینگ‌های رمز ارزی بزرگی بودند را هدف قرار دادند. این موضوع دلیلی برای باور این موضوع است که سایر مجرمان نیز می‌توانند اقداماتی مشابه با اقدامات اورتیز را انجام داده و قربانیان جدیدی را مورد هدف قرار دهند. احتمالاً بخشی از فشار برگشتی علیه سرقت SIM از طرف ارائه‌دهندگانِ خدمات تلفن همراه حاصل می‌شود، با این حال، سرمایه‌گذران رمز ارزی می‌توانند گام‌هایی جهت جلوگیری از وقوع چنین سرقت‌هایی بردارند. علاوه بر پیروی از روش‌های استاندارد جهت حفظ امنیت کیف پول دیجیتال، سرمایه‌گذاران می‌بایست نسبت به تغییرات رخ داده در حساب‌های ارزی غیردیجیتالی خود نیز آگاه باشند. به‌عنوان مثال، سرمایه‌گذاران می‌بایست نسبت به تغییرات تصادفی که بر روی پسوردهای آن‌ها به‌وجود می‌آیند هشیار بوده و بدانند که ممکن است این علائم شواهدی مبنی بر ربودن SIM باشد.

کیف پول دیجیتال چیست؟

در مارس 2018، FBI یک اطلاعیهٔ خدمات عمومی منتشر کرد. این اطلاعیه نشان می‌داد که مجرمان اقداماتی برای شرکت در آنچه که با نام “کلاهبرداری پشتیبانی فنی” شناخته می‌شود انجام داده‌اند. به‌طور خاص، آژانس اظهار داشت که مجرمان به‌عنوان پشتیبان ارز مجازی مطرح هستند. قربانیان با شماره‌های جعلی پشتیبانی ارز مجازی که معمولاً از طریق جستجوی منبع باز مستقر هستند تماس می‌گیرند. این پشتیبان جعلی خواستار دستیابی به کیف پول ارز مجازی قربانی شده و ارز مجازی وی را به کیف پول دیگری منتقل می‌کنند. در این شرایط، ارز مجازی هیچ‌گاه به قربانی بازگردانده نخواهد شد و مجرمان نیز تمام راه‌های ارتباطی را مسدود خواهند کرد. این نمونه و سایر روش‌های کلاهبرداری پیشنهاد می‌کنند که سرمایه‌گذاران رمز ارزها می‌بایست نسبت به احتمال قریب‌الوقوع سرقت هشیار باشند.

اندیکاتور همگرایی-واگرایی میانگین متحرک – مکدی – در تحلیل تکنیکال چیست؟

اندیکاتور همگرایی و واگرایی میانگین متحرک – MACD (Moving Averages Convergence Divergence – MACD) یک اندیکاتور شتاب حرکات قیمت است که دنبال‌کنندهٔ روند بوده و از آن برای نمایش روابط بین دو میانگین متحرک یک سهم استفاده می‌شود. اندیکاتور MACD با کسر میانگین متحرک نمایی 26 روزه (EMA) از میانگین متحرک نمایی 12 روزه محاسبه می‌شود.

برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد میانگین متحرک می‌توانید از مطلب آموزشی «میانگین متحرک چیست؟» دیدن نمایید.

نتیجهٔ این محاسبات، خط MACD می‌باشد. یک میانگین متحرک نمایی 9 روزه از خط MACD به نام (خط سیگنال – signal line) شناخته می‌شود که در بالای خط MACD قرار می‌گیرد و به‌عنوان صادرکننده سیگنال‌های خریدوفروش عمل می‌کند. معامله‌گران ممکن است زمانی که MACD به بالای خط سیگنال حرکت کند وارد معاملات خرید شده و زمانی که MACD به سطوح پایینی خط سیگنال حرکت کند وارد معاملات فروش شوند. اندیکاتور همگرایی و واگرایی میانگین‌های متحرک را می‌توان به روش‌هایی گوناگونی تفسیر کرد اما معمول‌ترین روش‌های استفاده از این اندیکاتور شامل تقاطع‌ها (crossovers)، واگرایی‌ها (divergences) و صعود – نزول‌های شتاب‌دار (rapid rises/falls) است.

میانگین متحرک نمایی (EMA) در تحلیل تکنیکال چیست؟

نکات کلیدی:

  • اندیکاتور همگرایی و واگرایی میانگین‌های متحرک (MACD) از طریق کسر میانگین متحرک نمایی 26 روزه از میانگین متحرک نمایی 12 روزه به‌دست می‌آید.
  • اندیکاتور MACD زمانی که به بالای خط سیگنال حرکت کند، سیگنال خرید و زمانی که به پایین خط سیگنال حرکت کند، سیگنال فروش صادر می‌کند.
  • سرعت این تقاطع‌ها به‌عنوان خرید افراطی یا فروش افراطی در بازار، تفسیر می‌شوند.
  • اندیکاتور MACD به سرمایه‌گذاران کمک می‌کند تا درک بهتری از حرکات صعودی یا نزولی در بازار داشته باشند. این اندیکاتور همچنین می‌تواند در بررسی قدرت یا ضعف روند تغییرات قیمت به ما کمک کند.

فرمول MACD به شرح زیر است:

MACD = میانگین متحرک نمایی 26 روزه – میانگین متحرک نمایی 12 روزه

MACD از کسر میانگین متحرک نمایی بلندمدت (26 روزه) از میانگین متحرک نمایی کوتاه‌مدت (12 روزه) محاسبه می‌شود. یک میانگین متحرک نمایی (Exponential Moving Average – EMA) نوعی از میانگین‌های متحرک است که وزن و اهمیت بیشتری به اطلاعات و داده‌های اخیر قیمتی می‌دهد. میانگین متحرک نمایی همچنین با نام میانگین متحرک وزن‌دار نمایی (exponentially weighted moving average) نیز شناخته می‌شود. یک میانگین متحرک وزن‌دار نمایی در مقایسه با میانگین متحرک ساده (Simple Moving Average – SMA)، واکنش‌های بیشتری نسبت به تغییرات اخیر قیمتی نشان می‌دهد. به یاد داشته باشید که میانگین متحرک ساده، وزن یکسانی به تمامی اطلاعات قیمتی در طول بازهٔ زمانی نسبت می‌دهد.

 اندیکاتور MACD چه چیزی به شما می‌گوید؟

زمانی که میانگین متحرک نمایی 12 روزه (خط آبی در شکل زیر) بالای میانگین متحرک نمایی 26 روزه (قرمز) قرار می‌گیرد، اندیکاتور MACD دارای مقادیر مثبت و زمانی که میانگین متحرک نمایی 12 روزه پایین‌تر از میانگین متحرک نمایی 26 روزه قرار می‌گیرد، اندیکاتور MACD دارای مقادیر منفی خواهد بود. هر چه فاصلهٔ MACD از خط پایه (صفر نمودار) بیشتر باشد – چه در بالای این خط و چه در پایین این خط – نشان می‌دهد که فاصلهٔ بین دو میانگین متحرک در حال افزایش می‌باشد. در قسمت پایین نمودار، شما می‌توانید دو میانگین متحرک نمایی را ببینید و مطابقت آن‌ها با اندیکاتور MACD (خط آبی) و حرکات آن‌ها به سمت بالا و یا پایین خط پایه ( baseline – خط قرمز نقطه‌چین) را مشاهده کنید.

اندیکاتور همگرایی-واگرایی میانگین متحرک – مکدی – در تحلیل تکنیکال چیست؟

اندیکاتور MACD معمولاً با یک هیستوگرام (histogram) به‌نمایش گذاشته می‌شود. خطوطی که فاصلهٔ MACD و خط سیگنال را به‌نمایش می‌گذارند. اگر MACD بالاتر از خط سیگنال قرار داشته باشد، این هیستوگرام‌ها در بالای خط پایه MACD قرار خواهند گرفت. اگر MACD زیر خط سیگنال قرار گرفته باشد، این هیستوگرام‌ها در پایین خط پایه MACD به نمایش گذاشته می‌شوند. معامله‌گران از هیستوگرام‌های MACD برای بررسی شتاب حرکات قیمتی صعودی و یا نزولی – زمانی که میزان آن بالاست – استفاده می‌کنند.

اندیکاتور همگرایی-واگرایی میانگین متحرک – مکدی – در تحلیل تکنیکال چیست؟

مقایسهٔ اندیکاتور MACD و قدرت نسبی RSI

اندیکاتور شاخص قدرت نسبی (Relative Strength Index – RSI) جهت صدور سیگنال خرید افراطی (overbought) یا فروش افراطی (oversold) با توجه به سطوح اخیر قیمت مورد استفاده قرار می‌گیرد. اندیکاتور RSI یک نوسان‌گر است که میانگین افزایش و کاهش قیمت‌ها در یک بازهٔ زمانی را محاسبه می‌کند، بازهٔ زمانی پایه، 14 روز بوده و مقادیر موجود در این اندیکاتور، از صفر تا صد متغیرند.

اندیکاتور شاخص قدرت نسبی چیست؟

اندیکاتور MACD روابط بین دو میانگین متحرک نمایی را می‌سنجد، در حالی که RSI به بررسی تغییرات قیمت با توجه به بیشترین و کمترین قیمت اخیر می‌پردازد. این دو اندیکاتور معمولاً در کنار یکدیگر استفاده شده تا به تحلیل‌گر تصویری بهتر از بازار را ارائه کنند.

این اندیکاتورها هر دو شتاب حرکات قیمت (momentum) را در یک بازار بررسی می‌کنند، اما از آنجایی که فاکتورهای متفاوتی را اندازه‌گیری می‌کنند، در برخی مواقع سیگنال‌هایی عکس یکدیگر می‌دهند. برای مثال ممکن است RSI برای یک دورهٔ زمانی بالاتر از سطح 70 قرار گرفته باشد و نشان‌دهندهٔ وضعیت خرید افراطی طولانی‌مدت با توجه به قیمت‌های اخیر باشد. در حالی که در همان زمان، اندیکاتور MACD نشان‌دهندهٔ ادامهٔ رشد و افزایش شتاب حرکات قیمت در بازار باشد. هر یک از این دو اندیکاتور می‌توانند سیگنالی در خصوص بازگشت احتمالی روند، با استفاده از واگرایی (divergence) صادر کند (در واگرایی، قیمت به حرکت خود به سمت بالا ادامه داده در حالی که اندیکاتور به سمت پایین حرکت می‌کند، و یا بالعکس)

محدودیت‌های استفاده از MACD

یکی از اصلی‌ترین مشکلات واگرایی‌ها این است که آن‌ها معمولاً سیگنال از یک بازگشت احتمالی قیمت می‌دهند اما درحقیقت هیچ‌گونه بازگشتی رخ نمی‌دهد – در این حالت یک هشدار اشتباه (false positive) تولید می‌کنند. مشکل دیگر این است که واگرایی‌ها همهٔ بازگشت‌های قیمتی را پیش‌بینی نمی‌کند. به بیانی دیگر، آن‌ها سیگنال‌های بازگشت قیمتی‌ای را صادر می‌کنند که در واقع اتفاق نمی‌افتند و یا به موقع سیگنال‌های بازگشت واقعی را نمایش نمی‌دهند.

بازگشت قیمتی در تحلیل تکنیکال چیست؟

هشدار اشتباه واگرایی به این شکل، زمانی اتفاق می‌افتد که قیمت یک دارایی به‌شکل افقی (sideways) حرکت کرده و برای مثال در یک رِنج قیمتی یا یک الگوی مثلث (triangle pattern) قرار بگیرد. کاهش سرعت شتاب حرکات قیمت – چه در حرکات افقی و چه در حرکات روندی کند – باعث دور شدن اندیکاتور MACD از دو حد نهایی خود شده و آن ‌را به خط صفر نزدیک می‌کند، حتی زمانی که هیچ‌گونه بازگشت قیمتی واقعی وجود ندارد.

برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد الگوی مثلث می‌توانید از مطلب آموزشی «الگوی مثلث در تحلیل تکنیکال چیست؟» دیدن نمایید.

مثال‌هایی از تقاطع‌های MACD

همان‌گونه که در نمودارهای زیر می‌بینید زمانی که MACD به پایین‌تر از خط سیگنال حرکت کند یک سیگنال نزولی داریم که به ما می‌گوید که فرصت فروش در بازار فرارسیده است. به‌طور عکس، زمانی که MACD به سطوح بالایی خط سیگنال حرکت کند، اندیکاتور یک سیگنال صعودی می‌دهد و پیشنهاد می‌کند که احتمال یک حرکت صعودی در قیمت وجود دارد. برخی معامله‌گران پیش از ورود به موقعیت معاملاتی برای تأییدیهٔ این تقاطع صبر می‌کنند. این کار باعث کاهش ریسک تقاطع‌های کاذب می‌شود، همچنین از ریسک ورود به معاملات زودهنگام جلوگیری می‌کند.

تقاطع‌ها زمانی اتکاپذیرتر می‌شوند که با روند قالب مطابقت داشته باشند. اگر MACD به سطح بالای خط سیگنال، پس از یک دورهٔ اصلاحی کوتاه‌مدت در روند بلندمدت صعودی حرکت کند، سیگنال صعودی صادرشده تأیید می‌شود.

اندیکاتور همگرایی-واگرایی میانگین متحرک – مکدی – در تحلیل تکنیکال چیست؟

اگر MACD به سطوح زیرین خط سیگنال، در طی یک روند نزولی قالب که در حال اصلاح است، حرکت کند، سیگنال نزولی صادرشده تأیید می‌شود.

اندیکاتور همگرایی-واگرایی میانگین متحرک – مکدی – در تحلیل تکنیکال چیست؟

مثال‌هایی از واگرایی‌ها

زمانی که اندیکاتور MACD نقاط سقف و یا کفی را تشکیل می‌دهد که با نقاط سقف و کف نمودار متفاوت است یک واگرایی رخ‌داده است. یک واگرایی مثبت زمانی اتفاق می‌افتد که اندیکاتور MACD دو کف بالارونده ساخته در حالی که قیمت دو کف پایین‌رونده بسازد. زمانی که روند طولانی‌مدت همچنان مثبت باشد، این سیگنال یک سیگنال صعودی معتبر است. برخی از معامله‌گران واگرایی‌های مثبت را – حتی زمانی که روند کلی منفی باشد – بررسی می‌کنند زیرا آن‌ها می‌توانند سیگنالی از یک تغییر روند باشند، با این وجود که این تکنیک در این حالت از اتکاپذیری کمتری برخوردار است.

اندیکاتور همگرایی-واگرایی میانگین متحرک – مکدی – در تحلیل تکنیکال چیست؟

زمانی که اندیکاتور MACD دو قلهٔ پایین‌رونده را بسازد – در حالی که قیمت دو قلهٔ بالارونده ساخته است – یک سیگنال نزولی صادرشده و از آن تحت عنوان واگرایی منفی (negative divergence) یاد می‌کنیم. یک واگرایی منفی که در طی یک روند نزولی بلندمدت شکل می‌گیرد به‌عنوان تأییدیه‌ای در نظر گرفته می‌شود که می‌گوید احتمال ادامهٔ روند وجود دارد. برخی از معامله‌گران به بررسی واگرایی‌های منفی در طی روند صعودی بلندمدت می‌پردازند زیرا آن‌ها این واگرایی‌ها را نشانه‌ای از تضعیف روند می‌دانند. هر چند، این واگرایی نسبت به واگرایی که در یک روند نزولی شکل می‌گیرد از اعتبار کمتری برخوردار است.

اندیکاتور همگرایی-واگرایی میانگین متحرک – مکدی – در تحلیل تکنیکال چیست؟

مثال‌هایی از افزایش و یا کاهش‌های سریع

زمانی که اندیکاتور MACD به‌سرعت افزایش پیدا کرده و یا کاهش می‌یابد (میانگین متحرک کوتاه‌مدت از میانگین متحرک بلندمدت دور می‌شود)، سیگنالی صادر می‌کند که با توجه به آن متوجه می‌شویم که وضعیت خرید افراطی یا فروش افراطی به‌زودی به‌سطوحِ نرمال خود برمی‌گردد. معامله‌گران معمولاً این تحلیل را با اندیکاتور شاخص قدرت نسبی (RSI) و یا دیگر اندیکاتورها به‌منظور کسب تأییدیه، ترکیب می‌کنند.

اندیکاتور همگرایی-واگرایی میانگین متحرک – مکدی – در تحلیل تکنیکال چیست؟

غیرمعمول نیست که سرمایه‌گذاران از هیستوگرام MACD به‌همان شکلی که از MACD استفاده می‌کنند، بهره ببرند. تقاطع‌های مثبت یا منفی، واگرایی‌ها، افزایش یا کاهش‌های سریع نیز می‌توانند با استفاده از هیستوگرام‌ها نشان داده شوند. پیش از تصمیم‌گیری در خصوص استفاده از هر یک از دو مورد فوق، مقداری تجربه مورد نیاز است زیرا زمان‌بندی سیگنال‌های صادره در MACD و هیستوگرام آن متفاوت می‌باشند.

DAO چیست؟

این موضوع را تصور کنید: یک اتومبیل بدون راننده در جستجوی مسافر به این‌سو و آن‌سو می‌رود.

پس از رساندن مسافران به مقصد، اتومبیل از مجوز خود برای رفتن به یک ایستگاه شارژ استفاده می‌کند. به جز برنامه‌‌ریزی اولیه، این اتومبیل به کمک خارجی برای تعیین چگونگی انجام  وظایف خود نیاز ندارد.

این مثال همان آزمایشی بود که مایک هیرن، توزیع‌کنندهٔ سابق بیت کوین پیشنهاد داده بود. در این آزمایش، مایک هرن به نقش بیت کوین در سازمان‌های بدون مدیر و نحوهٔ ادارهٔ آن تا 30 سال آینده اشاره کرد.

اگر به طور اتفاقی با دیجی کوینر آشنا شده‌اید و هیچ اطلاعاتی در مورد بیت کوین ندارید پیشنهاد می‌کنیم قبل از مطالعه ادامه مطلب، مقاله «بیت کوین چیست و چه کاربردی دارد؟» را مطالعه نمایید.

چیزی که هرن تشریح کرد یکی از رویایی‌ترین موارد استفادهٔ سازمان خودگردان غیرمتمرکز یا یک DAO است. البته این ایده اندکی بعد از رونمایی بیت کوین در سال 2009 در جامعه به‌وجود آمد. فکر پشت این ایده آن است که اگر بیت کوین بتواند واسطه‌های مالی را کنار بگذارد، آنگاه ممکن است شرکت‌ها و سایر سازمان‌ها روزی بتوانند بدون مدیریت سلسله‌مراتبی به فعالیت بپردازند.

به‌طور خلاصه، هدف DAO کدگذاری قوانین خاصی است که یک شرکت با استفاده از آن بتواند روی پای خود ایستاده و راه‌اندازی شود. البته برای به وجود آوردن چنین قوانین و اعمال تغییرات، شرکت می‌بایست بخشی از درآمد خود را برای این امر کنار بگذارد.

این روش مشابه کارکرد یک شرکت معمولی است. تفاوت بزرگ موجود در اینجا آن است که قوانین شرکت‌های معمولی به‌صورت دیجیتالی اجرا نمی‌شود.

شناخته‌ترین تلاشی که برای خلق چنین سازمانی انجام شد، DAO نام داشت.

اگرچه این پروژه در سال 2016 راه‌اندازی شد اما در عرض چند ماه به شکست منجر شد. علی‌رغم‌ این شکست، این پروژه نمونهٔ خوبی از آن چیزی است که مردم هنگام صحبت از فناوری در ذهن دارند.

برنامهٔ این پروژه آن‌گونه بود که شرکت‌کنندگان آن، توکن‌ DAO دریافت کرده و سپس به این موضوع که کدام پروژه می‌بایست تأمین مالی شود رأی دهند. در واقع در این طرح برای انتخاب پروژه‌هایی که می‌بایست در آن‌ها سرمایه‌گذاری شود خرد جمعی صورت می‌گرفت.

DAO چیست؟

روش‌های محدودی وجود دارد که از طریق آن DAO می‌تواند مدیریت سازمان‌های امروزی را بهبود بخشد:

  • هر کسی که به اینترنت دسترسی دارد می‌تواند توکن‌های DAO را نگهداری و یا آن‌ها را خریداری نماید.
  • خالقان DAO می‌توانند هر قانونی را که به آن رأی داده‌اند اجرا کنند.

به‌طور خلاصه DAO به طریقی مشابه عمل می‌کند. در واقع DAO به قراردادهای هوشمند یا قوانین برنامه‌ریزی شده برای نشان دادن آن چیزی که در سیستم اتفاق می‌افتد نیاز دارد. قراردادهای هوشمند به‌‌گونه‌ای برنامه‌ریزی شده‌اند تا بتوانند انواع مختلفی از فعالیت‌ها، از جمله واریز سود بعد از مدت معین را انجام دهد.

برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد قرارداد هوشمند می‌توانید از مطلب آموزشی «قرارداد هوشمند چیست؟» دیدن نمایید.

برخی طرفداران آن معتقدند که یک سازمان نه تنها می‌تواند از این طرح در تصمیمات پولی خود استفاده کند بلکه می‌تواند در تمام تصمیم‌گیری‌های خود نیز از آن بهره برد.

طرفداران این طرح از آن به‌عنوان روشی برای ضمانت دموکراسی شرکت‌ها استفاده می‌کنند. به‌عنوان مثال در این طرح سهامداران می‌توانند قوانین جدیدی را وضع کرده، آن را تغییر داده یا به اخراج یک عضو رأی دهند.

امنیت DAO چگونه است؟

به‌راحتی می‌توان دید که چرا “کد غیرقابل توقف” می‌تواند یک مسئلهٔ امنیتی ایجاد کند.

امروزه و پس از استقرار در بلاک چین اتریوم، تغییر زیربنای DAO یا قرارداد هوشمند زیرشاخهٔ آن، کار دشواری است و این موضوع “خوب” است، زیرا در این شرایط یک شخص یا یک نهاد نمی‌تواند قوانین را تغییر دهد.

اتریوم چیست و چه کاربردی دارد؟

اما این ویژگی پتانسیل تبدیل شدن به یک عیب را دارد. اگر شخصی یک باگ در DAO بیابد، توسعه‌دهندگان قادر به تغییر کد مربوط به آن نخواهند بود.

این موضوع یک مشکل برای DAO محسوب می‌شد. ناظران مشاهده ‌کردند که مهاجمان به آرامی وجوه را تخلیه می‌کنند اما نمی‌توانستند برای توقف آن کاری انجام دهند. (از نظر فنی، هکر از نحوهٔ اجرای قوانین تصویب‌شده پیروی می‌کرد).

به‌منظور بازگرداندن وجوه به صاحبانشان، برنامه‌نویسان اتریوم تاریخچه تراکنش‌ها را معکوس کردند. این تصمیم یک تصمیم جنجالی بود که منجر به ایجاد شکاف و اختلاف نظر در جامعه شد.

بهترین راه برای کنترل و ادارهٔ شرایط مشابه در آینده هنوز هم جای بحث دارد.

چگونه از اتریوم استفاده کنیم؟

فکر استفاده از اتریوم می‌تواند رعب‌آور باشد اما دارای مزایایی نیز هست. اگر اتریوم طبق برنامه پیشرفت کند، می‌تواند جایگزین مناسبی‌ برای فیس‌بوک‌ و گوگلی باشد که امروزه بخش مهمی از زندگی ما را فرا گرفته است. ممکن است اتریوم به اندازهٔ وب قابل لمس نباشد، اما هنوز هم هر شخصی که دارای یک کامپیوتر یا گوشی هوشمند است تا زمان داشتن اتریوم می‌تواند از این پلتفرم استفاده کند. پلتفرم اتریوم کدهایی هستند که امکان بروزرسانی بلاک ‌چین را فراهم می‌کند.

برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد اتریوم می‌توانید از مطلب آموزشی «اتریوم چیست و چه کاربردی دارد؟» دیدن نمایید.

کیف پول‌های اتریوم

در گام نخست به‌منظور استفاده از اتریوم به‌محلی امن برای نگهداری آن یا دست‌کم محلی برای نگهداری کلیدهای خصوصی خود نیاز دارید. این موضوع ما را به‌سمت استفاده از کیف‌ پول‌های اتریوم سوق می‌دهد. نکتهٔ مهم این است که از دست دادن کلیدهای خصوصی خطرناک‌تر از فراموشی رمز عبور است زیرا از دست دادن کلیدهای خصوصی به‌معنای از دست رفتن همیشگی اتریوم است. حذف واسطه، مانند شمشیر دو لبه عمل می‌کند. در حالی که برای تأیید معاملات به واسطه‌ها نیازی نیست، اما در عوض دیگر هیچ شخصی برای کمک به بازیابی کلیدهای خصوصی شما وجود نخواهد داشت.

چگونه از اتریوم استفاده کنیم؟

با این فرض، اکنون کیف پول‌های زیادی برای ذخیره‌سازی انواع رمز ارزها وجود دارد که از جملهٔ آنان می‌توان به کیف‌ پول‌های رومیزی، کیف‌ پول‌های همراه، کیف‌ پول‌های سخت‌افزاری و کیف پول‌های کاغذی اشاره کرد. انتخاب هر کدام از این کیف پول‌ها به اولویت شما در کارایی و امنیت آن بستگی دارد. معمولاً این دو جنبه در تضاد با یکدیگر هستند: هر چه استفاده از یک کیف پول ساده‌تر باشد، امنیت آن ضعیف‌تر خواهد بود و بالعکس.

رمز ارز چیست؟

کیف پول‌های رومیزی یا دسکتاپ

کیف‌ پول‌های رومیزی بر روی کامپیوتر شخصی یا لپ‌تاپ‌ها اجرا می‌شود. یک گزینه آن است که یک کلاینت اتریوم دانلود کنید. کلاینت‌های اتریوم مختلفی وجود دارد که با زبان‌های برنامه‌نویسی و عملکرد مبادلاتی مختلف نوشته شده‌اند. این فرآیند می‌تواند چندین روز طول بکشد و تنها با رشد اتریوم افزایش می‌یابد. سپس در مرحلهٔ بعد کیف پول می‌بایست همگام با آخرین تراکنش‌های موجود در بلاک ‌چین باشد.

کیف‌ پول‌های همراه

از آنجایی که کلاینت‌های مرتبط با تلفن همراه یا کلاینت سبک (لایت) برای اتصال به شبکه و انجام تراکنش‌ها نیازمند حجم کمتری از اطلاعات هستند، بنابراین برای دانلود بر روی گوشی‌های هوشمند مناسب‌تر هستند. با وجود اینکه کلاینت لایت گزینه‌های ساده‌تری دارد اما کاملاً ایمن نمی‌باشد. کلاینت کامل اتریوم روش ایمن‌تری برای دریافت تراکنش‌ها ارائه می‌دهد، زیرا نیازی به دریافت اطلاعات دقیق، اعتماد به ماینرها یا گره‌ها نداشته و خود اعتبار تراکنش‌ها را تأیید می‌کند.

چگونه از اتریوم استفاده کنیم؟

هک کردن کلیدهای خصوصی موجود بر روی یک ابزار که به اینترنت متصل نیست (این روش به نام نگهداری سرد شناخته می‌شود) دشوارتر بوده و بهترین گزینه برای ذخیره‌سازی و نگهداری اتریوم در حجم بالاست. با این وجود، استفاده از روش ذخیره‌سازی سرد به سادگی استفاده از کیف پول‌های همراه یا کامپیوترهای متصل به اینترنت نیست.

اتریوم چگونه کار می‌کند؟

کیف‌ پول‌های سخت‌افزاری

بهترین کیف پول، کیف‌ پول‌ سخت‌افزاری است که سایز آن به اندازهٔ یک یا دو انگشت است. این ابزارهای ایمن اغلب قابلیت عدم اتصال به اینترنت را داشته و امضای تراکنش‌ها به‌صورت آفلاین صورت می‌گیرد. اگر قصد جابه‌جایی مکرر اتریوم را دارید شاید این کیف پول گزینهٔ مناسبی برای شما نباشد.

کیف‌ پول‎‌های کاغذی

گزینهٔ نگهداری دیگر این است که کلید خصوصی خود را چاپ کنید یا به دقت آن را بر روی یک ورق کاغذ نوشته و آن را در مکانی ایمن نگهداری کنید. ابزارهای آنلاین می‌توانند جفت‌کلیدهایی را به‌صورت مستقیم بر روی کامپیوتر شما ایجاد کنند. در واقع این جفت‌کلیدها بر روی سرورهای یک وب‌سایت ایجاد نمی‌شوند، زیرا اگر این وب‌سایت‌ها هک شوند، کلیدها آسیب‌پذیر خواهند شد. شما می‌توانید کلیدهای خصوصی خود را با استفاده از فرمان‌های دستوری نیز تولید کنید. با همهٔ این تفاسیر مجدداً تأکید می‌کنیم که اگر کلید خصوصی خود را گم کنید، دیگر هیچ‌گاه آن را نخواهید یافت. بنابراین بهترین راه برای جلوگیری از گم شدن کلیدهای خصوصی آن است که چندین کپی از کلید خصوصی خود تهیه کرده و آن‌ها را در محل‌های ایمن جداگانه‌ای نگهداری کنید. در این صورت اگر شما یکی از کپی‌ها را گم کنید می‌توانید از سایر کپی‌هایی که تهیه کرده‌اید استفاده کنید.

خرید اتریوم

بسته به کشور محل زندگی و وجه رایج آنجا خرید ارز اتریوم متفاوت است. برای خرید اتریوم می‌بایست به‌صورت آنلاین یا حضوری، فردی که دارای اتر بوده و قصد معامله دارد را پیدا کنید. همواره گزینهٔ ملاقات حضوری برای خرید و فروش اتریوم به‌ویژه در شهرهایی مانند نیویورک یا تورنتو وجود دارد. البته همیشه این گزینه در مناطق کم‌جمعیت در دسترس نخواهد بود. صرافی‌ها این امکان را به مشتریان خود می‌دهند تا به‌صورت مستقیم و با استفاده از دلار یا بیت کوین به خرید اتریوم بپردازند. برای این کار ابتدا باید در این صرافی‌ها حساب کاربری ایجاد کنید. اگر می‌خواهید با استفاده از یک ارز دیگر اتریوم بخرید باید مراحل بیشتری را طی کنید. بیت کوین پُرکاربردترین رمز ارز مجازی در سراسر دنیا بوده و مردم علاقهٔ بیشتری به انجام مبادلات با آن دارند. بنابراین، به‌عنوان مثال، اگر می‌خواهید در ازای پرداخت روبل مقداری اتریوم بخرید، ساده‌ترین روش آن است که ابتدا به یک صرافی مراجعه کرده و بیت کوین تهیه کنید و سپس آن را به اتریوم تبدیل کنید. زمانی که اتریوم در اختیار داشته باشید، می‌توانید آن را به‌صورت مستقیم به‌شخص دیگری ارسال کنید. البته برای انجام این کار می‌بایست هزینهٔ اندکی را به‌عنوان کارمزد بپردازید.

بیت کوین چیست و چه کاربردی دارد؟

اکنون شرایط چگونه است؟

زمانی که کاربران، اتریوم در اختیار دارند چه کارهایی می‌توانند با آن انجام دهند؟

ممکن است متوجه این نکته شده باشید که زبان کیف پول و صرافی‌های اتریوم بسیار شبیه به بیت کوین است. ولی باید بدانید که اپلیکیشن‌های اتریوم کاملاً متفاوت از اپلیکیشن‌های بیت کوین هستند. کاربرانی که اتریوم دارند می‌توانند قراردادهای هوشمند را ساخته یا به آن ملحق شوند. از بسته‌های قراردادهای هوشمند می‌توان برای ایجاد اپلیکیشن‌های غیرمتمرکز “dapps” استفاده کرد.

برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد اپلیکیشن غیرمتمرکز dapp می‌توانید از مطلب آموزشی «اپلیکیشن غیرمتمرکز dapp چیست؟» دیدن نمایید.

سیستم عملیاتی اتریوم چگونه است؟

پیش از آنکه بخواهیم فراتر رویم، بهتر است نحوهٔ عملکرد اتریوم و سایر رمز ارزها را که دارای سیستم ذخیره‌سازی گیج‌کننده‌ای هستند را تشریح کنیم. بهتر است مطالبی که در اینجا بیان می‌شود را با دانسته‌های قبلی خود مقایسه کنید.

آیا به رشته اعدادی که در کارت اعتباری شما درج شده توجه کرده‌اید؟ زمانی که کارت کشیده می‌شود، بانک‌ها باید تعیین کنند که پول را به کجا ارسال می‌کنند. رمز ارزها این امکان را به شما می‌دهند تا به ایجاد شمارهٔ شناسایی بپردازید. این شمارهٔ شناسایی تشخیص می‌دهد که وجوه به کجا فرستاده می‌شود. در این سیستم، دو مولفهٔ اصلی موجود است که کاربران برای شناسایی به آن دو نیاز دارند: کلیدهای عمومی و کلیدهای خصوصی. این کلیدها به‌صورت یک رشتهٔ درهم‌ریخته از اعداد و حروف نشان داده شده و از طریق رمزنگاری به‌یکدیگر متصل هستند. کلیدهای عمومی را می‌توان به دیگران ارسال کرد، در این شرایط آن‌ها می‌دانند که پول را به کجا ارسال کنند. اگر می‌خواهید اتریوم خود را به دیگران ارسال کنید، به یک آدرس نیاز دارید. این آدرس شامل یک رشته اعداد و حروف درهم‌ریخته است.

برای مصرف اتریوم می‌بایست وجوه خود را با کلید خصوصی خود امضا کنید. همان طور که از نام کلید خصوصی پیداست، این نام شبیه به یک پسورد است. اگر بخواهیم کلید خصوصی را به کارت اعتباری تشبیه کنیم باید بگوییم که کلید خصوصی شبیه به پینی است که از آن برای باز کردن قفل وجوه در ATMها یا فروشگاه‌ها استفاده می‌شود. بنابراین، فواید این سیستم چیست؟ یکی از تفاوت‌های کلیدی در بلاک چین‌های باز مانند بیت کوین و اتریوم، آن است که در هر زمان کاربران می‌توانند برای دارایی‌های خود شمارهٔ شناسایی ساخته و برای این کار نیازی به انتظار در بانک برای تأیید درخواست و صدور کارت اعتباری نخواهید داشت.

تفاوت تحلیل بنیادی و تحلیل تکنیکال چیست؟

تحلیل بنیادی و تکنیکال دو مکتب یا دو شاخهٔ اصلی‌ای هستند که در بازارها مورد استفاده قرار می‌گیرند. اما این دو تفاوت‌هایی با یکدیگر دارند.

سرمایه‌گذاران و معامله‌گران از هر دوی این روش‌ها برای تحقیق و پیش‌بینی قیمت‌های آیندهٔ بازار سهام استفاده می‌کنند. مانند هرگونه استراتژی سرمایه‌گذاری یا فلسفهٔ سرمایه‌گذاری، هر دوی این روش‌ها دارای مدافعان و مخالفان خود می‌باشند.

تحلیل بنیادی

تفاوت تحلیل بنیادی و تحلیل تکنیکال چیست؟
تحلیل بنیادی هر چیزی را که بر روی قیمت یک اوراق بهادار اثر می‌گذارند را مطالعه می‌کند، از عوامل اقتصاد کلانی مانند وضعیت اقتصادی یک کشور تا وضعیت صنایع و همچنین عوامل اقتصاد خرد مانند تأثیرات مدیریت شرکت‌ها. هدف نهایی تحلیل بنیادی، رسیدن به رقمی ‌است که ‌سرمایه‌گذار بتواند آن را با قیمت کنونی سهم در بازار مقایسه کند و ارزیابی کند که قیمت سهم بیش از ارزش ذاتیش قیمت گذاری شده و یا این که کمتر از ارزش ذاتیش قیمت دارد.

تحلیل بنیادی (fundamental analysis) به بررسی سهام برای به‌دست آوردن ارزش ذاتی (intrinsic value) آن‌ها می‌پردازد.

تحلیل بنیادی همهٔ مسائل از اقتصاد کلی تا شرایط صنایع و قدرت مالی و مدیریتی شرکت‌ها را می‌سنجد. درآمدها (earnings)، هزینه‌ها (expenses)، دارایی‌ها (assets) و بدهی‌ها (liabilities) همگی توسط یک تحلیل‌گر بنیادی به‌دقت مورد بررسی قرار می‌گیرند.

برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد تحلیل بنیادی یا تحلیل فاندامنتال می‌توانید از مطلب آموزشی «تحلیل بنیادی یا تحلیل فاندامنتال چیست؟» دیدن نمایید.

تحلیل تکنیکال

تفاوت تحلیل بنیادی و تحلیل تکنیکال چیست؟
تحلیل تکنیکال (Technical Analysis) مطالعهٔ اطلاعات تاریخی بازار شامل قیمت و حجم است. با استفاده از اطلاعاتی در زمینهٔ روان‌شناسی بازار (market psychology)، اقتصاد رفتاری (behavioral economics) و تحلیل مقداری (quantitative analysis) تحلیل‌گران تکنیکال از عملکرد گذشته قیمت‌ها برای پیش‌بینی رفتار آیندهٔ بازار استفاده می‌کنند.

تحلیل تکنیکال با تحلیل بنیادی فرق می‌کند. در این نوع از تحلیل، معامله‌گران سعی می‌کنند که فرصت‌های معاملاتی را با بررسی وضعیت و آمار روند، مانند حرکات در قیمت دارایی و حجم‌های معاملاتی پیدا کنند.

فرضیهٔ اصلی در این تحلیل این است که تمامی موارد بنیادی از پیش در قیمت سهام لحاظ شده‌اند، بنابراین دیگر نیازی به توجه زیاد به آن‌ها نیست.

تحلیل‌گر تکنیکال سعی نمی‌کند که مقدار ارزش ذاتی یک دارایی را اندازه‌گیری کند، بلکه آن‌ها از نمودار سهام برای یافتن الگوها و روندهایی که به آن‌ها در پیش‌بینی قیمت سهم در آینده کمک می‌کنند، استفاده می‌کنند.

سیگنال‌های محبوب تحلیل تکنیکال شامل میانگین‌های متحرک ساده (Simple Moving Averages – SMAs)، سطوح حمایتی و مقاومتی (support and resistance levels)، خطوط روند (trendlines) و اندیکاتورهای شتاب حرکت قیمت (momentum indicators) می‌باشند.

سطوح حمایت و مقاومت در تحلیل تکنیکال چیست؟

نکتهٔ مهم: تحلیل بنیادی و تحلیل تکنیکال دو شاخه اصلی بررسی بازار به شمار می‌رود.

میانگین‌های متحرک ساده

میانگین‌های متحرک ساده اندیکاتورهایی هستند که با میانگین‌گیری از قیمت‌های روزانه در طی یک بازهٔ زمانی مشخص، به ارزیابیِ جهت روند سهم کمک می‌کنند. سیگنال‌های خرید و فروش زمانی ‌که میانگین متحرک کوتاه‌مدت میانگین متحرک بلندمدت را به سمت پایین قطع می‌کند، صادر می‌شود.

برای آشنایی با میانگین متحرک در تحلیل تکنیکال مقاله آموزشی «میانگین متحرک در تحلیل تکنیکال چیست؟» را مطالعه نمایید.

سطوح حمایتی و مقاومتی از تاریخچهٔ اطلاعات قیمت استفاده می‌کنند. سطوح حمایتی به مناطقی گفته می‌شود که خریداران در آن نقاط وارد بازار شدند.

سطوح مقاومتی به مناطقی گفته می‌شود که قیمت پس از رسیدن به آن‌ها، فروشندگان را مجبور کرده است تا به بازار وارد شوند. افرادی که از سطوح حمایتی و مقاومتی استفاده می‌کنند به دنبال خرید در مناطق حمایتی و فروش در مناطق مقاومتی می‌باشند.

خطوط روند شبیه به مناطق حمایتی و مقاومتی می‌باشند، از آنجایی که آن‌ها نقاط مشخص ورود و خروج از بازار را تعیین می‌کنند. هر چند، تفاوت آن‌ها در این است که طرح این خطوط بسته به عملکرد قیمت در گذشته، متفاوت می‌باشد.

آن‌ها معمولاً زمانی استفاده می‌شوند که قیمت یک سهم در حال تشکیل سقف‌های تازه و یا کف‌های تازه‌ای است و هیچ تاریخچهٔ قیمتی در آن نواحی بازار وجود ندارند.

خط روند در تحلیل تکنیکال چیست؟

تعدادی از اندیکاتورهای ساخته‌شده بر پایهٔ سرعت حرکات قیمت وجود دارند که از آن‌ها می‌توان به اندیکاتور باند بولینگر (Bollinger bands indicator)، اندیکاتور جریان پول چایکین (Chaikin Money Flow)، استوکاستیک‌ها (Stochastics) و اندیکاتور همگرایی-واگرایی میانگین‌های متحرک (Moving Averages Convergence Divergence – MACD) اشاره کرد.

برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد اندیکاتور هم‌گرایی-واگرایی میانگین‌های متحرک می‌توانید از مطلب آموزشی «اندیکاتور همگرایی-واگرایی میانگین متحرک – مکدی – در تحلیل تکنیکال چیست؟» دیدن نمایید.

هر یک از این اندیکاتورها دارای فرمول محاسباتی مختص به خود بوده و براساس شاخصه‌هایی که در نظر می‌گیرند، سیگنال‌های خرید یا فروش صادر می‌کند. اندیکاتورهای شتاب حرکت قیمتی بیشتر در بازارهای رِنج (range bound) و یا بدون روند (trendless markets) به‌کار می‌رود.

نکات کلیدی:

  • تحلیل بنیادی با بررسی اطلاعات به‌دنبال یافتن ارزش ذاتی سهم می‌باشد.
  • تحلیل تکنیکال با تحلیل بنیادی متفاوت است و در این نوع تحلیل معامله‌گران سعی می‌کنند تا روندها را یافته و از اطلاعات قیمتی و حجم معاملاتی بازار استفاده کنند.
  • هر دو روش برای تحقیق، بررسی و پیش‌بینی روند حرکت قیمت در آینده مورد استفاده قرار می‌گیرند.

برای آشنایی با استراتژی های تحلیل تکنیکال و یادگیری دیگر شاخه‌های مربوط به آن پیشنهاد می‌کنیم حتما از «درخت یادگیری» دیجی کوینر دیدن نمایید.