به گزارش خبرنگار ورزشی خبرگزاری فارس، علیرضا استکی سرمربی کنونی تیم ملی بوکس کشورمان که متولد سال ۱۳۵۴ در اصفهان است، از سال ۱۳۷۱ با تشویق مرحوم پدر بزرگوارش وارد بوکس شد. با استعداد، پیگیری و پشتکار زیاد بعد از یک سال نیز به طور رسمی در مسابقات قهرمانی جوانان کشور شرکت کرد اما در سال ۱۳۷۳ مدال برنز و اولین مدال خود را در مسابقات قهرمانی کشور به میزبانی دامغان را کسب کرد. در سال ۱۳۷۴ هم در رده بزرگسالان، نایب قهرمان ایران شد. او طی سالهای ۱۳۷۷ تا ۱۳۸۲ همیشه قهرمان کشور در سنگین وزن بود. در مجموع استکی دو مدال طلا، چهار نشان نقره و یک گردن آویز برنز را مسابقات داخلی به دست آورد.  با اینکه تیم ملی بوکس ایران در سنگین وزن، اعزام زیادی به مسابقات بین‌المللی نداشت، او فقط یک بار در سال ۱۳۸۱ به رقابتهای قهرمانی آسیا در مالزی اعزام شد و مدال ارزشمند نقره گرفت. این اعزام هم به خاطر اعتراض هیأت بوکس استان اصفهان به کمیته المپیک بود که بوکسور سنگین وزن اصفهانی در وزن خودش، قهرمان ایران می‌شود ولی به مسابقات بین‌المللی نمی‌رود. بر همین اساس به اجبار مسئولان شهرش به پیکارهای قهرمانی آسیا اعزام شد. علیرضا استکی معتقد است باید حداقل چهار بار به مسابقات بین‌المللی اعزام می‌شد ولی حقش در آن سالها توسط مربیان وقت تیم ملی بوکس بزرگسالان کشورمان خورده شد.  سرمربی کنونی تیم ملی بوکس کشورمان که دارای مدرک تحصیلی فوق لیسانس مدیریت راهبردی تربیت بدنی است، اولین دوره مربی‌گری و ستاره اول بین‌المللی خود را از فدراسیون جهانی بوکس(AIBA) در کشور قزاقستان گرفت. سپس ستاره دوم را در اوکراین و ستاره سوم و بالاترین سطح مربیگری بوکس جهان را در کره‌جنوبی کسب کرد. همچنین مدرک آنلاین و اینترنتی در انگلیس را اخذ کرد. او دارای مدرک بدنسازی از کمیته ملی المپیک در سال ۱۳۸۴ است. وی از سال ۱۳۸۵ تا ۱۳۹۶ به عنوان مربی و سرمربی در تیم‌های ملی بوکس جوانان، امید و بزرگسالان فعالیت داشته و در نهایت از سال ۱۳۹۸ تا کنون نیز سکان هدایت تیم ملی بوکس بزرگسالان کشورمان را بر عهده دارد.  به بهانه آغاز سال نو، مصاحبه‌ای را با علیرضا استکی داشتیم که در سطر پایین می‌توانید صحبت‌های او را در مورد مباحث و موضوعات مختلف پیرامون بوکس ایران، اتفاقاتی که در سال ۱۳۹۹ و عید نوروز برای او رخ داده است را بخوانید. * سال ۹۹ برای من خوب نبود، برود دیگر برنگردد  * باز هم به عقب برگردم، همین راه را ادامه می‌دهم * بهترین عیدی که گرفتم یک جلد قرآن بود * دوست داشتم مادرم از کما بیرون بیاید ولی این اتفاق نیفتاد * لحظه تحویل سال و هفته اول عید نوروز در کنار پدر و مادرم بودم * لحظه تحویل سال ۱۴۰۰ سر خاک پدر و مادرم بودم * ناداوری در بازی امید احمدی صفا خیلی روی من فشار آورد * فدراسیون بوکس ایران سال خوبی را پشت سر گذاشت * برگزاری لیگ بوکس عالی بود * فوتبالی نیستم ولی سپاهانی‌ام * نمی‌خواهیم در بازی‌های المپیک توکیو فقط شرکت کننده باشیم فارس: سال ۹۹ چطور سالی بود؟ سال ۹۹ اصلا خوب نبود، امیدوارم برود و دیگر برنگردد. از هر لحاظ، سالی بسیار نحس و شومی بود. ولی به خاطر اینکه هنوز نفس می‌کشیم و زندگی می‌کنیم، باید خدا را شکر گذار باشیم. فارس: چه اتفاقی ناگواری برای شما رخ داد؟ سال ۹۹ از ابتدایش برای من خراب شد. در اسفند ماه ۹۸ به همراه تیم ملی بوکس کشورمان، از مسابقات قهرمانی آسیا در اردن به ایران بازگشتیم. به خاطر شیوع و همه‌گیری بیماری کرونا نتوانستم به دیدن پدر و مادرم بروم و در تهران ماندم. هنوز هم عید سال ۹۹ در ذهنم به تلخی باقی مانده است. فارس: نظرت درباره سال ۱۴۰۰ چیست؟ امیدوارم سال ۱۴۰۰ سال خوبی باشد و قرن خوبی داشته باشیم و بتوانیم در آن اتفاقات خوبی را رقم بزنیم. فارس: لحظه تحویل و عید نوروز سال‌های قبل چه کارهای انجام می‌دادی؟ از وقتی که ازدواج کردم و در تهران ساکن شدم، تمام عیدهای نوروز را تقریباً هفته اول به دیدن پدر و مادر به اصفهان می‌رفتم و به آنها رسیدگی می‌کردم. فارس: چه خاطراتی را از عید نوروز داری؟ خاطرات با پدر، مادر و خانواده‌ام داشتم. بالطبع هر ایرانی خاطرات خوبی را در عید نوروز دارد و سال جدید با خاطرات شروع می‌شود. فارس: بهترین عیدی که تا الان گرفتی؟  یک جلد کلام الله مجید. فارس: بیشترین عیدی که در سال ۱۴۰۰ گرفتی؟ سیامک صالحی و امیر صداقت دوستانی بودند که امسال بیشترین عیدی را به من دادند. فارس: عیدی هم می‌دهی؟ بله. حتما باید عیدی بدهم. فارس: مهمترین اتفاق سال ۹۹ برای شما چه بود؟ شیوع ویروس خطرناک کرونا بود که همه دنیا را غافلگیر و زمین‌گیر کرد. فارس: خاطره شیرینی از سال ۹۹ داری؟ اصلا خاطره‌ای ندارم. فارس: بدترین خاطره از سال ۹۹ چه بود؟ ناگوارترین حادثه در زندگی‌ام از دست دادن پدر و مادرم بود. تا ابد و تا زمانی که زنده ام، رفتن آنها را از یاد نمی‌برم و برایم بسیار سنگین بود. فارس: بهترین خاطره ورزشی‌ات چیست؟ ‌فقط یک بار در سال ۱۳۸۱ به رقابتهای قهرمانی آسیا به میزبانی مالزی اعزام شدم و مدال نقره به دست آوردم. در دیدار فینال هم با رستم سعیداف ازبکستانی قهرمان سنگین وزن آن موقع دنیا و نایب قهرمان بازی‌های المپیک بازی کردم. دیدار خیلی نزدیک و قشنگی را انجام دادم. وی افزود: یک خاطره خوب ورزشی هم که در انتهای سال ۱۳۹۸ برای من رخ داد. به عنوان سرمربی تیم ملی بوکس ایران، در اردن توانستیم دو سهمیه را توسط دانیال شه‌بخش و سید شاهین موسوی به دست بیاوریم. فارس: بدترین خاطرات ورزشی‌ات چیست؟ اولی، ناداوری در دیدار امید احمدی‌صفا در مسابقات اردن بود که سهمیه بازی‌های المپیک توکیو را از او گرفتند. این ناداوری روی من بسیار فشار آورد. دومین خاطره بد ورزشی‌ام به قبل از بازی‌های المپیک ۲۰۱۶ ریو برمی‌گردد که به خاطر برخی مسائل، نتوانستیم کسب سهمیه کنیم. فارس: بزرگترین اتفاقی که دوست داشتی در سال ۹۹ برات به وقوع بپیوند، ولی آن اتفاق نیفتاد، چه بود؟ می‌خواستم مادرم از کما بیرون بیاید و دوباره به حالت عادی برگردد. این بزرگترین اتفاق سال ۹۹ بود که دوست داشتم، اتفاق بیفتد ولی هیچ گاه رخ نداد. فارس: بزرگترین آرزوی که در سال ۱۴۰۰ داری؟ در مسابقات بوکس قهرمانی آسیا و بازی‌های المپیک توکیو بهترین نتیجه را بگیریم. ولی آرزوی اصلی‌ام سلامتی همه مردم، خانواده‌ام، دوستانم و آنهایی را دوستشان دارم، است. فارس: لحظه تحویل سال ۱۴۰۰ کجا بودی؟ لحظه تحویل سال سر خاک‌ پدر و مادرم بودم. فارس: باز می‌توانیم سهمیه کسب کنیم؟ قطعا اگر به رقابتهای گزینشی بازی‌های المپیک توکیو در فرانسه می‌رفتیم دو یا سه سهمیه می‌توانستیم کسب کنیم. ولی باید در رقابتهای قهرمانی آسیا رنکینگ به دست بیاوریم و سهمیه های دیگری بگیریم. به تمامی بوکسورهای مان در این مسابقات امید داریم تا بتوانند سهمیه بازی های المپیک توکیو را کسب کنند و دست به تاریخ سازی بزنند. فارس: عملکرد بوکس در سال ۹۹ چطور بود؟ در دوران همه گیری بیماری کرونا، هشت مرحله اردو را برگزار کردیم.‌ از لحاظ رعایت پروتکل‌های بهداشتی حتی یک کرونایی نداشتیم و بر همین اساس اردوها را جلو بردیم و بهترین فدراسیون‌ در این زمینه بودیم. همچنین ملی‌پوشان در مسابقات لیگ بوکس به میزبانی اراک شرکت کردند. با اینکه بدن‌های‌شان آماده نبود و در دوره استقامت و بدنسازی بودند، هر هشت نفر تیم ملی بدون اینکه یک راند از بازی‌های‌شان واگذار کنند، مسابقات لیگ را به اتمام رساندند. نشان دادیم که بوکس رو به جلو حرکت می‌کند و اتفاقات خوبی توسط فدراسیون‌، مربیان و بوکسورها به جریان افتاد. فارس: نظرتان درباره برگزاری لیگ بعد ۱۱ سال، چه بود؟ یکی دیگر از کارهای مثبت فدراسیون‌ بوکس، برگزار کردن بدون نقص مسابقات لیگ بوکس بود که رقابتهای لیگ به صورت متمرکز انجام شد. مبالغی که در لیگ به بوکسورها پرداخت شد، تا حدودی مشکلات مالی بازیکنان را برطرف کرد تا شب عید نوروز دغدغه مالی نداشته باشند. ولی باز هم این پول‌ها یک دهم پولی است که باید بازیکنان در لیگ بوکس بگیرند. فارس: بوکس ایران در سال ۹۹ پیشرفت داشت؟ پیشرفت‌مان در حد و توان رشته بوکس با سختی که نسبت به سایر رشته‌های داریم، خوب بود. بوکس ایران رو به جلو حرکت می‌کند و امیدوارم اتفاقات خوبی در سال۱۴۰۰ بیفتد. فارس: چقدر تاثیر مثبت در بوکس ایران داشتید؟ بنده و کادر فنی تیم ملی بوکس تمام تلاش‌مان را کردیم که تاثیرات خوبی را در بدنه این رشته ورزشی بگذاریم. فارس: چه پیش بینی از رقابتهای بوکس بازی‌های المپیک توکیو داری؟  تلاش می‌کنیم در المپیک به جای برسیم که فقط یک شرکت کننده نباشیم. فارس: چرا بوکس در بین رشته‌های ورزشی کمتر دیده می‌شود؟ برای بهتر دیده شدن بوکس، فدراسیون باید خیلی کارهای مهمی انجام دهد تا بوکس را به تلویزیون بکشاند. فدراسیون باید یک مقدار هزینه کند. همیشه تلویزیون وقتی ما هزینه کردیم با ما راه آمده است. فارس: کتاب زندگی‌ات را می‌نویسی؟ شاید در آینده کتابم را بنویسم چون زندگی پر فراز و نشیب و بسیار سختی داشتم. اما با توکل به خدا، توسل به امام زمان(عج)، اهل بیت و امام حسین(ع) به چیزی‌های که دلم خواسته رسیده‌ام و بابت این قضایا خدا را شکر می‌کنم.  فارس: اسم کتاب چه خواهد بود؟ هنوز به اسم کتاب فکر نکرده‌ام. فارس: اگر به عقب برگردی باز هم دوست داری، همین راهی که آمدی را طی کنی؟ بله. به طور حتم اگر باز هم به عقب برگردم همین راه را ادامه می‌دهم. اگر نمی‌خواستم پسرم را هم وارد بوکس نمی‌کردم. فارس: پس پسرتان هم بوکسور است؟ بله. با پسرم بوکس کار می‌کنم. استعداد خوبی دارد و من هم کمک می‌کنم تا به بهترین‌ها برسد. البته باید یک جایی هم خودش  تلاش کند تا به چیزی که می‌خواهد و حقش است را به دست بیاورد.  فارس: طرفدار کدام تیم فوتبال هستی؟  زیاد فوتبالی نیستم، ولی طرفدار سپاهان هستم. فارس: تمرینات دو ملی پوش المپیکی کشورمان چگونه انجام می‌شود؟ دانیال شه‌بخش و سید شاهین موسوی تمرینات در فضای مجازی با بدنساز تیم ملی انجام می‌دهند. فارس: تمرینات تیم ملی چه روزی شروع می‌شود؟ برنامه‌های آماده‌سازی تیم ملی بوکس بزرگسالان جهت شرکت در مسابقات قهرمانی آسیا و بازی‌های المپیک توکیو را به فدراسیون بوکس داده‌ایم و اولین مرحله اردوی تیم‌ ملی از چهاردهم فروردین ماه شروع می‌شود.  فارس: اردوی مشترک برون مرزی یا داخلی دارید؟ اردوی مشترک خارج از کشور نداریم. یک اردوی مشترک به احتمال دارد اواخر فروردین یا اوایل اردیبهشت ماه در تهران برگزار شود. بین تیم‌های خوبی مثل ارمنستان یا جمهوری آذربایجان، یکی به تهران می‌آید و اردوی مشترک خواهیم داشت. فارس: یک تیم خوب در کنار شما کار کردند. از دانیال تیماچی، غلامرضا کریمی، همایون امیری، اصغر اشرفی، شهرام فاتح و محمود نهتانی اعضای کادر فنی تیم ملی بوکس تشکر ویژه‌ای می‌کنم که با حمایت و کمک  این عزیزان تیم ملی بزرگسالان نتیجه گرفت.  فارس: حرف آخر… ابتدا، امیدوارم سلامتی به کشورمان بیاید. دوم، مسئولین به فکر معیشت مردم و جوانان باشند. مدیران ورزشی هم بیشتر به فکر ورزش ایران باشند. ورزش فقط در یک یا دو رشته خاص خلاصه نشده است. امیدوارم اسپانسرها هم در سال ۱۴۰۰ بیشتر ترغیب شوند تا در رشته‌های ضعیف از لحاظ مالی سرمایه‌گذاری کنند. آرزو دارم در سال جدید همه مردم کشورمان سلامت، خوشحال و خرم باشند. انتهای پیام/